kastephale గురించి

A retired telecom engineer.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- ! దడిగాడు వాన సిరా

! దడిగాడు వాన సిరా

అల్లరి అంటే ముందు గుర్తొచ్చేది వానర సేన. అయ్యో! సీతను వెతకడంలో, యుద్ధంలో, రామునికి సహాయకారిగా ఉన్న కపిసేన అల్లరి చేసిందా? ఎప్పుడు ఎక్కడా అని చూస్తే రామాయణం లో సీతను వెతికి తిరిగొస్తూ వానర సేన అంగదుని, హనుమ ఇతర పెద్దల అనుమతితో మధువనం లో చేసిన అల్లరి సాక్ష్యం. ఈ మధువనం అనేది ఒక మంచి వనం దీనిని ఋక్షరజసుడు, సుగ్రీవునితాత, ఆ పైవారి కాలం నుంచి రక్షించుకొస్తున్నది. దీనిని ఇప్పుడు కాపాడుతున్నవాడు సుగ్రీవుని మేనమామ దధిముఖుడనేవాడు. దీనిని చాల ప్రేమగా, గౌరవ చిహ్నంగా భావిస్తూ సంరక్షిస్తున్నారు. అదిగో అటువంటి వనం అనగా తోటలో ప్రవేసించారు, వానర సేన. ఏం చేసారయ్యా! తేనె తుట్టెలని పట్టుకుని తేనె తాగేరు,కొంతమంది పాటలు పాడేరు, కొంతమంది నృత్యం చేసేరు,మరికొంతమంది చెట్లకి తలకిందులుగా వేలాడేరు.కొంతమంది పకపకా నవ్వేరు, కొంతమంది ఏడ్చేరు.కింద పడ్డారు, మీదపడ్డారు, ఒకళ్ళమీద ఒకళ్ళు పడ్డారు,ఇటుఅటూ పని లేకపోయినా తిరిగేరు,ఒక చెట్టుమీదనుంచి మరో చెట్టుకి దూకేరు, చెట్టు పైనుంచి నేలకి దూకేరు. ఒకడు నవ్వుతుంటే వాడి దగ్గర మరొకడు బోరున ఏడ్చేడు, మరొకడు ఏడుస్తున్నవాడిని వీపు పట్టుకుని ముందుకుతోసేడు. ఇక అందరూ మధుపానం చేసేరన్నారు వాల్మీకి, మధువు అంటే రెండర్ధాలున్నాయి, తేనె,కల్లు. తేనె కూడా ఎక్కువగా తాగితే కల్లు తాగినంత నిషా చేస్తుంది తెలుసా! ఇలా మధువు తాగిన వారు చెట్లు విరిచేస్తూ పాడు చేస్తున్నారని వన సంరక్షకులు అడ్డుపడ్డారు. వాళ్ళని పట్టుకుని చితక్కొట్టేరు, వానరులు. వాళ్ళు పోయి దధిముఖునికి చెప్పుకుంటే అతనొచ్చి వీళ్ళని కొంత పరుషంగా మాటాడేడు, కొంతమందిని వేడుకున్నాడు.అబ్బే వానరులు ఎవరు చెప్పిన మాట వినేలా లేరు, అలా చెబుతున్న దధిముఖుని గోళ్ళతో రక్కేరు, కరిచేరు, నానా భీభత్సం చేసేరు. దధిముఖుని ప్రవర్తనతో కొంత భయపడ్డ వానరులకు అంగదుడు ప్రోత్సాహమిచ్చాడు. ఇక వానరులు విజృంభించారు. తాగినంత తేనె తాగేరు, కుండలు దొర్లించేసేరు. పారబోసేరు.తేనె పట్టులతో కొట్టుకున్నారు. బాగా తాగినవాళ్ళు ఆకులు పరుచుకు పడుకున్నారు. కొంతమంది పిచ్చెక్కినట్టు కొంతమందిని పట్టుకుని నేలకేసి కొట్టేరు. కొందరు ఏడుస్తున్నట్టు నటించేరు. అడ్డొచ్చిన వారిని మళ్ళీ చితక్కొట్టేరు. వాళ్ళుపోయి దధిముఖునికి చెప్పుకున్నారు. దధిముఖుడొచ్చి వానరులను కట్టడి చేయబోతే చెట్లు పీకి కొట్టేరు, ఆఖరికి అంగదుడు కూడా తాత దధిముఖుని వాయించేడు, ఇక వీళ్ళ అల్లరి భరించలేక దధిముఖుడు పోయి సుగ్రీవుని దగ్గర చెప్పుకున్నారు, ఆ తరవాతేం జరిగింది ప్రస్తుతానికి అనవసరమనుకోండి.(రామాయణం,సుందరకాండ,61,62 సర్గలు స్వేఛ్ఛానుసరణ.) అన్నీ మగకోతులేనండి, ఆడకోతులు లేనట్టే ఉందండి. సీతని వెతకటానికి గాని యుద్ధానికి కాని ఆడకోతులు వెళ్ళినట్లు వాల్మీకి గారు చెప్పలేదండి. ఆడ కోతులు కూడా ఉండి ఉంటే ఆ అల్లరి ఎలాఉండేదంటారు?

ఇలా అల్లరనేటప్పటికి చిన్నప్పుడు జరిగిన సంఘటనలు గుర్తొచ్చాయి.వేసవి వస్తే మామిడి జీడి తీసుకుని తెల్ల గోడలమీద ‘జీడికి బంటెవరు’ అని రాయడం, దానికింద మరొకడు ‘దడిగాడు వానసిరా’ అని రాయడం, ఇలాగే పుస్తకాల మీద రాయడం. ఏవో కొన్ని గొప్పపేర్లు పదాలు చెప్పి వాటిలో మొదటి అక్షరాలన్నీ నువ్వే అనడం, ఇలా అల్లరి చేస్తుండేవారు. ఇవి కాక ‘ఇచ్చట ఉ…పోయరాదు,’  ‘ఇచ్చట నోటిసులు అంటించరాదు’ అని ఉన్న చోట్ల చివర అక్షరం తీసెయ్యడంతో ‘ఇచ్చట ఉ…పోయరా,’  ‘నోటీసులు అంటించరా’  అని అర్ధం మారిపోయేది.

నేను నాలుగో ఫారం కి వచ్చేటప్పటికి అప్పటికే ఆ క్లాసులో ఉన్నవారిద్దరు,డింకీ కొట్టి ఆగిపోయినవారు, ఒకరు నా హీరో సూర్రావు, రెండవ వారు కృపమ్మ. ఈ ఇద్దరూ నాకన్నా నాలుగేళ్ళయినా పెద్దవారే. ఇద్దరూ వెనకబెంచీలలో చెరోవైపు కూచునేవారు. నా హీరో సూర్రావుతో స్నేహం కుదిరడంతో పీరియడ్ కి పీరియడ్ కి మధ్య వాడిదగ్గరకెళ్ళి వాడడిగినవాటికి సమాధానాలు చెబుతుండేవాడిని, :) వాడు తేగలు, కందికాయలు వగైరా తెచ్చేవాడు, నాకు పెట్టేవాడు. ఇది చూసిన కృపమ్మ ఒక రోజు నేను నా బెంచీకి వస్తుండగా ” తమ్ముడూ” అని కేకేసింది. ‘ఎవరినీ?’ అని చూస్తే, ‘నిన్నే!’ అన్నట్టు చెయ్యి ఊపితే, దగ్గరకెళితే, తనకి వచ్చిన అనుమానమేదో అడిగింది, చెప్పేను. అలా మొదలయింది కృపమ్మతో స్నేహం. ఆ తర్వాత ఎప్పుడూ నన్ను ” తమ్ముడూ” అనే పిలిచేది. ఇది నా క్లాసులో వారందరికి ఏదోలా ఉండి, నన్ను ” తమ్ముడూ” అని ఎగతాళి చెయ్యడం మొదలెట్టేరు. నేను ఉడుక్కునేవాడిని, కృపమ్మని అలా పిలవద్దనీ చెప్పలేకపోయాను. ఒక సారి ” తమ్ముడూ! గొప్ప కుటుంబంలో పుట్టి, ఊరు మధ్య ఉన్న నువ్వూ, కడజాతిలో పుట్టి, ఊరు చివరుండే నేనూ ఒకలాగే ఉన్నాం” అంది, పాపం లెక్కడిగింది, చేసి చెబుదామంటే తెల్లకాగితాల పుస్తకం లేదు, తనకీ నాకూ కూడా, అప్పుడు నా హీరోసూర్రావు, తన పుస్తకమిచ్చేసేడు కృపమ్మకి, వద్దంటూనే తీసుకుంది. ఇది చూసిన వాళ్ళకి కడుపు మండిపోయే ఉండి ఉంటుంది. ఇది ఐదో ఫారం లోకొచ్చిన తరవాత జరిగింది. ఎవరోగాని జీడితో సూర్రావు,కృపమ్మల పేర్లు బడి గోడమీద రాసేరు.  హెడ్ మాస్టారు చూసి, చెరిపించేసి అసెంబ్లీలో అందరిని తిట్టేరు. కృపమ్మ ఏడ్చింది ’ తమ్ముడూ ఇంతేరా’ అనేది. నాకేమీ అర్ధమయ్యేది కాదు. ఒక రోజు అలా వెనకబెంచీ దగ్గరకెళ్ళి వస్తుండగా ఒకడు ‘ఒరే తమ్ముడూ’ అన్నాడు, నన్ను ఏడిపించడానికి. కృపమ్మ ఇది వింది. వెంటనే లేచింది, నా చెయ్యి పట్టుకుని మాస్టారి డ్రాయర్ దగ్గరకి తీసుకెళ్ళి,  క్లాసుకేసి తిరిగి, ”వీడు నా తమ్ముడు, ఏం? మీకేం బాధా! ఎవరైనా నాతో మాటాడేరురా! ఇంతమంది క్లాసులో ఉన్నా, సంవత్సరం నుంచి వీడొక్కడే నాతో మాటాడుతున్నాడు, వీడి మూలంగానే నేను పాసయ్యాను, ఇకముందు ఇలా వీడిని ఏడిపిస్తే ఊరుకోను! జాగర్త!!” అని కడిగేసింది. నిజానికి అప్పటివరకు ఎప్పుడూ కృపమ్మని, అక్కా అని పిలవనివాడిని ఆ రోజునుంచి ‘అక్కా’ అనిపిలవడం మొదలెట్టేను, చిత్రంగా. అందరు నోళ్ళు మూశారు. ఆ తరవాతెవరూ నన్నలా పిలవా లేదు. స్కూల్ ఫైనల్ అయింది ఎవరిదారిని వారు విడిపోయాం. స్వంత ఊరు, అమ్మ, నాన్నలని చూడటానికి వెళ్ళినా రాత్రికి వెళ్ళడం , ఉదయమే బయలుదేరిపోవడం జరిగేది. దానితో ఎవరిని కలిసే సావకాశం లేకపోయేది. అమ్మ చనిపోయిన సందర్భంగా అక్కడ ఉన్నరోజులలో ఒక రోజు గోదావరి గట్టుకు వెళితే, ఎవరో ’ తమ్ముడూ’ అని పలకరించేరు. ఎవరా అని చూస్తే, అది కృపమ్మ, స్కూల్ వదిలేసిన పాతిక సంవత్సరాల తరవాత, అదే కృపక్కని చూడటం.  గుర్తు పట్టేను, తన ముఖం మీద తల రెండు పక్కలా ఉన్న మచ్చలతో, ఇలా మచ్చలున్నాయని ‘మూడు తలకాయలపామ’ని పిలిచేవారు, కృపమ్మని..”అమ్మపోయిందిట కదూ! అన్నయ్య కనపడినపుడు చెప్పేడు…అయిపోయింది”..అని నా వివరాలడిగింది, చెప్పేను, తన వివారలు చెప్పింది, తాగి, తాగి మొగుడు (చచ్చేడంది) కాలం చేసేడని, ముగ్గురు ఆడపిల్లలతో బతుకు బండి ఈడ్చుతున్నానని, నర్స్ గా ఉద్యోగం చేస్తున్నానని, మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకునే ఆచారం ఉన్నా, పిల్లలకోసం చేసుకోలేదని, చెప్పింది. ఆ తరవాతెపుడో వెళ్ళినపుడు అన్నయ్య చెప్పేరు, కృపమ్మఅర్ధాంతరంగా కాలం చేసిందని, కారణం తెలియదని. నిజంగా ఏడుపొచ్చింది. నాడు , తను అల్లరి పడి కూడా, నన్నుఅల్లరినుంచి కాపాడిన అక్క జీవితం లో ఓడిపోయింది.

మిత్రులు జె.వి.రావుగారి ప్రేరణతో

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పరుపు.

పరుపు.

పరుపు అంటే పడుకోడానికి పక్కకి ఉపయోగించే సాధనం. నేడు తెనుగు అర్థంకావాలంటే ఇంగ్లీషులో చెప్పాల్సివస్తోందనుకుంటా, బెడ్ అని.

ఒకప్పుడు పందిరిపట్టెమంచాలూ, నులకమంచాలూ, నవారు మంచాలూ వాడేవాళ్ళం వాటి మీద పడుకున్నపుడు మెత్తగా ఉండేందుకుగాను పరుపు వేసుకునేవారం కదా! అది ఆ రోజులలో దూది పరుపే అయి ఉండేది. బూరుగు దూదితో కూడా పరుపులు కుట్టించుకునేవారు, కాని ఇది మామూలు దూది అంత బాగోదు. హంసల ఈకలతో పడక ఏర్పాటు చేసుకునేవారట. వాటినే హంసతూలికా తల్పం అనేవారు. ఇప్పుడు తల్పాలు లేవు గాని గిల్పాలే ఉన్నాయి. దూది పరుపులూ పోయాయి. వాటిని రెండు మూడేళ్ళకి ఒక సారి దూది ఏకించి మళ్ళీ కుట్టించుకునేవారం. తలగడలకి బూరుగుదూది వాడేవారం. గోదారి లంకలో బూరుగు చెట్లుండేవి. వాటినిండా ఎండిన కాయలుండేవి. ఎండిన కాయలు రోజూ రాలేవి. వాటిని ఏరుకొచ్చి, కాయల్ని ఎండబెట్టి, చితకకొట్టి, గింజలని వేరు చేసి దూది తయారు చేయడం చిన్నప్పటి సరదాలలో ఒకటి.

ఇప్పటికి పల్లెలలో చొక్కామీద  చొక్కా తొడుగుతారు,చలికాలం, అవి కూడా పల్చటి నూలుచొక్కాలే,ఎందుకో తెలుసా? వెచ్చగా ఉంటుంది, ఎందుకనీ? పల్లెటూరివాళ్ళకి సయిన్స్ ను ఉపయోగించుకోడం తెలుసు :) రెండు చొక్కాల మధ్య ఉన్న గాలి ఉష్ణాన్ని బయటికి పోనివ్వదు బయటిదాన్ని లోపలికి రానివ్వదు, (adiabatic) అదీ సంగతి. ఇక పల్చగా ఉండే పరుపులూ ఉండేవి, బూర్నీసులని, రజాయిలని అనేవారు. వీటిని శీత కాలంలో వాడేవారు, కప్పుకుంటే బలే వెచ్చగా ఉండేది. ఇవి కాక బొంతలని కుట్టేవారు, పాత చీరలు, దుప్పట్లు, పంచెలని పారేయక, ఒక దాని మీద ఒకటి పరచి బొంత సూదితో కుట్టేవారు. బలే మెత్తగా ఉండేవి.

ఇప్పుడు బొంతలు కుట్టడానికి నేత చీరలు కట్టేవారూ కనపడటం లేదు, 70 ఏళ్ళవాళ్ళు కూడా సింథటిక్ చీరలే కడుతున్నారు, చిన్నవారు పంజాబీల మీదే ఉంటున్నారు, ఇంకా ఎందుకు అవస్థ అని నైటీలతోనే కాలమూ గడిపేస్తున్నారు.. మగవారు, పంచె కట్టిన మగాడు కనపడటం లేదు. పంచె కట్టిన వాడు పెద్ద మనిషనీ, మోసగాడనే అభిప్రాయం ప్రజలలో స్థిరపడిపోయింది. చెప్పొచ్చేదేమoటే, మమతలు లేవు, బొంతలూ లేవు. ఇప్పుడన్ని రగ్గులే, మంచాలన్నీ డబల్ కాట్ లే,పరుపులన్నీ సింథటిక్ పరుపులే. పడుకుంటే కిందనుంచి వేడి కొడుతోంది. పరుపు మీద పడుకోడం ఎప్పుడో మానేశాం. హాయిగా ఒక బొంత వేసుకుని ఒక పల్చటి దుప్పటి దానిపై వేసుకుని రెండు దిళ్ళు వేసుకుని, ఒక దుప్పటితో కాలక్షేపం జరిగిపోతోంది,నవారు నేసిన పట్టెమంచం మీద. ఇంత కంటే గచ్చు మీద కింద పడుకోడం నయం, డాక్టర్లు నడుము నెప్పి అంటే కింద పడుకోమంటున్నారు, ఎందుకో తెలుసా, గొయ్యి లాటిఆ మంచం లోనూ సింథటిక్ బెడ్ మీదా వెనుపాము నిటారుగా ఉండటం లేదు, నేల మీద చక్కహా ఉంటుంది కదూ!.

ఈ పరుపు పురాణంఏంటీ? అన్నారొకరు, ఈ మధ్య ఒక వార్త చూశాను, ఒక యువతి బెడ్ పుచ్చుకుని తిరిగిందిట, ఎక్కడికెడితే అక్కడికి, ఇంతకీ సంగతేమంటే ఆ యువతిని ఆ బెడ్ మీద అత్యాచారం చేసేరట, అది కూడా ఒక విశ్వవిద్యాలయంలో,తన గోల ఎవరూ పట్టించుకోకపోతే ఇలా బెడ్ పుచ్చుకుని తిరిగిందిట, ఆ ఆ కంగారు పడిపోకండి మన దేశం లో కాదు లెండి..

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గడ్డిమేటి దగ్గర కుక్క.(కుక్క కేపిటలిస్టా? కాకి కమ్యూనిస్టా ?)

గడ్డిమేటి దగ్గర కుక్క.(కుక్క కేపిటలిస్టా? కాకి కమ్యూనిస్టా ?)

మన పల్లెలలో గడ్డిని మేటిగా వేయడం అలవాటు. ఇది వేసేటపుడు మధ్యలో జనపకట్టెను పెట్టి వేయాడమూ అలవాటే. ఇలా జనుము కలిపి నిలవ చేసిన గడ్డిని పశువులు చాలా ఇష్టంగా తింటాయి. ఈ గడ్డిమేట్లని పశువుల శాలల్లోనూ పొలంలో నూ ఎత్తయిన ప్రదేశాలలో వేస్తారు. ఆ రైతు పశువులు కాని పై రైతు పశువులు కాని గడ్డిని మేటినుంచి పీకి తినకుండా, మేటిని పాడు చేయకుండా ఉండేందుకుగాను, కుక్కని కాపలా పెడతారు. కుక్కకెపుడూ ఒక పూటే భోజనం. రాత్రి కుక్కకి ఆహారం ఇవ్వరు, ఎందుకనీ? రాత్రి కనక కుక్కకి ఆహారమిస్తే తిని చక్కగా పడుకుని నిద్ర పోతుంది. మరి కాపలా కాయాలంటే కడుపు మాడాలిసిందే! రైతు పగలు భోజనం పొలంలో చేస్తాడు, మిగిలినది కుక్కకి పెడతాడు. కుక్క గడ్డి తినదు, గడ్డినితినే పశువునీ తిననివ్వదు. కుక్కలు భోజనం చెయ్యడం చూశారా? ఒక కుక్క కనక ఎంగిలి విస్తరిలో మిగిలినది తింటుంటే మరొక కుక్క కనక వస్తే రెండిటికీ ఆహారం సరిపోయినా మొదటి కుక్క రెండవదానిని తిననివ్వదు. రెండవకుక్కని తరిమేసేదాకా తనూ తినదు. ఈ కొట్లాటలో విస్తరి కాస్తా చిరిగి ఉన్న ఆహారం నేలపాలవుతుంది. అలా నేల పాలయినా  బాధపడవు కాని కుక్కలు కలిసి భోజనం చెయ్యవు.  అందుకే ‘కుక్కలు చింపిన విస్తరి’ అన్నారు. మరి కాకి ఆహారం తీసుకోడం చూశారా? నాలుగు మెతుకులు కనపడగానే కాకి ‘కావ్ కావ్ కావ్’ మని అరిచి ఆ మెతుకులికి కాపలా ఉండి పది కాకులొచ్చిన తరవాత పంచుకుతింటాయి, సరిపోక పోయినా సరే! కాకులు భోజనం దగ్గర దెబ్బలాడుకోవు :)

“కాకి కమ్యూనిస్ట్ కదండీ! మరయితే కుక్కో” అన్నాడు మా సత్తి బాబు. “కాకి కమ్యూనిస్ట్ అయితే కుక్క కేపిటలిస్ట్. ఒక ఫెక్టరీ యజమాని, మరొక వారితో పోటీలో, వారిని, వారి ఉత్పత్తిని మార్కెట్ లో లేకుండా చేయడానికే ప్రయత్నం చేస్తాడు కదా! మరో సంగతి ఇలా సంపద కూడబెట్టి కూడా పట్టుకుపోతాడా? ఇక్కడే వదిలేసిపోతాడోయ్! సంపదకి కుక్క కాపలా కాస్తాడంతే!!”అన్నాడు మా సుబ్బరాజు. “మరి కమ్యూనిస్టులో” అని టొకాయించాడు సుబ్బరాజు, “కాకిలాగా ఇతరుల సొమ్ము పంచిపెట్టడానికి ముందుంటారు” అని ముగించాడు మా సత్తిబాబు. 

కుక్క కేపిట్లిస్టూ, కాకి కమ్యూనిస్టూ అయితే మనమేంటన్నాడు మా సత్తి బాబు. అంతా విన్న మా సుబ్బరాజు ‘మనం మడుసులం కదూ’ అని ప్రశ్నించాడు.

“ఓ సంగతి గుర్తించారా? ఇప్పుడు మీరు దారిలో కొచ్చారు. ఇలా ఎవరూ పట్టుకుపోని టపాలు రాసుకోవాలి తెలిసిందా?” అంటూ వెళిపోయారు.

నిజమేనంటారా?

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గురుబోధ

విజయదశమి శుభకామనలు.

నావారందరిని, ఈ భూమిపై ఏమూల ఉన్నా, అన్నివేళలా, అన్ని ఆపదలనుంచీ కాచి రక్షించుతల్లీ!

రక్ష రక్ష మహేశ్వరీ

శ్రీ మాత్రేనమః

Conversation between Rama Krishna Paramahamsa & Swami Vivekananda

Swami Vivekananda:- I can’t find free time. Life has become hectic.​

Ramkrishna Paramahamsa:- Activity gets you busy. But productivity gets you free.

Anand :-  Why has life become complicated now?

Hamsa :-

Stop analyzing life.. It makes it complicated. Just live it.

Anand :-  Why are we then constantly unhappy? 

Hamsa :- Worrying has become your habit. That’s why you are not happy.

Anand :-  Why do good people always suffer?

Hamsa :- Diamond cannot be polished without friction. Gold cannot be purified without fire. Good people go                   through trials, but don’tsuffer. With that experience their life becomes better, not bitter.

Anand :-  You mean to say such experience is useful?

Hamsa :- Yep, In every term,Experience is a hard teacher. She gives the TEST first and the LESSONSnext.

Anand :-  Because of so many problems, we don’t know where we are heading…

Hamsa :- If you look outside you will not know where you are heading. Look inside.

                 Eyes provide sight. Heart provides the way.

Anand :-  Does failure hurt more than moving in the right direction?

Hamsa :- Success is a measure as decided by others. Satisfaction is a measure as decided by you.

Anand :-   In tough times, how do you stay motivated?

Hamsa :- Always look at how far you have come rather than how far you have to go.

                  Always count your blessing, not what you are missing.

Anand :-   What surprises you about people?

Hamsa :- When they suffer they ask, “why me?”

                  When they prosper, they never ask Me Kashalaa (“Why me?”)

Anand :-  How can I get the best out of life? 

Hamsa:- Face your past without regret. Handle your present with confidence.

                Prepare for the future without fear.

Swami Vivekanand:-  One last question. Sometimes I feel my prayers are not answered.

Ramkrishna Paramahamsa:- There are no unanswered prayers.

                                                     Keep the faith and drop the fear.

    Life is a mystery to solve, not a problem to resolve.

                                                     Trust me……

 

… Life is wonderful if you know how to live.

Courtesy: Sri.K.R.Rao

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- పిల్లి కళ్ళు మూసుకుని…….

పిల్లి కళ్ళు మూసుకుని…….

మార్జాల దుగ్ధపాన న్యాయం. మార్జాలం అంటే పిల్లి, దుగ్ధపానం అంటే పాలు తాగడం. దీనినే తెనుగులో పిల్లి కళ్ళు మూసుకునిపాలు తాగితే లోకంకళ్ళు మూసుకుంటుందా? అని నానుడి చెబుతారు.

పిల్లికి కావాలని పాలు పొయ్యరెవరూ, కాని దొంగ పిల్లి, ఇళ్ళలో నెమ్మదిగా చప్పుడు చేయని పిల్లి అడుగులేసుకుంటూ, చల్లగదిలో దూరి, పాలు తోడు పెట్టాడానికి ముందు చల్లబరచడం కోసం ఉంచిన పాలు తాగుతూ, కళ్ళు మూసుకుంటుందిట. ఇలా కళ్ళు మూసుకుని పాలు తాగుతూ, లోకమంతా కళ్ళు మూసుకుందనీ, తననెవరూ చూడటం లేదనీ, అనుకుంటుందిట. అలా లోకం కళ్ళు మూసుకుందనుకోకపోతే దొంగతనంగా పాలు తాగలేదు కదా!

మానవులకు అన్వయిస్తే,తప్పు చేస్తూ, ఈ తప్పు ఎవరూ చూడటం లేదనుకోడమే దీనికి మంచిపోలిక. ఎవరూ చూడలేదు కనక, తెలియదు కనక, తప్పు చేసినా తప్పు కాదనుకునే భ్రమ. అలా భ్రమలో లేకపోతే తప్పు చెయ్యలేరుకదా!. ప్రపంచం లో చేయకూడని పనులేమైనా ఉన్నాయంటే అవి రెండే, ఒకటి లంజతనం , రెండవది దొంగతనం. ఈ రెండిటిలో ఏది చేసినా కొద్దికాలం తెలియకపోవచ్చు కాని, కాలం తో తెలియకపోదు, ముందు సన్న సన్నగా చెప్పుకుంటారు, ఆ తరవాత బహిరంగంగానే చెప్పుకుంటారు. కామాతురాణాం న భయం న లజ్జ కనక, ఈ పనులు చేసేవారు భయము, సిగ్గు వదిలేస్తారు. “మొండి కెక్కినదాన్ని మొగుడేం చేయగలడు, రచ్చ కెక్కినదాన్ని రాజేం చేయగలడ”ంటారు, అంటే వీరిలో ఒక రకమైన తెగింపు చోటు చేసుకుంటుంది, లోకమేమనుకున్నా బాధ పడరు.

తూగోజిలో నాలుగు గ్రామాలు సానులకు ప్రసిద్ధి. మురమండ, మండపేట, పెద్దాపురం,తాటిపాక దగ్గరున్న మానేపల్లి. నేను పెరిగిన ఊరికి ఒకటిన్నర కిలో మీటర్లలో ప్రముఖమైన ఒక గ్రామం ఉంది, దానిపేరు మురమండ. మా ఊరిదగ్గరున్న గ్రామానికి మా ఊరినుంచి రాత్రిపూట రాకపోకలు బాగా సాగేవి. యువకులు, సొమ్ములున్నవారు, పదవుల్లో ఉన్నవారు నాటిరోజుల్లో సానులను ఉంచుకునేవారు. ఉంచుకోడమంటే! ఆ సాని ఇతను భత్యం ఇచ్చినంత కాలం లోనూ మరెవరితోనూ వ్యభిచరించదు, భార్యలా మసలుకుంటుంది. వీరికి నియమాలు, నిష్ఠలూ ఉండేవి, ఈ విషయంలో. మా ఊరినుంచి మురమండ వెళ్ళే దారిలో ఉన్న పొలాలకి, ఊరి మొత్తం మీద కంటే ఎక్కువ ధర పలికేది. దీనికో కారణమూ ఉంది. ఊరిలోని పెద్దలు, సొమ్ములున్నవారు, పదవులలో ఉన్నవారు, ఈ దారిలో పొలాలు ఎగబడి కొనేవారు, ఎందుకంటే, రాత్రిపూట ఇటువైపు వెళుతున్నాడేమా, అని ఎవరేనా అనుకునిపోతారని, ఇటుపక్క పొలం కొని, రాత్రి కూడా పొలం వెళుతున్నామని ఇంట్లో చెప్పడానికి, ఊరివారిని నమ్మించడానికి కొనేవారు. ఊరిలో ఏ నలుగురు స్త్రీలు కలిసినా ఫలానావారు రోజూ మురమండ ఫలానా సాని ఇంటికి వెళతాడట, అనే మాటలు వారి కబుర్లలో తప్పక ఉండేవి. ఈ సానుల పేర్లు కూడా చిత్రంగానూ ఉండేవి, రాజహంస,వంకసన్నం, కుందనం, కనకం, వెంకటరత్నం, రత్నాలు, బంగారం, మొహిరీలు……….ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే అనంతం, కొన్ని మరిచిపోయాకూడా, అన్నట్టు ఈ అనంతం కూడా అటువంటి పేరే. నెలకొకసారయినా మురమండ సానులు పదిమంది కలసి మా వూరొచ్చి, ఊరిలో ఉన్న పెద్దవాళ్ళ ఇళ్ళు అన్నిటినీ సందర్శించేవారు. వారు వయసులో ఉన్న స్త్రీలందరినీ అక్కలు, చెల్లెళ్ళూ అని, వయసు మళ్ళినవారందరిని అత్తలూ అని పిలిచేవారు. మరొక వరస నేనెప్పుడూ వినలేదు, వారినోటి వెంట. ఈ సానులు, అందరి ఇళ్ళలోనూ స్వేఛ్ఛగా తిరిగేవారు, ఆఖరికి పడకగదులు కూడా వదిలేవారు కాదు. ఇలా తిరిగేటపుడు మాటల సందర్భంగా కొంతమంది పెద్దవాళ్ళు “ఏమే! కోడలు పిల్లా ఇప్పుడు నువ్వు ఎవరి ఇలాకా?” అని ప్రశ్నిస్తే “అత్తమ్మా! ఏక్కడా అనకూ! పెదకాపుగారి మనవడు ఉంచుకున్నాడు” అని చెప్పేది. రాత్రులపుడు మాత్రం ఈ పెదకాపుగారి మనవడు మా గుమ్మం ముందునుంచే సైకిలేసుకుని మురమండపోయేవాడు. కామాతురాణామ్ న భయం, నలజ్జ, అని కొంత కాలానికి చాటు మాటు కూడా వదిలెసేవారు. ఇలా స్త్రీ పురుష సంబంధాలు, అందునా అక్రమ సంబంధాలు ఎంత కాలం గుట్టుగా ఉంటాయి? ఈ సాని అలా ఎవరికి చెప్పద్దని ఎంతమందితో చెప్పి ఉంటుంది? ఏదో ఒక రోజు ఎవరో ఒకరి కంటపడకా తప్పదు, వీధిన పడకా తప్పదు.పిల్లి కళ్ళు మూసుకుని పాలుతాగితే లోకం కళ్ళు మూసుకుంటుందా?

ఇక దొంగతనం, ఇది కూడా పైకోవలోదే! అలవాటు సన్న సన్నగా ప్రారంభవవుతుంది, చెప్పుకోడమూ చెవులు కొరుక్కునేలాగే ఉంటుంది. కాలం గడచిన కొద్దీ దీనిలో ఆరితేరిపోవడం జరుగుతుంది, దానితో సిగ్గు లజ్జ వదిలేయడమూ జరుగుతుంది, సమర్ధింపూ పెరుగుతుంది, పట్టుబడటమూ జరుగుతుంది. దొంగ సొమ్ము దాచినంతలో దొంగతనం పోదుగా. ఎద్దెపుడూ ఒకవైపే పడుకోదని పల్లెలలో అంటుంటారు, దీనర్ధం చక్రం తిరుగుతే కింద పైకి, పై కిందికి రావడం ఎలా సహజమో, అలాగే పాపం పండినపుడే, కాయ పండయినపుడు మాత్రమే రాలుతుందనీ వారి భావం. “కాలం కలిసిరాకపోతే తాడే పామయీ కరుస్తుందనీ” అంటారు. కొంతమంది “ఇదంతా ఉత్తిమాట, చేతకాని వారు, చేవ చచ్చినవారూ అనే మాట, వృద్ధనారీ పతివ్రతా అన్నట్టుగా” అంటారు.

నాగులచవితికి పుట్టలో పాలుపోసి పల్లెవాసులు ఇలా దణ్ణం పెడతారు సుబ్రహ్మణ్యస్వామికి, “నాగన్నా తండ్రీ,నీవు నడిచేదారిలో నా బిడ్డలొస్తారు, తోకతొక్కితే తనవాడనుకో, నడుం తొక్కితే నావాడనుకో, పడగ తొక్కితే పగవాడనుకోకు, నాగేంద్రా తండ్రీ! నువు మాకు కనపడకు, మేము నీకు కనపడము”మరి సుబ్రహ్మణ్యస్వామి కంట్లో పడితే ఇంతే సంగతులు, కాలం పొడిగించుకోవచ్చేమో కాని చివరికి మిగిలేది………సుబ్రహ్మణ్యస్వామికి తన,పర భేదాలు లేవు, తప్పెవరు చేసినా వదలడు.చేసిన తప్పుకి శిక్ష తప్పదు.

అందరూ మాటల్తో పొడిచేస్తే! బ్లాగులు దాచుకున్నంతలో, చేసినది పని పడిసిబారి పోయిందా? పిల్లి కళ్ళు మూసుకుని పాలుతాగితే లోకం కళ్ళు మూసుకోదుగా…….

http://manapandagalupaddatulu.blogspot.in/2013/12/blog-post_858.html

http://itsmypagedude.blogspot.in/2013/12/blog-post.html

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- మృగతృష్ణ న్యాయం (ఎండమావి.)

మృగతృష్ణ న్యాయం

మృగమంటే లేడి తృష్ణ అంటే దాహం. వేసవి కాలంలో పచ్చికబయళ్ళు ఎండిపోయి ఎండలో ఉన్న లేడికి దాహమేస్తే, సుదూరంలో నీరున్నట్టు కనపడుతుంది. లేడి అక్కడికి పరుగెడుతుంది, నీటికోసం, అక్కడ నీరు కనపడదు కాని, సుదూరంలో నీరున్నట్టుగా కనపడుతుంది. పాపం ఈ లేడి, దాహం తీర్చుకోడానికి మంచినీటికోసం అలా పరుగెడుతూనే ఉంటుంది, నీరు ఉన్నట్టు కనపడుతూనే ఉంటుంది, కాని నీరుండదు, దాహమూ తీరదు. లేని నీటికోసం పరుగులు పెట్టి ఉన్న శక్తిని పోగొట్టుకుంటుంది పాపం, లేడి.ఇదే ’ఎండమావి’అసలు ఎండమావి ఎలా ఏర్పడుతుంది?వేసవి వచ్చేటప్పటికి పచ్చిక ఎండిపోయి భూమి కనపడుతూ ఉంటుంది. ఎండవేడికి భూమి వేడెక్కి, భూమికి దగ్గరగా ఉన్న గాలిపొర వేడెక్కి దాని సాంద్రత కోల్పోతుంది. ఎక్కువ సాంద్రత ఉన్న గాలి తక్కువ సాంద్రత కలిగిన గాలితో కలిగే ప్రతి చర్యవలన అక్కడ అలలు ఏర్పడినభావన కలుగుతుంది. ఆ దృశ్యం దూరంనుంచి చూచేవారికి అక్కడ నీరున్న భ్రమ కలిగిస్తుంది. (This is an optical illusion.)

imagesimages (1)

Photos courtesy: Google

మానవ జీవితానికి పోల్చుకుంటే ‘అందని మాని పండ్లకి అఱ్ఱులు చాచడమ’ని చెప్పుకోవచ్చు. మీకు పది కోట్లు లాటరీ తగిలిందని చెప్పి భ్రమ కలిగించి, దానిగురించి పరిగెట్టేలా చేసి, ఉన్న సొమ్ము పోగుట్టుకోడాన్ని, ఈ న్యాయంతో సరిపోల్చుకోవచ్చు. ఇంకా చెప్పాలంటే ‘మబ్బుల్లో నీరు చూసి ముంత ఒలకబోసుకున్న’ట్టనీ అనచ్చు. దీనినే ఎండమావి అంటాం. దీనిని ఇంగ్లీష్ లో (mirage)మిరేజ్ అంటారు. ఇది వేసవి కాలమే కాదు శీతాకాలంలో నూ ఏర్పడుతుంది.  ఒడ్డున నిలబడ్డవారికి ఎదురుగా ఒక ఓడ కనపడుతూ మరో ఓడ ఆకాశం లో కనపడుతుంది, ఇదీ అటువంటిదే.  మరొక ఓడ, సుదూరంలో అక్కడ ఉన్నట్టు భ్రమ కలిగిస్తుంది. జీవితం లో అందమైన మృగతృష్ణలు చాలా తారసపడుతుంటాయి, నిత్యమూ, వాటిని అందుకోడానికి ప్రయత్నం చేయకపోడమే తెలివయినపని. ఒక దాన్ని అందుకోడానికి ప్రయత్నం చేసినా మిగిలేది అధోగతి, అది మృగతృష్ణ తెలిసేటప్పటికి చేతులు కాలిపోతాయి.. వాటి వెనక పరిగెట్టక శ్రమనే నమ్ముకుంటే సౌఖ్యమేమనది.

కులాలచక్రకీటన్యాయం

కులాలచక్రం అంటే కుమ్మరి చక్రం కీటం అంటే పురుగు, కుమ్మరి చక్రం ఇరుసు భూమికి లంబంగా ఉంటుంది. చక్రం  అక్కడే తిరిగితుంది కాని ప్రయాణం చేయదు. కాని చక్రం ఇరుసు భూమికి సమాంతరంగా ఉంటే చక్రం ప్రయాణం చేస్తుంది. కుమ్మరి చక్రం ప్రయాణం చేయదు, దాని మీద ఒక పురుగు తిరుగుతుంటే ఎక్కడికెళుతుంది? ఆ చక్రం మీదే ఉంటుంది అనగా గానుగుకు కట్టిన ఎద్దు తిరుగుతుంటుంది, కాని ఎక్కడికీ వెళ్ళదు. అదీ సంగతి కులాల చక్ర కీటన్యాయం.మనం ట్రెడ్ మిల్ మీద నడుస్తున్నాం, ఎక్కడికి ప్రయాణం చేస్తున్నాం?.మరో ఉపమానం చెప్పుకోవాలంటే లోకమే ఒక వింత రాగద్వేషాలతో, ఈ వింతయిన లోకంలో మరో వింత బ్లాగుల్లో రాగద్వేషాలు, వింతలో వింతకదా!.

గృహదీపికాన్యాయం

గృహం అంటే ఇల్లు దీపిక అంటే దీపం. ఇంటి దీపమని ముద్దు పెట్టుకుంటే ఏం జరుతుంది? మూతి కాలుతుంది, అనగా మనవారేనని, మనవారి తప్పులను సమర్ధిస్తే నష్టపోతామని.మనవాళ్ళని, తప్పు చేసిన వాళ్ళని ముద్దు చేస్తే ఏదో ఒకరోజు మీసాలు కాలటం ఖాయం.మన ఇంటి దీపమని ముద్దు పెట్టుకుంటే జరిగేదీ అదే. అందుకే తప్పు ఎవరు చేసినా తప్పేనని చెప్పే ధైర్యం కావాలి. తప్పు తెలియక చేస్తే పరిహారం ఉంది కాని తెలిసి చేసే తప్పుకి తప్పక దండన కావాలి, ఇది మరచిపోతున్నాం.

తృణజలూకాన్యాయం

తృణము అంటే గడ్డి పరక, జలూకం అంటే జలగ (leech). మీరు జలగ పాకడం చూసి ఉండకపోవచ్చు. జలగ నీటిలో కాని మరొక చోట కాని గడ్డి మీద పాకేటపుడు ఒక గడ్డిపోచనుంచి మరొక గడ్డిపోచమీదికి తల చాచి కొత్త గడ్డిపోచను గట్టిగా పట్టుకుని అప్పుడు వెనక గడ్డిపోచను వదలుతుంది. దీనినే తెనుగులో ‘ఆచి తూచి అడుగేయడం’ అంటారు. ‘పట్టుకునేది చింత కొమ్మ కావాలి గాని ములగ కొమ్మ కాకూడ’దంటారు. చింతకొమ్మ సాగుతుంది, వంగుతుంది కాని సామాన్యంగా విరగదు, అదే ములగకొమ్మ విరుగుతుంది, బాగా పెళుసు, కాని వంగదు. ఎప్పుడైనా ఒక దాని నుంచి మరొక దానికి మారేటపుడు రెండవదాని మంచిచెడ్డలు చూసుకుని అప్పుడు మొదటి దానిని వదలాలి, లేకపోతే రెండిటికి చెడ్డ రేవడి అవుతాం కదూ!

అంధాక్షిమీలన న్యాయం

అంధః అంటే గుడ్డివాడు అక్షిమీలనం అంటే కళ్ళు మూయడం. గుడ్డివాడు కళ్ళు మూయడమెందుకూ. అందుకే తెనుగులో ‘గుడ్డి కన్ను తెరచినా మూసినా ఒకటే’ అంటారు. పనికి మాలిన వారు ఉన్నా లేకపోయినా ఒకటే అన్నట్టనమాట.

అసిధారావ్రత న్యాయం

అసి అంటే కత్తి ధార అంటే పదును.వ్రతం అంటే దీక్ష. అసిధారా వ్రతం అనగా నిత్య జాగురూకత.కత్తి మీద నడిస్తే ఏమవుతుంది? తెగుతుంది. తెనుగులో చెప్పాలంటే ‘కత్తి మీద సాము’. అనగా ఏమాత్రం తేడా వచ్చినా ప్రమాదం జరుగుతుందని సూచన.

ఈ అసిధారావ్రతానికో చిన్న కథ చెబుతారు, ఇది పాతదే చిన్నప్పుడు చదువుకున్నది, మీకూ తెలిసినదే అవధరించండి.

ఒక రాజు పరిపాలన ధర్మబద్ధంగా చేస్తున్నాడు. తీర్పులూ ధర్మ బద్ధంగానే ఇస్తున్నాడు. తీర్పులు ధర్మబద్ధంగా ఇస్తున్నా, తీర్పులు ధర్మ బద్ధంగా ఉన్నట్టుగా ఋజువు కావాలనుకుని, అందరికి తెలియాలని, ఏం చేస్తే అందరికి తెలుస్తుందని పెద్దలనడిగేడు. వారు ఒక పదునైన కత్తిని పొడుగైన వెంట్రుకకు కట్టి, దానిని సింహాసనం పైన వేలాడతీయమన్నారు. రాజు నిర్భయంగా వేలాడతీశాడు. రాజు ధర్మ బద్ధంగా, నిష్పక్షపాతంగా తీర్పులిచ్చినంత కాలం లోనూ ఆ వెంట్రుక తెగి కత్తి రాజుని చంపదని చెబుతారు. రాజు ప్రతినిమిషం కత్తి నెత్తి మీద ఉన్నదన్న స్పృహతో ధర్మ బద్ధంగా తీర్పులిచ్చాడు. కత్తి తెగి కింద పడి రాజు మరణించలేదు. రాజు ధర్మమే కాపాడింది, ఇదే అసిధారావ్రత న్యాయం.

ఇప్పటికివి చాలు మరోసారి మరికొన్ని.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-.”అడుగులకు మడుగులేయడం”Red carpet Welcome

”అడుగులకు మడుగులేయడం”

మొన్ననొక రోజు పక్కవారెవరో అల్లుని గురించి చెబుతుంటే ఇల్లాలు “ఎంతల్లుడయితే మాత్రం మరీ అంత అడుగులకు మడుగులొత్తేస్తారా?” అంది. అసలీ అడుగులేంటీ, మడుగులొత్తడమేంటీ అని అనుమానమొచ్చింది.

అడుగు అంటే సంభాషణలో ప్రశ్నించడమనీ, ఒక కొలతనీ, కాలి పాదమనీ నానార్ధాలున్నాయి. మడుగు అంటే కూడా నీటి కొలననీ, శుభ్రమైన వస్త్రమనీ నానార్ధాలున్నాయి. మరి ఈ అడుగులకు మడుగులొత్తడమేమని కదా అనుమానం.

ఏనుగునెక్కించడం, పల్లకీ ఎక్కించడం,నడచే ప్రతి అడుగుకు శుభ్రమైన వస్త్రం పరచడం గౌరవసూచకాలు, మన భారత సంస్కృతిలో. దీనినుంచి వచ్చినదే ఈ రెడ్ కార్పెట్ వెల్కం. ప్రపంచానికి ఈ సంస్కృతి నేర్పినది భారతీయులే. రాజవ్యవహారాలలో Red Carpet welcome, ఎఱ్ఱతివాచీ పరచి స్వాగతం చెప్పేరంటారు అంటే ఎక్కువగా గౌరవించారని కదా భావం, నేడు  అమెరికావారు మొన్న చైనావారు, అటుమొన్న జర్మనీవారు, తొలుతగా జపాన్ వారు,మన ప్రధాని మోదీగారికి స్వాగతం చెప్పినట్టు. అలాగే ఈ అడుగులకు మడుగులొత్తడం, అది మడుగులొత్తడం కాదు,”అడుగులకు మడుగులేయడం”. ఎందుకంటే!  

భారత సంస్కృతిలో సామాన్యుడు కూడా తను ఎక్కువగా గౌరవించేవారిని ఆహ్వానించేటపుడు శుభ్రమైన వస్త్రాన్ని పరచి దానిపై స్వాగతం అందుకున్నవారు నడచి వస్తుంటే,  వస్త్రాల్ని  ముందు పరవడం. అనగా అమిత గౌరవం చూపడమని అర్ధం. కాని లోకవ్యవహారం లో ’అడుగులకు మడుగులేయడం’ కాస్తా ’అడుగులకు మడుగులొత్తడం’ అయి ఊరుకుంది.

“ఇంతకి ఇన్ని దేశాలవారు మన ప్రధానికి ఇంతగా అడుగులకి మడుగులేయడం ఎందుకో తెలుసా? వారి వ్యాపారాన్ని మన దేశం లో వృద్ధి చేసుకోడానికే. వారి వ్యాపారం వృద్ధిచెందితే మన వారికి ఉద్యోగాలొస్తాయి కదా! అన్నారొకరు. ఏమో! అదంతా తెల్లోడి మాయేమో తెలియదు, వేచి చూడాల్సిందే, ఒక సామెత గుర్తొచ్చింది, “లాభం లేనిది ….వరదనపోడని”వీరందరిది మనమీద ప్రేమకాదు, లాభాపేక్ష.”

ఇదంతా నిన్నటి మాట. నేడు Make in INDIA సాకారం చేద్దాం. వ్యాపారి లాభం కోసమే చేస్తాడు, వ్యాపారం, దోపిడీ నుంచి రక్షించుకుందాం.మనమూ వస్తువులు తయారు చేద్దాం, ప్రపంచం లో అమ్ముదాం, నాణ్యమైన వస్తువులు భారతదేశం లోనే దొరుకుతాయన్నది నిజం చేద్దాం. ఒకప్పుడు ఆ నాణ్యమైన వస్తువులకోసమే మన దేశమొచ్చారు తెల్లవాళ్ళు. ఇప్పుడు రోజు మనది, వారితో వ్యాపారం చేద్దాం, మనమేo తక్కువ వాళ్ళం కాదని నిరూపిద్దాం, అంగారక యాత్రతో సఫలంతో ఇప్పటికే ప్రపంచానికి నిరూపించాం, మనమేంటో.

“స్థిరంగా నిలబడు ప్రపంచంలో ఏ శక్తీ నిన్ను కదల్చలేదు” ఋగ్వేదం చెబుతున్న మాట. బలమైనవాడే స్థిరంగా నిలబడగలడు. బలంగా నిలబడదాం. బలం కలవాణ్ణి మాత్రమే లోకం గౌరవిస్తుంది. అప్పుడే ఎదుటివాడు  గౌరవిస్తాడు, అడుగులకి మడుగులూ వేస్తాడు , అదే 

RED CARPET WELCOME

TO

BHARAT

BY

UNITED STATES OF AMERICA.

జయహో భారత్. ….జయ జయహో భారత్……జయ జయ జయహో భారత్