kastephale గురించి

A retired telecom engineer.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-శేషం.

శేషం.

శేషం అంటే మిగిలినది అని అర్ధం. లెక్కలలో ఒక పూర్ణాంకాన్ని మరొక పూర్ణాంకంతో భాగిస్తే మిగిలేది శేషం. ఈ శేషం భాగించే సంఖ్యకంటే చిన్నదిగానే ఉంటుంది, కాని ఉపేక్ష చెయ్యవలసినది మాత్రం కాదు.

పెద్దలు ఋణ శేషం, రణశేషం ( శత్రు శేషం ) అగ్ని శేషం ఉంచకూడదన్నారు.

రణ శేషమంటే భారతం దగ్గరకి పోతే దుర్యోధనుడు అందరూ మరణించగా నడచి వచ్చి ఒక కొలనులో దాగున్నాడు, అక్కడికి చేరుకున్నారు పాండవులు, కృష్ణుడు,  ధర్మ రాజు కొలనులో దాగున్న దుర్యోధనునితో ఇలా అంటాడు.

“సుయోధనా! నీకోసం ఎంతోమంది బంధు మిత్రులు, రాజులు యుద్ద0 లో ప్రాణాలు వదిలేశారే! ఇలా దాక్కుంటే నీ ప్రాణాలు దక్కుతాయనుకున్నావా? ఇటువంటి దైన్యం ప్రపంచంలో ఎక్కడా చూడమయ్యా! శూరుడినని గొప్పలు చెప్పుకుంటావు, ఇప్పుడా శూరత్వం ఎక్కడికిపోయింది, ఇటువంటి నికృష్టపు చావు తెచ్చుకున్నావు, లోకం నవ్వేలా ఇలా దాక్కుంటారా?క్షత్రియ ధర్మం వదలిపెడితే ఇహపరాలు లేవు. తమ్ముళ్ళు, కొడుకులూ అందరూ చచ్చారా, నువు చూస్తుండగా, అలా చూసికూడా నువ్వు ఇలా ప్రాణం కోసం దాక్కున్నావే, ప్రాణం కంటే మానం గొప్పదికదయ్యా! అయ్యో విధి నిన్నే స్థితికి తెచ్చింది? ‘పాండవులు చంపేస్తారని నీళ్ళలో దాగున్నాడటయ్యా రారాజు’ అని ప్రజలు చెప్పుకుని నవ్వరూ?కర్ణుడు దుశ్శాశనుడు గొప్పవాళ్ళని నమ్మి మాతో వైరం తెచ్చుకున్నావు. నీ సంగతి తెలిసింది, ఎక్కడికిపోగలవు? భయం వదలిపెట్టెయ్యి, వీరగుణం పాటించు,యుద్ధం చెయ్యి పేరయినా నిలబడుతుంది. రా యుద్ధం లో మమ్మల్ని గెలిస్తే రాజ్యం ఏలుకోవచ్చు,లేదంటావా స్వర్గ సుఖం అనుభవించు, వీరుడివనిపించుకో, ఇలా దాక్కుంటే  నగుబాటే తప్పించి ప్రాణాలు దక్కవు.తెగువ చేసి మామీద యుద్ధానికి రా! మొగాడివయితే” అన్నాడు.

అందుకు దుర్యోధనుడు, “ప్రాణం కోసం పాకులాడటం లేదు, రధంకాని గుర్రం కాని, ఆయుధం కాని ఏమీ లేనివాడిని,అలసిపోయాను సేదతీరుతున్నానంతే, మీరుకూడా సేద తీరండి యుద్ధం చేద్దా”మన్నాడు.

అందుకు ధర్మరాజు “నీకు ఏ ఆయుధం కావాలంటే అది తీసుకో ఇస్తాను, రధమో, గుర్రం, ఏం కావాలన్నా తీసుకో! యుద్ధం చెయ్యి, నీతో మాలో ఒకరే యుద్ధం చేస్తారు, మిగతావారు చూస్తుంటారు. నువ్వు వాడిని గెలిస్తే రాజ్యం ఏలుకో, మేం గెలిస్తే రాజ్యం ఏలుకుంటాం,” అన్నాడు. దానికి కృష్ణుడు లో గొంతులో ‘ధర్మరాజా! ఇదేం మాటయ్యా! ఇప్పుడు దుర్యోధనుడు మంచి ఉద్ధతి మీదున్నాడు, భీముడు కూడా సరిపోలేడు సుమా’ అంటాడు. అప్పుడు దుర్యోధనుడు ఒక్కసారిగా కొలనులోంచి లేస్తాడు. దానికి నివ్వెరపోయిన పాండవ పరివారం ఒక్క క్షణం లో తేరుకుని నవ్వుతారు. ‘నవ్వండి నవ్వండి మీ అందరిని ఈ గదతో మోది చంపేస్తా’నంటాడు. చివరికి భీమునితో గదా యుద్ధానికి సిద్ధమవుతాడు. పోరు ఘోరంగా జరుగుతోంది. ఆ సమయంలో ‘బావా! ఈ ఇద్దరి యుద్ధంలో ఎవరి నైపుణ్యం ఏమిటి?’ అని అడుగుతాడు అర్జునుడు. దానికి కృష్ణుడు ‘పదమూడు సంవత్సరాలుగా తీవ్రమైన సాధన చేస్తున్నవాడు దుర్యోధనుడు, కౌశలం హెచ్చు. భీమునిది భుజబలమే’ అని ఊరువుల కింది భాగంలో కొడితే! అని అర్జునునితో అంటాడు. అప్పుడు అర్జునుడు భీమునికి సైగ చేసి ఊరువుల కింద కొట్టమని సైగ చేస్తాడు. కాకతాళీయంగా దుర్యోధనుడు ఎగిరి భీమునిపైకి దూకుతుండగా ఆత్మ రక్షణకై భీముడు తొడలమీద కొడతాడు. అక్కడితో యుద్ధమూ ఐపోతుంది. ఆ తరవాత బలరాముడు ఇలా తొడలమీద కొట్టినందుకు కోపిస్తాడు, కృష్ణుడు సద్ది చెబుతాడు. దుర్యోధనుడు”అందరూ చనిపోయారు,  తపస్సు చేసుకోడానికి పోతాను, రాజ్యం ఏలుకో’మని చెబుతాడు, పాండవులతో, కాని పట్టుబట్టి యుద్ధం చేసి దుర్యోధనుని హతమార్చారు. ఎందుకు? అగ్ని శేషం ఉంచితే అనుకూల పరిస్థితులేర్పడితే చిన్న అగ్ని కణం పెద్ద దావానలమై ప్రమాదం కొని తెస్తుంది. అలాగే దుర్యోధనుడొక్కడే అని వదిలేస్తే? మళ్ళీ కొఱవితో తలగోక్కున్నట్టే, అందుకు పట్టుబట్టి కడతేర్చారు. ఇప్పుడు తెలిసింది కదా శత్రుశేషం, అగ్ని శేషం ఎందుకుంచకూడదో. ఇహ మిగిలింది ఋణ శేషం, అప్పు తీసుకున్నపుడు పత్రం రాసిస్తాం, జమ చేసినపుడు ఇచ్చిన మొత్తం రాసి పూర్తిగా చెల్లు వేసి, చెల్లు రాయించుకుని పత్రం వెనక్కి తీసుకోవాలి. వంద రూపాయలు తక్కువొచ్చాయి, ఋణం తీర్చేటపుడు, తరవాత తీరుద్దాం, అని ఉపేక్ష చేస్తే ఆ వందకి వడ్డీ ఆ తరవాత మరోటి మరోటి చేరి ఆ అప్పు అలాగే ఉండి ఏదో ఒకరోజు పదివేలయి మనం తీర్చక తప్పని పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది. అందుకు ఋణ శేషం ఉంచకూడదు.బేంకుల్లో అప్పులు తీసుకునేటపుడు అసలు కాగితాలిస్తాము, అప్పు పూర్తిగా తీరకపోతే కాగితాలు తిరిగివ్వరు. మన కాగితాలు బేంక్ లో భద్రంగా ఉంటాయి, చిల్లర అప్పు తీర్చద్దు అనుకుంటారు కొందరు, ఇది తప్పు, బేంక్ వారు అసలు కాగితాలని చిత్తుకాగితాలలో పడేసిన సంఘటనలు కోకొల్లలు, ఆ తరవాత అప్పు తీర్చినా కాగితాలురావు, అవసరానికి, చావు కబురు చల్లగా చెబుతారు ఎప్పటికో! తస్మాత్ జాగ్రత.

ఇప్పుడు తెలిసినదేమంటే ఋణశేషం, రణ శేషం,అగ్ని శేషం ఉంచకూడదు. తల్లి తండ్రులున్నవారు పితృశేషం భుజించకూడదంటారు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పలభాయన్త్రమ్.(అన్నవరం Sun dial)

పలభాయన్త్రమ్.(అన్నవరం Sun dial)

అన్నవరం వెళ్ళేరా ఎప్పుడేనా?

అదేం ప్రశ్నండీ! ఏమో ఎన్ని  సార్లు వెళ్ళేమో గుర్తు లేదు. వెళ్ళిన ప్రతిసారి సత్తెన్న వ్రతం చేసుకుని,  దర్శనం చేసుకుని, ప్రసాదం తిని వస్తాం కదా! ప్రసాదం లో నెయ్యి వెయ్యటం లేదు, కిస్ మిస్ కూడా తగ్గించేసేరండీ!

నిజమండి, ప్రజల ఆరోగ్యం దృష్టిలో ఉంచుకుని తగ్గించేసేరండి :) అన్నట్టు ఈ కింద దానిని ఎప్పుడేనా చూశారా? అన్నవరం లో? 1                                                              Sun dial

ఇదా దీనినీ…చూడలే…..చూశానేమో….చూశాను కాని…..దీని గురించి పట్టించుకున్నవారు తక్కువే  దీని పలభా యన్త్రమ్ అని సంస్కృతం లోనూ సన్ డయల్ అని ఇంగ్లీషులోనూ అంటారు. ఇది కాల గణన చేసేది. ప్రపంచం లోని పెద్ద సన్ డయల్ ఎక్కడుందో తెలుసా? మన దేశంలోనే, అదీ మరేదో కాదు మన నిత్యం ధర్నాలు వగైరాలు చేసే చోటు ఢిల్లీలో అదే జంతర్ మంతర్.

అసలింతకీ ఇది అన్నవరం లో ఎక్కడుందీ?

మంచి ప్రశ్న. ఇది సత్తెన్న గుడి బయటే ఉంది. అసలిక్కడెందుకుందని కదూ మీ అనుమానం. కాలం గురించి తెలుసుకుందాం, అప్పుడు ఇదిక్కడెందుకుందో తెలుస్తుంది.

భూమి తన చుట్టూ తాను తిరుగుతూ సూర్యుని చుట్టూ తిరుగుతోంది, అందులోనూ పడమరనుంచి తూర్పుకి తిరుగుతోంది. తన చుట్టూ తాను తిరగడానికి పట్టే కాలం 24 గంటలు అంటే 24 X 60=1440నిమి.భూమి మీద అన్ని చోట్లా ఒకటే సమయముండదు,ఎందుకంటే అందరికి సూర్యుడు ఒకసారే అభిముఖంగా ఉండడు, భూమి తిరుగుతోంది కనక. వివిధ దేశాల మధ్య కాలం అంతరం తెలుసుకోవాలని ఒక ప్రక్రియ చేపట్టేరు. దానికోసమని గ్రీన్ విచ్ అనే చోటునుంచి ఊహారేఖలు గీసేరు,భూమి ధ్రువాలని కలుపుతూ( longitude). గ్రీన్ విచ్ లో ‘౦’ అనుకుని తూర్పువైపు 180 పడమటి వైపు 180 ఊహారేఖలు గీసేరు.  భూమి సూర్యునికి అభిముఖంగా ఒక రేఖనుంచి ఒకరేఖకు ప్రయాణం చేసేసమయం 4 నిమిషాలు. ఇదెలా వచ్చింది. 24 x 60=1440/360 ఊహారేఖలు = 4 నిమిషాలు.

గ్రీన్ విచ్ నే ఎందుకు తీసుకున్నారు? నాటి రోజులలో బ్రిటిష్ వారు ప్రపంచాన్ని ఏలేరు. అప్పుడు కొన్ని స్థిరీకరణలు చేసేరు. అందుకు గ్రీన్ విచ్ నీ తీసుకున్నారు, అంతకు మించిన కారణమేం లేదు. ప్రపంచ దేశాలు ఇప్పటికి దానినే గౌరవిస్తున్నాయి. (GMT. Greenwich mean time) బ్రిటిష్ వారు మన దేశాన్ని పరిపాలిస్తున్న రోజులు కనక వారి సమయానికి మన సమయానికి అంతరం ఖచ్చితంగా ఉండాలనుకుని మన సమయం 82.5 E గా  నిర్ణయం చేసేరు. 82.5 E మాత్రమే ఎందుకు చెయ్యాలి? ఎందుకంటే 82.5 X 4=330ని. అనగా ఐదున్నర గంటలు, చిల్లర నిమిషాలు లేకుండా. మనకి ఇక్కడ ఉదయం పది గంటలయితే వారికి తెల్లవారు గట్ల 4.30 ని.లు అవుతుంది, అదేరోజు. మన దేశపు బడ్జట్ ఫిబ్రవరి నెలలో పార్లమెంట్లో ప్రవేశపెడతారు. పదిహేను సంవత్సరాలకితం వరకు అనగా మొదటి సారిగా జనతా ప్రభుత్వం వచ్చేవరకు బడ్జట్ ను సాయంత్రం ఐదున్నర దాటిన తరవాత ప్రవేశపెట్టేవారు. అలా ఎందుకంటే, బ్రిటిష్ వారి పరిపాలనా పద్ధతులే అనుసరించిన మన ప్రభుత్వం అది కూడా మార్చలేదు. ఆ సమయానికి ఎందుకంటే అప్పటికి వారి దగ్గర సమయం 12 గంటలవుతుంది. వారి స్టాక్ మార్కెట్ అప్పటికి పని ప్రారంభించి రెండు గంటలూ గడుస్తుంది, అదీ అసలు సంగతి.

ఇంతకి అన్నవరానికి దీనికి లింక్ ఏంటో చెప్పలేదంటారా?

మన Indian standard time 82.5 E కదా అది ధిల్లీకి దగ్గరలో ఉన్న శంకర్ ఘర్ కోట అనే ఊరిమీదనుంచి సాగుతూ మన అన్నవరం మీదుగా సాగుతోంది. అందుకని ఇక్కడ దీనిని స్థాపించారు1943 లో,.అన్నవరం longitude కూడా 82.5కి బాగా దగ్గర. కింద ఇవ్వబడ్డాయి చూడండి.

http://en.wikipedia.org/wiki/Indian_Standard_Time Indian Standard Time is calculated on the basis of 82.5° E longitude, in Shankargarh Fort (25.15°N 82.58°E) (in Allahabad district in the state of Uttar Pradesh) which is nearly on the corresponding longitude reference line.[2] The Latitude of S.Annavaram is 17.3518722. The Longitude of S.Annavaram is 82.55037070000003.

భారత ప్రభుత్వం వారు కట్టించారా?

భయపడకండి, అటువంటి పుణ్య కార్యాలు భారత ప్రభుత్వం చేసి ఎరగదు. 5దీనిని నిర్మింపచేసినవారు.శ్రీ రాజా ఇనుగంటి వేంకట రాజగోపాల రామసూర్యప్రకాశరావు బహద్దరు వారు. నిర్మించినవారు.దైవజ్ఞ సార్వభౌమ శ్రీ పిడపర్తి (పూర్ణ)కృష్ణమూర్తి శాస్త్రిగారు. 24   నిజానికి మీకు దీనిలో సమయం ఎలా చూడాలో చూపాలనే ఉంది కాని సాధ్యం కాలేదు. ఇది ఇక్కడుందని నాకు తెలుసు,నేను వెళితే ఫోటో లు తేగలిగేవాడినేమో! ఎవరో వెళుతుంటే ఫోటో లు తీసుకురమ్మని చెప్పేను. నాలుగంటే నాలుగు ఫోటో లు తెచ్చేరు, ఏం చేయనూ? ఈ సారి నేను వెళితే తప్పక ఫోటో లు తీసి టపా వేస్తాను.     3

శ్రీ దువ్వూరి వేణుగోపాల్ గారి వ్యాఖ్యను యధాతధంగా ఈ టపాలో చేరుస్తున్నను. వారికి ధన్యవాదాలు. ఇంటి పేరు సరిచేశాను పొరపాటు టైపు చేయడం జరిగింది, మన్నించ వేడతాను.

“అయ్యా
ఆయన ఇంటిపేరు పెడపర్తి కాదు. పిడపర్తి. ఎందుకంటే ఆయన నాకు తాతగారవుతారు.

మీరు చెప్పిన 82.5 మీర్జాపూర్ దగ్గరనుండి వెళుతుంది.( శంకర్ ఘడ్ కూడా తగలవచ్చు – అలహాబాదు – ఇటార్సీ రైలుమార్గం లో అలహాబాదు కన్నా అరగంట ముందు ఈ శంకర్ ఘడ్ తగులుతుంది). NCERTలేదా CBSE వారి పాఠ్యపుస్తకాలలో మీర్జాపూర్ అనే ఇస్తారు. పైన చెప్పిన వింధ్యాచల్ ష్టేషన్ మీర్జాపూర్ దగ్గరే.

ఇక్కడే బరకచ్ఛా అనే గ్రామంవ ద్ద కాశీహిందూవిశ్వవిద్యాలయం వారి రెండవ కాంపస్ (దాదాపు 2700 ఎకరాలు) ఉంది. ఆ 82.5 లైను ఈ కాంపస్ నుండే వెళుతుంది. వాతావరణ శాఖ వారు సరిగ్గా ఆ రేఖ వెళ్ళే స్థలం మీద ఒక స్తూపం లాంటిది కట్టించారు.

పలభాయంత్రం – దానిని పునరుద్ధరించినపుడు దానిమీద ఎరుపు నలుపు రంగు రాయి పరిచారు. అందువల్ల నీడ సరిగా కనపడక సమయం కనుక్కోవడం చాలా కష్టం. మిగిలిన చోట్ల తెల్లరాయి ఉంటుంది. (వారణాసిలో ఇలాంటివి 2 – 3 చూసాను). అందువల్ల నీడకనిపించి సమయం సులభంగా తెలుసుకోవచ్చు. శ్రీ పిడపర్తి చినకృష్ణమూర్తి శాస్త్రిగారు బెనారస్ సంస్కృత కళాశాలలో చదివారు (దానిని ప్రస్తుతం సంపూర్ణానంద సంస్కృత విశ్వవిద్యాలయం అంటున్నారు).

మీరు ఇచ్చిన సమాచారానికి ఇది కలుస్తే బాగుంటుందని అనుకుంటున్నాను.”

ఒక చిత్రం, మీరు ఒకటో తారీకున సాయంత్రం ఆరు గంటలకి ఢిల్లీ నుంచి బయలుదేరి పన్నెండు గంటలలో న్యూయార్క్  చేరే విమానంలో వెళితే, సరిగా మీరు బయలుదేరిన తేదీకి సమయానికి అక్కడుంటారట. మనం గాలిలోకి లేచి  భూమి ఆకర్షణ శక్తి నుంచి తప్పించుకోగలిగితే పన్నెండు గంటలలో అమెరికాలో ఉంటా0 కదూ, ఖర్చు తగ్గుతుంది, ఇదెవరేనా కనిపెడితే బాగుణ్ణు. ఇక international date line అని ఉంది. ఇన్ని వంకరలున్న ఊహారేఖ మరొకటిలేదు. దీని గురించి ఇప్పుడొద్దులెండి. ప్రతి దేశానికి స్టాండర్డ్ టైమ్ ఉంది. అమెరికాకి నాలుగున్నాయిట. కొన్ని కొన్ని దేశాలు వేసవిలోనూ శీతకాలంలోను సమయాన్ని మార్చుకుంటుంటాయి.ఎందుకంటే సూర్యుని కాంతిని ఉపయోగించుకుని పనులు చక్కబెట్టుకోడానికి తద్వారా ఇంధనాన్ని పొదుపు చేయడానికి. మన దేశానికి రెండు స్టాండర్డ్ టైమ్ లు ఉండచ్చు.

జాగ్రఫీ పాఠం బోర్ కొట్టిందా?

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- గండం గడచినట్టే..నా?

గండం గడచినట్టే..నా?

హుథుద్ తుఫాను రానుందన్న వార్త తెలిసినది మొదలు దానికోసం ఎదురుచూపు సరిపోయింది. 11 శనివారం సాయంత్రానికి మబ్బేసి వాతావరణం నిశ్చలమైపోయి, గంభీరంగా మారిపోయింది. తుఫాను ముందు నిశ్చలత అంటే నిజమే అనిపించింది.రాత్రి భయం భయంగా గడిచింది ఎలాగో తెల్లారింది. ఉదయానికీ వాతావరణం గంభీరంగానే ఉంది. ఆదివారం ఉదయమే సంతకెళ్ళేదాకా బానే ఉంది. తిరిగొచ్చేటపుడు కొద్దిగా గాలి మొదలయింది, చినుకులకి తడిసిపోయాం. అది మొదలు గాలి కొద్ది కొద్దిగా పెరుగుతూ వచ్చింది, చినుకు పడుతూనే ఉంది.ఉదయం తొమ్మిది దాటేటప్పటికి గాలి పెరిగి కరంట్ పోయింది. గాలి పెరుగుతూవచ్చి మధ్యాహ్నం పన్నెండుకు గాలి పెరిగిపోయింది, చినుకులు పడుతూనే ఉన్నాయి. గాలి బాగా పెరిగి తలుపులు తీయలేని స్థితి వచ్చేసింది. ఇలా మూడు గంటలదాకా గడచింది. మాకు సోలార్ ఉండటం తో టి.వి చూస్తూనే ఉన్నాం. తుఫాను గట్టెక్కుతున్నవార్త తెలిసి ఊపిరి పీల్చుకున్నాం. మధ్యాహ్నం రెండు వరకు విశాఖ, అనకాపల్లి వారితో మాటాడుతూనే ఉన్నాం. వాళ్ళకి గాలి చాలా ఎక్కువగా ఉన్నట్టు భవనాలే ఊగుతున్నట్టు చెప్పేరు. ఇళ్ళలోకి వర్షపునీరు చేరినట్టూ, సురక్షిత ప్రాంతాలకి తరలినట్టు చెప్పేరు, మరి కాస్త కుదుట పడ్డాం, ఆ తరవాత నుంచి వాళ్ళ నెట్ వర్క్ బిసీ అందికాని వాళ్ళు దొరకలేదు.. నాలుగు గంటల వరకు ఏటి.వి లో చూపినా విశాఖ వార్తలే చూపారు తప్పించి మిగిలిన ప్రాంతాల వార్తలే లేవు. ఆ తరవాత టి.వీ. కూడా రావడం మానేసింది. బయట ఎవరూ తిరిగిన జాడ కనపడలేదు. ఈ టపా రాసే సమయానికి కరంట్ వస్తూ పోతూ ఉంది, ఏడు గంటలు దాటినది మొదలు. ఇద్దరు మిత్రులు ఇతర ప్రాంతాలనుంచి మాటాడిన వారు, మాటాడినపుడు చెప్పేరు, ప్రాణ నష్టం ఉండే సావకాశం తక్కువే కాని ఆస్థి నష్టం బాగా ఉండేలా ఉంది. ఏమైనది రేపటికి గాని తెలియదు. నెట్ ఉదయం నుంచీ వస్తూ పోతూ దోబూచులాడింది కాని పని జరిగింది.గాలి పూర్తిగా తగ్గిందికాని మూడు రోజులు వర్షాలుండే సావకాశం చెబుతున్నారు, అదేమి కొంప ముంచుతుందోనని భయం.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- ! దడిగాడు వాన సిరా

! దడిగాడు వాన సిరా

అల్లరి అంటే ముందు గుర్తొచ్చేది వానర సేన. అయ్యో! సీతను వెతకడంలో, యుద్ధంలో, రామునికి సహాయకారిగా ఉన్న కపిసేన అల్లరి చేసిందా? ఎప్పుడు ఎక్కడా అని చూస్తే రామాయణం లో సీతను వెతికి తిరిగొస్తూ వానర సేన అంగదుని, హనుమ ఇతర పెద్దల అనుమతితో మధువనం లో చేసిన అల్లరి సాక్ష్యం. ఈ మధువనం అనేది ఒక మంచి వనం దీనిని ఋక్షరజసుడు, సుగ్రీవునితాత, ఆ పైవారి కాలం నుంచి రక్షించుకొస్తున్నది. దీనిని ఇప్పుడు కాపాడుతున్నవాడు సుగ్రీవుని మేనమామ దధిముఖుడనేవాడు. దీనిని చాల ప్రేమగా, గౌరవ చిహ్నంగా భావిస్తూ సంరక్షిస్తున్నారు. అదిగో అటువంటి వనం అనగా తోటలో ప్రవేసించారు, వానర సేన. ఏం చేసారయ్యా! తేనె తుట్టెలని పట్టుకుని తేనె తాగేరు,కొంతమంది పాటలు పాడేరు, కొంతమంది నృత్యం చేసేరు,మరికొంతమంది చెట్లకి తలకిందులుగా వేలాడేరు.కొంతమంది పకపకా నవ్వేరు, కొంతమంది ఏడ్చేరు.కింద పడ్డారు, మీదపడ్డారు, ఒకళ్ళమీద ఒకళ్ళు పడ్డారు,ఇటుఅటూ పని లేకపోయినా తిరిగేరు,ఒక చెట్టుమీదనుంచి మరో చెట్టుకి దూకేరు, చెట్టు పైనుంచి నేలకి దూకేరు. ఒకడు నవ్వుతుంటే వాడి దగ్గర మరొకడు బోరున ఏడ్చేడు, మరొకడు ఏడుస్తున్నవాడిని వీపు పట్టుకుని ముందుకుతోసేడు. ఇక అందరూ మధుపానం చేసేరన్నారు వాల్మీకి, మధువు అంటే రెండర్ధాలున్నాయి, తేనె,కల్లు. తేనె కూడా ఎక్కువగా తాగితే కల్లు తాగినంత నిషా చేస్తుంది తెలుసా! ఇలా మధువు తాగిన వారు చెట్లు విరిచేస్తూ పాడు చేస్తున్నారని వన సంరక్షకులు అడ్డుపడ్డారు. వాళ్ళని పట్టుకుని చితక్కొట్టేరు, వానరులు. వాళ్ళు పోయి దధిముఖునికి చెప్పుకుంటే అతనొచ్చి వీళ్ళని కొంత పరుషంగా మాటాడేడు, కొంతమందిని వేడుకున్నాడు.అబ్బే వానరులు ఎవరు చెప్పిన మాట వినేలా లేరు, అలా చెబుతున్న దధిముఖుని గోళ్ళతో రక్కేరు, కరిచేరు, నానా భీభత్సం చేసేరు. దధిముఖుని ప్రవర్తనతో కొంత భయపడ్డ వానరులకు అంగదుడు ప్రోత్సాహమిచ్చాడు. ఇక వానరులు విజృంభించారు. తాగినంత తేనె తాగేరు, కుండలు దొర్లించేసేరు. పారబోసేరు.తేనె పట్టులతో కొట్టుకున్నారు. బాగా తాగినవాళ్ళు ఆకులు పరుచుకు పడుకున్నారు. కొంతమంది పిచ్చెక్కినట్టు కొంతమందిని పట్టుకుని నేలకేసి కొట్టేరు. కొందరు ఏడుస్తున్నట్టు నటించేరు. అడ్డొచ్చిన వారిని మళ్ళీ చితక్కొట్టేరు. వాళ్ళుపోయి దధిముఖునికి చెప్పుకున్నారు. దధిముఖుడొచ్చి వానరులను కట్టడి చేయబోతే చెట్లు పీకి కొట్టేరు, ఆఖరికి అంగదుడు కూడా తాత దధిముఖుని వాయించేడు, ఇక వీళ్ళ అల్లరి భరించలేక దధిముఖుడు పోయి సుగ్రీవుని దగ్గర చెప్పుకున్నారు, ఆ తరవాతేం జరిగింది ప్రస్తుతానికి అనవసరమనుకోండి.(రామాయణం,సుందరకాండ,61,62 సర్గలు స్వేఛ్ఛానుసరణ.) అన్నీ మగకోతులేనండి, ఆడకోతులు లేనట్టే ఉందండి. సీతని వెతకటానికి గాని యుద్ధానికి కాని ఆడకోతులు వెళ్ళినట్లు వాల్మీకి గారు చెప్పలేదండి. ఆడ కోతులు కూడా ఉండి ఉంటే ఆ అల్లరి ఎలాఉండేదంటారు?

ఇలా అల్లరనేటప్పటికి చిన్నప్పుడు జరిగిన సంఘటనలు గుర్తొచ్చాయి.వేసవి వస్తే మామిడి జీడి తీసుకుని తెల్ల గోడలమీద ‘జీడికి బంటెవరు’ అని రాయడం, దానికింద మరొకడు ‘దడిగాడు వానసిరా’ అని రాయడం, ఇలాగే పుస్తకాల మీద రాయడం. ఏవో కొన్ని గొప్పపేర్లు పదాలు చెప్పి వాటిలో మొదటి అక్షరాలన్నీ నువ్వే అనడం, ఇలా అల్లరి చేస్తుండేవారు. ఇవి కాక ‘ఇచ్చట ఉ…పోయరాదు,’  ‘ఇచ్చట నోటిసులు అంటించరాదు’ అని ఉన్న చోట్ల చివర అక్షరం తీసెయ్యడంతో ‘ఇచ్చట ఉ…పోయరా,’  ‘నోటీసులు అంటించరా’  అని అర్ధం మారిపోయేది.

నేను నాలుగో ఫారం కి వచ్చేటప్పటికి అప్పటికే ఆ క్లాసులో ఉన్నవారిద్దరు,డింకీ కొట్టి ఆగిపోయినవారు, ఒకరు నా హీరో సూర్రావు, రెండవ వారు కృపమ్మ. ఈ ఇద్దరూ నాకన్నా నాలుగేళ్ళయినా పెద్దవారే. ఇద్దరూ వెనకబెంచీలలో చెరోవైపు కూచునేవారు. నా హీరో సూర్రావుతో స్నేహం కుదిరడంతో పీరియడ్ కి పీరియడ్ కి మధ్య వాడిదగ్గరకెళ్ళి వాడడిగినవాటికి సమాధానాలు చెబుతుండేవాడిని, :) వాడు తేగలు, కందికాయలు వగైరా తెచ్చేవాడు, నాకు పెట్టేవాడు. ఇది చూసిన కృపమ్మ ఒక రోజు నేను నా బెంచీకి వస్తుండగా ” తమ్ముడూ” అని కేకేసింది. ‘ఎవరినీ?’ అని చూస్తే, ‘నిన్నే!’ అన్నట్టు చెయ్యి ఊపితే, దగ్గరకెళితే, తనకి వచ్చిన అనుమానమేదో అడిగింది, చెప్పేను. అలా మొదలయింది కృపమ్మతో స్నేహం. ఆ తర్వాత ఎప్పుడూ నన్ను ” తమ్ముడూ” అనే పిలిచేది. ఇది నా క్లాసులో వారందరికి ఏదోలా ఉండి, నన్ను ” తమ్ముడూ” అని ఎగతాళి చెయ్యడం మొదలెట్టేరు. నేను ఉడుక్కునేవాడిని, కృపమ్మని అలా పిలవద్దనీ చెప్పలేకపోయాను. ఒక సారి ” తమ్ముడూ! గొప్ప కుటుంబంలో పుట్టి, ఊరు మధ్య ఉన్న నువ్వూ, కడజాతిలో పుట్టి, ఊరు చివరుండే నేనూ ఒకలాగే ఉన్నాం” అంది, పాపం లెక్కడిగింది, చేసి చెబుదామంటే తెల్లకాగితాల పుస్తకం లేదు, తనకీ నాకూ కూడా, అప్పుడు నా హీరోసూర్రావు, తన పుస్తకమిచ్చేసేడు కృపమ్మకి, వద్దంటూనే తీసుకుంది. ఇది చూసిన వాళ్ళకి కడుపు మండిపోయే ఉండి ఉంటుంది. ఇది ఐదో ఫారం లోకొచ్చిన తరవాత జరిగింది. ఎవరోగాని జీడితో సూర్రావు,కృపమ్మల పేర్లు బడి గోడమీద రాసేరు.  హెడ్ మాస్టారు చూసి, చెరిపించేసి అసెంబ్లీలో అందరిని తిట్టేరు. కృపమ్మ ఏడ్చింది ’ తమ్ముడూ ఇంతేరా’ అనేది. నాకేమీ అర్ధమయ్యేది కాదు. ఒక రోజు అలా వెనకబెంచీ దగ్గరకెళ్ళి వస్తుండగా ఒకడు ‘ఒరే తమ్ముడూ’ అన్నాడు, నన్ను ఏడిపించడానికి. కృపమ్మ ఇది వింది. వెంటనే లేచింది, నా చెయ్యి పట్టుకుని మాస్టారి డ్రాయర్ దగ్గరకి తీసుకెళ్ళి,  క్లాసుకేసి తిరిగి, ”వీడు నా తమ్ముడు, ఏం? మీకేం బాధా! ఎవరైనా నాతో మాటాడేరురా! ఇంతమంది క్లాసులో ఉన్నా, సంవత్సరం నుంచి వీడొక్కడే నాతో మాటాడుతున్నాడు, వీడి మూలంగానే నేను పాసయ్యాను, ఇకముందు ఇలా వీడిని ఏడిపిస్తే ఊరుకోను! జాగర్త!!” అని కడిగేసింది. నిజానికి అప్పటివరకు ఎప్పుడూ కృపమ్మని, అక్కా అని పిలవనివాడిని ఆ రోజునుంచి ‘అక్కా’ అనిపిలవడం మొదలెట్టేను, చిత్రంగా. అందరు నోళ్ళు మూశారు. ఆ తరవాతెవరూ నన్నలా పిలవా లేదు. స్కూల్ ఫైనల్ అయింది ఎవరిదారిని వారు విడిపోయాం. స్వంత ఊరు, అమ్మ, నాన్నలని చూడటానికి వెళ్ళినా రాత్రికి వెళ్ళడం , ఉదయమే బయలుదేరిపోవడం జరిగేది. దానితో ఎవరిని కలిసే సావకాశం లేకపోయేది. అమ్మ చనిపోయిన సందర్భంగా అక్కడ ఉన్నరోజులలో ఒక రోజు గోదావరి గట్టుకు వెళితే, ఎవరో ’ తమ్ముడూ’ అని పలకరించేరు. ఎవరా అని చూస్తే, అది కృపమ్మ, స్కూల్ వదిలేసిన పాతిక సంవత్సరాల తరవాత, అదే కృపక్కని చూడటం.  గుర్తు పట్టేను, తన ముఖం మీద తల రెండు పక్కలా ఉన్న మచ్చలతో, ఇలా మచ్చలున్నాయని ‘మూడు తలకాయలపామ’ని పిలిచేవారు, కృపమ్మని..”అమ్మపోయిందిట కదూ! అన్నయ్య కనపడినపుడు చెప్పేడు…అయిపోయింది”..అని నా వివరాలడిగింది, చెప్పేను, తన వివారలు చెప్పింది, తాగి, తాగి మొగుడు (చచ్చేడంది) కాలం చేసేడని, ముగ్గురు ఆడపిల్లలతో బతుకు బండి ఈడ్చుతున్నానని, నర్స్ గా ఉద్యోగం చేస్తున్నానని, మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకునే ఆచారం ఉన్నా, పిల్లలకోసం చేసుకోలేదని, చెప్పింది. ఆ తరవాతెపుడో వెళ్ళినపుడు అన్నయ్య చెప్పేరు, కృపమ్మఅర్ధాంతరంగా కాలం చేసిందని, కారణం తెలియదని. నిజంగా ఏడుపొచ్చింది. నాడు , తను అల్లరి పడి కూడా, నన్నుఅల్లరినుంచి కాపాడిన అక్క జీవితం లో ఓడిపోయింది.

మిత్రులు జె.వి.రావుగారి ప్రేరణతో

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పరుపు.

పరుపు.

పరుపు అంటే పడుకోడానికి పక్కకి ఉపయోగించే సాధనం. నేడు తెనుగు అర్థంకావాలంటే ఇంగ్లీషులో చెప్పాల్సివస్తోందనుకుంటా, బెడ్ అని.

ఒకప్పుడు పందిరిపట్టెమంచాలూ, నులకమంచాలూ, నవారు మంచాలూ వాడేవాళ్ళం వాటి మీద పడుకున్నపుడు మెత్తగా ఉండేందుకుగాను పరుపు వేసుకునేవారం కదా! అది ఆ రోజులలో దూది పరుపే అయి ఉండేది. బూరుగు దూదితో కూడా పరుపులు కుట్టించుకునేవారు, కాని ఇది మామూలు దూది అంత బాగోదు. హంసల ఈకలతో పడక ఏర్పాటు చేసుకునేవారట. వాటినే హంసతూలికా తల్పం అనేవారు. ఇప్పుడు తల్పాలు లేవు గాని గిల్పాలే ఉన్నాయి. దూది పరుపులూ పోయాయి. వాటిని రెండు మూడేళ్ళకి ఒక సారి దూది ఏకించి మళ్ళీ కుట్టించుకునేవారం. తలగడలకి బూరుగుదూది వాడేవారం. గోదారి లంకలో బూరుగు చెట్లుండేవి. వాటినిండా ఎండిన కాయలుండేవి. ఎండిన కాయలు రోజూ రాలేవి. వాటిని ఏరుకొచ్చి, కాయల్ని ఎండబెట్టి, చితకకొట్టి, గింజలని వేరు చేసి దూది తయారు చేయడం చిన్నప్పటి సరదాలలో ఒకటి.

ఇప్పటికి పల్లెలలో చొక్కామీద  చొక్కా తొడుగుతారు,చలికాలం, అవి కూడా పల్చటి నూలుచొక్కాలే,ఎందుకో తెలుసా? వెచ్చగా ఉంటుంది, ఎందుకనీ? పల్లెటూరివాళ్ళకి సయిన్స్ ను ఉపయోగించుకోడం తెలుసు :) రెండు చొక్కాల మధ్య ఉన్న గాలి ఉష్ణాన్ని బయటికి పోనివ్వదు బయటిదాన్ని లోపలికి రానివ్వదు, (adiabatic) అదీ సంగతి. ఇక పల్చగా ఉండే పరుపులూ ఉండేవి, బూర్నీసులని, రజాయిలని అనేవారు. వీటిని శీత కాలంలో వాడేవారు, కప్పుకుంటే బలే వెచ్చగా ఉండేది. ఇవి కాక బొంతలని కుట్టేవారు, పాత చీరలు, దుప్పట్లు, పంచెలని పారేయక, ఒక దాని మీద ఒకటి పరచి బొంత సూదితో కుట్టేవారు. బలే మెత్తగా ఉండేవి.

ఇప్పుడు బొంతలు కుట్టడానికి నేత చీరలు కట్టేవారూ కనపడటం లేదు, 70 ఏళ్ళవాళ్ళు కూడా సింథటిక్ చీరలే కడుతున్నారు, చిన్నవారు పంజాబీల మీదే ఉంటున్నారు, ఇంకా ఎందుకు అవస్థ అని నైటీలతోనే కాలమూ గడిపేస్తున్నారు.. మగవారు, పంచె కట్టిన మగాడు కనపడటం లేదు. పంచె కట్టిన వాడు పెద్ద మనిషనీ, మోసగాడనే అభిప్రాయం ప్రజలలో స్థిరపడిపోయింది. చెప్పొచ్చేదేమoటే, మమతలు లేవు, బొంతలూ లేవు. ఇప్పుడన్ని రగ్గులే, మంచాలన్నీ డబల్ కాట్ లే,పరుపులన్నీ సింథటిక్ పరుపులే. పడుకుంటే కిందనుంచి వేడి కొడుతోంది. పరుపు మీద పడుకోడం ఎప్పుడో మానేశాం. హాయిగా ఒక బొంత వేసుకుని ఒక పల్చటి దుప్పటి దానిపై వేసుకుని రెండు దిళ్ళు వేసుకుని, ఒక దుప్పటితో కాలక్షేపం జరిగిపోతోంది,నవారు నేసిన పట్టెమంచం మీద. ఇంత కంటే గచ్చు మీద కింద పడుకోడం నయం, డాక్టర్లు నడుము నెప్పి అంటే కింద పడుకోమంటున్నారు, ఎందుకో తెలుసా, గొయ్యి లాటిఆ మంచం లోనూ సింథటిక్ బెడ్ మీదా వెనుపాము నిటారుగా ఉండటం లేదు, నేల మీద చక్కహా ఉంటుంది కదూ!.

ఈ పరుపు పురాణంఏంటీ? అన్నారొకరు, ఈ మధ్య ఒక వార్త చూశాను, ఒక యువతి బెడ్ పుచ్చుకుని తిరిగిందిట, ఎక్కడికెడితే అక్కడికి, ఇంతకీ సంగతేమంటే ఆ యువతిని ఆ బెడ్ మీద అత్యాచారం చేసేరట, అది కూడా ఒక విశ్వవిద్యాలయంలో,తన గోల ఎవరూ పట్టించుకోకపోతే ఇలా బెడ్ పుచ్చుకుని తిరిగిందిట, ఆ ఆ కంగారు పడిపోకండి మన దేశం లో కాదు లెండి..

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గడ్డిమేటి దగ్గర కుక్క.(కుక్క కేపిటలిస్టా? కాకి కమ్యూనిస్టా ?)

గడ్డిమేటి దగ్గర కుక్క.(కుక్క కేపిటలిస్టా? కాకి కమ్యూనిస్టా ?)

మన పల్లెలలో గడ్డిని మేటిగా వేయడం అలవాటు. ఇది వేసేటపుడు మధ్యలో జనపకట్టెను పెట్టి వేయాడమూ అలవాటే. ఇలా జనుము కలిపి నిలవ చేసిన గడ్డిని పశువులు చాలా ఇష్టంగా తింటాయి. ఈ గడ్డిమేట్లని పశువుల శాలల్లోనూ పొలంలో నూ ఎత్తయిన ప్రదేశాలలో వేస్తారు. ఆ రైతు పశువులు కాని పై రైతు పశువులు కాని గడ్డిని మేటినుంచి పీకి తినకుండా, మేటిని పాడు చేయకుండా ఉండేందుకుగాను, కుక్కని కాపలా పెడతారు. కుక్కకెపుడూ ఒక పూటే భోజనం. రాత్రి కుక్కకి ఆహారం ఇవ్వరు, ఎందుకనీ? రాత్రి కనక కుక్కకి ఆహారమిస్తే తిని చక్కగా పడుకుని నిద్ర పోతుంది. మరి కాపలా కాయాలంటే కడుపు మాడాలిసిందే! రైతు పగలు భోజనం పొలంలో చేస్తాడు, మిగిలినది కుక్కకి పెడతాడు. కుక్క గడ్డి తినదు, గడ్డినితినే పశువునీ తిననివ్వదు. కుక్కలు భోజనం చెయ్యడం చూశారా? ఒక కుక్క కనక ఎంగిలి విస్తరిలో మిగిలినది తింటుంటే మరొక కుక్క కనక వస్తే రెండిటికీ ఆహారం సరిపోయినా మొదటి కుక్క రెండవదానిని తిననివ్వదు. రెండవకుక్కని తరిమేసేదాకా తనూ తినదు. ఈ కొట్లాటలో విస్తరి కాస్తా చిరిగి ఉన్న ఆహారం నేలపాలవుతుంది. అలా నేల పాలయినా  బాధపడవు కాని కుక్కలు కలిసి భోజనం చెయ్యవు.  అందుకే ‘కుక్కలు చింపిన విస్తరి’ అన్నారు. మరి కాకి ఆహారం తీసుకోడం చూశారా? నాలుగు మెతుకులు కనపడగానే కాకి ‘కావ్ కావ్ కావ్’ మని అరిచి ఆ మెతుకులికి కాపలా ఉండి పది కాకులొచ్చిన తరవాత పంచుకుతింటాయి, సరిపోక పోయినా సరే! కాకులు భోజనం దగ్గర దెబ్బలాడుకోవు :)

“కాకి కమ్యూనిస్ట్ కదండీ! మరయితే కుక్కో” అన్నాడు మా సత్తి బాబు. “కాకి కమ్యూనిస్ట్ అయితే కుక్క కేపిటలిస్ట్. ఒక ఫెక్టరీ యజమాని, మరొక వారితో పోటీలో, వారిని, వారి ఉత్పత్తిని మార్కెట్ లో లేకుండా చేయడానికే ప్రయత్నం చేస్తాడు కదా! మరో సంగతి ఇలా సంపద కూడబెట్టి కూడా పట్టుకుపోతాడా? ఇక్కడే వదిలేసిపోతాడోయ్! సంపదకి కుక్క కాపలా కాస్తాడంతే!!”అన్నాడు మా సుబ్బరాజు. “మరి కమ్యూనిస్టులో” అని టొకాయించాడు సుబ్బరాజు, “కాకిలాగా ఇతరుల సొమ్ము పంచిపెట్టడానికి ముందుంటారు” అని ముగించాడు మా సత్తిబాబు. 

కుక్క కేపిట్లిస్టూ, కాకి కమ్యూనిస్టూ అయితే మనమేంటన్నాడు మా సత్తి బాబు. అంతా విన్న మా సుబ్బరాజు ‘మనం మడుసులం కదూ’ అని ప్రశ్నించాడు.

“ఓ సంగతి గుర్తించారా? ఇప్పుడు మీరు దారిలో కొచ్చారు. ఇలా ఎవరూ పట్టుకుపోని టపాలు రాసుకోవాలి తెలిసిందా?” అంటూ వెళిపోయారు.

నిజమేనంటారా?

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గురుబోధ

విజయదశమి శుభకామనలు.

నావారందరిని, ఈ భూమిపై ఏమూల ఉన్నా, అన్నివేళలా, అన్ని ఆపదలనుంచీ కాచి రక్షించుతల్లీ!

రక్ష రక్ష మహేశ్వరీ

శ్రీ మాత్రేనమః

Conversation between Rama Krishna Paramahamsa & Swami Vivekananda

Swami Vivekananda:- I can’t find free time. Life has become hectic.​

Ramkrishna Paramahamsa:- Activity gets you busy. But productivity gets you free.

Anand :-  Why has life become complicated now?

Hamsa :-

Stop analyzing life.. It makes it complicated. Just live it.

Anand :-  Why are we then constantly unhappy? 

Hamsa :- Worrying has become your habit. That’s why you are not happy.

Anand :-  Why do good people always suffer?

Hamsa :- Diamond cannot be polished without friction. Gold cannot be purified without fire. Good people go                   through trials, but don’tsuffer. With that experience their life becomes better, not bitter.

Anand :-  You mean to say such experience is useful?

Hamsa :- Yep, In every term,Experience is a hard teacher. She gives the TEST first and the LESSONSnext.

Anand :-  Because of so many problems, we don’t know where we are heading…

Hamsa :- If you look outside you will not know where you are heading. Look inside.

                 Eyes provide sight. Heart provides the way.

Anand :-  Does failure hurt more than moving in the right direction?

Hamsa :- Success is a measure as decided by others. Satisfaction is a measure as decided by you.

Anand :-   In tough times, how do you stay motivated?

Hamsa :- Always look at how far you have come rather than how far you have to go.

                  Always count your blessing, not what you are missing.

Anand :-   What surprises you about people?

Hamsa :- When they suffer they ask, “why me?”

                  When they prosper, they never ask Me Kashalaa (“Why me?”)

Anand :-  How can I get the best out of life? 

Hamsa:- Face your past without regret. Handle your present with confidence.

                Prepare for the future without fear.

Swami Vivekanand:-  One last question. Sometimes I feel my prayers are not answered.

Ramkrishna Paramahamsa:- There are no unanswered prayers.

                                                     Keep the faith and drop the fear.

    Life is a mystery to solve, not a problem to resolve.

                                                     Trust me……

 

… Life is wonderful if you know how to live.

Courtesy: Sri.K.R.Rao