About kastephale

A retired telecom engineer.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-విజ్ఞప్తి.

namskaaram

విజ్ఞప్తి.

ఈ బ్లాగులో ప్రచురించిన టపాలు ఆగ్రిగేటర్లలో కనపడటం లేదు. టపాల మీది వ్యాఖ్యలూ కొన్ని ఆగ్రిగేటర్లలో కనపడటం లేదు. సాంకేతి కారణాలమూలంగా అలా జరుగుతున్నట్లుగా ఆగ్రిగేటర్ల వారు చెబుతున్నారు. అందుకని ఈ బ్లాగులో టపాలు నిలుపుదలచేసి http://kasthephali.blogspot.in/  బ్లాగులో ప్రచురిస్తున్నాను. అలవాటయిన బ్లాగైనా వదిలేయక తప్పటం లేదు. మెయిల్లో టపాలు అందుకునేవారు ఆ బ్లాగులో మరల రిజిస్టర్ చేసుకోవలసినదిగా కోరుతున్నాను. ఈ అసౌకర్యానికి చింతిస్తున్నాను.

Posting in this blog is suspended for technical reasons. All followers, friends and readers are requested to see posts in the blog http://kasthephali.blogspot.in/  Followers of the blog receiving posts by e mail are requested to register at the above blog and oblige.The inconvenience caused to, is much regretted.

Finally, this blog will be converted as “Private blog” and will be available only to invited audience, in future, to those who are interested in reading old posts.

Thank you all for extending me cooperation.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-“ఇదీ భారతం”-దుర్యోధనునికి గుడులు

“ఇదీ భారతం”-దుర్యోధనునికి గుడులు

రంగనాయకమ్మగారు భారతం మీద విమర్శ రాశారట. వారు సంప్రదించినవి కవిత్రయ భారతం, శ్రీ పురిపండా అప్పలస్వామిగారి భారతం పై రచనా. శ్రీ అప్పలస్వామిగారెవరూ? శ్రీపాదవార్కి జిగిరీ దోస్త్. శ్రీపాదవారెవరూ? వేంకటరామకృష్ణకవుల శిష్యులు, మరి వేంకటరామకృష్ణకవులెవరూ? పిఠాపురం రాజావారి అస్థాన కవులు. శ్రీ పాద వారు వేంకటరామకృష్ణకవులను గురువులుగా ఎంచుకునేటప్పుడు, ఎందుకు వారినే గురువులుగా ఎన్నుకున్నదీ కారణలు చెప్పేరు. అందులో వేంకటరామకృష్ణకవులకి దుర్యోధనునిపై ఉన్న అభిమానం వీరికి నచ్చిందట. అది కూడా ఒక కారణమనీ చెప్పేరు. రాజానుమతో ధర్మః అని నమ్మినవారు ఆ జంటకవులు. ప్రభువు కూడా దుర్యోధనుని పక్షం వారే. శ్రీపాదవారి రోజులలో పాండవులకు రాజ్యభాగం గురించిన కోర్ట్ కేసులే నడిచాయట, స్వంత ఖర్చులతో. మరిప్పుడు చెప్పండి భారతం మీద విమర్శ రాసినవారు రంగనాయకమ్మగారొకరేనా? వీరు మొదటివారూ కాదు చివరివారంత కంటేకాకపోవచ్చు.. భారతాన్ని, పురిపండా వారి రచనల్ని ఎఱ్ఱకళ్ళద్దాలతో చూసి ఉంటారంతే. ఎంతయినా మనకి కౌరవుల మీద అభిమానం ఉండడం సహజం లెండి. అదేం మాటా అంటారా? యుద్ధంలో మనం అనగా అంధ్రులం దుర్యోధనుని వైపు యుద్ధం చేసినవాళ్ళం కదూ……

దుర్యోధనుడికి గుడులే ఉన్నాయి, ఈ కింద లింకుల్లో చూడచ్చు.దుర్యోధనుడుకి ఇన్ని గుడులు గోపురాలూ ఉన్నా, ఇంతమంది భారతం గురించి వ్యతిరేకంగా మాటాడినా భారతం విలువ తగ్గిందా? ఒక మాటలెండి, వగనైనా, పగనైనా, సొమ్ము సంపాదనకైనా, ఎవరికైనా, ఎలాగైనా భారతమే దిక్కుమరి…….. కామెంటిన కనకాంగి ……..

//www.keralatourism.org/destination/malanada-duryodhana-temple-kollam/311

https://ancientindians.wordpress.com/mahabharatam/duryodhana/

https://mirrortoindia.wordpress.com/2013/07/20/here-they-worship-the-villain/comment-page-1/

 

 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఇదీ సమస్య

ఇదీ సమస్య

మనమంతా మధ్య తరగతి మేథావులమని మిగిలినవారునుకుంటారు. మనం ప్రపంచంలో ఉన్న ప్రతి దాని గురించీ చర్చించేస్తాం, తప్పేం కాదులెండి. మీకు చర్చ కావాలి కదా ఇదుగో సమస్య, అది కూడా ప్రస్తుతకాలానిది.

లోక్ పాల్ చట్టంలో తీసుకొస్తున్న మార్పులపై పార్లమెంటరీ స్థాయీసంఘం ప్రజల నుంచి అభిప్రాయాలు కోరింది.

సమస్య:- లోక్ పాల్ ఛైర్మన్, ఇతర సభ్యులను నియమించే పేనల్ లో పార్లమెంట్ లోని అతి పెద్ద ప్రతిపక్ష రాజకీయ పార్టీ నేతకు చోటు కల్పించాలా? వద్దా?

నిష్పక్షపాతంగా చెప్పండి,ఎందుకు కల్పించాలి? ఎందుకు వద్దు? వ్యక్తిగత ఆరోపణలు చెయ్యద్దు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-సనాతన ధర్మం.

సనాతన ధర్మం.

……….భరతవర్షే భరతఖండే…… …. వేలవేల తరాలుగా, నిత్యమూ సంకల్పంలో భారతీయులు  చెప్పుకునే మాటలు. భరతవర్షమేంటి? భరత ఖండమేమని అనుమానం వస్తుంది. ప్రస్తుతం ఇరాన్, ఇరాక్ లనుంచి ఆస్ట్రేలియా దాకా ఉన్న భూభాగమే భరత వర్షం, అందులో మూడు సముద్రాలూ హిమాలయాలూ హద్దులుగా ఉన్నదే భరత ఖండం. ఇందులో నివసించేవారంతా భారతీయులు. మతం అంటే ఆలోచనా విధానమనీ అర్ధముంది. ప్రపంచంలోని మతాలన్నీ భరతదేశం చుట్టూనూ, భరతదేశంలోనూ మాత్రమే పుట్టాయి. ఈ ఆలోచనా విధానం ఏమిటీ? అదే భగవంతుని చేరుకునేందుకు ఒకరు, మరొకరు, వేరు వేరుగా చెప్పినవే మతాలు. ఒక మతానికి, ఒక ప్రవక్త, ఒక మతగ్రంధం, వారి ఆలోచనలు ప్రతిబింబిస్తూ ఉంటాయి. ఇది అన్ని మాతాలకూ ఉంది, మరి హిందూ మతానికో? ఇటువంటి ప్రవక్తాలేడు, ఒక ప్రత్యేకించిన మతగ్రంధమూ లేదు. సుమారు రెండు వేల సంవత్సరాల పైబడిన కాలంలో ప్రపంచంలో ఉన్నది, ఎక్కువమంది ఆచరించినది సనాతన ధర్మం. అప్పటినుంచీ భరత దేశం మీద, సనాతన ధర్మం మీద, కొంతమంది తిరుగుబాటు చేసి సృష్టించుకున్నవే నేటి మతాలు. అన్ని మతాలూ భరత ఖండం మీద అందులోని ప్రజలపైన, వారనుసరిస్తూ వచ్చిన సనాతన ధర్మం మీద దండయాత్ర చేసి వారి మతాల్ని కత్తితో స్థాపించారు. ఇదంతా చరిత్రే. ఇలా కొత్తగా వచ్చిన మతాలవారు మన సనాతన ధర్మాన్ని కూడా వారి మతంతో పాటు సమానం చేసి మనదీ హిందుమతమనీ, మనమంతా హిందువులమనీ పేరు పెట్టేరు. ఈ హిందు శబ్దం కూడా సింధు శబ్ద అపభ్రంశమే.. మనదేశానికి హిందూ దేశం, హిందూస్థాన్ అని పేరుపెట్టి పిలవడం ప్రారంభించారు. ఆ తరవాత వచ్చినవాళ్ళు ఈ దేశాన్ని ఇండియా అన్నారు. ఇప్పుడు మన దేశం పేరు ‘ఇండియా దటీజ్ భారత్’ అని భారతరాజ్యాంగంలో మొదటిలో రాసుంటుంది. ఇప్పుడు మనం అనుసరిస్తున్నది హిందూ మతమని అనకూడదు, దీనిని సనాతన ధర్మం లేదా సనాతన జీవన విధానమనే అనాలి,పెద్దలూ అలాగే చెబుతున్నారు.. కాని మనంతా హిందూ మతం అనేమాటకి అలవాటు పడిపోయి అలాగే అనేస్తున్నాం.

ఇక, ఏ మతమూ, సిద్ధాంతమూ చెప్పినదానిలో తప్పులుండవు,దానిని ఆచరిస్తున్నామని చెప్పేవారు తప్పులు చేస్తూ దానిని ఆ మతానికి, సిద్ధాంతానికి ఆపాదిస్తుంటారు. సనాతన ధర్మం ఒకరితో పుట్టినది కాదు, సమాజమే ఏర్పాటు చేసుకున్న జీవన విధానం.

సమాజ అవసరాలకోసం సనాతనధర్మం మారుతూ వచ్చింది. ఈ మార్పులలో భాగంగా కొన్ని దురాచారాలూ ప్రవేశించాయి. మచ్చుకి, బాల్య వివాహాలు. ఒకప్పుడు ముస్లిం దండయాత్రలలో, సనాతనధర్మంలోని యువతులను ఎత్తుకుపోవడం జరుగుతూ వచ్చింది, కొంతమంది ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారు, కొందరిని పాశవికంగా చెరిచేరు, మతమూ మార్చేరు.. వీరు వివాహమైన స్త్రీలను తీసుకుపోకపోవడం గమనించి బాల్య వివాహాలు చేపట్టేరు, తమ స్త్రీలను కాపాడుకోడం కోసం.. ఆ తరవాత దాని అవసరం తీరినా దురాచారం ఇప్పటికి కొన్ని వర్గాలలో మిగిలిపోయింది.

బహుభార్యాత్వం సనాతన ధర్మం లోనూ ఉంది. దానిని కాదని ఏకపత్నీవ్రతం చేపట్టినవాడు శ్రీరామచంద్రుడు. దీనిని కొంతమంది అనుసరించారు, కొందరు అనుసరించలేదు, ఆ తరవాత కాలంలో కూడా.మరి ఇప్పుడు సనాతన ధర్మంలో బహుభార్యాత్వం నిషేధమే. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే చాలా మార్పులూవచ్చాయి, సమాజ అవసరాల కోసం సనాతన ధర్మం మారుతూ వచ్చింది, ఇక ముందుకూడా మారుతుంది…….

విగ్రహారాధన, చాలా చిన్న విషయం. సనాతన ధర్మం ఏం చెబుతోందీ? భగవంతుడు నిరాకారుడు,నిర్వికారుడు అనికదా! ఇక్కడ సగుణారాధన నిర్గుణారాధన గురించి చెప్పుకోవాలి. సగుణారాధన అంటే భగవంతుని మనలా ఒక రూపుతో ఆరాధించడం. నిర్గుణారాధన అంటే నిరాకారుడని ఆరాధించడం. ఈ రెండూ సనాతనధర్మం చెబుతోంది. సగుణారాధన నుండి కాని నిర్గుణారాధనకు సామాన్యుడు చేరలేడు, అందుకే సగుణారాధన చేయమన్నారు, చేస్తున్నాం కూడా, నిజానికి దేవుడు నిరాకారుడే.

సనాతన ధర్మాన్ని తప్పు అని చెప్పడమంటే, జంతిక చక్కిలాన్ని ఎక్కిరించినట్లే.

ఇది నా అవగాహన. మీకు దీనిపై అనుమానాలూ ఉండచ్చు, ఆక్షేపణా ఉండచ్చు. అస్తు, మీతో వాదించడానికి నేను సిద్ధంగాలేను, కాదు వాదించను. టపాకి సంబంధించని, పరుషమైన, వ్యాఖలు ఆమోదించబడవు, ఆమోదించిన వ్యాఖ్యలు మాత్రమే ప్రచురింపబడతాయి, గమనించగలరు.
స్వస్తి.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఆత్మ పిండం.

ఆత్మ పిండం.

“ఆత్మ పిండం” అంటే ఏంటండీ?” అంటూ వచ్చాడు మా సత్తిబాబు.
సనాతన ధర్మంలో (హిందూ మతమన్నది లేదు దాని గురించి వేరుగా చెబుతాలే) తనకు చనిపోయిన తరవాత కర్మ చేసి ఉత్తరగతులు కలిగించేవారు లేనివారు, ఈ ఆత్మ పిండాన్ని వేసుకునేవారు. అదెలాగంటే కాశీ వెళ్ళి విశ్వేశ్వరుని దర్శనం చేసుకుని, ప్రయాగలో త్రివేణిలో ములిగి గయా ( గయకాదు. గయా స్టేషనులో కూడా గయా అనేరాసుంటుంది) వెళ్ళడమూ అక్కడ పెద్దలకు మూడు చోట్ల పిండాలు వేయడమూ ఆచారం. గయాలో కూడా మొదటగా నదీ తీరంలోను, ఆతరవాత విష్ణు పాదాల వద్దా, చివరగా అశ్వథ్థ వృక్ష మూలంలో నూ పిండాలు పెట్టడం సనాత సంస్కృతి. (’నీ పిండం చెట్టుకిందెట్టా’ అనే తిట్టు ఇదే) ఇలా ఆత్మ పిండం వేసుకోదలచినవారు ముందుగా బ్రహ్మకపాలాన్ని దర్శించి అక్కడ తనకు తానుగా మరణానంతర కర్మలు(దీన్నే ఘటా శ్రార్ధం అంటారు) చేసుకుని,పై క్రమంలో గయా తిరిగివచ్చి అక్కడ పిండం వేసుకోడమే ఆత్మ పిండం వేసుకోడం.

నాదో అనుమానమండీ! బిరుదులూ వగైరాలు సంస్థలో, ప్రభుత్వమో ఇస్తూ ఉంటుంది కదా! ఇలా ఆ బిరుదులను తమకు తామే అధికారం లో ఉన్న వ్యక్తులు ఇచ్చుకోవడాన్ని ఏమంటారండి అన్నాడు.
నాకైతే బోధపడలా…మీకేమైనా తెలిసిందా?…

***

స్వస్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతాం
న్యాయేన మార్గేణ మహిం మహీశాం
గోబ్రాహ్మణేభ్య శుభమస్తు నిత్యం
లోకాః సమస్తాః సుఖినో భవంతు.

కాలే వర్షతు పర్జన్యాః పృధివీ సస్య శాలినీ
దేశోహమ్ క్షోభరహితం బ్రాహ్మణా సంతు నిర్భయాః
అపుత్రా పుత్రిణ సంతు, పుత్రిణ సంతు పౌత్రిణాః

అధనాః సధనాః సంతు జీవశ్చ శరదామ్ శతం.

సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు
సమస్త సన్మంగళాని భవంతు
నిత్య శ్రీ రస్తు, నిత్యమంగళాని భవంతు.
సర్వ శ్రీరస్తు సర్వ మంగళాని భవంతు.

ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః

 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-కామెంటిన కనకాంగి కోక……

750th Post

కామెంటిన కనకాంగి కోక……

“కామెంటిన కనకంగి కోక కాకెత్తుకుపోయింది”. “మనం రాస్తే ఊరికి ఉపకారమా? రాయకపోతే దేశానికి నష్టమా?”, “కొట్టుకొచ్చిందా?పట్టుకొచ్చిందా?” ఇదిగో ఇటువంటి కామెంట్లు ఒకప్పుడు బ్లాగ్ లోకంలో బహు ప్రాచుర్యంలో ఉండేవి, బ్లాగ్ లోకాన్ని ఉఱ్ఱూతలూగించాయి కూడా. ఇలా కామెంట్ చేసేవారిని అనుసరించి, వారు చదివిన కామెంట్ చేసిన టపాలను చదవడం కూడా కొంతమందికి అలవాటుగానూ ఉండేది. నాడు ఉన్నది సరదా, మరి నేడున్నది తగాదా, పిడివాదం,వ్యర్ధ వాదం.

పాతరోజుల్లో తగాదాల్లేవా? లేకేం ఉన్నాయి త్వం అంటే త్వం అనుకునే స్థాయిలోనే ఉండేవి, పాత రోజుల్లో కూడా అప్పుడపుడు త్వం అనుకున్న సంఘటనలూ కనపడతాయి. మానవ మనస్తత్వం ఆనాడు, ఈనాడు, ఏనాడూ మార్పు చెందనిది. నేడు ఎవరిని కదిలించినా కరుస్తా, నరుకుతా, పొడుస్తా, చంపుతా అనే అంటున్నారు, అసహనం, పిడివాదం పెరిగిందేమో అనిపిస్తుంది. వాదాన్ని ఎక్కడ ఆపాలో తెలియక బాధపడుతున్నారు, ఇరు పక్షాలూ.

వ్యాఖ్య, విమర్శ, ఖండన,మండన, కామెంట్ అనేవన్నీ ఒకలా కనపడే మాటలే కాని, తేడా ఉన్నట్టు ఉంది. వ్యాఖ్య అన్నది చెప్పిన విషయాన్ని విశదీకరించడమే అవుతుంది. “అహం బ్రహ్మస్మి”, ఇది మహా వాక్యం. ’నేను దేవుడిని’ అని కదా! మరి, నేను ఎవరు? నేను దేవుడిని ఎలా అయ్యాను? ఇలా దీనినుంచి కలిగే సందేహాలను నివృత్తి చేసేదే వ్యాఖ్య. వ్యాఖ్య అన్నది ఇదిప్పుడు పుట్టినదే కాదు, పాత కాలంలోనూ ఉన్నదే. వ్యాఖ్య మూలంగా, మూలంలో చెప్పినవి, మరింత ప్రకాశించినవీ ఉన్నాయి. వ్యాఖ్య ముఖ్యోద్దేశం ఉన్నదానిని వివరించడమే. ఇలా వ్యాఖ్యలుగా పెద్ద పెద్ద గ్రంధాలే రాశారు, మనవారు. ఈ వ్యాఖ్య చేసేవారు రాసినవారికి సమానమైన విషయ పరిజ్ఞానం ఉన్నవారు, లేదా అంతకంటే విషయం గురించి ఎక్కువ తెలిసినవారయి ఉండాలి.

ఇక విమర్శ. ఇది రెండచులా పదునైన కత్తి. విమర్శ చేసేవారు, రాయబడిన విషయంలో గుణ,దోషాలను సమతుల్యంగా చెప్పగలిగి ఉండాలి. గుణం లో దాగి ఉన్న మర్మాన్ని వివరించాలి, దోషాన్ని కూడా చెప్పాలి, ఎక్కడ, రాసినవారు పొరబడ్డారన్నదీ చెప్పాలి, శైలి, శయ్య గురించి కూడా చెప్పాలి. పాకంగురించీ మాటాడాలి. లేదా దానిని ఎలా చెబితే బాగుండి ఉండేదో చెప్పాలి. నిస్పాక్షికంగా ఉండాలి.ఇదీ విమర్శ లక్షణం, స్థూలంగా. అలా కాకుండా ఒకపక్కనే చూస్తే, చేసేది విమర్శ కానే కాదు. ఇందులో రాసినవారి వ్యక్తిత్వాన్ని కించపరచేలా విమర్శించడం చాలా తప్పు. కాని తరతరాలుగా విమర్శ చేస్తున్నవారంతా చేస్తున్న తప్పే అది, వ్యక్తిత్వాన్ని కించపరచడం. ఎవరు చేసినది, చేస్తున్న పని, వారికి ఇంపుగా, అందంగా కనపడటం మామూలైపోయింది. తాము చెప్పినదే నిజమనుకోడం, అదే వేదమనడం, తాము పట్టిన కుందేటికి మూడే కాళ్ళనడమూ, రాసినవారిని హేళన చేయడమూ జరుగుతున్నది. కొంత మంది రచయితలు, ఎక్కువమంది ప్రజలు నమ్మేవాటిని విమర్శ చేయడమూ జరుగుతోంది, ఎప్పుడో పూర్వ కాలంలో జరిగినవి, నాటికి ధర్మాలు, నేటికి కాదు. అందునా వారేమీ దాచుకో లేదు. ‘ఇతిహాసం’ అంటే ఇలాజరిగిందీ అని, ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పేరు. తప్పులు జరిగితే అదీ చెప్పేరు, దాచుకోలేదు నేటివారిలాగా. నేడు కూడా జరగ కూడనివి జరుగుతున్నాయా లేదా? పూర్వకాలం వాటిని హేళన చేయడం ఎందుకూ? విమర్శ ముసుగులో. ఎవరూ తమ పెద్దలను సంస్కృతిని మార్చుకోలేరు, ముసుగేసుకోవచ్చేమో కాని. ఇటువంటి పనులు, మనలను మనమే విమర్శించుకోవడం, కించ పరచుకోవడం అవుతుంది. ఇది ఒక మానసిక వికారం, అంతే.ఇదో తుత్తి.ఎదుటివారు బాధపడుతుంటే చూసి ఆనందించడాన్ని ఏమంటారో నాకైతే తెలీదనుకోండి. ఇది ఇప్పటివారికేవ్పుట్టినదా? మరి కామెంట్ ఎందులోకి జేరుతుంది? మనం చేస్తున్నది వ్యాఖ్యా? విమర్శా? ఇక ఖండన, మండనల గురించి చెప్పక్కరలేదనుకుంటా.

జరిగిన ముచ్చటలు చెబుతా!

తిరుపతి వేంకట కవులలో వేంకట శాస్త్రిగారు ’పాణిగృహీత’, ’శ్రవణానందం’అనే పుస్తకాలు రాసారు, దాని మీద శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రిగారు విమర్శ చేస్తూ “పాణి గృహీత- శ్రవణానంద శృంఖల”అనేది రాశారు. అది ప్రచురించే ముందు శృంఖల వస్తోందనీ ప్రచురించారు. దానిపై వేంకట శాస్త్రిగారు “శృంఖలా తృణీకరణం” రాశారట. దానిపై “గళహస్తిక” అంటే అర్ధ చంద్రప్రయోగం, అనగా మెడపట్టి గెంటేయడం,అని ఒక పుస్తకం రాశారట, శ్రీపాదవారు. దానిని తమ గురువులైన వేంకటరామకృష్ణ కవులు ( వీరూ జంట కవులే, పిఠాపురం వారు, ఆ సంస్థానం వారి అస్థాన కవులు )వారికి వినిపిస్తే, దీనిని ప్రచురించవద్దని గురువులే (రామకృష్ణ కవి) శాసిస్తూ, రెండు ముక్కలుగా చించేశారట. శ్రీపాద వారు దానిని చించేశారట, ముక్కలు ముక్కలుగా. ఈ సంఘటన వారు స్వయంగా అక్షరబద్ధం చేసినదే!

 మరో ముచ్చట.

శ్రీపాదవారు “శ్మశానవాటిక’ అనే పుస్తకాన్ని రాశారు. దానిని వేంకట శాస్త్రిగారు చదివారు. ఒక రోజు శ్రీపాదవారి బంధువొకరు వేంకట శాస్రిగారిని కలియడం జరిగింది. శ్రీపాదవారి బంధువని, అతను శ్రీపాదవారిని చూడటానికే వెళుతున్నట్టూ తెలుసుకున్న వేంకట శాస్త్రిగారు “మీ శ్మశాన వాటికను చూశానని’ శ్రీపాదవారికి చెప్పమని బంధువుకు చెప్పేరు.  బంధువుకు వివరం తెలియదు కనక వచ్చి శ్రీపాదవారితో వేంకట శాస్త్రిగారన్న మాటలు యధాతథంగా చెప్పేరు. దానికి శ్రీపాదవారు, ఆ బంధువు తిరిగివెళుతుండగా మరల వేంకట శాస్త్రి గారిని కలిసి ఇలా చెప్పమన్నారు. “శ్మశానవాటిక నిర్మించాను, తమరు ఉపయోగించుకోవచ్చు” అని. బంధువుకు ఇదేమో కూడా తెలియక శ్రీపాదవారు చెప్పినట్లే వేంకట శాస్త్రిగారిని కలిసి శ్రీపాదవారు చెప్పినమాట చెప్పేరు. దానిపై వేంకట శాస్త్రిగారు కబురు తెచ్చిన శ్రీపాద వారి బంధువుపై మండిపడ్డారు. అప్పుడక్కడున్నవారు వేంకట శాస్త్రిగారిని “కబురు తెచ్చినవాడు దూత, అతని తప్పులేదని” సద్ది చెప్పేరు. ఈ సంభాషణలో మర్మం తెలిసిందా?

వీరిదే మరో ముచ్చట,

వీరిద్దరి మధ్య పచ్చగడ్డి పడేస్తే భగ్గున మండిపోతున్న రోజులు, శ్రీపాద వారు శృంఖల ప్రచురించిన రోజులు.శ్రీపాదవారిది పొలమూరు, మా వూరికి మూడు కిలో మీటర్ల దూరం దక్షిణంగా, కడియం ఇరవై కిలో మీటర్ల దూరం పశ్చిమంగా. మేము రాజమంద్రి వెళ్ళాలంటే కడియం మీదనుంచే వెళ్ళాలి. అందరికి అవుసరమైనది రాజమంద్రి.

ఒక రోజు శ్రీపాదవారు రాజమంద్రిలో రైల్ దిగి ఊళ్ళోకి వెళుతున్నారు, తాలూకా ఆఫీస్ దాటేరు, వీరేశలింగంగారి బొమ్మలోపులో ఎవరో పేరుపెట్టి పిలుస్తూ ఆపి సంభాషణలోకి దింపేరు. శ్రీపాదవారు పని తొందరలో ఉన్నానన్నా వదలలేదు. ఈలోగా ఎవరో శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి గారంటే మీరేనా, నా పేరు చెళ్ళపిళ్ళ వేంకట శాస్త్రి, నేను మిమ్మల్ని ఎరుగుదును, మీరు నన్నెరుగరు లెండి అని పలకరించారు. దానికి శ్రీపాదవారు నమస్కారం పెట్టేరు. శ్రీపాద వారిది ముఫై వయసు, వేంకట శాస్త్రిగారిది అరవై వయసు. నమస్కారం పెట్టిన వారిని ఆశీర్వదించడం మన సంప్రదాయం. కాని దానికి వ్యతిరేకంగా వేంకట శాస్త్రిగారు తిట్లకి లంకించుకున్నారు. శ్రీపాదవారు ఓర్పువహించినా తిట్లు పెరుగుతున్నాయే కాని తగ్గలేదు. జనం చుట్టూ చేరిపోయారు. ఇక లాభం లేదని శ్రీపాద వారు కూడా తిట్లు తిడుతుంటే, వేంకట శాస్త్రిగారు నా పుస్తకాలని విమర్శిస్తావా? ‘ఇదేంటో తెలుసా?’ అని ఎడమ కాలి చెప్పు చూపారు. ఈ సారి శ్రీపాదవారు ఎడమ కాలి చెప్పే దూశారు, ‘సరదాగా ఉంటే రా’ అంటూ’నీ పుస్తకాలేం గొప్పా? పైనుంచి ఊడిపడ్డాయా’ అని. ఈలోగా చుట్టూ చేరినవారిలో కొందరు విడతీశారు, ఇద్దరినీ. ఈ సంఘటన నడిరోడ్డున జరిగింది, ఇద్దరూ ఎటువంటివారు? ప్రఖ్యాతి వహించినవారే. మరెందుకు ఇలా అయింది? అదంతే మానవ మనస్తత్వం…ఎంత గొప్పవారైనా ఈర్ష్య, అసూయలు తప్పవు… సహజాలు, కాదు సహజాతాలు.