శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఎవరు స్నేహితులు?

ఎవరు స్నేహితులు?

అసలు స్నేహితులెవరు? ఈ ప్రశ్న నన్ను చాలా కాలం నుంచీ వేధిస్తోంది. స్నేహితుడు అనే మాటకి అర్ధం చెప్పమంటే ఫ్రెండ్ అని చెబితే కాని తెలియని రోజులొచ్చాయి. అసలు స్నేహితుడు/స్నేహితురాలు అనేవారెవరు? ఇప్పుడు ఫేస్ బుక్ లో లైక్ కొట్టేవాళ్ళూ, ట్వీట్ చేసేవాళ్ళూ అంతా స్నేహితులేనా? స్నేహితునికి/స్నేహితురాలికి ఉండవలసిన లక్షణాలేమిటి? అన్ ఫ్రెండ్ అనే మాటకి అర్ధం ఏమిటి? శత్రువనుకోవాలా? అని చూస్తే,

ఇదిగో ఈ శ్లోకం కనపడింది, అవధరించండి.

పాపాన్నివార్యతి,యోజయతే హితాయ,
గుహ్యం నిగూహతి,గుణాన్ ప్రకటీకరోతి,
ఆపద్గతం చ న జహాతి,దదాతి కాలేః
సన్మిత్రలక్షణం మిదం ప్రపదన్తిసన్తః……భర్తృహరి.

అఘమువలన మరల్చు హితార్ధకలితు
జేయు, గోప్యంబు దాచు బోషించు గుణము
విడువడాపన్ను, లేవడివేళ నిచ్చు
మిత్త్రు డీలక్షణంబుల మెలగుచుండు…..లక్ష్మణ కవి.

చెడుపనులనుంచి రక్షించుట,మంచిపనులకు ప్రోత్సహించడం, రహస్యాన్ని దాచిపెట్టడం, కష్టంలో వదలిపెట్టకపోవడం,లేని సమయంలో సొమ్ము ఇచ్చి ఆదుకోవడం, ఇవి సన్మిత్ర లక్షణాలు అన్నారు కవిగారు.

పాపాన్నివార్యతి అంటే పాపం చేయడం నుంచి వారించాలి. పాపం, తప్పుచేస్తే కలుగుతుంది. తప్పునుంచి మళ్ళించడం సాధ్యమా? ఎవరైనా చెప్పగలరుకాని చేయించలేరు కదా! ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు తప్పులు తక్కువ జరుగుతాయి, మందలో ఉంటే….”పబ్బుకెళదాం రావే!” ”అమ్మో! రాను”, ”వాడిదేం కరిగిపోదు, నీదేం అరిగిపోదులే! ఒక్కరోజు పబ్బుకెళ్ళినంతలోనే పాతివ్రత్యం పోదులే”, ఇదెవరిమాట? నీతి మీద అసలు నియమం లేనివారిది. దీనికి తోడెక్కువుంటుంది, మిగతావారు భజన చేస్తారు. మంచిమాట వినరు గాని చెడ్డమాటకి ఊపెక్కువ. రాను అని చెప్పగలిగినవారెంతమంది ఉంటారు. ”ఒకసారికే కదా!” మానవ బలహీనత, ”ఆ( ఎవరు చూసారు లెద్దూ, ఎవరిగోలవారిది”, ఇది సమర్ధింపు.. తప్పు, ఒక సారి మొదలు, తరవాత అలవాటు, ఆ తరవాత వ్యసనం. దీనినుంచి రక్షించేవారుండరు. అసలెవరు చూశారు? మనల్ని ఎవరు పట్టించుకుంటారు! ఇది మనల్ని మనం మోసం చేసుకోడం. మనకెందుకుపోనిద్దూ ఎవరిష్టంవారిది అనుకుంటారంతే, ఎవరూ తప్పని చెప్ప సాహసించరు.. మారీచుడు కూడా సులభా పురుషా రాజన్ అని ఎప్పుడు చెప్పేడు? నిన్ను చంపుతా వెళ్ళకపోతే అన్నపుడు కదా! బాగున్నంతకాలం హాయి, హాయ్ అనేసుకుంటే పోలా! ఉన్నమాట చెప్పి విరోధమెందుకు తెచ్చుకోడం అనుకునేవారే హెచ్చు. ఇదీ మానవ బలహీనతే. వేమనతాత ఏమన్నారు

వేరు పురుగుజేరి వృక్షంబు జెరచును
చీడ పురుగు చేరి చెట్టు జెరచు
కుత్సితుండు జేరి గుణవంతు జెరచురా
విశ్వదాభిరామ వినురవేమ.

వేరుపురుగు చేరితే ఎంత పెద్ద వృక్షమైనా చచ్చిపోతుంది. చాలాపెద్దదాన్ని వృక్షం అని చిన్నదాన్ని చెట్టు అని అంటారు. ఎంత పెద్దదయిన వృక్షాన్నయినా చిన్న వేరుపురుగు చంపేస్తుంది,తల్లి వేరు కొరికేసి జీవనాడి లేకుండా చేస్తుంది..దానితో వృక్షమైనా చస్తుంది. చీడ పురుగుచేరితే చెట్టు చెడుతుంది, చచ్చిపోదు, చీడపురుగు చెట్టుని పాడు చేస్తుంది.. చెడ్డవాడు మంచివాడిని పాడుచెయ్యడానికే చూస్తాడు, అదివాడి నైజం, నైజ గుణానికి లొట్టకంటికీ మందులేదని సామెత కదా! అందుచేత పాపాన్నుంచి రక్షించే స్నేహితుడు కావాలి.

యోజయతే హితాయ స్నేహితుని మంచిగురించి ఆలోచిచాలంటారు, జరిగేమాటా? ఎవరి స్వార్ధం వారిదే! మరొకరిగురించి ఆలోచనే కనపట్టంలేదు. పొరబాటు జరిగిందేమోనని, అది ముందు జీవితానికి మంచిది కాదేమోనని, ఒకరికి ఒకమాట చెప్పేను, వారికామాట నచ్చినట్టులేదు, మాటాడటమే మానేశారు. ఇప్పుడు ఎవరు ఎవరిగురించి ఆలోచిస్తారు? ఇక ముందు నేనెవరైకైనా చెబుతానా, ఈ అనుభవంతో?

గుహ్యం నిగూహతి, రహస్యాన్ని కాపాడాలన్నారు, ప్రతిజీవితంలోనూ కొన్ని రహస్యాలుంటాయి, తెలిసినవారు వాటిని పదిమందిలో చెప్పకూడదు, కాని నేడు జరుగుతున్నది దానికి వ్యతిరేకమే. ఇంతకుమించి చెప్పుకోడం బాగోదు. కావాలని తప్పులు చేయించి వేధించేవారే కనపడుతున్నారు. రహస్యాన్ని కాపాడే స్నేహితులు కావాలి.

గుణాన్ ప్రకటికరోతి, మిత్రునిలో ఉన్న సుగుణాన్ని పదిమందిలో చెప్పాలన్నారు, ఇప్పుడు జరుగుతున్నదేంటీ? అందరిలో ”మావాడుట్టి వెధవాయండీ” అన్నట్టు మాటాడి, ఒకరూ ఉన్నపుడు, నిజంగా నువ్వు చాలా గొప్పవాడివి, నీకు తగిన గుర్తింపురాలేదనేవారే కనపడుతున్నారు. దీన్నే ముడ్డి కాల్చి ఉప్పు పెట్టడం అంటారు. ఎవరిడబ్బా వారు కొట్టుకోడానికే సమయం చాలటం లేదు, మరొకరి గొప్ప చెప్పే పెద్దమనసున్నవారు కావాలి.

ఆపద్గతం చ న జహాతి, ఆపదలో ఉన్నప్పుడు వదలిపెట్టకూడదు. దీని గురించిన టపాలే రాశాను. ఒకప్పుడు ఒక ఆఫీసర్ గారితో గొడవొచ్చింది, నాకు. అది తెలిసినది మొదలు నా స్నేహితులంతా నాతో మాటాడటమే మానేశారు. అంతా బాగున్న కాలంలో హాయ్ హాయ్ అన్నవారే నావల్ల ఉపకారం పొందినవారే.. ఒక స్నేహితుడు మాత్రం ”ఒరే బాధపడకు, రోజులిలాగే ఉండవు, నువ్వు ధైర్యవంతుడివి, నువ్వు చేస్తున్నపని తప్పుకాద”నేవాడు, నిన్న మొన్న మాటాడి, జ్ఞాకానికొచ్చావు, రాత్రి పదిగంటలవేళ, పడుకుని ఉంటావని పిలవలేదని, ఉదయమే మాటాడేడు.

దదాతి కాలేః, ప్రపంచంలో గొడవలన్నిటికి మూలకారణం కాంతా కనకాలే, సొమ్ముకావలసివచ్చి అడుగుతాడేమోనని పారిపోయేవారే ఎక్కువ. ధనమూలమిదం జగత్. ఇదే సత్యం…డబ్బుంటే అందరూ స్నేహితులే, చుట్టాలే…లేకపోతే ఒక్కడు కనపడడు.

ఎప్పుడు సంపద కలిగిన
నప్పుడె బంధువులు వత్తురది యెట్లన్నన్
దెప్పలుగ జెరువునిండిన
గప్పలు పదివేలు చేరు గదరా సుమతీ…
సొమ్ములున్నపుడు అందరూ చుట్టాలే, అందరూ స్నేహితులే, ఎలా వస్తారటా? కవి చమత్కారంగా చెప్పేరు, నిండా నీరున్న చెరువులోకి కప్పలు చేరినట్టనీ, బలే ఉపమానం, నీరుతగ్గిపోతే కప్ప ఒక్కటీ కనపడదు, అలాగే సొమ్ము తగ్గిపోతే ఒక్క బంధువూ, స్నేహితుడూ కనపడడు.

ఇలా కవిగారు చెప్పిన మంచిగుణాలున్న వారు స్నేహితులుగా దొరుకుతారా? అసలు ఆ స్నేహితులు, మన చుట్టూ అలా ఎందుకు తిరగాలి, ఇన్ని ఉపకారాలు చేస్తూ? ఇన్ని సుగుణాలూ ఒకరిలో ఉంటాయా? అసలు ఇటువంటి స్నేహితులు కావాలనుకుంటే, మనలో ఈ మంచి గుణాల్లో ఎన్నుండాలి? మనలో మంచి గుణాలు లేక మంచివారు స్నేహితులుగా ఎలాదొరుకుతారు? అంటే ముందు మనలో మంచిగుణాలు, కవిగారు చెప్పినవి కొన్నయినా ఉండాలి కదా! అబ్బా! కవిగారెంత డొంకతిరుగుడుగా చెప్పేరో చూడండి, ఇటువంటి గుణాలుండాలిరా అబ్బీ అంటే ఎవరు వింటారు? 🙂

ఇటువంటి స్నేహం ఎలా ఉండాలి, మొదలవాలి?

ఆరమ్భగుర్వీ క్షయిణీ క్రమేణ లఘ్వీ పురావృద్ధిముపైతి పశ్చాత్
దినస్య పూర్వార్ధ పరార్ధభిన్నా ఛాయేవ మైత్రీ ఖల సజ్జనానామ్……..భర్తృహరి.

మొదలు చూచిన కడుగొప్ప పిదప గుఱుచ
యాది కొంచము తర్వాత నధికమగుచు
దనరు దినపూర్వపరభాగ జనితమైన
చాయపోలిక గుజన సజ్జనులమైత్రి…..లక్ష్మణ కవి.

మొదట ఎక్కువగానూ తర్వాత చిన్నదైపోయే, మొదట చిన్నదిగానూ ఆ తరవాత పెద్దదయే,ఉదయ, మధ్యాహ్న కాలాలలో ఉండే మన నీడలా, దుర్జనుల, సుజనులతో మైత్రి ఉంటుంది.

ఉదయపునీడ పెద్దదిగా ఉండి మధ్యాహ్నానికి మనమీదనే పడుతుంది, అంటే పొడవు తగ్గి, తొందరగా మొదలయే స్నేహాలు, అలాగే వదలి ఉండలేనట్టుగా మొదలయి, తొందరగానే ముగుస్తాయి,అదే మంచివారితో స్నేహం మధ్యాహ్నపు నీడలా చిన్నదిగా మొదలయి సాయంత్రపు నీడలా పెరుగుతుంది. సూర్యుడు అస్తమించినపుడు నీడ అస్తమించినట్లు, ఆ వ్యక్తులు అస్తమించిన తరవాతనే ఆ స్నేహమూ అస్తమిస్తుంది. అదీ అలా ఉండాలి స్నేహమంటే. లేకపోతే

కూరిమిగలదినములలో
నేరములెన్నడును గలుగనేరవు, మఱి యా
కూరిమి విరసంబైనను
నేరములే తోచుచుండు నిక్కము సుమతీ…

స్నేహం ఉన్నకాలంలో వారే వీరు, వీరేవారు చెప్పడమే కష్టం,ఎవరెవరో. ఆ స్నేహం కాస్తా విరిగింది, కారణం ఏదయినాకావచ్చు, చిన్నదే అయిన కారణం కూడా పెద్ద భూతం లా పెద్దదిగానూ కనపడచ్చు, అప్పుడు ఎవరు మాటాడినా రెండవవారికది తప్పుగానే తోస్తుంది, ”వెధవ! వాడిపాపాన వాడేపోతాడు” అని తిట్టుకుంటూ.

ప్రకటనలు

12 thoughts on “శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఎవరు స్నేహితులు?

  1. స్నేహితుడు అంటే మిత్రుడి హితమే ఎల్లప్పుడూ కోరుకొనేవాడు.అలాంటివారు నిజం గా ఒకవ్యక్తికి చాలా తక్కువగా ఉంటారు(ఒకరో,ఇద్దరో).మిగతా అంతా పరిచయస్తులూ, కొలీగ్స్ మొదలైనవారుమాత్రమే.అలాగే మనం కూడా ఎవరికి నిజమైన స్నేహితులం అనేది కూడా విచారించవలసిన విషయమే.

    • M.V.Ramanarao గారు,
      మీరు చెప్పిన మాట అక్షరాలా నిజం, మరో టపా రాస్తున్నా, ఇవేశ్లోకాలు. ఇక్కడ స్నేహితుల లక్షణాలు చెప్పేను, సరిపోతుందనుకున్నా, అందరూ పట్టేసుకున్నారు, కనక మరొక టపా రాసి అసలు స్నేహితులెవరో చెప్పక తప్పని కాలమొచ్చేసింది 🙂 కొంచం సమయమిస్తే టపా వేస్తా! రాయడం మొదలెట్టా
      ధన్యవాదాలు.

  2. “అన్ ఫ్రెండ్” ఏమిటి మహాప్రభో? ఈ తరం వారి పదజాలమా? బాగుందండీ బాగుంది 😦 😦

    స్నేహితుల్లో మరో రకం ఉంటారు. ప్రతిదానికీ తలూపుతుంటారు. ఈ కాలంలో దాన్నే “పొజిటివ్ ఏటిట్యూడ్” అంటారట. అంటే ఎదుటివాడు చెప్పినదల్లా / ప్రతిపాదించినదల్లా తలూపటమే. ఈ కాలంలో బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన మాట. ఈ కాలం వారు ఎవరి నోట విన్నా ఈ పడికట్టు మాటే. విరుద్ధంగా ఏమీ అనకూడదు. హితం చెప్తే అది అతను అనుకుంటున్న దానికి విరుద్ధం అవుతుంది కాబట్టి నెగటివ్ ఏటిట్యూడ్ క్రింద జమ కట్టబడుతుంది. పోజిటివ్ ఏటిట్యూడ్ చూపించవలసిన సందర్భాలు తప్పక ఉంటాయి, చూపించాలి కూడానూ. కానీ “నో” అంటేనే నెగటివ్ ఏటిట్యూడ్ అయిపోతుంది అని వింటుంటే చిత్రంగా అనిపిస్తుంది. అలా ఎల్లవేళలా ప్రతిదానికీ పోజిటివ్ ఏటిట్యూడ్ అని తలూపేవాడు నిజమయిన స్నేహితుడు / శ్రేయోభిలాషి కాదని నా అభిప్రాయం.

    పరంధాముడొక్కడే హితుడు అన్నది బాగానే ఉంది. ఎవరి అభిప్రాయం వారిదే కానీ ఐహికప్రపంచంలో స్నేహితులంటూ సాటి మనుష్యులు కూడా ఉండాలిగా. ఏ రకం వారితో స్నేహం చేస్తాం, స్నేహాన్ని కొనసాగిస్తాం అన్నది మన విజ్ఞత మీద అధారపడి ఉంటుంది కదా.

    • విన్నకోట నరసింహారావుగారు,
      అన్ ఫ్రెండ్ అన్నది ఫేస్ బుక్ వారు కనిపెట్టిన మాట. అందులో ఉదయం ఫ్రెండ్ రిక్వస్ట్ వస్తుంది, ఎంత మంది ఉంటే అంత గొప్ప. ఏదో కామెంట్ చేస్తే, నచ్చకపోతే మరుక్షణం అన్ ఫ్రెండ్ చేస్తారట, అంటే వీరు శత్రువులేమో తెలియదు, ఇదీ నేటి యువత పోకడ 🙂

      చెప్పిన ప్రతిదానికి బుర్రూపేసేవాళ్ళు స్నేహితులు కాదు, అవకాశవాదులు.

      నిజమే పరంధాముడే స్నేహితుడయితే ఇంక చెప్పేదేముంది?
      ధన్యవాదాలు.

      • ఫేస్ బుక్ వారు పుట్టించారా ఈ మాట? కానివ్వండి, పాత ” మాయా బజార్ ” సినిమాలో ఘటోత్కచుడు అన్నట్లు ఎవరూ పుట్టించకపోతే కొత్త మాటలెలా పుడతాయి 😦

  3. నిజమైన స్నేహితుడు ఎవరు అని చక్కగా వివరించారు . నా చిన్నప్పుడు చదివిన ” ఒకటిన్నర మిత్రులు” కథ గుర్తు వచ్చింది . ఆ కథ అంతగా గుర్తు లేదు కానీ తన జీవితంలో కేవలం ఒకటిన్నర మిత్రులను మాత్రమె సంపాదించాను అంటాడు తండ్రి కుమారునితో. ఆ కథ సరిగా గుర్తులేదు . మీకు తెలిస్తే మన మిత్రులకు పంచగలరు.

    • శ్రీనివాస్ గారు,
      ఆ కథ తెలియదు. ఏ లక్షణాలు స్నేహితులకి ఉండాలో చెప్పడం జరిగింది, ఆ లక్షణాలెవరిలో ఉంటాయో అవే శ్లోకాలు, పద్యాలతో, కొంత మార్పుతో సవివరంగా మరో టపా రాస్తాను, కొంచం సమయం కావాలి.
      ధన్యవాదాలు.

  4. వీరి లో ఎవరూ స్నే ‘హితులు’ కారు .

    పై నున్న పరంధాముడొక్కడే నిజమైన సఖుడు !

    ఆ సఖుడే నిజమైన స్నే హితుడైనప్పుడు అందరూ హితులే స్నేహితులే, సన్నిహితులే !

    ఆ పై వృక్షమూ లేదు , చీడ పురుగూ లేదు ! ప్రకృతి లో రెండూ పరస్పర సహకార స హృదయాలే !!

    జిలేబి
    పరార్ !

    • జిలేబి గారు,
      పరంధాముడే అసలు స్నేహితుడని తెలియక కదా ఈ తిప్పలన్నీ, అది తెలిస్తే సమస్య లేదు
      ధన్యవాదాలు.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s