kastephale గురించి

A retired telecom engineer.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ములగ కూర పెసరపప్పు.

ములగ కూర పెసరపప్పు.

ఆషాఢ మాసం వచ్చేసి అప్పుడే పదిరోజులు దాటిపోయింది. నిన్ననే శ్రీశయనైకాదశి అదే తొలేకాశి కూడా వెళిపోయింది. మాకు చినుకు లేదనుకోండి ఇప్పటిదాకాను, పుణ్యాత్ములంకదా! ఎక్కడో మొదలెట్టి ఎక్కడికో పోతున్నానా. వస్తున్నా! ఈ ఆషాఢమాసం లో ములగ కూర తిని తీరాలన్నారు. ములగ కూరా పెసరపప్పూ వేసింది ఇల్లాలు ద్వాదశిరోజు. దాని వంటక విశేషంబెట్టి దంటేని…..

కావలసినవి

1.ములగకూర లేతది చిగుళ్ళు.
2.పెసరపప్పు.
3.పోపుకి
మినపపప్పు.
పచ్చి మిర్చి.
ఆవాలు
మెంతులు చిటికెడు
జీలకర్ర.
చిన్న అల్లం ముక్క సన్నగా తరిగి ఉంచుకోండి.
ఇంగువ ముక్క.
నూనె.
4.మిరియాలు కొద్దిగా.
5.కూర వడియాలు కాని గుమ్మడి వడియాలు.
6.పచ్చి శనగలు.
7.పసుపు చిటికెడు.
8.ఉప్పు

ములగ కూర శుభ్రంగా కడగండి, పురుగు లేకుండా చూసుకోండి. కూరని ఉప్పు నీళ్ళలో పడెయ్యడం, కొద్ది సేపు, మంచిది. గుమ్మడి వడియాలు కాని కూర వడియాలు కాని వేయించుకుని ఉంచుకోండి
పెసరపప్పు ఉడికించండి, నీళ్ళు పోయాలండోయ్. ములగకూరని కూడా అందులో వేసెయ్యచ్చు, అందులోనే పచ్చి శనగలు కూడా వేయండి, చిటికెడు పసుపేయండి. ఉడికిన తరవాత ఉప్పేయండి, నీరులేకుండేలా చూడండి, కొద్దిగా నీరున్నా కంగారు పడకండి,

మూకుడు వేడెక్కిన తరవాత కొద్దిగా నూని వేసి ఆ తరవాత మినపపప్పు వేయించండి దోరగా, దానిలో
ఆవాలు, మెంతులు, జీలకర్ర వేయండి, ఆవాలు వేగేటపుడు జాగ్రత పేలతాయి, కళ్ళలో పడితే ప్రమాదం, ఆ తరవాత పచ్చిమిర్చి, సన్నగా తరిగి ఉంచుకున్న అల్లం  , చివరగా ఇష్టాన్ని పట్టి ఇంగువ ముక్క వేయండి. పోపు కమ్మటి వాసనొచ్చాకా దింపండి.

ఇప్పుడు పోపులోకి పప్పుని చేర్చండి. వేయించి పెట్టుకున్న వడియాలు, నేతితో వేయించుకున్న మిరియాలు కూడా కలపండి.కొద్ది సేపు స్టవ్ మీదుంచండి, నీరుంటే ఇగిరిపోతుంది.

ములగ కూర పెసరపప్పు ఇదేంటి పిచ్చి తిండి అనుకుంటున్నారా? ఇది ఒక కమ్మనైన రుచికరమైన మందు. ములగ కూరలో ఇనుముంది, పెసరపప్పులో మాంసకృత్తులున్నాయి.ఇక పోపులో వేసినవన్నీ మందులే, మిరియాలతో, వడియాలతో. ఇది వర్షాకాలనికి కావలసిన మందు, అందుకే ఈ నెలలో తినమన్నారు. ములగాకు వేడి చేస్తుంది అందుకుగాను పెసరపప్పు చలవ చేస్తుంది. చేసుకుని చూడండి, బలే రుచిగా ఉంటుంది.

 

 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మిమ్మల్ని మీరే రక్షించుకోండి (Save yourself)

Hi All, read this:-

1 Let’s say it’s 7.25pm and you’re going home (alone of course) after an unusually hard day on the job.

2 You’re really tired, upset and frustrated.

3 Suddenly you start experiencing severe pain in your chest that starts to drag out into your arm and up in to your jaw. You are only about five km from the hospital nearest your home.

4 Unfortunately you don’t know if you’ll be able to make it that far.

5 You have been trained in CPR, but the guy that taught the course did not tell you how to perform it on yourself.

6 HOW TO SURVIVE A HEART ATTACK WHEN ALONE?
Since many people are alone when they suffer a heart attack without help, the person whose heart is beating improperly and who begins to feel faint, has only
about 10 seconds left before losing consciousness.

7 However, these victims can help themselves by coughing
repeatedly and very vigorously. A deep breath should be taken before each cough, and the cough must be deep and prolonged, as when producing sputum from deep inside the chest.

A breath and a cough must be repeated about every two
seconds without let-up until help arrives, or until
the heart is felt to be beating normally again.

8 Deep breaths get oxygen into the lungs and coughing
movements squeeze the heart and keep the blood circulating. The squeezing pressure on the heart also helps it regain normal rhythm. In this way, heart attack victims can get to a hospital.

9 Tell as many other people as possible about this. It could save their lives!!

10 A cardiologist says If everyone who gets this mail
kindly sends it to 10 people, you can bet that we’ll save at least one life.

11 Rather than sending jokes, please..contribute by forwarding this mail which can save a person’s life….

12 If this message comes around you ……more than once…..please don’t get irritated……U need to be happy that you are being reminded of how to tackle….Heart attacks….AGAIN…

Post Courtesy:-

From:
DR.N Sivakadakshm,
(Senior Cardiologist)

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గతజల సేతుబంధన న్యాయం

గతజల సేతు బంధనన్యాయం

గతము అనగా జరిగిపోయినది, జలము అంటే నీరు, సేతువు అంటే అడ్డుకట్ట. జరిగినదానికి విచారమేల అనేదే ఈ న్యాయం. ఒక పని చేశాం. ఫలితం వచ్చింది, అది మనకు అనుకూలం కావచ్చు వ్యతిరేకమూ కావచ్చు. జరిగిపోయిన కాలాని వెనక్కు తీసుకురాలేము, అలాగే పల్లానికి వెళిపోయిన నీటికోసం ఇప్పుడు ఆనకట్ట కడితే ఉపయోగం లేదని, దీనినే తెనుగులో “చేతులుకాలేకా ఆకులు పట్టుకోడ”మంటారు.

కంబళ భోజనన్యాయం

కంబళం అంటే గొంగడి. “గొంగట్లో తింటూ వెంట్రుకలు లెక్కపెట్టుకోడమని” తెనుగులో అంటారు. గొంగడి అనేది వెంట్రుకలను దారంలా పేని దుప్పటిలా తయారు చేస్తారు. వెంట్రుకలతో తయారు చేసిన దానిలో వెంట్రుకలేకదా ఉంటాయి. అందులో భోజనం పెట్టుకుని తింటే వెంట్రుకలే వస్తాయి. వెంట్రుక భోజనంలో వస్తే ఆ అన్నం తినకూడదు. మరి ఇలా గొంగడి పెట్టుకుని తింటే వెంట్రుకలే వస్తాయి కనక, తేలినదేమంటే గొంగడిలో భోజనం చేయకూడదు. తప్పు జరగడానికి సావకాశమిచ్చి, తప్పు జరిగిందని విచారించడం.

కరతలామలకన్యాయం

కరము అంటే చెయ్యి. ఆమలకం అంటే ఉసిరికాయ. చేతిలో ఉసిరికాయ కనపడుతున్నదే కదా! దీనిని గురించి మరొకరిని అడగక్కరలేదు. దీనినే తెలుగులో “ముంజేతి కంకణానికి అద్దమెందుకు?” అంటారు. ఎదురుగా సత్యం కనపడుతుండగా ఋజువుల కోసం చూడక్కరలేదనడమే, పూర్తిగా తెలిసినదే అని అర్ధం.

కూపస్థమండూకన్యాయం

కూపం అంటే నుయ్యి.మండూకమంటే కప్ప. దీనినే మరోలా కూడా చెబుతారు, కూప కూర్మన్యాయమని
( కూర్మం అంటే తాబేలు). నూతిలో ఉండే కప్పకి తెలిసినది కనపడేది, చాలా కొద్ది భాగమే. అలాగే ఆకాశం కూడా కొద్దిగానే కనపడుతుంది. ఆ కప్పకి తెలిసినది తక్కువ, మొత్తం ప్రపంచం అంతా అంతే అనుకుంటుందిట. దీనిని తెలివి తక్కువ వారు తమకు తెలిసినదే గొప్పని మిగతా వారికేమీ తెలియదని అనుకుంటారు, దానిని ఈ న్యాయంతో పోలుస్తారు.

తిలతండులన్యాయం

తిలలు అంటే నువ్వులు తండులాలు అంటే బియ్యం. నువ్వులు నల్లగానూ చిన్నవిగానూ ఉంటాయి. బియ్యం పెద్దవిగానూ తెల్లగానూ ఉంటాయి. రెండూ కలసిపోయినా వేరు చేసుకోడమూ తేలిక. అలాగే సుజనులు దుర్జనులు కలసిపోయినా వేరు చేసుకోడం తేలికని చెప్పడమే.

తాళాధిరోహణన్యాయం

తాళము అంటే తాడి చెట్టు ఇది సంస్కృత పదం. తెనుగులో తాళం అంటే  తాళము చెవి. అధిరోహణం అంటే ఎక్కడం. దీనిని తెనుగులో “తాడి చెట్టు ఎందుకురా ఎక్కేవంటే దూడ గడ్డి కోస”మన్నట్లు. తాడి చెట్టు ఎక్కినది కల్లు కోసం కాని, దూడ గడ్డి కోసమని చెప్పినది అసంబద్ధ సమాధానం, నమ్మ తగినది కాదని. ఒక చిన్న పిట్ట కథతో ముగిద్దాం. కన్నయ్య ఒకింటిలో దూరేడు, వెన్న కుండలో చెయ్యిపెట్టేడు, ఈ లోగా గోపిక వచ్చి కన్నయ్య చెయ్యి పట్టుకుంది. అలా దొంగతనం చేస్తూ ఉండగా పట్టుకోవాలని ఆ గోపిక తాపత్రయం. పట్టేసుకున్నాననుకుంది పాపం. కుండలో చెయ్యి ఎందుకు పెట్టేవు కన్నయ్యా అని అడిగితే, నా లేగ దూడ తప్పిపోయింది, ఈ కుండలో ఉందేమోనని వెతుకుతున్నానన్నాడట. ఆ గోపిక, కన్నయ్య చెప్పిన సమాధానానికి విస్తుపోయి చూస్తూ ఉండిపోయిందిట, ఏమి చెయ్యడానికి తోచక. ఇది లీలా శుకుల భావమన్నారు పెద్దలు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఆవ పెరుగు పచ్చడి,బీరపొట్టు పచ్చడి.

ఆవ పెరుగు పచ్చడి, బీరపొట్టు పచ్చడి.

ఆవాలతో పెరుగు పచ్చడి చేస్తారు, బాగుంటుంది. తింటే బాగా వేడి చేస్తుంది, కొంతమందికి కళ్ళు మంటలు కూడా రావచ్చు, కాని ఇది ఆరోగ్యానికి మంచిదే, అప్పుడపుడు తింటే.

కావలసినవి.
ఆవాలు.
పెరుగు.
వేయించిన కారం.
ఉప్పు.

ఆవాలని మెత్తగా నూరుకుని పొట్టు ఊదేసి దానిని ఉప్పు వేసి ఉంచుకున్న పెరుగులో కలపాలి. చిటికెడు పసుపు, తగిన వేయించిన కారం కలుపుకోవాలి. ఆవ పచ్చడి తయార్. చేయడం సులభమే.తద్దినానికి నాలుగు కూరలు, నాలుగు పచ్చళ్ళూ కావాలి, సాధారణంగా అల్లం, కొబ్బరికాయ, మూడవది  నువ్వు పప్పు పచ్చడి చేస్తారు. నాలుగో పచ్చడికి ఏమీ దొరకనపుడు ఆవపెరుగు  పచ్చడి చేస్తారు. గారెలకి ఆవపెరుగు  పచ్చడి బాగుంటుంది కూడా, ఆకలి పుడుతుంది. ప్రయత్నం చేసి చూడండి.

బీరపొట్టు పచ్చడి.

కూరకోసం బీరకాయలు పై చెక్కుతీశారా! ఏం చేస్తున్నారు, పారబోస్తున్నారా? ఆగండి ఇలా చేసి చూడండి.

బీర చెక్కులు చిన్న ముక్కలు చేసుకోండి, ఒక్క నూని పిసరేసి మూకుట్లో దోరగా వేయించి తీసుకోండి.

శనగపప్పు, మినపపప్పు, మిర్చి, ఆవాలు, మెంతులు, జీలకఱ్ఱ, ఇష్టమైతే చిన్న ఇంగువ ముక్క తీసుకోండి.

మూకుడు వేడెక్కిన తరవాత నూని వేసి ముందుగా శనగపప్పు, మినపపప్పు వేయించండి, ఆ తరవాత మిర్చి వేయండి, ఆ తరవాత ఆవాలు, మెంతులు వేయండి, ఆవాలు చిటపటలాడి పేలతాయి, మీదపడతాయి దూరంగా ఉండండి, అవి వేసినపుడు, జాగ్రత, ఇప్పుడు చివరగా ఇంగువ ముక్కేసి దింపెయ్యండి పోపు. ఇందులో చెప్పిన క్రమం పాటించకపోతే మాడిపోతాయి.

దించిన పోపునూ, వేయించిన బీర చెక్కునూ మిక్సీలో వేసి, కొద్దిగా పసుపు పిసరేసి, చిటికెడు పసుపు వేసి, చింతపండు ముద్ద కొద్దిగా వేసి, తగినంత ఉప్పు వేసి ఒక తిప్పు తిప్పెయ్యండి. అసలు దీనిని రోటిలో చేసుకుంటే ఆ రుచే వేరు.

మరో చిన్న చిటకా, పచ్చడి మిగిలిపోతుందనుకుంటే చేసుకునేటపుడే కొద్దిగా ఎక్కువగా శనగపప్పు, మినపపప్పు వేయండి పోపులో, చేసిన పచ్చడిని కొద్దిగా నూని చుక్క వేసిన మూకుడులో కొద్ది మందంగా అట్టులా వేయండి, దోరగా కాలినదాని తీసుకోండి, తింటే బలే బాగుంటుంది సుమా!

ఇలాగే ఆనప చెక్కు కూడా పచ్చడి చేసుకోవచ్చు. వీటిలో చాలా మంచి పోషక విలువలున్నాయి.ఇలాగే తోటకూర పచ్చడి, సిలోన్ బచ్చలి కూడా పచ్చడి చేసుకోవచ్చు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మాటకి మాట తెగులు……..

మాటకి మాట తెగులు…….

“మాటకి మాట తెగులు, నీటికి నాచు తెగులు, లంజకి పిల్ల తెగులు” అని తెనుగు నానుడి.  మాటకి మాట పెంచుకుంటే మిగిలేది దెబ్బలాట. “తమలపాకుతో నువ్వొకటంటే తలుపు చెక్కతో నే రెండంటా” అంటారు, రెండవవారు. ‘మాటే మంత్రమూ…. ‘అన్నారో సినీకవి.  మాట రెండు వైపులా పదునున్న కత్తి, ప్రాణమూ పోయగలదు, ప్రాణమూ తీయగలదు, అనుమానం పెంచగలదు, తుంచనూ కలదు.  అటువంటి మాట మంటా పుట్టించగలదు, మలయమారుతమూ వీచగలదు. మీ నాన్న ఉన్నాడా? అన్నది మీ అమ్మ మొగుడున్నాడా? అన్నదీ అర్ధం ఒకటే కావచ్చు, కాని రెండవమాట విన్నపుడు చాచిపెట్టి లెంపకాయ, గూబపేలేలా కొట్టాలనీ, మొదటి మాట విన్నపుడు సౌమ్యంగా ఉన్నారు/లేరని సమాధానమూ చెప్పాలనిపిస్తుంది. నేడు తమలపాకుతో నీవొకటంటే తలుపు చెక్కతో నే రెండంటా అన్నటే ఉన్నాయి, రోజులు. ” తాను పట్టిన కుందేలుకి మూడే కాళ్ళు” ఇదీ జరుగుతున్న వరస.

మరైతే ఇంత చక్కటి మాటని ఎలా ఉపయోగిస్తున్నారు? కొంతమంది మాట మానేసి, మనసు మూసుకుంటున్నారు, కొందరు నోటికొచ్చినది మాటాడుతున్నారు, వాక్స్వాతంత్రం పేరిటా, ఇజాల పేరిటా. విషయాన్ని విస్పష్టంగా విశ్లేషించి చెప్పేవారు తగ్గిపోతున్నారు, చెప్పినా వినేవారూ లేరు… “సులభా పురుషారాజన్ సతతః ప్రియవాదినః………..” వినేటంత ఓపిక లేదనుకుంటా. ఇంతటి మాటని ఎందుకు దుర్వినియోగం చేస్తున్నారు? అంటే మనందరిలోనూ అంతర్గతంగా ఎదుటివారు హింసపడితే చూసి ఆనందించాలనే మనస్తత్వం జీర్ణించుకుపోయి ఉండాలి, లేదా ఎదుటివారిని మాటలతో హింసించి ఆనందించాలనీ అనిపించవచ్చు. మనం ఎలాగూ అలా మాటాడలేం, కారణం భయం కావచ్చు, గౌరవం పోతుందనుకోవచ్చు లేదా ‘ఎందుకొచ్చిన సంత’ అని తల ఒరగేసుకునిపోనూ వచ్చు, అందుకు అలామాటాడేవాళ్ళని ప్రోత్సహిస్తున్నాము, ప్రత్యక్షంగా, పరోక్షంగా.. “ఎప్పటికా మాటలాడి అన్యులమనసుల్ నొప్పింపక తానొవ్వక తప్పించుక తిరుగువాడు ధన్యుడు సుమతీ” అన్నాడు శతక కారుడు, ఇది అవకాశ వాదం. నిజం చెప్పాలి కాని అది ప్రియంగా ఉండాలీ అని కూడా అంటారు కదా! అందుచేత మీ నాన్న ఉన్నాడా?, అనే అనాలి కాని మీ అమ్మ మొగుడున్నాడా? అనకూడదు కదా! కాని ఇప్పుడు ఈ సరిహద్దు రేఖలు చెరిగిపోతున్నాట్లున్నాయి. అందునా e లోకంలో. పట్టించుకునేవారూ తక్కువనుకుంటా దానితో ఇష్టం వచ్చినట్లు, నోటికొచ్చినది డోక్కోవడం అలవాటయి పోయిందనుకుంటాను. రాజకీయనాయకులు ఒకరిపై మరొకరు పై చెయ్యిగా చూపించుకోడానికి ఇటువంటి ఎత్తులూ జిత్తులూ ప్రదర్శిస్తుంటారు, కాని సామాన్యులు కూడా ఈ అలవాటుకి లొంగిపోతున్నారు, అంతెందుకు! చిన్న పిల్లలుకూడా అలాగే మాటాడుతున్నారు, కారణం మీడియా చేస్తున్న ‘అతి’ అంటే అతిశయోక్తి కాదు, నేటి పిల్లలు ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకూ ఎలకో, చిలకో, గిలకో పట్టుకునే ఉంటున్నారు తప్పించి, పుస్తకం చదివిన పాపానకాని, మంచి మాట విన్న, మాటాడిన పాపాన కానిపోవటం లేదు.. సభ్యత అనేది మరచిపోయినట్టే ఉంది, పిన్నా పెద్ద అందరూ.

జీవితకాలం కలసి బతకవలసిన భార్యాభర్తలు, రైలు పట్టాలలా వాదులాడుకుంటున్నారే తప్పించి ఏకాభిప్రాయానికీ రాలేకపోతున్నారు. వాదనే ముఖ్యమైపోయింది, బతుకు కంటే. వాదనతోనూ, మనసులో మాట బయట పెట్టకా, చాలా కాపురాలు కూలాయి, కూలుతున్నాయి, ఇక ముందు కూడా కూలతాయి, కారణం, వాదమే తప్పించి విషయం లేకపోవడమూ, విషయం లేకపోవడం మూలంగా హేళనా, మనసుల్ని విరిచేస్తున్నాయి, మరి అతకడానిఉకి వీలు లేనట్టు.

వేమన తాతేమన్నాడు

 ఇనుము విరిగెనేని ఇనుమారు ముమ్మారు
కాచి యతుకవచ్చు క్రమముగాను
మనసు విరిగెనేని మరి యతుకగా రాదు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ!

 

మరి మన్సులు విరిగేలా మాటాడు కోవడం సభ్యతా? మంచిదా? బంగారు పళ్ళానికీ గోడ చేరుపు కావాలి, గాలిలో నిలవదు.

“మంచిగతమున కొంచమేనోయ్” అన్నారు పెద్దలు వారే “గత కాలము మేలు వచ్చుకాలము కంటెన్” అనీ అన్నారు. ఏది నిజమో తెలియక కొట్లాడుకుంటున్నారు.

“జ్ఞాతికి కంటిలోనూ పాముకి పంటిలోనూ విషం ఉంటుంద”ని నానుడి. ఇది నిజమే! అన్నదమ్ములమని, ఇలా మాటాడు కోకూడదనీ అనిపించటం లేదు. “అమ్మని తిడతావురా లంజకొడకా” అన్నట్టే ఉంది. అమ్మని వాడు తిట్టేడు, మరి వీడు పూజించాడా? ఎవరన్నమాట వారికి వేద వాక్కయిపోయింది. వినేవారికి విన సందు, నవ్వేవారికి నవ్వ సందు, అనేవారికి అన సందు అయిపోయింది, సంసారం వీధినపడింది, నువ్వంటే నువ్వనుకోడమే జరుగుతోంది.

మంచి మాట మరొక మంచి ఆలోచనకి తావివ్వాలి, ఒక వ్యాసానికి రాసిన వ్యాఖ్య మరొక కొత్త ఆలోచనకి తావివ్వాలి. కాని అది జరగటం లేదు, నిశ్చలమైన మనసులో ఊహలు పుట్టవు, పూర్తి చంచలమైన మనసులోనూ ఊహలు నిలవవు. స్పందించే మనసులో మాత్రమే ఊహలు రూపు దిద్దుకుంటాయి. బ్లాగుల కాలం చెల్లిందా? అని ఒక సందేహం పుట్టింది. అది నిజంకాదు, కొత్త వాటిని, వెదుక్కుంటూ పాత వారు కొత్త చోట్లకిపోవడమూ, ఇంత సేపు కంప్యూటర్ దగ్గర కూచుని రాయడమూ, అంతా అనవసరమనీ, హాయిగా రెండు మాటలలో ఎక్కడొ మరో చోట గిలికితే? ఈ ఆలోచన పెరిగింది,మనసుకి ఆనందం ముఖ్యం కదా! బ్లాగులలో సినిమా, రాజకీయం చొరబడిపోయి ప్రముఖ స్థానం ఆక్రమించేసేయి, అందుచేత కూడా బ్లాగులో రాసేవారు తగ్గిపోతున్నారు, ఇంకా తగ్గిపోతారు కూడా, ఎందుకంటే వీరిక్కడ మైనారిటీలో పడిపోయారు, మైనారిటీ హక్కులుండవు. కొంత కాలం తరవాత బ్లాగులో ఒకప్పుడు ఇటువంటి మంచి మంచి విషయాలు రాసేవారని మంచి చర్చ చేసేవారని రేపటివారనుకునే పరిస్థితి వచ్చేసీంది. వాదనా పటిమదే నేటి రోజు, నోటికొచ్చినట్లు తిట్టగలిగినవాడే రాజు. ఇష్టమైనవారుండటం లేదా……. Survival of the fittest సూత్రం వర్తిస్తుంది.
స్వస్తి.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-తెలుసు

తెలుసు

నువ్వు వస్తావని తెలుసు
ఎదురు చూపు మానలేను.
ఓడిపోతానని తెలుసు
గెలుపు కోసం పెనుగుతాను.

అంతా నీటిలో ప్రతిబింబమే
ఐనా ఆరాటం మానలేను.
పరుగు వ్యర్ధమనీ తెలుసు
అయినా ఆపలేను

నువ్వొచ్చి చల్లగా కళ్ళు మూస్తే
మరే అవసరమూ లేదని తెలుసు
ఏదీ కూడా రాదనీ తెలుసు
ఐనా మూట కట్టడం మానలేను.

ఎవరు చుట్టాలు? ఎవరు బంధువులు?
కష్టాలు చుట్టాలు కన్నీళ్ళు బంధువులు.
కాదు కాదు ఇది నిరాశావాదం
ఇదే ఇదే జీవిత సత్యం.

అంతా తెలిసి ఎందుకీ వ్యధ.
అదే కదా విష్ణుమాయ.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-శుభం.. 650 th Post

శుభం                                                                                            650 th Post

శ్లో. భద్రం భద్రమితి బ్రూయాత్, భద్రమిత్యేవ వా వదేత్
శుష్క వైరం, వివాదం చ న కుర్యాత్ కేనచిత్ సహ.

ఆ.వె. శుభము, శుభమటంచు శుభమునే పల్కుఁడు.
శుభము పల్క నీకు శుభము కలుగు.
శుష్క వైరములకు చూడబోవకుమయ్య.
వ్యర్థ వాదనంబు వద్దు వద్దు.

భావము. ఎల్లప్పుడూ శుభం, శుభం అంటూనే ఉండాలి. శుభమగుగాక అనే పలుకుతూ ఉండాలి. ఎవరి తోనూ కూడా శుష్క విరోధాలూ, తగవులకు దారితీసే వితండ వాదాలు కూడదు.

Coutesy:Sri Chinta Ramakrishna rao. (andhramrutam)

ఈ రోజుల్లో శుభం అంటే పూర్తయిందనే అర్ధం లో వాడుతున్నారు. సినిమా వారు శుభం కార్డ్ వేశాం అంటే పూర్తి చేశాం, అని అంటున్నారు. నేటి సమాజంలో వ్యతిరేకార్ధానికి వాడుతున్న పదాలలో ఇదీ చేరిపోయింది.

ఎప్పుడూ శుభాన్ని కోరాలి, అది మనకే కావచ్చు, ఇతరులకే కావచ్చు. శుభాలు కోరినంతనే జరిగిపోతాయా? అశుభాలు జరగవా? అనేది వితండవాదం. అశుభాలూ జరుగుతాయి. అశుభం జరిగే దాకా శుభాన్ని కోరుకోవచ్చు, అశుభం లో కూడా మంచిని చూడమన్నదే మనవారి మాట. అంటే పాసిటివ్ తింకింగ్ ఎప్పుడూ ఉండాలన్నారు. కాలుపోతే పాసిటివ్ తింకింగ్ ఎలా అని అడగచ్చు, ఒక కాలు పోయింది, రెండు కాళ్ళూ పోలేదు కదా అని సంతోషీంచు. రెండు కాళ్ళూ పోతేనో! నిజమే కావాలని కళ్ళు, కాళ్ళు ఎవరూ పోగొట్టుకోరు కదా! రెండు కాళ్ళూ పోతే భగవంతుడు రెండు చేతులూ ఇచ్చాడని సంతసించు, బతికుంచినందుకు కృతజ్ఞత చెప్పు. కుటుంబంలో తండ్రి లేడు, తల్లి ఉన్నందుకు సంతసించు, ఇలా కష్టం లో కూడా మంచిని వెతుక్కోడమే పాసిటివ్ తింకింగ్. ”గోచీ కంటే దరిద్రం, చావు కంటే కష్టం” మానవులకు లేదని మనవారి నానుడి, అందుకే మాటలో కూడా అశుభం కోరవద్దని మనవారి ఆకాంక్ష, కాదు ఆంక్ష.  ”కీడెంచి మేలెంచమన్నారు కదా!” ప్రశ్న. కీడెంచమంటే చేయబోయే పనిలో వచ్చే కష్టాలు, అనుకోని కష్టాలను ఊహించి, వాటిని ఎదుర్కోడానికి సిద్ధపడమన్నారు తప్పించి, నిరాశలో కూరుకుపొమ్మనికాదు  దీని అర్ధం. తధాస్థు దేవతలున్నారట. మనం అనే మంచి చెడ్డలు రెండిటిని దీవిస్తూ ఉంటారట. తధాస్తు   అంటే అటులనే జరుగుగాక అని అర్ధం. మన నోటి వెంట చెడ్డమాటొస్తే తధాస్తు అంటే…… అందుకూ వద్దన్నారనమాట.

ఎవరెన్ని చెప్పినా వినం అనేవారూ ఉన్నారు. కొన్ని కొన్ని ఇళ్ళలో ఎప్పుడూ అశుభం మాటలే వినపడుతుంటాయి, ”నీ మొహం తగలెయ్య!” ”నీ పిండం పిల్లులకెయ్య!,” ”నీ శ్రార్ధం పెట్ట,” ”నీ శ్రార్ధం చెట్టుకింద పెట్ట”, ”నిన్ను తగలెయ్య!”, ”నిన్ను ఎన్నెమ్మెత్తుకుపోను”, కొన్ని మాత్రమే,దీనికి అంతులేదు. నిజానికి శ్రార్ధం చెట్టుకిందే పెడతారు గయలో!. కొంత మంది ముద్దుగా కూడా ఇలా తిడతారు, అదో తుత్తి.  :) …. అలా మాటలో కూడా అశుభం వద్దు.

”శుభం పలకరా మంకెన్నా అంటే ఐరేణి కుండలదగ్గర చచ్చినట్టే తొంగున్నానండి” అన్నాడట, ఈ నానుడి తెనుగునాట విస్తృతంగానే చెబుతారు..కొంతమందికొక చెడ్డ అలవాటుంటుంది, ఏం చెప్పినా ”అది జరిగి చచ్చేదా” అనేస్తారు వెంఠనే. ”అమ్మో కేన్సరా! మొన్న మా అన్నగారు, చెల్లాయి కూడా ఇలాగే పోయారు, బతకడం కష్టం” ఈ మాటలు నిజంగా బతికేవాడిని కూడా చంపేస్తాయి. ”శుభం, పెళ్ళికొడుకులా తిరిగొస్తావోయ్! ఏం భయపడకు, మొన్న మావాడొకడిలాగే వెళ్ళి వారంలో తిరిగొచ్చాడు హాస్పిటల్ నుంచి, ఇదే జబ్బు సుమా!” లేనిదయినా సృష్టించిన కథనమైనా చెప్పండి, ఆ రోగిలో ఆత్మ విశ్వాసం పెరుగుతుంది, బతుకాలనే, బతుకుతాననే ఆశ, సంకల్పం పెరుగుతాయి, జరిగేదెలాగూ జరగక మానదు, కాని బతికే సావకాశాలు పెరుగుతాయి. వరసగా కాన్పులు నిలవటం లేదు, వరసగా కుర్రాడు పరిక్షలు తప్పుతున్నాడు, అబ్బాయిని ఏ అమ్మాయి పెళ్ళి చేసుకోడానికి ఇష్టపడటం లేదు, వీరిని నిరుత్సాహ పరిస్తే ఆశుభం మాటాడితే పూర్తిగా నిరుత్సాహంలో, నిరాశలో కూరుకుపోతారు, ఫలితాలు దారుణంగా కూడా ఉండచ్చు. అశుభం పలకద్దు. ఒకరికి శుభం పలకడం మూలంగా నాకెలా శుభం జరుగుతుందని కదా అనుమానం. శుభం పలుకుతుంటే అసంకల్పితంగానే మీలో ఆత్మ విశ్వాసం పెరుగుతుంది, పాసిటివ్ తింకింగ్ పెరుగుతుంది. జీవిత దృష్టి మారుతుంది, చూడండి.

వాదం అనేది అవసరమే! ‘స్పర్ధయా వర్ధతే విద్యా’ అన్నారు! అక్కడ వాదం కావాలి, కాని అది విద్య కోసమే అయి ఉండాలి,వ్యక్తి గత  ఈర్ష్య కాదు. ఒక చిన్న మాట బంగ్లాదేశ్ తో క్రికెట్ మేచ్ జరుగుతుండగా ఒక బౌలర్ మన ఆటగాడు రాహుల్ ద్రవిడ్ ని ఔట్ చేయలేకపోయినందుకు అసహనానికి గురయ్యాడు. ఆ క్రమంలో అతను వేసిన బంతి రాహుల్ ద్రవిడ్ ని గాయ పరచింది. ఆ బంగ్లా దేశ్ ఆటగాడిని విలేఖరులడిగితే ద్రవిడ్ ని రక్తం వచ్చేలా గాయ పరచలేకపోయినందుకు విచారిస్తున్నానన్నాడు. ఇక్కడ ఈ ఆటగాడికి వ్యక్తి గత స్పర్ధ తప్పించి ఆటలో స్పర్ధ లేకపోయింది. ఈ విభజన రేఖను మరచిపోతే వారు శఠుడయి పోతారు, మొండివాడై పోతారు, తాము పట్టిన కుందేటికి మూడే కాళ్ళనే దాకా దిగ జారిపోతారు. ఒక సిద్ధాంతం ఎవరూ ఆచరణలో పూర్తిగా తేలేకపోయారు, కారణం అది మానవ ప్రకృతి కి విరుద్ధంగా ఉంది కనక. అది చూడటానికి వాదించడానికి అందంగానే కనపడచ్చు, దాని గురించిన వాదం వ్యర్ధమే కదా! ఈ వ్యర్ధవాదం లో మిగిలేది?కోపం, అనవసర వైరం, పోనీ ఏమైనా కొత్తదేనా నేర్చుకోగలిగామా? లేదు, సమయం నష్టం, అందుకే వ్యర్ధవాదం పనికి రాదన్నారు.

స్వస్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతాం
న్యాయేన మార్గేణ మహిం మహీశాం
గోబ్రాహమణేభ్య శుభమస్తు నిత్యం
లోకాః సమస్తాః సుఖినో భవంతు.

 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-భారత స్త్రీలు “మెట్టెలు” ఎందుకు పెట్టుకుంటారు?

భారత స్త్రీలు “మెట్టెలు” ఎందుకు పెట్టుకుంటారు?
భారతీయ జీవన విధానంలో చాలా విషయాలకి శాస్త్రీయత ఉంది, కాని అది ఎందుకు చేస్తున్నామో చెప్పలేం, నిజానికి మన పెద్దలు అది ఎందుకు చేస్తున్నామనే దానికంటే, చెయ్యడానికే ప్రాముఖ్యత ఇచ్చారు. ఎందుకు చేస్తున్నామనేదానిని చెబితే చెయ్యరని, దానివల్ల ఇబ్బందులకు గురవుతారని దానికి పుణ్యంతోనో, మరో దానితోనో ముడి వేసేరు. ఇదంతా మత పిచ్చి అనుకునే మనుషులు తయారవుతారనుకోలేదు,వారు. బంగారు నగలు ధరించడం మూలంగా ఆరోగ్యం సాధింపబడుతుందంటే, కాదు ఇది పురుషాహంకారానికి చిహ్నమన్నారు, ఏం చేస్తాం, ఇప్పుడు ఇది చదవండి, మెట్టెలు పెట్టుకోవడం స్త్రీ ఆరోగ్యాన్ని కాపాడుతుందట.మెట్టెలు పెట్టుకోడమే కాదు, అవి వెండితో మాత్రమే ఎందుకు చేయించుకుంటారో కలిగినవారు కూడా కారణం చూడండి. 

 

Why Indian married Women Wear Toe Rings?Tradition of wearing toe rings carries tremendous social significance for married women in India. Both Hindu’s and Muslim Women wear these Toe rings, as a symbol of Married state.

The Science Behind Wearing Toe Rings

Acupressure is used in India since ancient time for good health. Medial plantar nerve is the one that runs through toes in the human body. Medial Planter communicates with the great and second toes. It connects to uterus and then heart. Continuous pressure of the ring regulates the blood flow to the uterus and hence strengthens the uterus.

The electronegativity in a healthy toe is about 25mV. At 50mV, body blood vessels dilate and pump raw building materials such as proteins, carbohydrates, fats, vitamins, and minerals into the damaged part of the body. To keep the body equally polarized its required to balance the polarity. Silver has a higher electronegativity rate than the human body. It helps to balance the polarity of the body. Hence they use silver rings not gold.

Reflexology also mentions about treating gynecological problems by massaging the second toe.

By wearing this on both feet, it is believed, that their menstrual cycle course is regularized with even intervals. This gives good scope for conceiving to married women.

Some men also wear a ring on their toes as it has a physical benefit and also that toe rings can augment their masculine vigor.

Post Courtesy: Shreyas Kunder

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-తిలా పాపం తలా పిడికిడు పంచుతున్నారు.

తిలా పాపం తలా పిడికిడు పంచుతున్నారు.

ఇంద్రుడు వృత్రాసురుడనే బ్రహ్మ రాక్షసుడిని చంపేడు. బ్రహ్మహత్యా పాతకాన్నుండి తప్పించుకోడానికి ఎవరికి చెప్పక, తపస్సుకి వెళిపోయాడు. ఈ లోగా నహుషుని రాజుగా చేసేరు. నహుషుడు శచీదేవిని చేపట్టబోయి భంగపడ్డాడు, ఈలోగా ఇంద్రుడు మానస సరోవరంలోని కమలంలో, తపస్సు చేసుకుంటూ దొరికాడు, దేవతలకు. దేవతలు ఇంద్రుని మరల తీసుకొచ్చారు.

ఈ బ్రహ్మ హత్యాపాతకాని వదల్చుకోవాలంటే, ఏం చేయాలో తోచక బ్రహ్మగారికి మొరపెట్టుకుంటే ఆయన అగ్ని,వృక్ష ఓషధి తృణాలు (ఉద్బుజాలు,అంటే భూమిని చీల్చుకుని పైకొచ్చేవి.) స్త్రీలు,జలాన్ని, పిలిచి బ్రహ్మ హత్యాపాతకాన్ని నాలుగు భాగాలు చేసి, మీరు సమానంగా తీసుకోమన్నారు. బ్రహ్మగారి మాట మన్నిస్తూనే, మేము దీనిని వహించడం ఎలాగ? మాకు నిష్కృతి చూపమని వేడితే బ్రహ్మగారు, అగ్నికి, ”నిన్ను ప్రజ్వలింపచేయక హవిస్సు సమర్పించేవానికి ఈ పాతకాన్ని పంచిపెట్ట”మన్నారు. అలాగే వృక్ష ఓషధి తృణాలకి, ”మిమ్ములను పర్వదినములలో ఛేదించేవానికి దీనిని పంచ”మన్నారు.  స్త్రీలను, ”ఋతుమతిగా ఉన్నపుడు ఎవరైతే సంగమిస్తారో, వారికి ఈ పాపాన్ని పంచ”మన్నారు, చివరికి జలంలో ”మూత్రము, పురీషము వదలిపెట్టేవారికి, జలాన్ని ఈ పాపాన్ని పంచ”మన్నారు. ఇలా బ్రహ్మ హత్యాపాతకం తిలా పాపం తలా పిడికిడూ పంచి పెట్టేరు. అగ్ని సర్వ భక్షకుడు ఆయననేంచేయలేకపోతున్నారు తప్పించి, మిగిలిన పాపాలన్నీ వదిలిపెట్టక చేస్తూనే ఉన్నారు,ఇప్పటికీ ఈ నలుగురూ వృత్రాసురుని చంపిన బ్రహ్మహత్యాపాతకాన్ని పంచుతూనే ఉన్నారు.

ఇక వృత్రుని రక్తం నుంచి బుడగలుగా పుట్టినవి పుట్టగొడుగులు అందుకు వాటిని ఆహారంగా తీసుకోరాదని బ్రహ్మ శాసనం.ఇప్పుడు వీటినే లొట్టలేసుకుని మరీ తింటున్నాం.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-సంచి కట్టు వైద్యం.( Barefoot Doctors)

సంచి కట్టు వైద్యం.( Barefoot Doctors)

స్వతంత్రం వచ్చినప్పటినుంచి రెండు విషయాలలో ప్రభుత్వాలు నిర్లక్ష్యం వహించాయి, ఒకటి విద్య, రెండవది వైద్యం. ఏ దేశమైనా బాగుండాలంటే ముందు ఆ దేశ పౌరుల శారీరిక, మానసిక ఆరోగ్యం బాగుండాలి, ఆ తరవాతది విద్య. ప్రభుత్వాలు ఈ రెండిటిని నెమ్మది నెమ్మదిగా ప్రైవేట్ పరం చేసి వదిలేశాయి. కేంద్రంలో, విద్యా మంత్రిత్వ శాఖ అంటే అనుత్పత్తి కారకమైనదనీ,( Unproductive) ఖర్చుతప్పించి మరే ఆదాయం లేని శాఖ అనీ చిన్న చూపు, అలాగే వైద్యం కూడా. ఈ మంత్రిత్వ శాఖల మీద పెట్టిన ఖర్చు, ఉపయోగం లేనిదని ప్రభుత్వాలనుకున్నాయి. జనాభా పెరుగుతున్న మాట నిజమే, పెరుగుతున్న జనాభాను అరికట్టేందుకు కొన్ని చర్యలు తీసుకుంటూనే, ఉన్నవారి ఆరోగ్య,విద్యల పట్ల శ్రద్ధ వహిస్తే కుటుంబాలు బాగుంటాయి, తద్వారా దేశం బాగుపడుతుంది. ప్రభుత్వాలు నేల విడిచి సాముచేస్తున్నాయి, ఈ రెండు విషయాల్లో.

వైద్యం గురించి చెప్పుకోవాలంటే చాలా బాధ కలుగుతోంది. ఒకప్పుడు పరహితం కోసమే వైద్యం చేసిన దేశం లో జలుబు తగ్గించడానికి కూడా వేలు గుంజుతున్న డాక్టర్లని చూస్తే నిజం గానే కడుపు మండిపోతోంది. వైద్యం వ్యాపారమయిపోయింది. కార్పొరేట్ వైద్యం అంటే దోపిడీ, మోసం అనే ఒక ఉద్దేశం కూడా ప్రజలలో ప్రబలంగా ఉండిపోయింది. గత పది సంవత్సరాలలో కార్పొరేట్ వైద్యం పేరుతో జరిగినది లూటీయే. ప్రతి అనారోగ్యంకి పెద్ద పెద్ద పరీక్షలక్కరలేదు,హాస్పిటల్ లో జేరవలసిన అగత్యమూ లేదు, కాని చిన్న అనారోగ్యం దగ్గు,రొంప,జ్వరం కోసం, డాక్టర్ దగ్గర కెళితే ఉదయం నుంచి కూచుంటే సాయంత్రానికి దర్శనమైతే నాలుగు టెస్టులు రాస్తున్నాడు. అవి పూర్తి చేసుకుని మరునాడు దర్శనం చేసుకుంటే ఒక చిట్టా మందుల చీటీ చేతిలో పెడుతున్నాడు. అవి ఆ హాస్పిటల్ దగ్గరలో ఉన్న మందుల షాపులో తప్పించి దొరకవు. అదొక ప్రత్యేకత. టెస్టులెల్లాగా ఆ హాస్పిటల్లో చేసేవే, అంతా కలిపి తడిపి మోపెడవుతోంది. ఆ మందులు వాడితే రోగం తగ్గితే అదృష్టం. ఇలా ఎందుకు జరుగుతోంది? వైద్య విద్య చదువుకోడానికే పెట్టుబడి కావలసి వస్తోంది, ఇదెవరికి సాధ్యం? ఉన్నవారికే! ఆ తరవాత హాస్పిటల్ పెట్టుకోడానికి సొమ్ము కావాలి. మరి ఇవన్నీ వడ్డీ తో కలిపి ఎవరిస్తారు, రోగులు తప్పించి? ఇది ప్రైవేట్ డాక్టర్ల సంగతి. ఎక్కువ మంది చదువు ’కొన్న’వారే. ఇక ప్రభుత్వ డాక్టర్లు లేరు, ఉన్న చోట మందులు లేవు. ఉన్న డాక్టర్లు కూడా ప్రైవేట్ ప్రాక్టీస్ పట్ల చూపినంత మక్కువ ప్రభుత్వ వైద్యం పట్ల చూపటంలేదు. మన దేశం లో వచ్చే వ్యాధులన్నీ ఎక్కువగా ఋతువులకి సంబంధించినవే ఎక్కువ. ఋతువుల సంధికాలంలో ఇవి ప్రబలుతుంటాయి. పాత కాలంలో సంచి కట్టు వైద్యులు ఇంటింటికి తిరిగి వైద్యం చేసేవారు. ఇప్పుడది నామోషీగా భావిస్తున్నట్లుంది. ఈ ఋతువుల బట్టి వచ్చే వ్యాధులను తగ్గించడానికి పెద్ద వ్యయమూ అక్కరలేదు. ఈ సంచి కట్టు వైద్యులను మరల ప్రోత్సహించి, తగిన వృత్తి నైపుణ్యం ఇచ్చి, ఈ వ్యాధులను అదుపు చేయవచ్చు. ప్రభుత్వం చేయవలసినదల్లా వీరికి తగు శిక్షణ ఇచ్చి గ్రామాలలో వైద్యం చేసేలా ప్రోత్సహించి, వారి వల్ల కాకపోతాయన్న వాటిని పై హాస్పిటల్ కి పంపే ఏర్పాట్లు చేసి, వీరిని ప్రభుత్వ ప్రైమరీ హెల్త్ సెంటర్లకి జత చేసి, ఎప్పటికప్పుడు వీరికి వృత్తి పరమైన సూచనలు చేస్తుంటే చాలు. వీరికి ప్రభుత్వం జీత భత్యాలివ్వక్కరలేదు. రోగులే ఆ ఖర్చు భరించగలరు. ఆ కర్చు కూడా పెద్దగా ఉండదు కూడా. దీనివల్ల కొంతమంది యువకులకి జీవనోపాధి, ప్రజలకు సౌకర్యమూ ఉంటుంది. మరి ఈ దిశగా ప్రభుత్వాలు ఎందుకు ఆలోచించటం లేదో తెలియదు.

భారతీయ వైద్యాన్ని బతకనీయకుండా చంపేశారు. ఇప్పుడు ఆయుర్వేదం మాత్రమే మానవాళిని రక్షించగలదంటున్నారు. ఏమో ఏం జరుగుతుందో!