About kastephale

A retired telecom engineer.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-వితండవాదం అంటే?.

వితండవాదం అంటే.

షడ్దర్శనాలు అంటారు, అంటే అవి ఆరు. కాని ఏడు దర్శనాలు కనపడుతున్నాయి, ఇవేకాక ఇంకా దర్శనాలూ ఉన్నాయన్నారు. ఎన్ని ఉన్నా అవన్నీ వీటిలో ఇమిడేవే అంటారు పెద్దలు. దర్శనాలు
1 న్యాయదర్శనం
2.వైశేషిక దర్శనం
3.యోగదర్శనం.
4.సాంఖ్య దర్శనం
5.కర్మ మీమాంసా దర్శనం
6.దైవీ మీమాంసాదర్శనం.
7.బ్రహ్మమీమాంసా దర్శనం.

ఒకటిరెండు దర్శనాలు ఒక గుత్తి,మూడు నాలుగు మరోగుత్తి కాగా, ఆరు ఏడుగాని, ఐదు ఆరుగాని ఒక దర్శనంగా భావిస్తే మొత్తం దర్శనాలు ఆరే.

న్యాయదర్శనాన్ని అన్వీక్షికి,అక్షపాద దర్శనం అని కూడా అంటారు, దీనిని గౌతమ మహాముని పదిరోజులలో రాసినట్లూ చెబుతారు. .న్యాయ దర్శనాన్ని మూడు భాగాలుగా చెబుతారు, I.తర్కం II.న్యాయం III.దర్శనం.

I. తర్కభాగంలో తర్కనిర్ణయము 1.వాదము 2.జల్పము 3. వితండము
II. న్యాయ భాగంలో ప్రమాణము మొదలైన విషయాలుంటాయి.
III. దర్శనభాగంలో ఆత్మానాత్మ విచారం ఉంటుంది.

I.న్యాయంలో తర్కనిర్ణయమనుకున్నాం కదూ, దాని లక్షణం, ”ఇది ఇట్లుకాదగినది” అనుకోవడమే తర్కం, స్వపక్ష లక్ష్యమేదో అది ’నిర్ణయము’ దానిని చేరుకోడానికి చేసేదే వాదము

1. జయాపజయాలతో సంబంధం లేక విషయ నిర్ణయం మాత్రమే లక్ష్యంగా ఉండేది, ’వాదము’.
2.(తత్త్వ) విషయ నిర్ణయాన్ని లక్ష్యపెట్టక ప్రతిపక్షి పరాజయము, స్వపక్ష జయము కోరేది ’జల్పము’
3.(తత్త్వ) విషయ నిర్ణయంతో సంబంధము లేక ప్రతిపక్షి వాదాన్ని ఖండించడమే లక్ష్యంగా కలదాన్ని ‘వితండం’ అంటారు.

II. న్యాయభాగంలో ప్రమాణం ఉంటుందనుకున్నాం కదా! ‘ప్రమ’ అంటే యదార్థమని అర్ధం. ఈ ప్రమాణం నాలుగు రకాలు. 1.ప్రత్యక్షప్రమాణం 2.అనుమాన ప్రమాణం 3.ఉపమాన ప్రమాణం 4. శబ్ద ప్రమాణం.

1.ప్రత్యక్ష ప్రమాణం అంటే పంచేంద్రియాలకి ఎదురుగా కనపడేది, నిజం.
2. ముందుగా నిప్పును, దానితో పొగను చూసిఉన్నవారు అనగా ఆ విషయం తెలిసిఉండి, మరొకచో పొగను చూసి నిప్పు అక్కడ ఉన్నదని నిర్ణయించుకోవడమే అనుమానప్రమాణం, ఈ అనుమాన ప్రమాణం కూడా మూడు రకాలు.1.పూర్వవత్తు2.శేషవత్తు3.సామాన్యతో దృష్టము.

హేతువును దుష్టంగా చెప్పడం హేత్వాభాసం అంటారు
ప్రయోగింపబడిన వాక్యానికి విపరీతార్ధం చెప్పడాన్ని ’ఛలము’ అంటారు.
ఇంకా ’జాతి”నిగ్రహము’ మొదలినవీ ఉన్నాయి. ఈ జాతి ( మనం అనుకునేజాతి కాదు) దీనిలో ఇరవైనాలుగు భేదాలున్నాయన్నారు.

ఇంకాలోపలికెళితే చాలా ఉంది, చాలా విషాయాలు గురు ముఖతః నేర్చుకోవలసినవే.

ఇదీ తర్కం అంటే, వితండవాదం అంటే…..

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఆధ్యాత్మిక భావనలో..

ఆధ్యాత్మిక భావనలో..                                                                       వివేకచూడామణి-1

ఆద్యాత్మిక భావనలో కొన్ని మాటలు వాడుతుంటారు, ప్రసంగాలలో దొర్లిపోతుంటాయి, కాని వాటి అర్ధాలు మాత్రం తెలియవు, అది తెలుసుకోవాలనే ఈ ప్రయత్నం. కొంచం గందరగోళంగా ఉంటుంది, నెమ్మదిగా ఒకటికి రెండు సార్లు చదివితేగాని బుర్రకెక్కదు, మన్నించండి, తప్పదు :)

స్థూల శరీరం..చర్మము,మాంసము, మజ్జ,నెత్తురు,నాడులు, మేదస్సు, ఎముకలు, మల మూత్రాలు కలిగియున్న దేహమే స్థూల శరీరం. ఆత్మకిది భోగస్థానం. దీనికి మూడు దశలు, పుట్టుక, పెరుగుట, నశింపు. అలాగే మెలకువ, నిద్ర, కలలు దీనికి ఉండే స్థితులు.గృహస్థుకి ఇల్లెటువంటిదో ఆత్మకి శరీరం అటువంటిది. ఈ శరీరానికే వర్ణ,ఆశ్రమ నియమాలు, మానము, అవమానము, బహుమానము అనే విశేషానుభవాలు ఉంటాయి. స్థూల శరీరానికి ప్రజ్ఞ జాగృతిలోనే ఎక్కువ.

అంతఃకరణ చతుష్టయము… మనసు, బుద్ధి, చిత్తం, అహంకారం, ఈ నాలుగింటిని అంతఃకరణ చతుష్టయం అంటారు..

అనుక్షణం సంకల్ప వికల్పాలు చేసేది, మనసు. ఆలోచన పుడుతుంది, నశిస్తుంది, ఇదీ మనసు చేసేపని.

ఇదివరలో చేసిన పనుల ఫలితాలు, ఇతరులవలన కలిగిన అనుభవాలు, చదువుకున్నదాని ఫలితం, ఇలా చాలా విషయాల మీద పుట్టినప్పటినుంచి సంపాదించుకున్న జ్ఞానం యొక్క కేంద్రం. ,ఇది అవసరానికి మనసుకి సలహా ఇస్తూ ఉంటుంది, వద్దు, చేయకు, చూడకు, మాటాడకు, పరుగుపెట్టకు ఇలా. అన్నీ కాదనేవేనా అనుకోవచ్చు, కాదు మంచిపనులకూ త్వరపడమని చెబుతుంది. ప్రమాదాన్ని హెచ్చరిస్తుంది, ఇది బుద్ధి.

చిత్తం..ఏదేని వస్తువు, పని, ఇష్టమైనవారు ఇలా మనసుకు నచ్చినవాటిని సతతం అనగా ఎల్లపుడూ చింతించేది, మననం చేసేది, చిత్తం.

ఇక చేసే ప్రతిపనికి కర్తృత్వభావన, నేను చేశాను, నేను చూశాను, నేను అనుభవించాను అన్నదే, అహంకారం.

ఈ నాలుగూ మనసుయొక్క స్థాయిలే.

దశేంద్రియాలు…చెవి, చర్మం,కన్ను, ముక్కు, నాలుక ఇవి జ్ఞానేంద్రియాలు. వాక్కు( మాట) పాణి ( చెయ్యి) పాదము (కాళ్ళు) మలద్వారము, మూత్ర ద్వారము ఇవి కర్మేంద్రియాలు. మొదటివి పని యొక్క జ్ఞానాన్ని ఇస్తాయి కనక జ్ఞానేంద్రియాలు,తరవాతవి పనులు చేస్తాయి కనక కర్మేంద్రియాలు. ఇవి రెండూ ఒకటే అనుకునే ప్రమాదమూ ఉంది. ఈ మొత్తం పది దశేంద్రియాలంటారు.

పంచ ప్రాణాలు….ప్రాణ, అపాన, వ్యాన, ఉదాన, సమానాలు.ప్రాణ వాయువు హృదయమున, అపానము గుదము, సమానము కు నాభి,ఉదానమునకు కంఠము, వ్యానమునకు సమస్థ శరీరము స్థానములు.

ప్రాణ ధర్మాలు…ఉఛ్వాస నిశ్వాసలు,ఆవులింత, తుమ్ము,అదరుట,ఉత్క్రమించుట అనగా త్రేన్చడం, ఇవేగాక ఆకలి దప్పిక, ప్రాణ ధర్మాలు.

సూక్ష్మ శరీరము…..౧.పంచభూతాలు,౨.జ్ఞానేంద్రియాలు, ౩.కర్మేంద్రియాలు,౪.పంచప్రాణాలు,౫.అంతఃకరణ చతుష్టయము, ౬.అవిద్య, ౭.కామము, ౮.కర్మ,( మొత్తం ౨౭) ఈ ఎనిమిదిటి సమూహాన్నీ పుర్యష్టకం అంటారు. ఈ పుర్యష్టకమే సూక్ష్మ శరీరం. దీనినే లింగ శరీరం అనికూడా అంటారు. దీని ప్రజ్ఞ స్వప్న దశ.

గుణాలు… మూడు. సత్వగుణం, రజోగుణం, తమోగుణం.

రజోగుణం…క్రియా రూపమైన శక్తి ఉండేది రజోగుణం లోనే. అన్ని పనులు ఈ గుణం ఆధారంగానే జరుతాయి. కామ, క్రోధ,మోహ,లోభ, మద మాత్సర్యాలు,ఈర్ష్య, అసూయ, ద్వేషం, ప్రేమ, అభిమానం, ఇలా అన్నీ రాజోగుణ ప్రేరితాలు. మానవుల అన్ని సుఖదుఃఖాలకీ కేంద్ర బిందువు.

తమోగుణం…. ఉన్నదిలేనట్టు, లేనిది ఉన్నట్టు, ఒకటి మరొకదానిలాగా కనపడేదే తమోగుణం. తాడును చూసి పామనుకుని భ్రమపదటం లాటిది. ఎండమావిలో నీరుందనుకున్నట్టు, దీనికి ఉదాహరణలు. మానవులు ఒక వస్తువునందు తాము భ్రాంతిచే కల్పించుకున్న వస్తువునే సత్యమని తలచేదే ఈ గుణం. అది సత్యం కాదని ఎంతచెప్పినా వినిపించుకోకపోవడం, వినిపించుకోలేకపోవడమే ఈ గుణం యొక్క పరాకాష్ఠ.

సత్వగుణం…ఈ గుణంలో సూర్యకాంతిలో అన్ని వస్తువులూ కనపడినట్టు అన్నీ తెలుస్తూ ఉంటాయి. ఈ గుణం రజో, తమో గుణాలతో కలసి మానవుల సంసారబంధనానికి కారణం అవుతూ ఉంటుంది.

శ్రద్ధ,భక్తి,దైవీ సంపద, మోక్షాపేక్ష,అసత్యాన్ని విడవటం, ఆత్మానుభవం, ప్రసన్నత, తృప్తి, శాంతి, హర్షము, పరమాత్మయందు నిష్ట ఈ గుణం లక్షణాలు.

కారణ శరీరం….త్రిగుణాలతో వర్ణింపబడినదే అత్మయొక్క కారణ శరీరం. దీని ప్రతిభ సుషుప్తి, నిద్రలోనే. ఇదివరలో స్థూల శరీరానికి జాగృతిలోనూ,  సూక్ష్మ శరీరానికి స్వప్న దశలోనూ ప్రతిభ అన్నది చూశాం.

ప్రస్తుతానికి ఆపుదాం, ఎక్కువైతే ఇబ్బందికదా! మననం చెయ్యండి…

ఆదిశంకరుల వివేకచూడామణినుంచి, పొరపాట్లుంటే నావే సుమా!

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఇంటి పేర్లు

ఇంటి పేర్లు

పంతులుగారూ మీ ఇంటిపేరు చిత్రంగా ఉంటుందండీ అన్నాడోరోజు మా సత్తి బాబు.

మనిషిని గుర్తించడానికే పేరు. ఒకే పేరున్నవాళ్ళు ఎక్కువమంది ఉంటే, పేరుకి చిన్న, పెద్ద; నలుపు,ఎరుపు కలపడం ఇలా చాలా ప్రక్రియలు చేశారు మనవారు. వ్యక్తిని గుర్తించడానికి పేరయితే కుటుంబాన్ని గుర్తించడానికి ఇంటిపేరు చేర్చారు. అందులో భాగమే ఈ ఇంటిపేర్లుకూడా, మన తెనుగునాట. మా ఇంటిపేరుగురించి చెబుతా విను.

”ఒజ్జ” అంటే గురువు అని అర్ధం. మా పూర్వీకులంతా గురువులు. నేటివారు మనదగ్గర చదువులేమున్నాయండీ, అంతా తెల్లోడి చదువుతప్పించీ అంటున్నారు విజ్ఞులు. అంతెందుకు మన గుళ్ళు కూడా మనం కట్టుకోలేదు, మనకేం చేతకాదు, అక్కడెక్కడో ఒక గుడి కనపడిందిటా మన గుడిలాగా, అందుకు మనం ఆ గుడి నమూనా కాపీ కొట్టేశాం, అని రాసేశాడో తెల్లోడు. అదిగో అదిపట్టుకున్నాం, గుడికూడా మనదికాదన్న పరిస్థితికి మన బుర్రలెదిగిపోయాయి.కల్లూరు కాలిపోయినా విల్లూరు విరిగిపోయినా మనం మారం, అన్నట్టు ఈ కల్లూరు, విల్లూరు ఇంటిపేర్లు. ఆ రోజుల్లో చదువంటే, వేదం, తర్కం, న్యాయం, మీమాంస, ఆర్ధిక శాస్త్రం, ఆయుర్వేదం, వాస్తు కంగారు పడిపోకు, వాస్తు అంటే నేటి సివిల్ ఇంజనీరింగ్, దీనిని చండాలం చేసిపారేసి ఇలా తయారు చేశారు. ఇలా చాలా విద్యలుండేవి, అన్నీ ప్రజా జీవితానికి అవసరమైనవే. ఈ విద్యలు చెప్పేవారినే ఒజ్జలు అనేవారు. వీరు సంఖ్య రాను రాను పెరిగింది, మరి వీరిని గుర్తించడమెలా? మొదటగా ఒజ్జల అనేది ఆ తరవాత ఇంకాకావలసివచ్చి మంచనఒజ్జల,అనంత ఒజ్జల, కాశీఒజ్జల, మాచనఒజ్జల,రుద్రాఒజ్జల, సింఘాఒజ్జల,గోవిందఒజ్జల,మల్లాఒజ్జల, ఇలా ఒజ్జలకి ముందు మరొక విశేషణం అదిపేరుకావచ్చు మరొకటికావచ్చు తగిలించేరు. ఇలా మా ఇంటిపేరు మాచనఒజ్జల కాని కాల క్రమేణ మార్పులొచ్చాయి, అందుకు ఇది కాస్తా ”మాచనవఝుల” అయి కూచుంది, ”ఒజ్జల” ”వఝుల”గానూ తయారయింది. ”మాచనఒజ్జల” కాస్తా, మాచనవఝుల అయింది.. ఈ మాచన పేరుగలవారు మా ఆది పురుషుడై ఉంటారు. కొంతకాలమైతే మావాళ్ళు మాచనవఝ్ఝుల అనికూడా రాసేవారు. ఎంతమందికి చెప్పగలను, ఎలాచెప్పగలను, అందుకే నేనూ మారిపోయా వారితో పాటు మాచనవఝుల అనేరాసుకుంటున్నా. ఇదీ మా ఇంటిపేరు కత.

ఇంటిపేర్లుగా ఊరిపేర్లు, ఆహారపదార్ధాల పేర్లు, వ్యసాయపనిముట్ల పేర్లు, వృక్షాలు, చెట్లు పేర్లు, జంతువుల పేర్లు, పక్షులపేర్లు, కాయగూరలపేర్లు,తినుబండారాల పేర్లు, వృత్తులపేర్లు, పౌరుషనామాలు, తాంబూలంలో వాడేవాటి పేర్లు, ఆఖరికి సంగీతం కూడా ఇంటిపేరయింది. ఇలా చాలా చాలా జేరిపోయాయి. నేను పుట్టిన ఇంటిపేరు చిఱ్ఱావూరి, చినరావూరు అనేఊరు గుంటూరు జిల్లాలో ఉందట. చినరావూరు, పెదరావూరు కాతా అంటే అప్పు ఎగగొట్టే బాపతనో ఏదో చెబుతారు, నాకు పూర్తిగ తెలీదనుకోండి. ఒకసారి ఒక విచిత్రం జరిగింది. చిన్న తిరుపతి వెళితే అక్కడఒకాయన కలిశారు, మీ గోత్రం అంటే చెప్పేను, మీ ఇంటిపేరూ అన్నారు, చెప్పేను, అయ్యో మా ఇంటిపేరూ అదేనండీ కాని మాముత్తాతగారు సేనాపతిట ఒక రాజుదగ్గర, అందుకని అప్పటినుంచి మాఇంటిపేరు సేనాపతి అయిపోయిందీ అన్నారు, విచిత్రమే అనిపించింది.

ఆహారపదార్ధాలతో కూడిన ఇంటిపేర్లతో చాలాకాలం కితమే ఒకటపారశాను,సరదాగా ఉంటుంది, చిత్తగించండి.

https://kastephale.wordpress.com/2011/11/08/

వ్యవసాయపని ముట్లలో ముఖ్యమైనది నాగలి, దీనినుంచి, నాగళ్ళ,నాగెళ్ళ,నాదెండ్ల, నాదెళ్ళ ఇలా కావలసినన్ని రూపాలూ తీసుకుంది. నాదెళ్ళ సత్య ఒక ప్రముఖమైన ఇంటిపెరుతో పేరు.మేడి, మేడిచర్ల, ఎడ్ల, కరెడ్ల, గంగిరెడ్ల ఇలా….

పరిపాలనతో సంబంధం ఉన్నవారికి, భావరాజు,అబ్బరాజు, భద్రిరాజు, కామరాజు,సత్తిరాజు,రుద్రరాజు, లక్కరాజు ఇలా చివరరాజుపదం వచ్చిచేరింది, అలాగే కోట కూడా చేరింది, ఉదాహరణకి,ధరణికోట, విన్నకోట, కోట వగైరాతో. ఇంకా మానాప్రగడ, సత్యాప్రగడ, విస్సాప్రగడ,యెర్రాప్రగద, ధరణీ ప్రగడ, ప్రగడరాజు ఇలా ప్రగడ ఇంటిపేర్లవారంతా మంత్రికుటుంబాలు….. ”నీ పలికిననోట దుమ్ముబడ ప్రగడరాణ్ణరసా తుసాబుసా!” రామలింగడు తిట్టి కూడా ఈ ప్రగడరాజు నరస కవిని చిరంజీవిని చేశారు, లేకపోతే ఈ ప్రగడరాజు నరసన్న ఎవరో సంతలో చింతకాడ ఎవరికి గుర్తుండును చెప్పండి?

ప్రతివాది భయంకర ఇదొక ఇంటిపేరు, పౌరుషనామం, తర్కంలో పండితులైనవారి ఇంటిపేరిది.వీరి అసలు ఇంటిపేరు అణ్ణం, ఆ తరవాత ఈ బిరుదునామంతో ప్రతివాదిభయంకరం అణ్ణం అయింది. ఇక పౌరుషనామాలు చూస్తే సూరానేని, గంగినేని,గోగినేని,తాతినేని వీరంతా ఒకప్పుడు శూరులుగా, యుద్ధ వీరులు.

తూనికలు కొలతలు కూడా ఇంటిపేర్ల్గా చేరిపోయాయి,కుంచం వగైరా..తవ్వల ఇంటిపేరుంది… ఆరుసోలల అంటున్నారు, కాదు అయ్యలసోమయాజుల ఇది సరియైనది.యజ్ఞం చేసినవారు,యాజులని, చైనం చేసినవారు, వీరికి చయనుల ఇంటిపేరయిపోయింది. మా చేంబోలు సీతారామ శాస్త్రి ఇంటిపేరు ఇప్పుడు సిరివెన్నెల అయినట్టు. ఇంక వ్యాపారస్థులు పబ్బిశెట్టి,నరహరిశెట్టి,వరహాలశెట్టి ఇలా ఇంటిపేర్లు స్థిరపడ్డాయి.మా తూ.గో.జి లో ఒక ఊరుంది పేరు వ్యాఘ్రేశ్వరం, ఆ ఊరి దేవునిపేరు వ్యాఘ్రేశ్వరుడు, ఆ ఊరివారిలో నూటికి తొంభైతొమ్మిది మంది ఇంటిపేరు ఆకెళ్ళ, అన్ని కులాలవారూ. ఈ పేరుతో ప్రఖ్యాతిగాంచిన వారు ఆకెళ్ళ వ్యాఘ్రేశ్వరుడు వీరొక గొప్ప డాక్టర్, అలాగే ఈ ఆకెళ్ళ వ్యాఘ్రేశ్వరుడు పేరున్నవారంతా ఈ ఊరివారే. మరో సంగతి ఈ ఊళ్ళో అమ్మాయిలపేర్లు కూడా వ్యాఘ్రి :)

ఒక సారి మా వియ్యంకుల ఇంటికెళ్ళేను, అక్కడికి ఒక బంధువు వచ్చేరు, మా వియ్యంకుడు పరిచయం చేస్తే మీ ఇంటిపేరు అంటే మీ ఇంటిపేరూ అనుకున్నాం, వారు వారి ఇంటిపేరు బహుమాన్యం అన్నారు, నాకు అనుమానమొచ్చి ఈ ఇంటిపేరు మనవారిలోలేదే అన్నా. అవునండి, అసలు మా ఇంటిపేరు బొక్కా అది అశ్లీలంగా ఉందని ఇలా మార్చున్నాం అన్నారు, ఇలాటి చిత్రాలూ ఉన్నాయి, ఇంటిపేర్లలో.బలుసులేని తద్దినం, బులుసులేని యజ్ఞం లేదని నానుడి, ఇవి రెండూ ఇంటిపేర్లు.

వృక్షాలు…..టెకి, మద్ది…..

చెట్లు.. పనస మామిడి, మామిళ్ళ, మామిళ్ళపల్లి.చింతా…..

పక్షులు..నెమలి,కాకి,కోడి,పిచుక….

ఇంటికి సంబంధించి…కత్తి,కొడవలి, గడియారం, మంచాల,నూతి, చెఱువు, ద్వారబంధం, నడిమింటి…..

ఇక పండితులపేర్లూ ఇంటిపేర్లున్నాయి, పండితారాధ్యుల, పురాణపండ, పమిడిఘంటం…. ఇటువంటి ఇంటిపేర్లే.కోపం తెచ్చుకోనక్కరలేదు గుండు, దొంగ కూడా ఇంటిపేర్లే, మా బంధువులూ ఉన్నారీ గుండు ఇంటిపేరుతో. జిలేబి, జాంగ్రి, కాజా ఇంటిపేర్లు లేవు.

ఆకులు,పోకలు, సున్నం, కర్పూరం ఇలా తాంబూల ద్రవ్యాలూ, మిరియాలు వగైరా కూడా ఇంటిపేర్లున్నాయి.

పురాణ గ్రంధాలు..రామాయణం, భాగవతుల ఇంటిపెర్లే.

ఇక పీలుఖానా, తోప్ ఖానా వీరు తుపాకులు,ఫిరంగులు తయారుచేసేవారట.ఫిరంగి కూడా ఇంటిపేరేనండోయ్.

ఇక పువ్వుల పేర్లతో కూడా ఇంటిపేర్లున్నాయి, మల్లెల,మొల్లల, సంపంగి, మొగలి, జాజి ఇలా…నంది తిమ్మన అసలు పేరు కాని ముక్కుతిమ్మన పౌరుషనామం. ముక్కు తిమ్మనగా ప్రఖ్యాతి వహించిన కవి కూడా.బోనగిరి రూపాంతరం చెందిన ఇంటిపేరయి ఉంటుంది, అసలు ఇంటిపేరు భువనగిరి కావచ్చు.

జంతువులపేర్లతో కూడా ఇంటిపేర్లున్నాయి, గుఱ్ఱం, నక్కా, కుక్కల, పులి,పిల్లి ఇలా….

తెనుగు సామాజంలో ఇంటిపేర్లు మూలంగా చేసేవృత్తులు,ప్రవృత్తులు, తెలిసి సమాజపు, మన తెనుగువారి చరిత్ర తెలుసుకునే ఆధారాలివి. అన్నట్టు చెప్పడం మరిచిపోయాను, ఈ మధ్య ఎవరో ఈ ఇంటిపేర్ల మీద పరిశోధన చేసేరట, ఆచార్య బిరుదూ పొందారట అదేనండి డాక్టర్,నిమిషనిమిషానికి ఈ టపా వరద గోదారిలాపెరిగిపోయింది, మరి అంతటి సంగతి ఒక టపాలో ”కుదురుద్దా” :)

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఎవరిని దండించాలి?-తీర్పు.

ఎవరిని దండించాలి?-తీర్పు.

ఎవరిని దండించాలి? టపాలో సమస్యకి తీర్పు ఎలా ఇవ్వాలీ అని జుట్టుపీక్కుంటున్నా( గుండేలెండి) అదిగో అప్పుడొచ్చాడు మా సత్తిబాబు.
”రా సత్తిబాబూరా! ఓ సమస్యకి పరిష్కారం కావాలయ్యా” అని విషయంచెప్పాను,తీర్పుకావాలి అన్నా. ”కాఫీ పట్రా, మీ అన్నయ్యొచ్చాడూ అనోకేకేశా”లోపలికి.
”మీరిచ్చే కాఫీ కాదుకదా మంచినీళ్ళు కూడా తాగనీవేళ, ఇప్పుడు నేను న్యాయాధిపతిని, తీర్పుకావాలన్నారు కనక, ఎప్పటి తీర్పుకావాలి” అన్నాడు.
”అదేంటి అప్పటి తీర్పు, ఇప్పటి తీర్పు అని తేడా లుంటాయా” అన్నా వెర్రిమొహమేసుకుని.
”అవును. ఇదెప్పుడో జరిగినది, నాటి చట్టం వేరు, న్యాయం వేరు. నేటి చట్టం వేరు, న్యాయం వేరు. ఏ కాలాన్ని బట్టి అప్పుడు తీర్పులుంటాయి” అని ఆగాడు.
”నాటితీర్పూ, నేటి తీర్పూ, రెండూ చెప్పెయ్యి” అని వేడుకున్నా. ”సరే” అని మొదలెట్టేడు ఇలా.

నాటి తీర్పు.

నలుగురితో కూడిన సమస్య, ఒకే ఒక సాక్షి పై ఆధారపడి ఉంది, ఆ సాక్షి ప్రత్యక్ష సాక్షి, సాక్ష్యాన్ని నమ్ముతున్నాను, సాక్షి నిస్వార్ధంగా న్యాయం జరగాలని ఆశించినవారు.

1.నిందితుడైన కల్లు గీసేవాడు, భార్య ముక్కు కోయలేదని తేలింది, కనకకల్లుగీసేవాడు నిరపరాధి, కాని భార్య తప్పు చేస్తున్నా చూసుకోనందుకు, శిక్షార్హుడు.

2.కల్లుగీసేవాని భార్య పక్కింటి ఇల్లాలిని వ్యభిచారానికి ప్రోత్సహిస్తోంది కనక, తెలిసో, తెలియకో సాలెవాడు వేసిన శిక్ష తగినదే. నిరపరాధి భర్త పైన అభియోగం మోపినందుకు శిక్షించాల్సి ఉంది.

3.సాలెవాడు తాగుబోతయి భార్యను సరిగా చూసుకోనందుకు, ఆమె తిరుగుబోతుగా మారింది, అందుకు శిక్షింపబడాలి, భార్య తప్పుచేస్తే బాధ్యత భర్తది కనక.

4.సాలెవాని భార్య మిండమగలతో తిరగడం శిక్షార్హమైన నేరం,కనక ఆమెను కూడా శిక్షించాల్సి ఉంది.

శిక్షలు తరవాత వెలువడతాయి. కల్లుగీతవానిని మాత్రం విడుదల చేయవచ్చు.

ఇక నేటి తీర్పు వినండి.
ప్రాసిక్యూషన్ తరఫున తనకు తానుగా ప్రవేశించిన సాక్షి, తాను ప్రత్యక్ష సాక్షిననీ, న్యాయంకోసమే చెబుతున్నాననీ, చెబుతున్నది, నేటికాలంలో నమ్మ శక్యంగాలేదు. ఈ సాక్షిని ఆ ప్రదేశంలో చూసినట్టులేదని నిందితులందరూ చెబుతున్నమాట. అసలీ సాక్షి అక్కడ ఉన్నట్టు ఆధారాలు లేవు కనక సాక్షి చెప్పేది నమ్మదగ్గదిగాలేదు. ఈ సాక్షి ఎవరి పనుపున ఈ పనికి పూనుకున్నదీ, న్యాయ విచారణను పక్కదారి పట్టించే ప్రయత్నం చేస్తున్నదీ విచారించి, ఈ కోర్ట్ కు తెలియచేయవలసినదిగా పోలీస్ వారికి సూచన ఇవ్వడమైనది.

1.నిందుతుడైన కల్లుగీసేవాడే తన ముక్కు కోశాడని స్వయంగా భార్య చేస్తున్న అభియోగాన్ని నమ్ముతున్నాము. భార్యపై అత్యాచారం అనగా ముక్కు కోయడం వంటివి అనాగరిక చర్యలు కనక కల్లుగీసేవాడు దండనార్హుడే…

2.బాధితురాలు, కల్లుగీసేవాని భార్య పైన నీలాపనింద మోపబడింది, పక్కింటివాని భార్యను వ్యభిచారానికి ప్రోత్సహిస్తున్నట్టు, దీనికి సాక్ష్యము ఆధారము ప్రాసిక్యూషన్ ప్రవేశపెట్టలేదు కనక అమె శిక్షార్హురాలు కాదు.

3.సాలెవాడు ’తాగడం’ అనేది అతని వ్యక్తిగత స్వాతంత్ర్యం, అందులో భార్యకూడా జోక్యం చేసుకోజాలదు. సాలెవాని పై ఇతర అభియోగాలేమీ లేవుకనక అతను నిరపరాధి.

4.సాలెవాని భార్య, మహా సాధ్వి, ఆమె వ్యభిచారం చేస్తోందనే అనుమానంతో సాలెవాడు శిక్షించడం కుటుంబ హింసకిందకు వస్తుంది, ఆమె కావాలనుకుంటే కుటుంబ న్యాయస్థానంలో తగు ఫిర్యాదు చేసి విడాకులు కూడా పొందవచ్చు. సాలెవాడు ఇందులకుగాను శిక్షింపబడాలి,ఆ కేసు వేరుగా విచారింపబడాలి. సాలెవాని భార్య పై అనుమానమేగాని, ఆమె వ్యభిచరించగా ఎవరూ చూడలేదు గనక ఆమె పై వచ్చిన ఈ అభియోగం చెల్లుబాటుకాదని, సాలెవాడు అతని భార్యలది ఆదర్శ దాంపత్యమనీ, వీరిని ఆదర్శంగా తీసుకోవలసినదిగా సూచించడమైనది. ఆమె స్వఛ్ఛమైన ఇల్లాలని, సాధ్వి అనీ నమ్ముతూ విడుదల చేయడమైనది.

శిక్షలు తరువాత ఖరారు చేయబడతాయి. సాలెవానిని అతని భార్యను, కల్లుగీసేవాని భార్యను నిర్దోషులుగా ప్రకటించడం చేత విడుదలచేయబడాలి. ఈ తీర్పుపై పై కోర్ట్ కు అప్పీలు చేసుకొనవచ్చు.

ఇలా తీర్పుచెప్పి మాసత్తిబాబు వెను తిరిగి చూడకుండా వెళిపోయాడు.

https://kastephale.wordpress.com/2015/07/01/

పై టపాలో ప్రచురింపబడిన కథ పంచతంత్రంలోనిది, విష్ణుశర్మ ఈ సమస్య చెప్పేరు తప్పించి దీనికి తీర్పు చెప్పలేదు, అందుకని ఈ ప్రయత్నం.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పుష్కరాలు.

పుష్కరాలు.

గోదారమ్మ పుష్కరాలు, వైభవం, వీటి ప్రత్యేకతల గురించి చాలామంది రాస్తారు, అందుకు వీటి గురించిన టపా రాయకూడదనే అనుకున్నా, కాదనుకున్నది చేయవలసిరావడమే జీవితం కదూ :)

DSCN0049

జూన్ 29 సోమవారంనాడు, ఇల్లాలు ”పుష్కరాలు మొదలయ్యాయికదూ, నిన్ననేనూ” అంటూ వచ్చింది. ”అదేంటీ పుష్కరాలు జూలై 14 నుంచి కదా” అన్నా, సాలోచనగా చూస్తూ. ”మనది దృక్ సిద్ధాంతం కదా” అని పొడిగించింది. ”అవును మరచాను, మరైతే గోదావరి స్నానమెప్పుడో, అదీ ముహూర్త నిర్ణయంచేసెయ్యి” అన్నా, ఆ సావకాశం ఆవిడకే ఇచ్చేస్తూ. ”జూలై రెండవ తారీకు పున్నమి, ఆరోజున పుష్కర స్నానం చేసొచ్చేద్దాం, ఉదయమే,” అని నిర్ణయం చేసేసింది. ”సరే”ననుకుని ఆ రోజు ఉదయమే ఐదు గంటలకి రైలుకెళితే, అరగంట లేటుగా వచ్చి క్షేమంగా గోదావరి స్టేషన్లో దింపింది, ఏడుంపావుకి. అమ్మ కనపడుతోంది ఎదురుగా, దగ్గరే, రెండడుగులేస్తే అమ్మ దగ్గరుంటాం.

DSCN0040

నెమ్మదిగా అడుగులేస్తూ ”స్నానం తరవాత మనవరా…..” అన్నమాట పూర్తి చెయ్యకుండానే, ”కొడుకులు,కోడళ్ళు, కూతుర్లు, అల్లుళ్ళు, మనవలు, మనవరాళ్ళు, బొమ్మరాళ్ళు….ఎందుకొచ్చిన తగులాటం, ఇంకా ఎంత కాలం?” అంటూండగానే గోదారమ్మ దగ్గరకొచ్చేం. అమ్మకి దణ్ణం పెట్టి లోపలికి దిగి కొంగూ చెంగూ ముడేసేను, చుట్టూ స్నానం చేస్తున్నవాళ్ళు వింతగానూ చూశారు, సంకల్పం చెప్పుకుని, గంగేచ యమునైశ్చైవ గోదావరి సరస్వతీ….చెప్పుకుని, ముక్కూ చెవులూ మూసుకుని ప్రవాహానికి ఎదురుగా, ఇద్దరం ఒకసారే మూడు మునకలూ వేసేం, అదే సరిగంగ స్నానమంటే. ఆ తరవాత తూర్పుగా తిరిగి మరో మూడు మునకలూ వేసేం. అమ్మకి పసుపు కుంకుమలిచ్చి హారతిచ్చి, బయటకొచ్చి అశ్వద్ధానికి ప్రదక్షిణం చేసేం, బట్టలు మార్చుకున్నా. ఆమె బట్టలు మార్చుకోడానికెళితే, నేను ఫోటోలు తీసుకున్నా. ఎవరో గోదావరమ్మ ప్రసాదం పెడుతున్నారు, చివరికొస్తే దొరకలేదు, లేదన్నాడు, అమ్మ ప్రసాదమంటే రెండు మెతుకులు చాలయ్యా, అని గిన్నెలో మిగిలిన నాలుగు మెతుకులంటే నాలుగే ఇద్దరం ప్రసాదం తీసుకుంటే, అక్కడున్నతను ఆశ్చర్యపోయి చూస్తూ నిలబడిపోయాడు.

DSCN0024

నెమ్మదిగా బయటికి అడుగులేస్తూ, ”వదిలేశానోయ్! అందరినీ వదిలేశా” అన్నా. నవ్వింది, ”ఎందుకూ నవ్వుతున్నావ”న్నా, చిన్నాంజనేయ స్వామి ఆలయం వైపు నడుస్తూ, ”వదిలేశాను, వదిలేశాను అంటున్నారు, ఏం వదిలేశారు? ఎవరిని వదిలేశారు? స్నానం చేస్తున్నంతసేపూ వాళ్ళనే తలుచుకున్నారా!” అంటూ నవ్వింది, ఈలోగా ఆలయం దగ్గరకొచ్చేం. గుడి ఖాళీగా ఉంది. లోపలికెళ్ళీ స్వామి దర్శనం చేసుకుని బయటికి వచ్చి మళ్ళీ కాలు సాగిస్తే, అడుగులు మార్కండేయ స్వామి ఆలయం వైపు పడుతుండగా, ”వదిలేశానంటే ఎందుకునవ్వేవు” అన్నా. ”వదిలేశానని చెబుతూ, మీరు వాళ్ళనే తలుచుకుంటున్నారు” అని నవ్వింది. ”మనకా వయసొచ్చింది, అందరూ ఎవరిమటుకు వారు పెద్దవాళ్ళూ అయ్యారు, మనవరాళ్ళకే ముఫై ఏళ్ళొస్తున్నాయి, ఇంకా మనం వాళ్ళచుట్టూ తిరగడమేంటీ? వాళ్ళకి మనల్ని చూడాలని, పలకరించాల్ని,మాటాడాలని ఉంటే వస్తారు, లేకుంటే లేదు, వస్తే మాటాడండి”. ”ఈ వదిలేయడమన్నది మీరన్నట్టు కాదనుకుంటా. హిరణ్యకశిపుడు ఎక్కడా? హరి ఎక్కడా అని వెతుకుతూ హరినే పట్టుకున్నాడు, కాని వదిలెయ్యలేదు. మీరుకూడా వదిలేశాను, వదిలేశాను అనుకుంటూ అందరిని పట్టుకున్నారు, అసలు వదిలెయ్యడమంటే పట్టుకోకపోవడమే కదా, చాగంటివారేం చెబుతారు? కట్టు మీద కట్టేస్తే లోపలికట్టు జారుతుందని కదా! అటువంటపుడు పట్టుకోకపోవడమే వదిలేయడం కాదా!” అని ఆగింది. ఆహా ”నేడు ఒక సత్యం తెలుసుకున్నా, ఇంత చిన్న విషయం ఎందుకుతోచలేదబ్బా” అనుకుంటుండగా మార్కండేయ స్వామి దర్శనమైంది. బయటికొస్తే కడుపులో కావుడు గంతులేస్తున్నాడు.

DSCN0026

పక్కనే ఉండే టిఫిన్ బడ్డిలు సందులలోకి సద్దుకున్నాయి, ఒక సందులోకి దిగి ఆత్మారాముడికి ఆహూతులిచ్చి మరలా గట్టెక్కితే ఒక ఆటోఖాళీగా వచ్చింది, అందులో పడితే బస్ స్టాండ్ చేరేం, ఇలా నిలబడితే అలా బస్సొచ్చింది, గంటలో మా వూళ్ళో దిగేం, ఇక్కడినుంచి ఇంటికి చేరడం మాకు యజ్ఞమే, చిత్రం ఒక ఆటో ఖాళీగా వచ్చింది, అందులో కూలబడ్డాం, ఐదు నిమిషాల్లో ఇంటిదగ్గరకి చేరేం. పుష్కర స్నానం దిగ్విజయంగా పూర్తయింది. అన్ని వేళలా ప్రయాణం ఇలా ఉండదూ, చిత్రహింస పదతాం.

పుష్కరం లో స్నానం, పెద్దలకి తీర్థవిధి ఇవి రెండూ ముఖ్యం. గోదారమ్మలో స్నానం ఎప్పుడైనా విశేషమైనదే, పుష్కరాలకి మరికొంత. గురుడు సింహరాశిలో ప్రవేశించినపుడు గోదావరమ్మకి పుష్కరం. గురుడు ఈ రాశిలో సంవత్సరం ఉంటారు, ఈ సంవత్సరకాలం లో ఎప్పుడైనా గోదావరి స్నానం చెయ్యచ్చు, మరో సంగతి ఒక్క గోదారమ్మకి మాత్రమే అంత్య పుష్కరాలున్నాయి, మరేనదికి చివరికి గంగకి కూడా అంత్య పుష్కరాలు లేవు, అదీ గోదారమ్మ గొప్పతనం. అందుచేత ఈ పన్నెండు రోజులలో స్నానం చేయలేనివారు, దూరతీరాలనుంచి రాలేనివారు బాధ పడద్దు, సంవత్సరంలో ఎప్పుడైనా స్నానం చేయచ్చు. ఒక్క రాజమంద్రిలోనే స్నానం చేయాలని లేదు, అమ్మ ప్రవహించిన ప్రాంతమంతా, ఏ ప్రాంతం లోనైనా మునకేయచ్చు. అందరూ రాజమంద్రి కోసం వస్తే తొడతొక్కిడిలో వయసుమళ్ళినవారు, పిల్లలు ఇబ్బంది పడచ్చు, అందుకు అమ్మ ఉన్న ఊరు ఎక్కడైనా స్నానం చేయండి. సంవత్సరం పొడుగునా చేయచ్చు, అంత్య పుష్కరాలలోనూ చేయచ్చు, వయసుమళ్ళినవారికి ఇది తెలుసు కాని మరొక సారి గుర్తు చెస్తున్నానంతే, అందుకే ఈ టపా రాయాల్సివచ్చింది, ఒకరు రాలేక బాధపడుతూ ఫోన్ చేస్తే వారికి చెప్పినదే ఇది..

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-అర్ధనారీశ్వరం,ఇదే అద్వైతం.

ardhanareeswara3

అర్ధనారీశ్వరం, ఇదే అద్వైతం.

అయ్యవారు త్రినేత్రుడు, అమ్మవారు త్రినయన.

అయ్యవారికి మూడో కన్నుంది, అమ్మవారికి మూడో కన్నుంది.

అయ్యవారి కన్ను మూసి ఉంటుంది, అమ్మవారికన్ను తెరచి ఉంటుంది.

అయ్యవారు కన్ను తెరిస్తే ప్రళయం, అమ్మ కన్ను మూస్తే విలయం.

అయ్య తెల్లనివాడు, అమ్మ నల్లనిది.

తెల్లనైన అయ్య ఉగ్రుడు నల్లనైన అమ్మ శాంతం.

అమ్మ అయ్యను ఉగ్రుణ్ణీ చేయగలదు శివుణ్ణీ చేయగలదు.

అయ్యవారి కన్ను సూర్యుడు, అమ్మవారి కన్ను చంద్రుడు.

మెదడు రెండు అర్ధభాగాలు. మెదడు కుడివైపుభాగం శరీరంలో ఎడమవైపును నియంత్రిస్తుంది, అలాగే ఎడమవైపు భాగం శరీరంలో కుడివైపును నియంత్రిస్తుంది. అర్ధనారీశ్వరంలో అయ్యవారు కుడివైపున అమ్మవారు ఎడమవైపున ఉంటారు.కుడి వైపు అయ్యవారి మెదడు అర్ధభాగం అర్ధనారీశ్వరం లో ఎడమవైపున్న అమ్మవారిని నియంత్రిస్తుంది. అలాగే ఎడమవైపు మెదడు అర్ధభాగం కుడి వైపు అయ్యవారిని శాసిస్తుంది. అమ్మలాస్యం అయ్యవారి తాండవంలోనూ, అయ్యవారి తాండవం అమ్మ లాస్యంలోనూ కనపడతాయి. అమ్మ ఆలోచన అయ్యవారి ఆచరణ, అలాగే అయ్యవారి పరిపాలన, అమ్మవారి ఆదరణ. ఆహా! ఎంత అద్వితీయం….ఇదేకదా అద్వైతం….. ఒకటే అయిన రెండు, రెండుగా కనపడే ఒకటి…..అన్నదానికి ఇంతకంటే ఆధారం కావాలా?

“కిమస్థిమాలాం కిము కౌస్తుభం వా పరిష్క్రియాయాం బహుమన్య సేత్వం,

కిం కాలకూటః కిము వా యశోదా స్తన్యం తవ స్వాదు వద ప్రభో మే.”

స్వామీ నీకు పుఱ్ఱెల దండంటే ఇష్టమా, కౌస్థుభమణి అంటే ఇష్టమా? అసలు నీకు కాలకూట విషం బాగుందా లేకపోతే చన్నిచ్చి పెంచిన యశోద స్తన్యం బాగుందా చెప్పవయ్యా అన్నారు.

ఇది తిక్కనగారు భారతాన్ని తెనుగు చేస్తూ రాసిన సంస్కృత శ్లోకం. తిక్కన పరమాత్మను హరిహరనాథునిగా గుర్తించారు. ఇక్కడో మాట చెప్పుకోవాలి. తిక్కనగారూహించినదీ అర్ధనారీశ్వర తత్త్వమే. ఇక్కడ వారు హరుని కుడి వైపున హరిని ఎడమవైపునా చెబుతారు. హరుని కుడివైపే ఎందుకు చెప్పాలి, మరి ఇటువంటి ఆలోచన నాకు గాక మరెవరిస్తాయి చెప్పండి. నారాయణుని స్త్రీ స్వరూపమే నారాయణి అమ్మ శివాని, త్రినయని. అందుచేత అమ్మ ఎడమవైపునే ఉంటుంది. – ఛార్జ్ లేక + ఛార్జ్ కి చలనం లేదు  :)

ఇంతకీ తిక్కనగారి ప్రశ్న చూదాం. అసలు ఈ పుఱ్ఱెలదండేమీ శివునికీ అని చూస్తే, ఇవి బ్రహ్మ కపాలాలు.

365 రోజులు మానవ సంవత్సరం, అటువంటి
17,28,000 సంవత్సరాలు కృతయుగం.
12,96,000 సంవత్సరాలు త్రేతాయుగం,
8,64,000 సంవత్సరాలు ద్వాపరయుగం.
4,32,000 సంవత్సరాలు కలియుగం.
43,20,000 మానవ సంవత్సరాలు ఈ నాలుగూ కలిపి ఒక మహా యుగం.

ఇటువంటి వెయ్యి మహాయుగాలు బ్రహ్మగారికి ఒక పగలు. ఇన్ని సంవత్సరాలూ ఒక రాత్రి. ఇటువంటివి 365 రోజులు గడిస్తే బ్రహ్మగారికి ఒక సంవత్సరం. ఇటువంటీవి వంద సంవత్సరాలు ఒక బ్రహ్మగారి జీవిత కాలం. అలా గడచిన బ్రహ్మల పుర్రెలను దండగా ధరిస్తాడట, శివుడు. అనగా అమ్మతో కలిపి ఆయన కాల స్వరూపుడు.శివుడుగా ధరించే బ్రహ్మకపాలాల మాలా, విష్ణువుగా ధరించే కౌస్థుభమాలా ఒకటే ఆయనకు. అలాగే కాలకూట విషాని ఎంత అవలీలగా మింగాడో అలాగే యశోదాదేవి ఇచ్చిన చనుబాలూ తాగాడు కృష్ణునిగా. అన్నీ ద్వందాలే, రెండిటిని ఒకలా చూడటమే అద్వైతం సనాతనుడైన పుట్టుకయే లేనివానికివన్నీ ఒక లెక్కా, మనకుగాని.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఎవరిని దండించాలి?

ఎవరిని దండించాలి?

అనగనగా ఒక ఊరు, ఆ ఊళ్ళో ఒక సాలెవాడు భార్యతో కాపరం చేస్తున్నాడు. అతనికి తాగడం అలవాటు, అతని భార్యకి మిండమగలతో తిరగడం అలవాటు. సాలెవాని ఇంటి పక్కనే ఒక కల్లు గీసేవాడూ కాపరం ఉంటున్నాడు. కల్లుగీసేవాని భార్య, సాలెవాని భార్య స్నేహితులు.

ఒక రోజు సాయంత్రం సాలెవాడు తాగబోయాడు. మగడు తిరిగిరావడానికి సమయం పడుతుందని తెలిసి, అతని భార్య మిండమగని దగ్గరికిపోయింది. మిండడు అనుకున్న చోటికి రాకపోయేటప్పటికి వెనక్కి తిరిగి వస్తుండగా, దారిలో భర్తను చూసింది, భర్తా భార్యను చూశాడు. ఒకరిని మరొకరు చూడలేదనుకున్నారు. భార్య భర్తకన్నా ముందుగా ఇంటికి చేరుకుని, భర్త రాగానే సపర్యలు చేసింది. మిండమగలతో తిరుతోందన్న అనుమానంతో, భర్త భార్యను శిక్షించి ’ఉదయాన్నే నీ పని చెబుతా’నని, ఆమెనొక స్థంభానికి కట్టేసి నిద్రపోయాడు. ఇది చూసిన, పక్కింటిలో ఉన్న స్నేహితురాలు వచ్చి, ఓదార్చి ఆమె కట్లు విడిపించి, మిండమగనివద్దకు పంపుతూ, తను ఆస్థానం లో నిలబడింది, సాలెవాని భార్యతో కట్టించుకుని.

కొంత రాత్రి గడచిన తరవాత సాలెవాడు లేచి భార్యదగ్గరికిపోయి ’ఇంకెప్పుడూ ఇటువంటి తప్పు చెయ్యన’ని చెప్పు, అని అడిగాడు. స్తంభానికి కట్టుబడి ఉన్న స్త్రీ పలకలేదు, పలికితే గుట్టు రట్టయిపోతుందని భావించిన కల్లుగీసేవాని భార్య, మాటాడక ఉండిపొయింది. ఆమె మాటాడకపోవడంతో సాలెవానికి కోపమొచ్చి కత్తితో ఆమె ముక్కు కోసి మరలా పడుకున్నాడు. ఈలోగా సాలెవాని భార్య మిండమగనితో కులికి వచ్చేటప్పటికి, తన ఇంటి దగ్గర కట్టుబడి ఉన్న స్నేహితురాలు, బాధ ఓర్చుకుంటూ జరిగినదంతా చెప్పింది. విన్న సాలెవాని భార్య స్నేహితురాల్ని విడిపించి మరలా తను అక్కడ నిలబడి కట్టించేసుకుంది, కల్లుగీసేవాని భార్య తన ఇంటికిపోయింది. తెల్లవారింది, స్తంభానికి కట్టుబడి ఉన్న సాలెవాని భార్య పెద్ద గొంతుతో, ”దేవతలారా! నేనే కనక పతివ్రతనైతే, నేనే పాపమూ తెలియని దాననైతే, నా భర్త కోసిన ముక్కు మరలా యధాప్రకారముగా నాకు మొలుచుగాక” అంది. ఇది విన్న సాలెవాడు భార్యవద్దకు వచ్చి చూస్తే, ఆమె ముక్కు మామూలుగానే ఉండటంతో, ఆమె పతివ్రతా ధర్మానికి ఆశ్చర్యపోయాడు, కట్లు విడిపించి, ఆమెకు మొక్కాడు.

ఇక కల్లుగీసేవాని భార్య ఇంటికిపోయి పడుకుంది,బాధతో. తెల్లవారింది, మగడు ఒక రకం కత్తి ఇమ్మని అడిగితే మరొక రకం కత్తి అతనికిచ్చింది. కోపించిన అతను కత్తి విసిరేశాడు. అప్పుడు ఆ కల్లుగీసేవాని భార్య, ”దేవుడా! నా మగడు నా ముక్కు కోసేశాడ”ని గొల్లుమంది, రాజు దగ్గరికి పరుగెట్టి ఫిర్యాదు చేసింది. రాజభటులు కల్లుగీసేవానిని బంధించగా, రాజు విచారించి, అతనికి శిక్ష వేయబోతుండగా ఒక పండితుడు అడ్డువచ్చి మహరాజా ఈ కల్లుగీసేవానిభార్య అబద్ధం చెబుతున్నదని,తానా రోజు సాలెవాని ఇంటి అరుగుపై పడుకుని జరుగుతున్నదంతా చూశానని, ఆ రోజు రాత్రి జరిగిన కథ యావత్తూ పూసగుచ్చినట్లు రాజుకి విన్నవించారు. మరి ఇందులో తప్పెవరిది?రాజు ఎవరిని దండించాలి?