About kastephale

A retired telecom engineer.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గఱికెల మాన్యం.

గఱికెల మాన్యం.

సీతమ్మక్కా! అంటూ ఒగుర్చుకుంటూ వచ్చాడు, సుడిగాలిలా, కరణం సీతారామయ్య.
పిలుపుకి సీతమ్మ గారు మండువాలో కొచ్చేటప్పటికి ’మహరాజావారు రాత్రికి మన ఊళ్ళో మకాం, గోదారి పాయ దాటుతున్నారట, ఇప్పుడే కబురొచ్చింది. మహరాజావారికి భోజనం ఏర్పాటు చూడమ్మా! మిగిలినవారి భోజనాల ఏర్పాటు చూసుకోవాలి’ అని వచ్చినంత హడావుడిగానూ వెళిపోయాడు.

సీతమ్మ గారికి కాళ్ళూ చేతులూ ఆడలేదు, ఒకరికి, బ్రాహ్మణ ఇంట భోజనానికి కరువా? బ్రాహ్మణో భోజనప్రియః కదా! మరేంటీ సంశయం? భోజనానికి వచ్చేది దేశాధి నేత, మహరాజు, ఏం తింటారో, ఏమి పెట్టాలో తెలియదు, ఇదీ అసలు బాధ, రుచులేంటో చెప్పనూ లేదు, అడిగే లోగానే పరుగుచ్చుకున్నాడు కరణం. ఏం చెయ్యడమూ! అని ఎటూ పాలుపోని సీతమ్మగారు కొద్ది సేపటికి తేరుకుని, అభ్యాగతః స్వయం విష్ణుః అన్నారు కనక, ప్రభువు కూడా విష్ణు అంశవారే కనక, దేవునికి పెట్టేదే ప్రభువుకీ పెట్టాలని నిర్ణయించుకుని మడి కట్టుకుంది, వంటకి.

వ్యంజనాలేం చేయ్యాలీ అని చూస్తే ఉదయమే తోటలోంచి కోసి తెచ్చిన నవనవలాడుతున్న వంకాయ, కొత్తి మీర, పచ్చి మిర్చి కనపడ్డాయి. ’వంకాయ కొత్తిమీరికారం కూర, కమ్మని కంది పప్పు, దీనికి లోటేమీ బ్రాహ్మణ ఇంట. ధప్పళం,పప్పు,వంకాయ,గుమ్మడికాయ,లేత బూడిద గుమ్మడి పిందె అప్పుడే పాదునుంచి తెంపినదీ, పచ్చి మిర్చి, చిలగడ దుంప,బెండకాయ…ఓహ్ చెప్పేదేలేదు, సన్నటి చింతపండు పులుసులో వరిపిండితో,రుచికి  తాటిపాక బెల్లం ముక్కతో, ముక్కలతో, రాచ్చిప్పలో ధప్పళం, అన్నీ సరిపోతున్నాయి, వడియాలు, చల్ల మిరపకాయలు,చకచకా వంటా అవుతోంది కాని, ఒక గుంజాటన ఉండిపోయింది.  రాజావారు నట్టింట విస్తరి వేయబోతున్నారు, పచ్చడే…….ఏమి చెయ్యాలో తెలియక,తోచక ఉంది. దొడ్లో గోకాకు కూడా లేకుండా పోయింది, పోనీ మాగాయి ముక్క వేస్తేనో…… రాత్రి పూట మాగాయి, పనికిరాదుకదా! నాభిశీతలం…మరి ఆవకాయో…..ప్రభువులికి ’ఆవకాయి ముక్కేసి అన్నం పెట్టిందిట సీతమ్మ’ అని బుగ్గలు నొక్కుకోరూ…..కుదరదు….’ ఇలా ఆలోచన సాగిపోతుండగా, మరేం చెయ్యాలీ….అనుకుంటుండగా ధభీ మని చప్పుడయింది పెరట్లో……..వెళ్ళి చూస్తే……ఏదో నిర్ణయానికొచ్చేసింది సీతమ్మగారు. చకచకా పని చేసి పచ్చడి చేసేసింది, పోపూ చేర్చేసింది, ఇంగువతో. ఘుమఘుమలాడిపోతోంది పచ్చడి, నోరూరిస్తూ.పూస కట్టిన ఆవు నెయ్యి వెచ్చచేసి , అలాగే ఉదయమే ఎఱ్ఱగా కాగినపాలతో తోడెట్టిన గడ్డ పెరుగూ,సిద్ధం చేసింది.

ఈలోగా జోగన్న గారి చేత అగ్రం ఉన్న పెద్ద అరటాకు కోయించి శుభ్రం చేసి మండువాలో  వేసి, ఉపపాత్రకి మరొక చిన్న ఆకు వేసి, ఆకు వెనక, గోడకి జేరబడేలా బాలీసు పీటవేసి దాని ముందు భోజనానికి కూచోడానికో పెద్ద పీట వేసి ఎదురుచూస్తోంది,మంచి నీళ్ళతో పెద్ద వెండి మరచెంబు, ఉప పాత్రకో వెండిలోటా సమకూర్చి, మహరాజావారి రాక కోసం. ఇంతలో కబురు తెచ్చాడు కరణం, ప్రభువులొస్తున్నట్టు, రానే వచ్చారు పరివారంతో బిలబిలలాడుతూ, కాని అందరూ బయటే ఆగిపోయారు.

జోగన్న, సీతమ్మ దంపతులు అతిథి అయిన రాజావారిని భోజనానికి ఆహ్వానించారు, కాళ్ళకి నీళ్ళిచ్చారు. పాద ప్రక్షాళన అనంతరం రాజావారు పీటమీద ఆశీనులయారు,వడ్డన మొదలయింది. తడబడక నెమ్మదిగా వడ్డన చేశారు, సీతమ్మ. ముందుగా పప్పు, ఆకులో కుడి వైపు ముందు చివర, ఆ తరవాత ఎడమ వైపు కూర, దాని పైన పచ్చడి ఆ పైన చివరగా ధప్పళం ముక్కలు. కుడి వైపు ఆకు చివరగా అగ్రానికి కింద పులిహోర,కొద్ది కిందుగా పరమాన్నం, ఆ కింద వడియాలు, చల్ల మిరపకాయలు,మధ్యలో సన్న కృష్ణకాటుకల బియ్యపు అన్నం, వడ్డనయింది, జోగన్నగారు అభికరించడంతో ప్రభువులు పరిషేచన చేసి భోజనానికి ఉపక్రమించారు.

మొదటగా పప్పు కలపడం రివాజే, అలాగే చేశారు,కమ్మని నేతితో, దీనిలోకి మాటు పచ్చడి కాని, ధప్పళం కాని, సీతమ్మ గారి గుండె గుబగుబలాడిపోతోంది. రాజావారి చెయ్యి పచ్చడి దగ్గరే ఆగిపోయింది. పచ్చడి తీసుకుని నోట పెట్టేరు, మరి పప్పు అన్నం ముద్దలు గబగబా తినేసేరు, నంజుడు పచ్చడితో. పచ్చేడే తిన్నారో పప్పూ అన్నమే తిన్నారో తెలియనంతగా. పచ్చడి మారు వడ్డించారు. ఇక వంకాయ కూర తొడిమి కూడా వదలక పుచ్చుకున్నారు. మళ్ళీ పచ్చడి మీదే చేయి పడింది. అది  కలిపేరు. కమ్మని నేతితో పచ్చడి అన్నం సుష్టుగా తిన్నారు. ఆ పై ధప్పళం, పులిహోర, పరమాన్నం పూర్తియింది. ఇక చివరగా పెరుగుతో భోజనం మొదలేట్టేరు. నంజుడుకి మళ్ళీ పచ్చడే కావలసి వచ్చింది, మారు వడ్డించారు,పచ్చడి లేదు అనాల్సివస్తుందా అని భయపడింది సీతమ్మగారు .. నిజానికి చెప్పాలంటే, ఆ రోజు రాజావారు భోజనం పచ్చడితోనే చేసేరంటే అతిశయోక్తికాదు. ఉత్తరాపోశనం పట్టి ‘అన్నదాతా సుఖీభవ’ అని ఆశీర్వదించి లేచారు. కర్పూర తాంబూలం సేవించి,జోగన్న, సీతమ్మ దంపతుల శలవు తీసుకుని పరివారంతో కదిలారు, రాజావారు.

బసకి వెళుతూ మాటలలో దివాన్జీతో భోజనం గురించి, ముఖ్యంగా పచ్చడి గురించి ప్రస్తావించడం జరిగింది. బసకి చేరినతరవాత కూడా ప్రభువు పచ్చడి గురించి ప్రస్తావించడం చూసి, దివాన్జీకి ఇదేదో కనుక్కొవాలనే అనుకున్నారు. ప్రభువు పచ్చడి అంటున్నారు తప్పించి దాని పేరు చెప్పటం లెదు, అదేమో కనుక్కోవాలనే ఊహ ప్రభువు మనసులో ఉన్నట్టు దివాన్జీ గ్రహించారు, దివాన్జీకి కూడా కుతూహలం రేగింది, ఆ పచ్చడేమో కనుక్కోవాలని. దివాన్జీ , కరణానికి పచ్చడి గురించి తెలుసుకోమని హుకుమిచ్చారు. కరణం ఉదయమే జోగన్న గారి వాకిట ప్రత్యక్షమై ’సీతమ్మక్కా! రాత్రి రాజావారికి వడ్డించిన పచ్చడి దేనితో చేశావు, ఎలాచేశావని,’ పచ్చడి గురించి వాకబు చేశాడు. ఇంకేముంది సీతమ్మగారి గుండె గుభేలుమంది,ఆగినంత పనయ్యింది, జోగన్నగారు వణికిపోతున్నాడు, నోట మాట లేదు, ఇద్దరికీ, ఎన్ని విధాల అడిగినా.
ఏం చెప్పాలి గఱిక వేళ్ళతో పచ్చడి చేసి పెట్టేనని చెప్పాలా? చెబితే ఏమవుతుంది, తలకాయలుంటాయా? రాజావారు రాత్రి పచ్చడి ఇష్టం గానే తిన్నారే! మరిదేంటీ? గఱిక వేళ్ళతో పచ్చడి చేశానని రాజావారికెలా తెలిసింది? ఎవరు చెప్పేరు, ఎవరికి తెలిసింది చెప్పడానికి ఇలా సాగింది వారి ఆలోచన.గుంజాటన ఎక్కువైపోయింది.

ఇక లాభం లేదని, కరణం ప్రభువుల బస దారి పట్టేడు. ఈ లోగా తేరుకున్న దంపతులు పరుగున ప్రభువు బస చేరి ’రక్షించాలి మహప్రభో’ అని మొఱపెట్టేరు… ఇదేమిటో రాజావారికీ అర్ధం కాలేదు, సభలో ఉన్నవారికి అసలేఅర్ధం కాలేదు. ప్రభువు పచ్చడి గురించి ఎందుకు అడిగారో తెలియక దంపతులు కొట్టుకుంటున్నారు. కొద్ది క్షణాలకి ఇరువర్గాలూ తేరుకున్నాయి, అప్పుడు సీతమ్మగారు ’మహప్రభో తలకాస్తానంటే నిజం చెప్పేస్తా’నన్నారు. ’అదేమి తల్లీ! అన్నం పెట్టిన తలని కాయనా! అసలేం జరిగిందీ చెప్ప’మన్నారు, పచ్చడి దేనితో చేశారని ప్రభువులే అడిగేశారు. ఇక ఇప్పుడు చెప్పక తప్పని సమయమేర్పడిపోయింది. ’ప్రభువులు మన్నించాలి, హటాత్తుగా ప్రభువులు భోజనానికి దయచేస్తున్నవార్త చేరింది. అన్నీ ఉన్నాయి కాని పచ్చడికే ఏమీ లేకపోయింది, ఈలోగా మావారు పొలం నుంచి’ ……అని ఆగిపోయింది. ’చెప్పమ్మా! ఏమయింది’ అని అడిగారు మళ్ళీ, ’ప్రభూ మన్నించాలి, తలకాయాలి, మావారు రోజూ లాగే ఆవుకోసం లేత గరిక మోపు తెచ్చారు….’
“తెస్తే……………………”
’ఆ గఱిక లేత వేళ్ళు శుభ్రం చేసి పచ్చడి చేశాను ప్రభూ! పొరపాటయింది, మన్నించవేడుతున్నాం, తప్పయ్యింది మహప్రభో’ అని గొల్లు మన్నారు జోగన్న దంపతులు. ఇది విన్న సభ నిశ్శబ్దమైపోయింది. ప్రభువులేమంటారో తెలియదు, ప్రభువు సరసుడే కాని ఏమో! పశువుకు పెట్టే గఱికతో పచ్చడా? అదీ ప్రభువుకా? తల నిలబడుతుందా? ఇలా సాగుతున్నాయి ఆలోచనలు.

ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ శాంత గంభీరంగా ప్రభువు మాట వెలువడింది. రాజావారు లేచి నిలబడి ‘మీ దంపతులు ఉచితాసనాలు స్వీకరించండి అని వారు ఆసనాలపై కూర్చున్న తరవాత,సీతమ్మగారూ! మీరు నిన్న రాత్రి తయారు చేసిన పచ్చడి అమృతోపమానం. ఇప్పటికి ఆ రుచి నోటిని వదలలేదు, మీరు దేనితో చేసేరన్న దానికంటే, ఎలా చేసేరన్నది చెప్పుకోవలసినది, మెచ్చుకోవలసినది. తల్లీ మీ చేతి వంట అద్భుతం, అది మాటలతో వర్ణించలేనిది,రుచి వస్తువులో లేదు అది చేసేవారి నైపుణ్యంలో ఉంది’, అని దివాన్జీకేసి తిరిగి ఇంత అద్భుతమైన వంట చేసి గరికెవేళ్ళు కూడా అమృతోపమానంగా పచ్చడి చేసిన సీతమ్మగారికి పుట్టెడు భూమి గరికెలమాన్యంగా పట్టా చేయమని ఆజ్ఞ ఇచ్చారు,అది వెంటనే అమలయింది.

’మహప్రభో ధన్యులం’ అని నమస్కరించారు , మహరాజావారు ఆ నాటి సభలో ఆ దంపతులను చందన తాంబూల, పట్టు వస్త్రాలతో సత్కరించి,పల్లకీ ఎక్కించి, మేళ తాళాలతో, ఊరేగింపుగా, రాజావారు కూడా కాలి నడకన రాగా ఇంటివద్ద దిగబెట్టేరు. 

ఒక చిన్నమాట.

ఈ కథ అనూచానంగా మా ఇంట చెప్పుకునేదే! నా అమ్మలిద్దరూ చెప్పినదీ కథ,కథలో నాటకీయత నేను చొప్పించినది. ఈ కథలో సీతమ్మగారు డొక్కా సీతమ్మ గారేనని మా వారి అభిప్రాయం, నిజమెంతో తెలియదు. గఱికెల మాన్యం ఇచ్చారని,చేసేవారి నిపుణతలో ఉందికాని వస్తువులో కాదని, రుచి గురించి చెప్పేవారు. నా అభిమాన రచయిత శ్రీ శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రిగారు ఇటువంటి కథలు చాలానే రాశారు, మరి ఇదెందుకు రాయలేదో, వారు రాసినా నా కళ్ళ పడలేదో తెలియదు. ఈ కథ రాయాలని చాలా కాలం నుంచి ఉందికాని………. ఇప్పటికి కాని పడలేదు….

స్వస్తి

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-అరటి దూట పెసరపప్పు,/ దూట పచ్చడి./అరటి పువ్వు మెంతులు కూర.

అరటి దూట పెసరపప్పు,/ దూట పచ్చడి./అరటి పువ్వు మెంతులు కూర.

అరటి దూట అంటే గెలవేసిన అరటి చెట్టును నరికేస్తాం. నరికేసిన చెట్టు పై డిప్పలు వలుస్తూ పోతే లోపల తెల్లగా రూళ్ళ కఱ్ఱలాగా ఉండేదే దూట. దీనిని చాలా విధాలుగా ఉపయోగించుకోవచ్చు.

దూటని మొదటగా చక్రాల్లా తరుగుకోవాలి. ఇది కూడా పల్చటి మజ్జిగలోకి తరుగుకోవాలి, లేకపోతే నల్లగా అయిపోతాయి. తరిగేటపుడు పీచు వస్తుంది దానిని వేలుకు చుట్టుకుంటూ తరగాలి. ఇలా తరిగిన చక్రాలను మరల చిన్న ముక్కలుగా చేసుకోవాలి, వాటినీ మజ్జిగలోకే తరుగుకోవాలి. దూటని ఏరకంగా వాడుకున్నా మొదట చేయవలసినది. ఇప్పుడు పచ్చడి చూద్దాం. పళ్ళ గెల వేసిన చెట్టు దూట మెత్తగా ఉంటుంది, కాయల గెల చెట్టు దూట కొంచం గట్టిగా ఉంటుంది.
==================================================================
1.దూట పచ్చడి

తరిగిన అరటి దూట ముక్కలకి కొద్దిగా పసుపు, తగిన ఉప్పు, వేయించినకారం, పులుపుకు చింతపండు పులుసు కలుపుకుంటే అరటి దూట పచ్చడి తయార్.పచ్చి ముక్కలే వాడాలి,ఉడకపెట్టకూడదు.
==========================================================
2. అరటి దూట పెరుగుపచ్చడికి

దూట ముక్కలని ఒక సారి ఉడకపెట్టండి, పసుపు,పోపు, ఉప్పు, వేసి ఉంచిన పెరుగులో దూట ముక్కలని కలపండి. అరటి దూట పెరుగుపచ్చడి తయార్.
=========================================================
3.అరటి దూట పెసరపప్పు కూర.

పెసరపప్పు ఉడికించండి దానికి ఉడికించిన దూట కలపండి. దూట ఉడికించేటపుడే పచ్చి మిర్చి చీరి వేసి ఉడికించండి, కొద్ది మిరియాలు, కూరవడియాలు నేతితో వేయించండి, అందులో ఇష్టాన్ని బట్టి ఇంగువ వేయండి.. వీటిని కూడా చేర్చి కొద్దిగా పోపు,పసుపు వేసి ఒక్కసారి మూకుడులో వేసి వెచ్చబెట్టండి, నీరు ఇగిరిపోతుంది. మంచి రుచికరమైన ఆరోగ్యకరమైన అరటిదూట పెసరపప్పు ముద్ద కూరరెడీ.
=========================================================

అరటి దూట ఆరోగ్యానికి మంచిది. దీనిలో ఉన్నదంతా పీచే. దీనిని తినడం మూలంగా ప్రేవులని తుడిచేసి అన్న వాహికను శుభ్రం చేస్తుంది. అదేగాక రోజూ అరటి దూట రసం తాగితే మూత్రపిండాలలో రాళ్ళు కరిగిపోతాయి. ఈ వైద్యం చేసేటపుడు టమాటా తినకండి.అరటి దుంప రసం విషాన్ని హరిస్తుంది.

=========================================================

4.అరటి పువ్వు మెంతులు కూర.

అరటి పువ్వును కూరకి తయారు చేసుకోడమే పెద్ద పని. పువ్వు పై డిప్ప తీయండి, కింద చిన్న చిన్న పువ్వులు కనపడతాయి. వాటన్నిటిని ఒకచోట చేర్చండి. ఈ చిన్న పువ్వులలో కాడల్లాగా కేసరాలుంటాయి, వాటిని లాగేయండి, ఆ తర్వాత ప్లాస్టిక్ డిప్పలలా ఉన్నవాటినీ తీసేయండి. వీటిని పారేయకండి. వీటి ఉపయోగం చివర చెబుతా. అప్పుడు చిన్న పువ్వులని రోటిలో వేసి దంచాలి, నీళ్ళు పోసి కడగాలి. ఇలా మూడు సార్లయినా చేయాలి. అప్పుడు అరటి పువ్వు ముద్ద తయారుగా ఉంటుంది. ఈ ముద్దకి తగిన మెంతులు పొడిచేసి కలపడి, ఇవి కొద్ది ఎక్కువగానే కావాలి. వీటిని మూకుడులో వేసి ఉడికించండి, వీటికి పచ్చి మిర్చి చీరి వేసుకోవచ్చు, పసుపు, పులుపు కోసం చింతపండు పులుసు చేర్చండి, అన్నిటిని ఉడికించండి.. ఆ తరవాత కొద్దిగా పోపు, వేయించిన కూర వడియాలు కలపండి. పోపులో ఇష్టాన్ని బట్టి ఇంగువ వేయండి. అరటిపువ్వు మెంతికూర తయారు. ఇది చాలా రుచిగా పనసపొట్టు కూరలా ఉంటుంది. మనం తీసుకునే ఆహారం లో వగరు చాలా తక్కువగా తీసుకుంటాం. ఈ కూరలో తినేది వగరే. తొక్కి కడిగితే చాలా వగరుపోతుంది, పోవాలి కూడా.

ఇక పారేయద్దన్న డిప్పలు కాడలని కొద్ది నూని వేసి వేయించి కొద్దిగా ఉప్పు చేర్చిన కారం చల్లండి, పిల్లలు చాలా ఇష్టంగా తింటారు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గుట్టు

దీపావళి శుభకామనలు

గుట్టు

శ్లో. ఆయుర్విత్తం గృహచ్ఛిద్రం, మంత్రమౌషధసంగమౌ ,
దానమానావమానాశ్చ, నవ గోప్యా మనీషిభిః.

గీ. ఆయువు, సిరి, గృహ చ్ఛిద్ర, యౌషధమును,
మానమును సంగమంబవమానము మరి
దానమును, మంత్రమును బృహద్జ్ఞానులెపుడు
తెలుప రాదంద్రు భువిపైన. తెలియుడయ్య.

భావము. ఆయువు , సంపద , గృహచ్ఛిద్రము , మంత్రము , ఔషధము , సంగమము , దానము , మానము , అవమానము – ఈ తొమ్మిదింటినీ బుద్ధిమంతులు రహస్యముగ నుంచవలెను

Coutesy:-Sri.Chinta Ramakrishna Rao gaaru. andhraamrutam blogspot.com

ఏంటో! పెద్దాళ్ళ మాటలేం అర్ధమై ఛావవు, ఏంటిటా! వయసు,సంపద,ఇంటిపోరు, మంత్రం,మందు,దానం,సన్మానం, అవమానం,స్త్రీ పురుష సంభోగం,వీటన్నిటిలోనూ గుట్టుండాలోయ్ అన్నారట.

పెద్దలన్నారు కాని ఈ విషయాలలో స్త్రీ పురుషులలో తేడాలున్నాట్టున్నాయి. వయసు గురించి పెద్దలు చెప్పిన మాట అక్షరాలా పాటించేవారెవరో తెలుసా! స్త్రీలే!! “నీ పెళ్ళెప్పుడే?” అని అడిగింది ఇల్లాలు ఒక ముఫై ఏళ్ళ బాలా కుమారిని, “ఇంకానేను చిన్నపిల్లనే, అప్పుడే పెళ్ళేంటీ”అని సాగతీసిందా బాలకుమారి. వాళ్ళ అమ్మమ్మ మాత్రం “నీ వయసుకి, నలుగురుపిల్లలుట్టేరు నాకు, నీ బాబు నీకు పెళ్ళి చెయ్యక నువ్విలా గిడసబారిపోయావు కాని” అంటుంది. ఏం చేస్తాం! ఢిల్లీకి రాజయిన అమ్మకి కొడుకేగా! ఒక సారి మా విశ్వనాధ వారితో ఒక సంభాషణ జరిగింది, ఇద్దరం ఒక వయసు వాళ్ళమే, ఆయన జుట్టు నల్లగానూ, నా చెంపలు నెఱసి ఉన్నాయి, పాతికేళ్ళ వయసులోనే. నేనాయనతో ’మీ జుట్టు నల్లగా ఉంది నాది తెల్లబడిపోయింద’ంటే! ’ఒరే శర్మా! స్త్రీ అందరి కంటె చిన్నదానిననుకుంటే సంతోషిస్తుంది, మగాడు తాను అందరికంటే పెద్దవాణ్ణి అనుకుంటే సంతోషిస్తాడు, మరో సంగతి విను, చెట్టుకి చేవ నలుపు, మనిషికి చేవ తెలుపు, అందుకు జుట్టు నెఱసిందని బాధ పడకురా’ అన్నారు. నిజమే అనుకుంటా. ఆడవారు వయసుదాచుకోడమూ సహజమే, మగాడు పెద్దవాడినని అనుకోడమూ సహజమనుకుంటా.

ఇహ సంపద గురించయితే ఇద్దరిలోనూ పెద్ద తేడా కనపడదు కాని, ఆడవారిలో ఈ విషయం లో గుట్టు మరి కాస్త హెచ్చనుకుంటా. కళ్ళ ఎదురుగా పెద్ద బంగళా, పదెకరాల స్థలంలో,ఊరి నిండా స్థిరాస్థులు, ఒంటి నిండా బంగారం,నౌకర్లు చాకర్లు, కార్లు, కూచుంటే లేవలేక, లేపడానికి మనుషులు ఉన్న గజలక్ష్మి, ’అయ్యో! మాదేం ఉంది నాయనా! ఇన్కం టాక్స్ కట్టడానికే సతమతమైపోతున్నాం చూడూ’ అని బీదారుపులారుస్తుంటే వింటానికి బలేగా పసందుగా ఉంటుంది లెండి. మొహమ్మీద కనపడే వయసూ, ఎదురుగా కనపడే సంపదా దాచుకోగలమా? ఏంటో! మరి గుట్టెలా? హా! తెలిసెన్ మేకప్పు, స్విస్సు బేంకు……

వార్ని సిగదరగ, ఇంటిపోరా ఎందుకు తెలీదూ? ఇద్దరూ వీధిన పడి కాట్లకుక్కలలా దెబ్బలాడుకుంటుంటే! నిజంగా గుట్టు కావలసిందే, ఈ విషయంలో. ఆలు మగల మధ్యపోరు అసలు పనికిరాదు, అసలురాదా? వస్తుంది రావాలి కూడా. దెబ్బలాడుకునైనా కలసిపోవాలి, విడిపోడానికి కాదు. ఆలు మగల తగువు అద్దం మీద ఆవగింజ నిలిచినంత సేపంటారు, నిజం గా కూడా అలాగే ఉండాలి. పోరు బయటికి తెలిసిందా, వీధిన పడిందా, మూడో వారికి తెలిసిందా! ఇంతే సంగతులు, చిత్తగించవలెను, మరో సమిధ వేసేవారేగాని కలియడానికి తోసేవారుండరు. ఇక కేసు కోర్ట్ కెళితే కొత్తకొత్త ఆలోచనలూ పుడతాయి. తస్మాత్ జాగ్రత.మిగిలిన ఇంటిపోరలంటారా? అవి దీనంత బాధాకరం,భయకరం కావు, జాగ్రతతో సమర్ధించుకుంటే వీధినాపడవు. ఆ( మనవాళ్ళే కదా అని ఉపేక్ష చేస్తే అపేక్షలు చస్తాయి, మరి అదే తగదు.

మంత్రం గుట్టన్నారు, ఇప్పుడు మంత్రం నమ్మేవారు లేరనుకోండి,మంత్రం గుట్టే, అదేమో తెలిసిపోతే! చులకనే, అందుకే గుట్టు. ఇహపోతే, మందు కూడా గుట్టే. మందంటే అనుమానపడకండి, నిజమే ఇప్పుడు కూడా, నా మొగుడు రోజూమందుకొట్టి వస్తున్నాడోచ్ అని మొగుణ్ణి వీధిలో పారేస్తే, నిజంగానే ఇక పబ్లిగ్గా తాగుతాడు, అప్పుడు ఏడ్చి ఉపయోగముండదు. ఇలా రోజూ తాగితే ఆరోగ్యం చెడుతుంది మగడా! అని నెమ్మదిగ సమయం చూసి చెప్పాలి, వినకపోతే నాకూ తాగాలని ఉంది ఇద్దరం ఇంట్లోనే పెట్టేద్దాం బారు, ఇంటికే తెచ్చెయ్యి సరుకంటే, భయపడతాడు. చతురత కావాలండీ బతకడానికి కూడా. నిజంగానే మందు గుట్టే, మీకిప్పుడు సయాటికా కి చిట్కా వైద్యం చెప్పేననుకోండి, ఆ! తగ్గుతుందా, ఈయన పిచ్చిగాని, అనుకుంటారు. అదే టెస్టులూ గట్రా చేసి పెద్ద బిల్లిచ్చి, అంగుళం పొడుగు మాత్రలు మూడుపూటలా మింగిస్తే గొప్పగా చెప్పుకుంటారు, కాని నువ్వుల నూనెలో నిమ్మకాయ రసం పిండి కలిపి దానిని పైనుంచి కిందకి, నెప్పి ఉన్న చోట రోజుకి మూడు పూటలా రాయండి తగ్గిపోతుందంటే వింటారా? నమ్ముతారా? ఛీ! ఇదేం వైద్యం అంటారు, అంచేత మందు గుట్టే. నా దగ్గరికి రండి మందిస్తా బిల్లవుతుందంటే, ఆనందంగా వస్తారు, క్యూలో నిలబడతారు, నాకు చాలా ఉచిత పబ్లిసిటీ కూడా ఇస్తారు, ఒక వంద ఎమ్.ఎల్ బాటిలు ఖరీదు రెండు వందలంటే ఆనందంగా ఇచ్చేస్తారు. మానవ మనస్తత్వమింతేనండి.

దానం గుట్టుగా ఉండాలన్నారు. ఏమయ్యా! చెయ్యక చెయ్యక ఒక జత బట్టలు దానం చేసేం, అవీ పాతవేలెండి, ఒకఫోటో తీయించుకుని బ్లాగులో పెట్టుకుని, టి.వి, పేపర్లో వేయించుకోవద్దంటే ఎలా? దీనికి గుట్టంటే అస్సలు నచ్చలేదండీ.

ఇక సన్మానం, అవమానం గుట్టన్నారు. అవమానమెలాగూ గుట్టే అనుకోండి, అదెలాగా చెప్పం ఎవరికీ, ఎదుటివారు మనకి అవమానం బలే జరిగిందని చంకలు గుద్దుకుని, చెవులు కొరుక్కుంటారుగా! ఆప్పుడు ఆశ్చర్యం నటించచ్చు. సన్మానం ఎవరికీ తెలియకూడదంటే ఎలా? అదే పేపర్లో పడాలి,టి.వి లో చూపాలి, పది మంది చెప్పుకోవాలి, ఎంత హంగామా కావాలి? అంతే కాని ఏదో ఒక దండేసి సన్మానం చేసేరని కూడా చెప్పుకోనివ్వకపోతే! నచ్చలేదండి. అవమానం కంటే సన్మానమే గుర్తుంటుంది కదా!

భార్యాభర్తలు సంగమిస్తారన్న సంగతి అందరకు తెలిసన బహిరంగ రహస్యమే! కాని ఏ భార్య భర్త సంగమిస్తుండగా మరొకరు చూడరు, చూడకూడదు. నేటిరోజుల్లో ఆకలేస్తే అన్నమెలా తింటున్నామో, సంగమం కూడా అటువంటిదే, ఇది కూడా ఒక శారీరక అవసరమే, దాని గురించి గుట్టెందుకు అని ప్రశ్నిస్తున్నారు. ఏం చెప్పాలో అర్ధమూ కావటం లేదు. ఒక ఇంట్లో తగువు జరుగుతోంది, పెద్ద మనిషిగా నన్ను పిలిచారు, వెళ్ళక తప్పలేదు, అక్కడ ఒక అమ్మాయి తల్లి తండ్రులతో దెబ్బలాడుతూ నేను మిమ్మల్ని కనమన్నానా? మీ శారీరిక వాంఛ తీర్చుకోడంతో నేను పుట్టేను అని చాలా పచ్చిగా మాటాడింది, ఇక అక్కడ నిలబడితే పరువు దక్కదని తల్లి తండ్రులకి చెప్పి వచ్చేశాను, అందుచేత ఆధునికులు సంగమానికి గుట్టక్కరలేదంటున్నారు, ఇది పురోగమనమో తిరోగమనమో కాలమే చెప్పాలి.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-నిద్ర లేదండి!మనసుకి కుదురు లేదండి!!

దీపావళి శుభకామనలు

నిద్ర లేదండి! మనసుకి కుదురు లేదండి!!

మొన్న మా సత్తిబాబొచ్చాడు, వస్తూనే నిద్దరలేదండీ! మనసుకి కుదురు లేదండి!!అన్నాడు. కాఫీ తెప్పించి ఇచ్చి, తను తాగుతుండగా నిద్ర లేకపోడానికి కారణం ఏమన్నట్టు కళ్ళెగరేశాను. నోటితో మాత్రం

సత్తిబాబూ! సంజయుడు రాయబారానికి వెళ్ళేడు, తిరిగొచ్చి, కనపడి, రేపు సభలో, అక్కడేం జరిగింది చెబుతానని వెళ్ళాడు. నాకు నిద్ర పట్టటం లేదయ్యా, ఏమైనా నాలుగు మంచి మాటలు చెప్పూ అని ధృతరాష్ట్రుడు అడిగితే విదురుడు ఇలా ప్రశ్నించాడు.

బలవంతుడు పైనెత్తిన బలహీనుడు,ధనము గోలుపడినయతడు మ్రు
చ్చిలివేచువాడు కామాకులచిత్తుడు నిద్రలేక కుందుదురధిపా!

బలమైనవాడు దండెత్తివచ్చినపుడు బలహీనుడు,డబ్బుపోయినవాడు,దొంగతనానికి, లంజతనానికి సిద్ధపడినవాడికి నిద్రపట్టదు ఇందులో నీ స్థితేంటీ అని అడిగేడయ్యా అన్నా.

దానికి మా సత్తి బాబు నవ్వి ఇవేం కాదండి, ఇదో చిత్రమైన సమస్యండి అని మొదలెట్టేడు.

మా ఇంటి ఎదురుగానే మావాడి ఇల్లండి. ఆ ఇంటరుగు మీద రాత్రి బోజనాలు చేసొచ్చి రెండు పుంజీలమంది లోకాభిరామాయణం మొదలెడతారండి. ఇక అక్కడినుంచి చూడండి, ఒకటే అరుపులు,కేకలు, సుదీర్ఘ ఉపన్యాసాలు,ఎక్కడెక్కడినుంచో ఎవరికి తెలియని రిఫరెన్సులు ఇలా సాగిపోతూ ఉంటుందండి. ఇదే కాక మధ్య మధ్యలో ఒకరినొకరు త్వం శుంఠ అంటే త్వం శుంఠ అని అనుకోడమూ జరుగుతూ ఉంటుందండి. ఇదేగాక నువ్వు మితవాదివంటే, నువ్వు మతవాదివంటే, నువ్వు అతివాదివంటే, నువ్వు తీవ్రవాదివంటే, మరొకరు నువ్వు ఉగ్రవాదివని పేర్లు కూడా పెడతారండి. ఇంకప్పుడు చూడాలండి, కొట్టేసుకుంటారేమో అనిపిస్తుందండి. నిజానికి వీళ్ళు ఇంత సీరియస్ గా చేసే చర్చ ఏమీలేదండి. వడ్లగింజలో బియ్యపు గింజ ఉందా? ఎందుకుంది? ఎందుకులేదు? ఎందుకు విరిగింది? విరిగినదాన్నేమంటారు? దానిని బియ్యపు గింజ అని ఎందుకనరు? విరిగిన ముక్కలని నూకలనే ఎందుకనాలి? అని కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు పీకుతూ ఉంటారండి. కోడి గుడ్డే ఎందుకు పెడుతుంది? పిల్లనెందుకు పెట్టదు? గుడ్డు మీద వెంట్రుకలున్నాయని ఒకరు, లేవని మరొకరు, కుందేలుకి నాలుగుకాళ్ళని ఒకడు, కాదు మూడే అని మరొకరు, కాదు కాదు నేను నిన్న కుందేలు నిలబడుండగా, నడుస్తుండగా చూసేను రెండే కాళ్ళని మరొకరు, ఇలా సాగిపోతుంటాయండి. ఒక్కోకప్పుడు వీళ్ళు ఒక సారిగా కలబడిపోయి కొట్టేసుకున్నా బాగుణ్ణు అనిపిస్తుందండి. ఇలా కొట్టేసుకుంటారేమో అనుకున్న వాళ్ళు, రాత్రి ఎప్పటికో పొతారండి, అరుచుకుంటూ, అమ్మయ్య రేపు రారేమో అనిపిస్తుందండి, కాని మర్నాడు మళ్ళీ తయారండి, మళ్ళీ మామూలేనండి. ఈ గలాటా చూసి మా వీధిని ఆడాళ్ళు రావడం మానేశారండి, మగాళ్ళూ పిల్లలూ ఈ వీధిని నడవడానికి భయపడుతున్నారండి. వీధి ఆడాళ్ళయితే, ఇల్లువదలి బయట కాలే పెట్టటం లేదండి. రాత్రి పూట ఈ అరుపులు కేకలకి నిద్ర పట్టటం లేదండి. ఒకవేళ కొద్దిగా కోడి కునుకు పట్టినా ఎవరో ఒకరు కయ్యిమని కేకెట్టడంతో, ఆ కోడికునుకూ పోతొందండి..పగలు నిద్ర మత్తుతో ఏ పనీ తోచటం లేదండి, మా వీధివాళ్ళందరికి. ఏ పనీ చేసుకోలేకపోతున్నామండి, అసలు ఆలోచనే తోచటం లేదండి,మనసుకి కుదురు లేదండి. ఏం చెయ్యాలో తోచటం లేదండి. మా వాడికి చెబుదామనుకున్నామండి ఒకరిద్దరం, నీ ఇంటి దగ్గర ఈ గలాటా మూలంగా మేం బాధపడుతున్నామని, కాని మా వాడేమనుకుంటాడో, ‘నా స్వాతంత్ర్యానికి భంగం కలిగిస్తున్నా’రనుకుంటాడేమోనని, ఇంకా ఏమైనా నుకుంటాడేమోనని చెప్పలేదండి. అతనికి ఎలా చెప్పాలా అని ఆలోచిస్తున్నామండి. మీకేమైనా తోస్తే చెప్పరూ! అని ఆగాడు.

సత్తిబాబూ! సమస్య చిత్రంగానే ఉందయ్యా! మీవాడి అరుగు మీదకదా జరుగుతున్నది, మీవాడు జరుగుతున్న జగడాలు, చర్చలు విని, చూసి ఆనందిస్తున్నట్టే ఉంది. దీని వల్ల ఏమైనా విజ్ఞానం సంపాదిస్తున్నాననుకుంటున్నాడేమో! అదీగాక ఒక మాట చెబుతా విను, ఈ మాట మారీచుడు రావణునికి చెప్పినది. సందర్భం సీతను ఎత్తుకొస్తానని చెప్పినపుడు మారీచుడు చెప్పిన సలహా ఇది.

సులభా పురుషారాజన్ సతతః ప్రియవాదినః
అప్రియస్య పధ్యస్య వక్తా శ్రోతాచ దుర్లభః

మెచ్చుకోలు కబుర్లు చెప్పేందుకే అందరూ ఉత్సాహం చూపుతారు.అప్రియమైన సత్యం చెప్పేవాడు లేడు, ఒక వేళ ఎవరైనా చెప్పినా వినేవాడు లేడయ్యా అన్నా!

ఏంటో ఏదీ తిన్నగా చెప్పరుకదా! అనుకుంటూ కోపంగా వెళిపోయాడు, మా సత్తిబాబు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-నారదుల ప్రేమ కథ.

నారదుల ప్రేమ కథ.

ఒక సారి నారదుడు తన చెల్లెలి కొడుకు పర్వతుడు అనేవానితో కలిసి భూలోకానికి రావాలనుకున్నారు. వచ్చేటపుడిద్దరూ ఒక నియమం చేసుకున్నారు, ‘ఒకరి మనసులో మాట రెండవ వారికి చెప్పాలి’ అని, ‘చెప్పకపోతే శపించచ్చు’ అని కూడా నియమం చేసుకున్నారు. భూలోకానికొచ్చారు ఒక రాజు సృంజయుడు అనేవాని దగ్గరకెళ్ళి ’రాజా! నీ భవనం లో కొంతకాలం ఉండాలనుకుంటున్నా’మని అడిగారు. రాజు సంతోషం తో అంగీకరించి తన కుమార్తె సుకుమారిని రప్పించి ‘ఈ మునులకు సేవ చేయమని వారికి కావలసినవన్నీ సమకూర్చమని’ ఆనతిచ్చాడు. అలా సుకుమారి సేవలో వారిద్దరు కాలం గడుపుతున్నారు. ఆ సుకుమారి ఎలా ఉందిటా.

అల్లదనంబున యనువు మైకొన జూచు నడపు కాంతికి వింత తొడవుగాగ
వెడవెడ నూగారి వింతయై యేర్పడు దేవరనివళులలో నారు నిగుడ
నిట్టలు ద్రోచుచు నెలవులకలమేర లెల్లను బిగి యెక్కి యేర్పడంగ
దెలుపును గప్పును వెలయంగ మెరుగెక్క తారకంబులకల్కితనముదొడర

జరణములు నడుము జన్నులు గన్నులు జవ్వనంబు చెన్ను నివ్వటిల్లు
చునికి తెలుప సృంజయుపుత్రి మెలగు విధంబు నారదునకు దగులొనర్చె……భారతంలోని శాంతి పర్వం.ఆశ్వాసం-1…248

రాజు కూతురు సుకుమారి అలా తిరుగుతోంటే నారదునికి మతి మతిలో లేకుండా పోయింది, ఆమెపై మనసు పారేసుకున్నారు. రోజు రోజుకి చిక్కిపోతున్నాడు, ఈ విషయం చెప్పలేకపోతున్నాడు, ఆమెపై మనసుపడ్డానని. ఎందుకిలా చిక్కిపోతున్నాడు తన మేనమామని పర్వతుడు దివ్యదృష్టితో ఆలోచించి, నారదుడు సుకుమారి ప్రేమలో పడిన సంగతి తెలుసుకుని తమ ఒప్పందం గుర్తుచేసుకుని నారదుని శపించాడు, మనం అనుకున్న ప్రకారంగా నీ మనసులో మాట నాకు చెప్పనందుకుగాను ‘వివాహమైన వెంటనే నీ ముఖం కోతి ముఖంగా మారునుగాక’ అని శపించాడు, పర్వతుడు. నారదుడు ప్రతిగా ‘నీకు స్వర్గలోకానికి వచ్చే అర్హత లేకుండుగాక’ అని ప్రతిశాపమిచ్చారు. తరవాత నారదులు సుకుమారిని వివాహం చేసుకున్నారు, ఆ తరవాత ఆయనకు శాప ప్రకారం కోతి ముఖం వచ్చేసింది, ఐనా సుకుమారి ఏవగించుకోకుండా సేవిస్తూనే ఉంది. పర్వతుడు అక్కడినుంచి మకాం మార్చేసి మరొకచోటికి పోయాడు. నారదులు సంసారం చేస్తున్నారు. ఒక రోజు నారదులు విహారానికిపోతే అక్కడ పర్వతుడు కనపడ్డాడు. ఇద్దరికి కోపాలు తగ్గి ఉండడంతో పర్వతుడు శాపాన్ని మరలించమన్నాడు, దానికి నారదులు ‘శాపం మొదట ఇచ్చినది నువ్వు కనక, ముందు నువ్వు మరలించమని’ అడిగేరు. పర్వతుడు శాపం మరలించాడు, నారదులూ శాపం మరలించారు. నారదునికి మొదటి రూపం వచ్చేసింది. రాజభవనానికి వెళితే సుకుమారి నారదుని భర్తగా గుర్తించలేదు, పరపురుషుడని తొలగిపోయింది. అప్పుడు పర్వతుడు ‘అత్తా! మేము ఇచ్చుకున్న శాపాల మూలంగా అలా రూపు మారిపోయింది, మా మామకి కాని, ఇతనే నీభర్త, నా మేనమామ, కనక ఏలుకో’మన్నాడు. సుకుమారి అంగీకరించింది. నారద సంసారం నడుస్తోంది.

కొంత కాలానికి వెళిపోవాలనే కోరిక కలిగి సృంజయునికి వరమిద్దామని అడిగితే దేవతలను మించిన కొడుకు కావాలన్నాడు. తధాస్తు అన్నారు, కాని పర్వతుడు అలా పుట్టబోయే కుమారుడు కొద్దికాలం లోనే మరణిస్తాడని చెబితే, మహత్ములారా! మీరిచ్చిన వరం కలకాలం సాగేలా చూడమని అడుగుతే, నారదుడు, అలా పుట్టే కుఱ్రవాడు చనిపోతాడు, అప్పుడు నన్ను తలుచుకో నేను బతికిస్తానని చెప్పి వెళిపోతారు. రాజుకి కొడుకు పుట్టేడు.ఈ కుఱ్ఱవాడి మల,మూత్రాలు, అశ్రువులు, ఉమ్మి, అలా అతని శరీరం నుంచి వచ్చేవన్ని బంగారమే అయి ఉంటాయి. ఇతనికి సువర్ణష్ఠీవి అని పేరు పెడతారు. జాగ్రత తో పెంచుతుంటాడు రాజు, కాని దొంగలు ఈ కుఱ్ఱవాడిని ఎత్తుకుపోయి బంగారం కానక చంపేస్తారు. సృంజయుడు నారదుని తలుచుకుంటే నారదులొచ్చి మరలా కుఱ్ఱవానిని బతికిస్తారు. ఈ సారి ఇంద్రుడు పగబడతారు, ఈ  పిల్లడు నన్ను మించిపోతాడేమోనని. కాని నారద, పర్వతులను చూచి వెనకంజవేస్తాడు. కుఱ్ఱవాడిని చంపాలని, దానికి ఉపాయం చెప్పమని దేవగురువుని వేడతాడు. దేవగురువు పులి రూపంలో చంపమని సూచన చేస్తే అలాగే పిల్లవాడిని చంపుతాడు, ఇంద్రుడు. ఇప్పుడు మళ్ళీ నారదుని తలిస్తే, నారదులొచ్చి సువర్ణష్టీవిని బతికిస్తారు. ఇతను ఆ తరవాత నూరుసంవత్సరాలు పైబడి బతికి అనేక యజ్ఞాలు చేస్తాడు.

నేతిని అగ్ని దగ్గర పెడితే కరగకమానుతుందా? ఎంతవారలైన…….

ఇది భారతంలోని శాంతి పర్వం.ఆశ్వాసం-1….246 నుండి స్వేఛ్ఛానువాదం.

ఈ కథ మొదటి భాగం శ్రీకృష్ణుడు నారదుని ఎదురుగా ధర్మరాజుతో చెప్పినది. రెండవ భాగం నారదుడే ధర్మరాజుకి చెప్పినది.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఎంతవారలైన కాంతదాసులే!……

ఎంతవారలైన కాంతదాసులే!……

వసువులు ఎనిమిదిమంది, దేవతలు. వారొక సారి తమతమ భార్యలతో కలసి వసిష్ఠుని ఆశ్రమానికి వచ్చారు.వసిష్ఠులు ఆశ్రమం లో లేరు. అక్కడ నందిని అనే ధేనువును చూచారు. అది వసిష్ఠుని తపస్సుకు కావలసిన సకల సంబారాలూ సమకూర్చేది. దీని పాలు తాగితే మానవులు పదివేల సంవత్సరాలు రోగం, ముసలితనం లేకుండా జీవిస్తారు,దీనిని కలిగి ఉండడం ఎంత గొప్ప అనుకున్నారు. అంతలో అష్టమ వసువు భార్య

“మర్త్యలోకంబున నుశీనరపతి కూతురు జితవతి యనుకోమలి నా ప్రియ సఖి,యే నెప్పుడు దానికి బ్రియంబు గోరుచుండుదు,నిమ్మెదవు నమ్ముదిత కిచ్చి పుత్తమనిన”

“బ్రతివచనంబుల కనుగుణంబుగా బ్రభాసుండు నిజ భ్రాతృచోదితుండయి వసిష్ఠు హోమధేనువుం బట్టికొనిపోయిన నమ్మునియు దన హోమధేనువుం గానక వనంబెల్ల గలయ రోసి తన యోగదృష్టిం జూచి దాని వసువులు గొనిపోక యెరింగి”
భారతం.ఆది పర్వం.ఆశ్వాసం4…..158

మానవలోకంలో ఉశీనరమనే దేశానికి రాజు కూతురు జితవతి అనేది నా స్నేహితురాలు, దానికి ఎప్పుడూ ఆనందం చేకూర్చాలని చూస్తాను. ఆమెకు ఈ ధేనువునిద్దామన్న మాటలకి ప్రత్యుత్తరంగా, తన అన్నలచేత ప్రోత్సహింపబడిన అష్టమ వసువు ప్రభాసుడు, ఆ ధేనువును పట్టుకుపోయాడు. వసిష్ఠుడు ఆశ్రమానికి తిరిగి వచ్చి చూస్తే ధేనువు కనపడలేదు, అడివంతా వెతికాడు,కనపడలేదు, అప్పుడు యోగదృష్టితో చూస్తే వసువులు ధేనువును పట్టుకుపోయినట్టుగా తెలుసుకున్నాడు, కోపంతో శపించారు, వసువులను, ”మానవులైపుట్టుదురుగాక” అని. ఇది తెలుసుకున్న వసువులు పరుగున వచ్చి వసిష్ఠుని కాళ్ళపైబడి వేడుకున్నారు, ఎక్కువ కాలం భూలోకంలో ఉండేలా చేయద్దని. కోపం తగ్గిన వసిష్ఠులు వసువులందరూ పుట్టగానే చంపబడి స్వర్గం చేరుకుంటారనీ, ఘోరమైన తప్పిదం చేసిన అష్టమ వసువు చిరాయువుగా భూమి మీద ఉంటాడనీ శాపాన్ని మరలించేరు. ఇది ఒక పెద్ద కథలోని అంతర్భాగ చిన్న కథ. ఇప్పుడు దీనిని విశ్లేషిద్దాం, కథ చిన్నదే కాని తెలుసుకోవలసినది చాలానే ఉంది కనక..

1.అతిథి అంటే తిథి, వార,నక్షత్రాల పట్టింపులేక వచ్చేవారు. అటువంటి వారొచ్చినపుడు గృహస్థు ఇంటి దగ్గర ఉండచ్చు, ఉండకాపోవచ్చు,  ఇంటిదగ్గర లేరనడం తప్పు.
2.మనల్ని ఆహ్వానించినపుడు, వారు మనల్ని వారింటి దగ్గర స్వాగత సత్కారాలు చేయవలసిన విధి వారిది, ఇంటి దగ్గర ఉండవలసిన కర్తవ్యమూ ఉంది, లేకపోవడం తప్పే!
3. అతిథిగా వెళ్ళిన చోట గృహస్థు లేనపుడు వారి వస్తువులను చెప్పక తెచ్చుకోవడం దొంగతనమే.
4.ఆత్మ బుద్ధి సుఖం చైవ, పరబుద్ధి భయావహః, స్త్రీ బుద్ధి ప్రళయాంతకః అన్నది శాస్త్ర వచనం. ఇక్కడ వసువు ప్రభాసుడు తన బుద్ధి ఉపయోగించలేదు, పరబుద్ధి అన్నగార్లది కూడా వక్ర మార్గాన్నే నడిచింది, ఇక స్త్రీ బుద్ధి ప్రళయాంతకమే అయింది.
5. ఇక్కడ ప్రభాసుని భార్య ధేనువును తన కోసం అడగలేదు, మరెవరికో ఇవ్వడానికి, గొప్పకోసం, దొంగతనం చేయించింది.
6.ఇందులో ప్రభాసుని భార్య కారయిత, కర్త ప్రభాసుడు, వసువులు అనుమోదకులు. అందరికి శిక్ష పడింది, కారయిత గురించి తెలియలేదు.
7.మనం పెద్దవాళ్ళమై ఉన్నపుడు, కంటికి నదరుగా బాగున్నవి కనపడినపుడు, తెచ్చుకోవాలని, అనుభవించాలని ఉండటం సహజం, కాని అది తప్పు అని చెప్పి, బుద్ధిని మరలించవలసిన అవసరం ఉంది.
8.భర్త/భార్య ఒకరికొకరు సంపూరకాలూ, పరిపూరకాలూ, వీరు ఒకరికొకరు మాత్రమే హిత కారులు, పైవారెవరూ హితకారులు కానేరరు. ఐనా వీరు సలహా ఇచ్చినపుడది ధర్మ బద్ధంగా లేనపుడు తిరస్కరించవలసిన అవసరం ఉంది.
9.ప్రమాదో ధీమతామపి అన్నది శాస్త్ర వచనం. వసువులు దేవతలు, వారికి దొంగతనం తప్పు అన్నది తెలియదా? తెలుసు! ఐనా ఏం జరగబోతుందిలే అన్న నిర్లక్ష్యమూ,భార్య మెప్పు పొందాలన్న తపనా ఇటువంటి పనులకు ప్రోత్సహిస్తాయి.
10.తల్లి పుట్టిల్లు మేనమామకి తెలియదా అన్నట్లు మగాడు భార్యముందు గొప్ప చెప్పుకోనక్కరలేదు. ఇతని మగాడితనం ఆ భార్యకి తెలియదు కనకనా. :) అందుకే

ఎంతనేర్చినా……..
ఎంతజూచినా…….
ఎంతవారలైనా……
కాంతదాసులే!……

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ముందుచూపులేనివాడు……

ముందుచూపులేనివాడు……

ముందుచూపులేనివాడు ఎందులకూ కొఱగాడు, బుద్ధిబలము తోడైతే విజయమ్ము సాధించగలడు, అన్నారో సినీకవి…. భూమి,నీరు, నిప్పు,వాయువు,ఆకాశమూ పంచభూతాలు. మిన్ను విరిగి మీద పడినా అంటారు కాని విన్నెపుడూ విరగలేదు, విరగదు కూడా. ఇక ప్రకోపించేవి నాలుగే. అందులో ఏ ఒకటి ప్రకోపించినా మరొక భూతం అండలేక బతకలేం. భూమి కంపిస్తే దారేలేదు. మిగిలిన మూడిటికి నీరు కోపిస్తే భూమి ఆశ్రయం. నిప్పు,గాలి ప్రకోపిస్తే భూమిలో, కలుగులో ఆశ్రయం క్షేమం. ఇవెందుకు ప్రకోపిస్తున్నాయి? అది మన స్వయంకృతాపరాధం.

మొన్న తుఫానొస్తోందని వారం ముందునుంచీ చెబుతూనే ఉన్నారు. పాత కాలం లో వాతావరణ సూచన అంటే నవ్వుకునేవాళ్ళం, ఎండ కాస్తుందంటే వర్షం పడేది, వర్షం పడుతుందంటే ఎండ కాచేది, కాని నేటి రోజుల్లో వాతావరణం వారిస్తున్న హెచ్చరికలు కనక పాత కాలం లో లా తీసుకుంటే నష్టాలే మిగులుతాయి. మొన్న తుఫానులో నీరు,గాలి ప్రకోపిస్తాయన్నది తెలుసు, ప్రాణ నష్టం లేకుండా చూచుకోవాలి. ఆ తరవాత ఆస్థి నష్టం తగ్గించుకోవాలి. ఈ సమయం లో ముందు జాగ్రత చర్యలు ఎంతేని ఉపయోగపడతాయి. మాకు కావలసినవారు మొన్న తుఫానులో పడిన బాధ ఫోన్ లో చెబితే విని బాధ పడ్డాం, ఇదెందుకు జరిగింది? ముందుచూపులేక.

మన సమాజంలో దిగువ తరగతివారెప్పుడూ నష్ట పోతూనే ఉంటారు, కష్టాలూ పడుతుంటారు, ప్రభుత్వమూ వారిని ఆదుకుంటుంది, లేదా వీరు దెబ్బలాడయినా సాధించుకుంటారు.పై తరగతి వారి చేతిలోనే ప్రభుత్వమున్నది కనక వారికి బాధాలేదు. ఎటొచ్చీ అమ్మగా చికిన మేక, మధ్య తరగతివారే. వీళ్ళు ప్రభుత్వంతో దెబ్బలాడలేరు, అంతెందుకు ఆహార పొట్లాలకోసం దెబ్బలాడయినా తెచ్చుకోలేరు, ఇంకా చెప్పాలంటే ఎవరైనా ఆ పూట భోజనం పెడితే కూడా తినడానికి మొహమాట పడతారు,అత్తపత్తి (touch me not)మొక్కలాటివారు, ముడుచుకుపోతారు, బాధ పడతారు తప్పించి ముందు జాగ్రత చర్యలు తీసుకోరు. మా వాళ్ళు చెప్పిన అనుభవం.

1+1 ఇల్లు మావాళ్ళు ఇంటి ఓనర్లు,పైనుంటున్నారు. కింద అద్దెకిచ్చేరు. వర్షం బాగా కురవడం తో కిందవాటా లోకి నీళ్ళొచ్చేసేయి. అందులో ఉన్నవాళ్ళు బయట ఆశ్రయం పొందేరు. ఇక వీళ్ళు పైన మిగిలిపోయారు. గాలి పెరగడంతో ఇల్లే ఊగింది, భయపడి అతి కష్టం మీద తాళం కప్ప వెతుక్కుని తాళమేసి బయట పడేటప్పటికి చచ్చి చెడి చాయంగల విన్నపాయింది, ఆ రోజు తలదాచుకున్నారెక్కడో, బతికి బయట పడ్డారు. మార్నాడు ఉదయం ఇంటి దగ్గర చూస్తే కింద నీరు పెరిగింది.ఇంటిలో చేరేరు, ఉన్న నీళ్ళతో మెతుకులు వండుకు తిన్నారు, పై టేంకులో నీళ్ళు అయిపోయాయి, కరంట్ లెదు, చీకటి అంధకారం, సెల్ పోన్ కాని లేండు ఫోన్ కాని పని చెయ్యలేదు. రాత్రెలాగో గడిచింది. మర్నాటినుంచి ప్రారంభమాయ్యాయి, తిప్పలు. నీళ్ళు లేవు, పాలు లేవు,సరుకులున్నా వండుకోడానికి నీళ్ళు లేని స్థితి,ఏంచెయ్యాలో తెలియక వీధినపడి నానా అగచాట్లూ పడి, నాలుగు నీళ్ళ బాటిల్లూ కొని పట్టుకుపోయేటప్పటికి చుక్కలు దుళ్ళేయి. ఇక్కడినుంచి బయట ఊరికిపోదామంటే దారిలేదు,ఎలా? ఏంచేయాలి, బోజనం లేదు, పిల్లల సంగతి మరీఘోరం. పెద్ద వాళ్ళు ఇంటిలో ఉన్న గుల్ల శనగపప్పు, పంచదార తిని ఆకలి మాపుకున్నారు, మూడురోజులు, పిల్లలకి పాలకోసం నానా అగచాట్లూ పడి ఒక లీటరు పాలు తెచ్చుకోగలిగి చాలా ఆనందం పొందేరు.మంచినీళ్ళు కొద్ది కొద్దిగా తాగి , దాహం తీర్చుకున్నారు. ఎవరూ వీళ్ళని పలకరించలేదు, ఎవరిగోల వారిది. అన్నం పేకట్లు తెచ్చుకోలేకపోయారు, ఎవరో మూడవరోజు నాలుగు మొక్కజొన్నపొత్తులిస్తే ఆనందంగా తిన్నారు. నాలుగో, ఐదో రోజుకో నీళ్ళిచ్చారు, బతుకు మళ్ళీ ప్రారంభమయింది. ఇంతకాలం ఎందుకు కష్టపడ్డారు, ముందు చూపులేక. పై టేంక్ నిండా నీళ్ళు నింపుకుని ఉంటే నాలుగురోజులు హాయిగా గడిచేది. నిలవ పాల పేకట్లు, మరో నాలు పెద్ద నీటి సీసాలు ముందు జాగ్రత గా తెప్పించి ఉంచుకుంటే భయం లేకపోను. కొవ్వొత్తులు మరిచిపోయారు. కిందటి సారి తుఫాను ముందు జాగ్రతలూ గురించి టపా రాసేను, మొన్న తుఫాను ముందు నాలుగు వేల లీటర్ల నీళ్ళు నిలవ చేసేను. ఐదు వందల లీటర్ల మంచినీళ్ళు జాగ్రత చేసేను, నెల సరుకులు తెప్పించి ఉంచేను. సెల్ ఫోన్ లన్నిటిలో బేలన్స్ ఉండేలా చూసేను,సోలార్ ప్లేట్లు ఎగిరిపోకుండా జాగరత తీసుకున్నా.నిలవ పాల పేకట్లు తెప్పించాను, తుఫాను కోసం ఎదురు చూశా. ప్రభుత్వం హెచ్చరికలిస్తుంది, ప్రతి వారి వెనకపోలేదు కదా! వారి జాగ్రతలు వారు తీసుకోవాలి, మన జాగ్రతలు మనం తీసుకోవాలి, ఆ ఏం జరగబోతుందని పెద్ద కంగారు పడిపోతారు, ఎన్ని తుఫాన్లు చూడలేదు అని ఆదమరిస్తే……

ప్రాణాపాయం లేకుండా ప్రభుత్వం తీసుకున్న చర్యలు చాలా హర్షించ తగ్గవి.వేల కరంట్ స్థంబాలు పడిపోయినపుడు నాలుగో రోజుకి కరంట్ కొంతమందికైనా ఇవ్వగలగడం చాలా గొప్ప విషయమే.మంచి నీళ్ళు నిత్యావసర వస్తువుల గురించి కొద్దిగా ముందు చూపు ఉండి ఉంటే బాగుండేదేమో అనిపిస్తుంది. ఈ అనుభవాలతో ఒక బ్లూ బుక్ వేస్తామన్నారు, అస్తు, వాటిని చూచే అలవాటు, ఆచరించే మనసు కూడా ఇవ్వాలని భగవంతుని కోరడం తప్పించి చేయగలది లేదు.

మరో సంఘటన, నీళ్ళు పంచాయితీ వారిస్తున్నవి పై టేంక్ లోకి వెళ్ళిపోయేవి, ఒకప్పుడు. ఆ తరవాత కొన్ని సార్లు వెళ్ళని స్థితి వస్తే ముందు జాగ్రతగా కింద సంప్ కట్టించి అందులో నీళ్ళు నిలవ చేసి పైకి పంప్ చేయడం మొదలెట్టేను. ఇది చూచిన ఒకరు మీది చాలా చాదస్తం శర్మగారూ అన్నారు, నవ్వేరు కూడా. నవ్వి ఊరుకున్నా. మొన్ననొకరోజు ఆ పెద్దమనిషి నా దగ్గరకొచ్చి సంప్ ఏ రకంగా కట్టించేరు, కొలతలు, మోటారు కెపాసిటీ వగైరా అడిగేరు. చెప్పి, ఎందుకంటే నేనూ సంప్ కట్టిస్తున్నానండి, మోటార్ వేయిస్తున్నానండి, మొన్న నొక చేదు అనుభవమయింది, నీళ్ళు లేవు, పైకి ఎక్కలేదు, కింద నిలవ చేసేందుకు దారిలెదు, చుట్టాలొచ్చారు, నిజంగా నరక యాతన అనుభవించామని చెప్పుకొచ్చి మూడు రోజులలోఏర్పాటు చేసుకుని నాకు కనపడి అబ్బ ఇప్పుడెంత నిశ్చింతగా ఉందోనండీ అన్నారు. ముందుచూపు ఉంటే……

ఈ సంఘటన ఈ రోజు జరిగిందే. ఒకప్పుడు అసోసియేషన్ మీటింగులో మన తరవాత చేయవలసినపనులు గురించి తరవాత వాళ్ళకి చెప్పండయ్యా! ఏకాగితాలు కావాలి, ఎక్కడివ్వాలి అని అంటే, కొంతమంది నవ్వేరు. అప్పుడు చెప్పేను, మన ఆడవాళ్ళలో చదువుకున్నవారు తక్కువ, ఆ తరంలో, చదువుకున్నవాళ్ళకి కూడా ఏం చెయ్యాలో తెలియదు, అటువంటి సంఘటనలు చూసిన తరవాతే చెబుతున్నా అని చెప్పినా వినలేదు. అటువంటి మిత్రుడొకరు ఈ రోజు ఫోన్ చేసి ’మా తాలూకు ఒకరు, మన సంస్థలో పని చేసినవారు, కాలం చేసేరు, ఏం చెయ్యాలి ఫేమిలీ పెన్షన్ కోసం? అప్పుడు మీరు చెబితే కాదన్నవాళ్ళలో నేనూ ఉన్నాను, ఇప్పుడవసరమొచ్చిందీ’ అన్నాడు. వివరం చెప్పేను, ఫారం కావాలంటే మెయిల్ అడ్రస్ చెప్పండి పంపుతానన్నా, లేదన్నాడు, మరి కాసేపటికి చెప్పబోయాడు, అప్పుడు నా ఫోన్ కి ఎస్.ఎమ్.ఎస్ ఇమ్మని,ఎస్.ఎమ్.ఎస్ వచ్చిన వెంటనే ఫారం పంపేను, వచ్చిందని చెప్పేడు, చాలా ఆనందించాడు,ధన్యవాదాలు చెప్పేడు. అప్పుడు చెప్పేను, ధన్యవాదాలు చెప్పద్దు, ఒక అవసరమైన కుటుంబానికి కావల్సిన పని చేసి పెట్టగలిగినందుకు ఆనందం, ఈ సావకాశం ఇచ్చిన భగవంతునికి కృతజ్ఞత చెబుదామన్నా. ఒక అనుమానం మైల్ అడ్రస్ రాసుకోక ఎస్.ఎమ్.ఎస్ ఇమ్మన్నారేం అన్నాడు. మీరు చెప్పినది నేను తప్పుగా విన్నా రాసుకున్నా మళ్ళీ కథ మొదలుకొస్తుందికదా అంటే అమ్మో మీది చాలా ముందుచూపని నవ్వేడు…..

మనమంతా చదువుకున్నవారం, మధ్య తరగతి మేధావులమని పేరు. అందరికంటే కొద్ది ముందుగా చూసి ఆలోచించలేమా?అలా ఆలోచిస్తామని ఇతరులు అనుకుంటారు. మనల్ని మనం రక్షించుకుని, ఎదుటివారి కష్టం లో ఆదుకోలేమా? కవిగారి మాట ముందుచూపులేనివాడు………