శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పులిహోర ఆవకాయ.


పులిహోర ఆవకాయ.

రేడియో రోజుల్లో శ్రోతలు కోరిన పాటలు అనీ, సిలోన్ లో మన్ చాహేగీతనీ, ఇక బుధవారం రాత్రి ఎనిమిదికి అమీన్ సయానీ చేసేహడావుడి గుర్తుందా, బినాకా గీత్ మాలా అనీ ఆ తరవాత రోజుల్లో సిబాకా గీత్ మాలనీ, అదో ప్రపంచం. ఆ పాటలకి గ్రేడింగూ ఒకటో నంబర్ మీద వచ్చే పాటకి పెద్ద బిల్డప్పూ, ఇలోగా మిత్ర బృందం ఏ పాటొస్తుందో పందాలూ,ఆధా హై చంద్రమా రాత్ ఆధీ రహన జాయే తేరీ మేరీ బాత్ ఆధీ, ములాకాత్ ఆధీ 
आधा है चंद्रमा रात आधी रहनजायॆ तॆरी मॆरी बात आधी मुलाकात आधी…ఏంటి అర్ధమయిందా వయసులో 🙂 ఏదో మంచిపాటేలే నవర్ంగ్ లోది అని సరిపెట్టుకోడాలూ, ఇలా నేటి కాలానికి పాఠకులు కోరిన టపాలూ రాసేవాణ్ణి కాని మానేశాను, ఇదిగో మళ్ళీ వద్దనుకుంటూనే మొదలయింది. మొన్ననే ఒక టపా రాయనని, రాయలేనని మొహమాటం లేకుండా చెప్పడంతో,ఇప్పుడు మొహమాటం అడ్డొచ్చి ఈ టపా విన్నకోటవారి కోరికపై.


గోజిలలో ఆవకాయ పెట్టడంలో వైవిధ్యం ఎక్కువ. చెప్పుకోవాలంటే పులిహోర ఆవకాయ,పెసరావకాయ,శనగల ఆవకాయ, నూపిండి ఆవకాయ ఇలా ఎన్నో, ఎన్నో రకాలు. ఈ రకాల ఆవకాయలకి అన్నిటికి ఒక ప్రత్యేకత, ముక్కలు చిన్న చిన్నవిగా ఉండాలి. డొక్క ఉంటే సరి,లేకున్నా ఫరవాలేదు.. ఎంత చిన్నవైతే ముక్కలు, అంత మంచిది. ఈ ఆవకాయలు నిలవ ఉండేది తక్కువ. ఊరగాయల కాలంకి మూడు నాలుగు నెలల్లో అవకొట్టేయాలి, లేకపోతే బూజెక్కిపోతాయి.వీట్లో కొన్నిటిని ఎరుగుదును,కొన్నిటిని ఎరగను.
పెసరావకాయ,శనగల ఆవకాయ, నువు పిండి ఆవకాయ:- పెసరపిండి కారం,ఉప్పు సమానంగా తీసుకోవాలి నూనెతో గుచ్చెత్తాలి,చిన్నగా చేసుకున్నముక్కలు కలిపెయ్యాలి. పైన నూనెపోసుకోవాలి. కొందరైతే పెసలు కూడా పైన వేస్తారు. అవి నూనెలో,ఊటలో ఊరి బాగుంటాయి.ఆవ ఉండదు. శనగావకాయ కూడా ఇంతే, కాబూలీ శనగలని పెద్ద శనగలు వేస్తారు. నువు పిండి ఆవకాయ కూడా ఈ కోవలోదే.నువుపిండి,మెంతి,ఉప్పు ,కారం కలుపుతారు. ఇదో రుచీ.

పులిహోర ఆవకాయకి ముక్కలు చిన్నవిగా ఉంటాయి,మెంతి,కారం,ఉప్పు పోస్తారు, నూనెతో గుచ్చెత్తుతారు. ఆపై ఎండు మిర్చి ముక్కలు చేసుకుని, శనగపప్పు, మినపపప్పు, ఆవాలు, మెంతులు తో పోపు పెడతారు. కొందరైతే ఇంగువ కూడా వేస్తారు.ఇవన్నీ నూనెలో పుల్లటి ఊటలో నాని తింటుంతే ఆదో రుచి.

కొన్ని మరచిపోయానేమో కూడా సుమా.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- రాముని అంతరంగం/విభీషణుని పట్టాభిషేకం.

రాముని అంతరంగం/విభీషణుని పట్టాభిషేకం.

శరణు వేడిన విభీషణునికి శరణు ఇవ్వాలా? వద్దా? రాముని కొలువులో చర్చ జరిగింది. చివరికి ”రావణుని కైనా అభయం ఇస్తాను, శరణు వేడితే” అని రాముడు అనడం తో చర్చ ముగిసింది, విభీషణుడు నేలకు దిగాడు.

”రావణునిబలం మరియు లంకా నగర విశేషాలు చెప్పమని” అడిగాడు,రాముడు. విభీషణుడు కొన్ని చెప్పాడు. వింటున్న రాముడు ”ఇవన్నీ ఇదివరకు విన్నవే” అని ”నీకు అభయం ఇస్తున్నాను, రావణ వధానంతరం నీకు లంకా రాజ్యం పట్టాభిషేకం చేస్తాను,నా ముగ్గురు తమ్ములపైన ఒట్టు”, అని చెప్పేడు. విన్న విభీషణుడు ”లంకానగర విజయ యాత్రలో సర్వ సాయం చేస్తాను” అని మాటిచ్చాడు. విన్న రాముడు మనసు మార్చుకొని లక్ష్మణునితో ”తమ్ముడూ, మన మిత్రుని లంకాధిపతిగా చూడాలని ఉంది, సముద్రజలాలు తెప్పించు” అన్నాడు. అంతే విభీషణునికి లంకా రాజ్యం పట్టాభిషేకం జరిగిపోయింది. రాముడు కొద్ది సేపటిలోనే ఎందుకు మనసు మార్చుకున్నాడు?

రాముని అంతరంగం
”లంక మాదికాదు, మా దాయాదులదీ కాదు. లంక మీద ఆధిపత్యం కావాలని తన వంశంలో వారెవరికి లేదు. అటువంటపుడు రావణ వధానంతరం లంకకి పట్టాభిషేకం చేస్తానననేల?
లంకా రాజ్యం పట్టాభిషేకం చేస్తానని వాగ్దానం మాత్రం చేస్తున్నాను, గెలవనని అనుమానమా? రావణ వధ తప్పదు, అటువంటప్పుడు పట్టాభిషేకం ఇప్పుడు చేయకపోవడం, విభీషణునికి మనసులో ఏమూలనో. ”వాగ్దానం చేసిన రాముడు నాకు లంక ఇస్తాడా?” అనే అనుమానంకి దారి చూపడం కదా. అందుకు ఇప్పుడే,ఈ క్షణమే లంకా రాజ్యనికి విభీషణుని పట్టాభిషేకం మంచిది” అని పట్టాభిషేకం జరిపించాడు.విభీషణుని మనసులో అనుమానమే మొలకెత్తకుండా జాగ్రత్త పడ్డాడు, అదీ రాజకీయ చతురత.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-కారపు ఆవకాయ/కాయావకాయ

కారపు ఆవకాయ

దీన్నే కారపు ఆవకాయ అంటారు గోజిలలో. దీని పేరులో ఆవ ఉందిగాని దీనిలో ఆవ ఉండదు. అంచేత వేడి చేస్తుంది, అనారోగ్యం చేస్తుందనే మాట ఉత్తదే!

ఆవకాయ పెట్టుకోడానికి తగిన కాయేదీ? కొత్తపల్లి కొబ్బరి,చిన్నరసాలు ఇలా పీచు ఉన్నకాయ ఏదైనా ఆవకాయకి మంచిదే, పుల్లగా ఉంటే!   మాడుగుల ఆవాలు లేదా సన్నావాలు అంటారు, మహ ఘాటు, పెద్దావాలతో పెట్టుకుంటే కమ్మహా ఉంటుంది.  కారం, పచ్చావకాయకైతే గొల్లప్రోలు కాయలు, మామూలు ఆవకాయకైతే వరంగల్ కాయ బాగుంటుంది. వరంగల్ కాయైతే కారం కమ్మగా ఉంటుంది, గుంటూరు కాయ కంటే.వరంగల్ కాయ పెద్దదిగా ఉంటుంది, కొంచం దళసరిగా ఉంటుంది, కారం దిగుబడీ బాగుంటుంది. ఇక ఉప్పు, కళ్ళ ఉప్పు వాడుతారు, ఇందులో కూడా ఐయోడిన్ ఉంటుంది (ట). ఉప్పు ఎండబెట్టుకుని దంచుకుని అమ్మో బాధ పడలేమనుకుంటే పేకట్లో ఉప్పు వాడెయ్యచ్చు, చెమ్మ లేకుండటం ముఖ్యం.

ఇక మాగాయి పెట్టుకోడానికి తగిన కాయ పెద్దరసాలు,పంచదార కలసి, సువర్ణరేఖ ఇలా పుల్లగా ఉండేకాయ, పీచులేనట్టి కాయ, ఊట ఎక్కువగా వచ్చేకాయ ఏదైనా బాగానే ఉంటుంది.

కారపావకాయ పెట్టుకోడానికి కారం, ఉప్పూ గుచ్చెత్తుకోవాలి,కొద్దిగా పసుపేసుకోవాలి, కారమెంతో ఉప్పంత, భానుమతిగారి అత్తగారూ ఆవకాయ గుర్తొచ్చిందా? :). గానుగునూనె సిద్ధం చేసుకోవాలి, నువ్వులనూనె. మెంతులు సిద్ధం చేసుకోవాలి. కొంతమంది వేయించిన మెంతులు కలుపుతారు. పచ్చివి వేయడం శ్రేష్టం. ఇక ఊరగాయ పెట్టుకునే కాయ తెచ్చుకుని, నీటిలో వేసి శుభ్రంగా కడగాలి, తుడవాలి, తడిలేకుండా. ఈ కాయను నిలువుగా సగం పైగా చీరాలి, పూర్తిగా ముక్కలు చేసెయ్యకూడదు. కాయను వెనక్కి తిప్పాలి. ఇదివరలో చీరిన దానికి మరో వైపు మూడొంతులు చీరాలి. కాయ కాయలాగే ఉంటుంది,నాలుగు చెక్కలుగానూ ఉంటుంది. కాయలు ఇలా చేసుకున్న తరవాత తరిగిన కాయలో ఉన్న జీడి,పొర తీసెయ్యాలి. కారం,ఉప్పు గుచ్చెత్తిన దానిలో మెంతులు కలపాలి, నూనె పోసి ముద్దలా చెయ్యాలి. ఆ ముద్దను కొద్దికొద్దిగా కాయను కొద్దిగా విడదీసి కూరాలి, ముందునుంచి వెనకనుంచి. కాయల్ని అలాగే జాడీలో పెట్టేయాలి,మిగిలిన కారం పైన వేసేసి నూనెపోయాలి,తగు మాత్రంగా. మూడు రోజులకో సారి చూడాలి. ఉప్పు తక్కువైతే బూజుపట్టేస్తుంది, అది చూసుకోవాలి.

కాయావకాయ.

ఎలా చూసినా ఆవకాయకి వాడేవి ఐదు సరుకులే. అవి మామిడి కాయ,ఉప్పు, కారం, మెంతులు,ఆవాలు. వాటినే కొన్నిటిని కలిపి కొన్నిటిని వదిలేసి పెట్టే ఆవకాయలు రకరకాలు. ఈ కాయావకాయకు కూడా కాయల్ని పైన చెప్పినట్టు తరుక్కోవాలి. ఇప్పుడు మెంతుల్ని మెత్తగా చేసుకోవాలి. మెంతి పొడి కారం,ఉప్పూ సమానంగా తీసుకుని గుచ్చెత్తుకోవాలి. నూనిపోసి కలిపి ముద్ద చేయాలి. ముద్దను కొద్దికొద్దిగా కాయలలో కూరి భద్రపరచాలి, పైన నూనెపోయాలి. ఈ రెండు రకాల ఆవకాయలని వాడుకోడానికి మూడు నెలల సమయం కావాలి. ఈ కాయావకాయ ఆవ పడనివారికి, డయాబెటిస్ వారికి మంచిది. కాయావకాయ డయాబెటిస్ వారికి మందుగా కూడా పని చేస్తుంది.

దీన్నే కాయావకాయ,  డొక్కావకాయ అంటారు. కనీసం మూడు నెలలదాకా దీని ఉపయోగించలేము. అప్పటికి కాయలో పులుపు పిండికి చేరుతుంది. పిండిలో కారం పులుపు కాయకు చేరుతుంది. ఒక్క కాయ తీసుకుని ముక్క విడదీసుకుని వాడుకోవచ్చు. ఒక సారి తీసి సగం వాడిన కాయ మళ్ళీ అందులో పెట్టకండేం 🙂  కరోనా ఏం చేయలేదు. కరోనా ఉన్నా కతక్క తప్పదుగా

కాయను కాయలా తరుక్కోలేనివారు, ముక్కలు చేసుకోవచ్చు, ఏంచేస్తాం చెప్పండి.

శర్మ కాలక్షేపం కబుర్లు-ఇంటి గుట్టు లంక చేటని

ఇంటి గుట్టు లంక చేటని

శ్లో. ఆయుర్విత్తం గృహచ్ఛిద్రం, మంత్రమౌషధసంగమౌ ,
దానమానావమానాశ్చ, నవ గోప్యా మనీషిభిః.

గీ. ఆయువు, సిరి, గృహ చ్ఛిద్ర, యౌషధమును,
మానమును సంగమంబవమానము మరి
దానమును, మంత్రమును బృహద్జ్ఞానులెపుడు
తెలుప రాదంద్రు భువిపైన. తెలియుడయ్య.

భావము. ఆయువు , సంపద , గృహచ్ఛిద్రము , మంత్రము , ఔషధము , సంగమము , దానము , మానము , అవమానము – ఈ తొమ్మిదింటినీ బుద్ధిమంతులు రహస్యముగ నుంచవలెను

Coutesy:-Sri.Chinta Ramakrishna Rao gaaru. andhraamrutam blogspot.com


ఇంటి గుట్టు లంకచేటు అనేది సామెత. ఏది ఇంటి గుట్టు? ఇది రామాయణానికి సంబంధించిన సామెత.ఏంటో చూదాం.

రాముడు కపిసేనతో సముద్రపు ఒడ్డున విడిచి ఉన్నకాలం. సముద్రాన్ని ఎలా దాటాలా అని ఆలోచిస్తున్నకాలం. శరణు! శరణు!! అంటూ పరివారంతో ఆకాశంలో కనపడ్డాడో రాక్షసుడు. తన ప్రవరా చెప్పుకున్నాడు,దాచుకోకుండా, తాను విభీషణుడిననీ,రావణుని తమ్ముడిననీ.. చాలా తర్జనభర్జన తరవాత రాముడు చివరిగా రావణుని కైనా అభయమిస్తాను,శరణు వేడితే అనడంతో విభీషణుడు నేలకి దిగుతాడు. అప్పుడు జరిగిన సమావేశంలో లంక గుట్టు గురించి అడుగుతారు. విభీషణుడు చెబుతాడు, ఇంతలో ఒకరు ఇవన్నీ హనుమ చెప్పినవే,తెలిసినవీ, ఇవి కాక మరేమైనా చెప్పమంటారు. విభీషణుడు మౌనం వహిస్తాడు. ఇది చూసిన రాముడు, లక్ష్మణా మన మిత్రుని లంకాధిపతిగా చూడాలని ఉంది సముద్రజలాలు తెప్పించి అభిషేకించమంటాడు. ( అంత తొందరగా లంకాధిపతిగా విభీషణుని పట్టాభిషేకం ఎందుకు జరిపించాడు రాముడు, మరో టపాలో ) లక్ష్మణుడు విభీషణుని లంకాధిపతిగా పట్టాభిషేకం చేస్తాడు. ఇప్పుడు కూడా విభీషణుడేం చెప్పడు. అందరూ ఆ విషయం వదిలేస్తారు, రాముడు తరచి అడగకపోవడంతో.

యుద్ధం జరుగుతూ ఉంటుంది. విభీషణుడు ఎవరితోనూ యుద్ధం చెయ్యలేదు. రావణుని పరివారం అంతా మడసింది, మిగిలినవాడు మేఘనాథుడు ఒక్కడే, అతని మీదనే రావణుని ఆశమిగిలింది.ఇటువంటి సమయంలో మేఘనాథుడు నికుంభిలాదేవిని అర్చించడానికి బయలుదేరతాడు. ఈ వార్త తెలిసిన విభీషణుడు కంగారు పడతాడు, రాముని దగ్గరకు చేరి, ”రామా! మేఘనాథుడు నికుంభిలా దేవిని ప్రసన్నం చేసుకోడానికి వెళుతున్నాడు. ఆమెను అర్చించి నల్ల మేకపోతును బలి ఇచ్చి ఆ పని పూర్తి చేస్తే ఆమె కరుణిస్తుంది. ఇక ఆ పైన అతనిని జయించగలవాడు ఉండడు. అందుచేత లక్ష్మణుని పంపి  అతనిని మట్టుపెట్టాలని చెబుతాడు” ఇదీ అసలు రహస్యం. ఇదే ఇంటిగుట్టు, అవసరం వచ్చినప్పుడు చెప్పి రాముని జయానికి దోవచేసినవాడు విభీషణుడు. అందుకే ”ఇంటి గుట్టు లంక చేటని” సామెత.



శర్మ కాలక్షేపం కబుర్లు-నీళ్ళావకాయ


నీళ్ళావకాయ

ఎండలు పెరిగాయి. అప్పుడే 40/24 వేడి ఉంటోంది వారం నుంచి. ఓ పక్క కరోనా భయం మరో పక్క ఎండభయం, కదిలేందుకులేదు,మెదిలేందుకులేదు. ఇలాటి సందర్భంలో ఫ్రిజ్ లో ఉన్న కూరలన్నీ నిండుకున్నాయి. ఏంచేయాలనేలోగా ఒక రోజు దూరం పాటిస్తూ కూరలు అమ్మకానికి పెట్టేరంటే అబ్బాయి వెళ్ళి కూరలు తెచ్చాడు. అందులో మూడు మామిడి కాయలున్నాయి. ఈ సంవత్సరం చెట్టున ఆకులేగాని పిందెలేదు, అదేమోగాని పక్కదొడ్డిలో ఉన్న మూడు వేపచెట్లూ పూయలేదు, అలా జరిగింది కొత్త సంవత్సరం. ఈ మూడుమామిడి కాయల్నీ నీళ్ళ ఆవకాయ వెయ్యమన్నా కోడలమ్మాయిని.  వింతగా చూసింది. ఇలా పెడతారని చెప్పి పెట్టించా, అవధరించండి

.ఈ ఆవకాయ మూడు లేదా నాలుగు రోజులకంటే నిలవ ఉండదు, అదీ దీని ప్రత్యేకత.పుల్లగా ఉన్న మామిడి కాయల్ని ముక్కలుగా తరగండి. ఇవి రాలిన కాయలైనా బాధ లేదు గాని ఉడుకు కాయలు మాత్రం కాకూడదు. తరిగిన ముక్కలకి సరిపడా ఉప్పు కారం,ఆవ పోసి కలపండి. నీళ్ళు కళపెళా కాచండి. కాగిన నీరు వేడిగ ఉండగానే ముక్కలతో గుచ్చెత్తిన దానిలో పోయండి, మూత పెట్టి ఉంచేయండి, నాలుగు గంటలు. ఇప్పుడు వాడండి బలే ఉంటుంది, ఆవకాయలానే

శుభమస్తు

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-కష్టాలే కలిసొస్తాయి.

సుఖాలు కలిసిరావు కష్టాలే కలిసొస్తాయి.

ఇది నిజమైన మాట. మనం సాధారణంగా అనేసుకుంటాం కాని విమర్శ చేసుకోము. ఒక కష్టం లో ఉండగా మరో కష్టం మీద పడటం గా అనుకుంటాం. అసలు కష్టాలేంటీ అనేదే ప్రశ్న. అష్ట కష్టాలు అనేవారు. ఇప్పుడూ అంటున్నట్టే వున్నారు. ఇవి కాలాన్ని బట్టి మారుతున్నట్టే వుంది.ఒకప్పుడు కష్టమైనది మరొకప్పుడు కాదు. కొన్ని మాత్రం అప్పటికి ఇప్పటికి మార్పురాలేదు. (  అల్లుడు ఇంటికి రావడం )

ఇప్పుడు చేరిన కష్టాలలో ఇంటర్ నెట్ పోవడం కూడా ఒక కష్టంగా చేరిపోయిందనుకుంటాను. మాకెప్పుడూ ఇంటర్ నెట్ పోదు, అనుకోవద్దు, వైద్యుని భార్య కూడా ముండా మోస్తుందని సామెత. అసలే లాక్ డవున్ లో ఉండి ఒక చిన్న ప్లగ్గు తెగిపోవడం మూలంగా ఇంటర్ నెట్ పని చెయ్యకపోతే, కొత్తది తెచ్చుకోడానికి లేకపోయే, మరోటి లేదు, నిజంగా పిచ్చే ఎక్కుతుంది, ఈ సమయంలో. అందరికి పోతే అదో సంతృప్తి.మనకే బయటపోతే బాగుచేసుకోడం మనవల్ల కాకపోతే, అబ్బో ఇంతకు మించిన కష్టం మరోటి లేదు. అదే ఒక రోజైతే, అబ్బో తలుచుకుంటేనే భయంకరం కదా! అలాగనక ఇంటర్ నెట్ పోతే ప్రపంచంలో ఎన్ని పిచ్చాసుపత్రులు కొత్తగా నెలకొల్పాలో! తలుచుకుంటేనే భయం.ఇలాలాక్ డవున్ లో ఉన్న మనకి నెట్ పోతే కష్టం మీద కష్టం వచ్చి పడ్డట్టే. అదే గనక సుఖం మీద సుఖం వచ్చి పడితే అది పులగం మీద పప్పులాటిది. కాని అదెప్పుడూ జరగదు. జరిగినా తెలుసుకో లేం.

నిజానికి కలిసొస్తాయి అనే మాటలోనే అసలు విరుపుంది. మనం    ఒక్కటే
 అర్ధం తీసుకుంటాo. కలసిరావడం అంటే కూడా రావడంగా అనుకుంటాం కాని మరో అర్ధం కూడా చెప్పుకోవచ్చు. అది అనుభవం రావడం లేదా అధికమైన లాభం చేకూరడం కాని కావచ్చు. చెప్పుకోవలసింది రెండవ అర్ధమే కాని మనం అది ఎప్పుడూ చెప్పుకోం. కష్టం వస్తేనే అనుభవం వస్తుంది కదా!

దేవుడా! ఎప్పుడూ నాకు కష్టాలే ఉండేలా ప్రసాదించమన్నాట్ట ఒక భక్తుడు, అదేమయ్యా ఎవరేనా సుఖాలు కావలనుకుంటారుగా అంటే, ఆ భక్తుడు స్వామీ నువ్వు గనక సుఖాలు ప్రసాదిస్తే నిన్నే మరచిపోతా అంచేత ఎప్పుడూ కష్టాలే కావాలి,నిన్ను మరిచిపోకుండా ఉండడానికి అన్నాట్ట.

మరీ అంతొద్దుగాని కష్ట సుఖాలు కలసైరావాలంతే.అసలు కష్టంలోనే కదా ఎవరెవరో తెలిసేది,అసలు స్నేహితులెవరో,బంధువులెవరో తెలిసేది.

సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-కుదుపు.

కుదుపు.

కరోనా వైరస్ మానవ జీవితాలని ఒక కుదుపు కుదిపింది.ఏ జీవికైనా ఆహారము,నిద్ర,మైధునము సర్వ సహజ జీవ లక్షణాలు. మానవుడు నాగరికత నేర్చి ఇల్లుకట్టుకోవడం నుంచి అనేకం నేర్చాడు, కాని నేడు నాగరికత పేరున వెర్రిన పడుతున్న వారిని కరోనా ఒక్క కుదుపు కుదిపి మానవులబలహీనతెంతో చెప్పకనే చెప్పింది. సంపాదించుకుంటున్న భూములు,బంగారాలు, వజ్రాలు కట్టుకున్న ఇళ్ళు ఏవీ  కూడా రావని వీటి విలువ గుడ్డిగవ్వ విలువ చేయదని వాటి వెనకపడిపోవద్దనే ఒక హెచ్చరిక ఇచ్చింది.స్వంతలాభం కొంతమానుకు పొరుగువానికి సాయపడవోయ్ దేశమంటే మట్టికాదోయ్ దేశమంటే మనుషులోయ్ అన్నది నిజం చేదాం. గుర్తుకు తెచ్చుకుందాం.కలసికట్టుగా నిలుద్దాం,బ్రతుకుదాం. స్వంతలాభం కొంతమానుకు పొరుగువానికి సాయపడవోయ్ దేశమంటే మట్టికాదోయ్ దేశమంటే మనుషులోయ్ అన్నది నిజం చేదాం. గుర్తుకు తెచ్చుకుందాం.కలసికట్టుగా నిలుద్దాం,బ్రతుకుదాం.  

మానవ చరిత్రలో, మానవుడు ఇలా ఇంటిలో దాక్కుని కూచుని వుండే సంఘటన ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఇదే మొదటిసారి అనుకుంటాను.లాక్ డవున్ పదునాల్గుతో పూర్తి అవుతోంది.ముందు ఏం జరగనుందీ తెలియదుప్రపంచం మొత్తం మీద ఈ మహమ్మారి బారిన పడి చనిపోయినవారు ఒక లక్షపైన ఉండచ్చు. ఇప్పటికి మహమ్మారిని మానవాళిపై వదలినవారికి ఆత్మ పరిశీన లేనట్టే వుంది. ఈ మహమ్మారి మానవాళినే తుడిచిపెట్టేలా ఉంది. దీని భయంకర రూపం ఇప్పటికి కొంతమందికి నేటికీ తెలియకపోవడమే వింత, ఎంత చెప్పినా .

చనిపోయినవారి కి ఉత్తరగతులు కలిగేలా ప్రార్ధన చేయడమే మిగిలినవారు చేయగలది. ఇంతకు ముందు మానవాళి చరిత్రలో ఇటువంటి సంఘటన జరుగలేదు గనక ఈ ఏప్రియల్ నెలను అంతర్జాతీయ శోకమాసంగా ప్రకటించి, ఇకముందు ప్రతి సంవత్సరమూ ఏప్రియల్ నెలను ప్రపంచ వ్యాప్తంగా లాక్ డవున్ ప్రకటించాలని నా కోరిక.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-బతికియుండిన సుఖముల బడయవచ్చు

బతికియుండిన శుభములబడయ వచ్చు.

వినాశే బహవో దోషా జీవన్ భద్రాణి పశ్యతి
తస్మాత్ ప్రాణాన్ ధరిష్యామి ధ్రువో జీవితసంగమః

రామాయణమ్..సు.కాం..సర్గ 13–౪47

మరణించుట వలన పెక్కు ప్రమాదములు కలుగవచ్చును.బ్రతికియుండిన సుఖముల బడయవచ్చు. బతికియున్నవారెప్పుడైనను కలియవచ్చు,అందువలన ప్రాణములు నిలుపుకొందును.

హనుమ లంకలో దిగారు. సీతకోసం వెతికి వేసారిపోయారు, సీత కనపడలేదు. ఒక బలహీన క్షణం లో ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకుంటారు, మార్గాలు కూడా ఆలోచిస్తారు. అంతలో ఇదేమి ఇలా ఆలోచిస్తున్నానుకొని లంకిణిని గెలిచి శుభారంభం చేశాను. బతికియుండిన శుభములు బడయవచ్చు, బతుకుతాను,నా వారందరిని బతికించుకుంటాను అని నిర్ణయం తీసుకుంటారు. ఇది పాసిటివ్ తింకింగో మరేదో మీరే చెప్పాలి.

తెలిసో,తెలియకో చైనా ఒక వైరస్ ని ప్రపంచం మీద వదిలింది. దానిని ఎలా ఏ మందులతో ఎదుర్కొంది చెప్పటం లేదు. తన దేశంలో ఎంతమంది మరణించిందీ పూర్తిగా తెలియని విషయమే. అమెరికా, అగ్రరాజ్యం అల్లాడుతోంది మందులకోసం.భారత దేశం కరోనాని సమర్ధంగా ఎదుర్కుంటోంది. ఎలా మడితోనూ, గచ్చాకు పుచ్చాకుతోనా అని హేళన చేస్తున్నవారూ లేకపోలేదు. మనవారికి మందులు లేకుండా ఇతరదేశాలకి మందులు అమ్ముకుంటోంది భారత ప్రభుత్వం , ఇది మరో అసత్య ప్రచారం. అవే కావాలంటోంది అగ్రదేశం. మానింది మందు బతికింది ఊరు అని సామెత.

దేశంలో వలస కార్మికులు ఆకలితో అల్లాడుతున్నారని కొందరి ప్రచారం. మా దగ్గర లాక్ డవున్ ప్రకటీంచిన మరునాటి నుండే వ్యక్తులు సంస్థలు ఆహారం అందించడం మొదలు పెట్టాయి. స్కూళ్ళు కాలేజిలు వసతి కూడా ఏర్పాటు చేశాయి. మానవత వెల్లి విరిసింది. మన వారిని బతికించుకోడమే మన ప్రధమ కర్తవ్యం.బతికియుండిన సుఖముల బడయ వచ్చు నన్నదే నినాదం. ఒక ఫోన్ నంబర్ ఇచ్చి దీనికి ఫోన్ చేయండి, మీకు ఎక్కడైనా మనఊరిలో, ఎంతమందికైనా ఆహారం ఇస్తామని చెప్పి అమలు చేస్తున్నవారున్నారు.  స్వలాభాపేక్ష మరచి ఏ కూరైనా కెజి ఇరవైకే అమ్ముతున్నవారున్నారు.  అసత్యాలు అర్ధ సత్యాలు ప్రచారం చేస్తున్నవారున్నారు. ప్రభుత్వం ఇంటికే కావలసిన సరుకులు చేరేస్తోందన్నది మరచిపోయారు మరికొందరు.ఆర్ధికంగా వెనకబడిపోతున్నాం,మరొకరి సన్నాయి నొక్కులు. అసలు బతికి ఉన్నప్పుడు కదా, బతికుంటే నేడు కాకపోతే రేపు సాధించుకుంటాం, మరొకరి మాట

దేశం కరోనాని జయించగలదు అనే నమ్మకాన్ని కలిగి ఉంది.దేశం మొత్తం మీద ఇటువంటి వ్యక్తులు సంస్థలు చాలానే పని చేస్తున్నాయి. మందు కూడా కనుక్కునేలాగే ఉంది.ప్రపంచ దేశాలతో పోలిస్తే మరణాలు చాలా తక్కువనే చెప్పాలి.ప్రపంచం మనకేసి చూస్తోంది,ఆశ్చర్యపోతోంది కూడా. బతుకు బతికించు అన్నదే నేటి నినాదం.జీవితం చూసిన ఒకరి మాట.కరోనాని దూరంగా తరిమేస్తున్నట్లే నిత్య శంకితులను దూరంగా వదిలేయండి, మీ పని మీరు చేసుకోండి. IGNORE  them.

తివిరి ఇసుమున తైలంబు తీయవచ్చు
చేరి మృగతృష్ణలో నీరు త్రావ వచ్చు
తిరిగి కుందేటి కొమ్ము సాధింపవచ్చు
చేరి మూర్ఖులమనసు రంజింపరాదు.

సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు
సమస్త సన్మంగళాని భవంతు

నిత్య శ్రీ రస్తు
నిత్య మంగళాని భవంతు
సర్వ శ్రీ రస్తు
సర్వమంగళాని భవంతు 
సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు.

శర్మ కాలక్షేపం కబుర్లు-పదమూడేళ్ళు ఆలస్యంగా అమలు జరిగిన శిక్షలు.

పదమూడేళ్ళు ఆలస్యంగా అమలు జరిగిన శిక్షలు.

ధర్మరాజు జూదంలో ఓడిపోయాడు. ద్రౌపదిని కూడా పణంగా పెట్టి ఓడాడు. ఆమెను సభకు కొప్పు పట్టి ఈడ్పించారు, దుశ్శాసనుడు వలువలూడ్చాడు. ఆసందర్భంగా భీముడు రౌద్రంగా ఈ శపధం చేశాడు అనగా శిక్ష విధించాడు,

ధృతరాష్ట్రుని తో సహా పెద్దలందరూ ఉండగా. ఆ తరవాత ద్రౌపదికి ఎడమతొడ చూపిన దుర్యోధనునికీ శిక్ష విధించాడిలా, అందరు చూస్తుండగా,వినగా. న్యాయం చెప్పిన వికర్ణునినోరు నొక్కేశారు, పెద్దలు.ఆ శిక్షలివీ

కురువృద్ధుల్ గురువృద్ధ బాంధవులనేకుల్ సూచు చుండన్ మదో
ద్ధురు డై ద్రౌపదినిట్లు సేసిన ఖలున్ దుశ్శాసనున్ లోక భీ
కరలీలన్ వధియించి తద్విపులవక్షశ్శైలరక్తాఘని
ర్ఘర ముర్వీపతి సూచుచుండ నని నా స్వాదింతు నుగ్రాకృతిన్.

దీనికి అర్ధం చెప్పక్కర లేదు కదా, ఈ పద్యం అందరికి వచ్చినదే.రొమ్ము చీల్చి రక్తం తాగుతానని.

ఆ తర్వాత

ధారుణి రాజ్య సంపదమదంబున గోమలి కృష్ణజూచిరం
భోరు నిజోరు దేశమున నుండగ బిల్చిన యిద్దురాత్ము దు
ర్వారమదీయ బాహు పరివర్తిత చండ గదాభిఘాత భ
గ్నోరుతరోరుజేయుదుసుయోధను నుగ్రరణాంగనంబునన్.

దీనికీ అర్ధం చెప్పక్కరలేదు, అందరికి తెలిసింది కనక, తొడలు విరగ్గొట్టి చంపుతానని శిక్ష వేసేడు. తన వేసిన శిక్ష తనే వాయిదా వేసుకున్నాడు. నిజానికి భీముడు అప్పుడే అది అమలు చేసినా ఆక్కడ ఆపగల దమ్మూ,ధైర్యం ఉన్నవాడెవడూ లేడు, కాని ధర్మరాజు కంటి చూపుకు ఆగిపోయాడు. కాలమూ గడిచింది. ఎంతకాలం పదమూడేళ్ళు. భీముడు కసి పెంచుకున్నాడు ఎప్పటికప్పుడు. గాయపడిన మనసు కెలక వేస్తూనే ఉంది,పదమూడేళ్ళూ.

యుద్ధం సిద్ధమైంది.ఆ యుద్ధ కాలంలో కౌరవ సర్వసేనాపతులుగా విధి నిర్వహించిన సమయాలూ చిత్రంగానే ఉంటాయి. భీష్ముడు పది రోజులు,ద్రోణుడు ఐదు రోజులు,కర్ణుడు రెండున్నరరోజులు, శల్యుడు అర రోజు.అనగా ప్రతి సర్వసేనాపతీ మారినప్పుడు బలం తగ్గిపోతూనే వచ్చింది. కర్ణుడు సేనాపతిగా ఉన్నకాలం. దుస్ససేనుడు భీమునితో తలపడ్డాడు.ఘోర యుద్ధం జరిగింది. అందులో దుస్ససేనుడు తన రధం తనే నడుపుకుంటూ భీముని తాకేటట్టుగా యుద్ధం జరిగింది. అప్పుడు కూడాభీముని మీద బాణాలు నాటేడు. అంతే భీముడు రధం దిగిపోయాడు,గద పుచ్చుకుని. దుశ్శాసనుని రధంకి పూన్చిన గుర్రాలను చంపేశాడు. దుస్ససేనుడూ నేలకు దిగాడు. గద్ద కాళ్ళలో చిక్కిన కోడిపిల్లయ్యాడు,దుస్ససేనుడు. గదతో రొమ్ము మీద కొడితే నెత్తురు కక్కుకుని భూమి మీద పడ్డాడు. అంత భీముడు

మును సభ బలికినదానం దనివోక యిచ్చటికి వెదకి వచ్చితి యే
మనియెదనుము నీ మాటలు,వినుటకు నాకినుక సాల వేడ్క పడియెడిన్.

ఒరే సభలో ఏదో అన్నావుగా అదిసరిపోక ఏంటి పేలుతున్నావు, పేలరా నీ మాటలు వినడం నాకు వేడుకగా వుంది సమా అని కత్తి పట్టుకుని ముఖం మీద తిప్పేడు, మోకాళ్ళతో పొడుస్తూ కింద పడిఉన్న దుస్ససేనునితో

ఏ నురము వ్రచ్చినెత్తురు దేనియ యిదె ద్రావెదం గదిసి నను గడిమిన్
మానుప దిక్కు గలిగిన వ్రాని మ్మెలగింపు మీ మొనగలవారిన్.

నీ గుండెలు బద్దలు చేసి రక్తం తేనెలా తాగుతాను, నన్ను ఆపగల దమ్ము ఉన్నవాడెవదో మీ పక్క ఉన్నవాడిని పిలవరా అని కత్తితో గుండె చీలిచి రక్తం తాగేడు. ఇది చూసిన పాంచాల సేనలే భయపడ్డాయి, ఆ సమయంలో భీముని చూసి. అంత ఘోరంగా శిక్ష అమలు చేశాడు.

ఇక దుర్యోధనుడినెలా చంపేడు?

గదా యుద్ధం జరుగుతోంది ఘోరంగా దుర్యోధనుడు గదతో ఎగిరి దూకుతూవుండగా, భీముడు తొడల మీద కొట్టి కూల్చేసేడు. ఆ తర్వాత దుర్యోధనుని తల తన్నేడు, అది చూసి ధర్మరాజు తప్పని వారించాడు.భీముని మీదకు రాబోయిన అబలరాముని కృష్ణుడు వారించాడు.

భీముడు తను విధించిన శిక్షలను తనే అమలుచేశాడు, పదమూడేళ్ళు ఆలస్యంగా.ఆలస్యంగానైనా శిక్ష తప్పక అమలు చేయబడింది.ఇలాటిదే మరో సంఘటన మరో సారి….

శర్మ కాలక్షేపం కబుర్లు-రామోవిగ్రహవాన్ ధర్మ

రామో విగ్రహవాన్ ధర్మ

రామాయణం నుంచి ఎన్నేని కొటేషన్ లు చెప్పచ్చు కాని ప్రముఖంగా చెప్పేవి ఈ కింది రెండూ….

సులభా పురుషారాజన్ సతతః ప్రియవాదినః
అప్రియస్యచ పధ్యస్య వక్తా శ్రోతాచ దుర్లభః.

మన మనసుకు నచ్చే ప్రియ సల్లాపాలు పలికేవారే చుట్టూ చేరతారు.అయాచితంగా హితవు చెప్పేవాడు దొరకడు.వాడు దొరికినా మనం వినలేం. (తర్జుమా:ఉష శ్రీ)

ఇది నిత్య సత్యం.చెప్పినది నిజంకాదని తెలిసినా మనకెందుకొచ్చిన బెడద. ఊరుకున్నంత ఉత్తమం లేదు కదా అనుకునేవారే ఎక్కువ. ఏమో రేపు ఈయనతో మనకేమన్నా పని బడుతుందేమో, దీనికోసం మనం ఈయనతో గొడవ పడటం ఎందుకూ అని నిజం చెప్పరెవ్వరూ. పొరబాటున ఒకరెవరో నిజం చెప్పబూనుతారు, దానిని మనం వినం. అలా చెప్పబూనినవానిని హేళన చేస్తాం, దానితో వారు, మనకెందుకొచ్చిన తంటా అని ఊరుకుంటారు. ఇది లోక రీతి.

మరొకటి.
రామోవిగ్రహవాన్ ధర్మ
సాధు సత్య పరాక్రమః
రాజా సర్వస్య లోకేస్య
దేవానా మివ వాసవః

రాముడు మూర్తీభవించిన సత్యం.సాధువు. పరాక్రమవంతుడు.దేవతలలో ఇంద్రునివంటివాడు.
ఐతే వీటిని చెప్పినవారు, సమయ సందర్భాలూ చూదాం.

ఈ రెండిటినీ చెప్పినవాడు రామభక్తుడు, అంధ భక్తుడు కాదు. అసలు సిసలు వైరి రాక్షసుడైన మారీచుడు.రావణుని మంత్రి.ఎప్పుడు చెప్పేడూ? మారీచా నువు బంగారు జింకలా సీతకు కనపడు. దానికోసం రాముని పంపుతుంది, ఆ సమయంలో సీతను ఎత్తుకువస్తానని అన్న ప్రభువు రావణునితో చెబుతాదు,నిర్భయంగా,ఇలా

.కొరగాని చారుల మాటలతో అతిచంచల స్వభావుడవైన నీవు రాముని గురించి తక్కువ అంచనా వేస్తున్నావు. నా దొక్కటే కోరిక రాముడు కోపగించి సర్వ రాక్షస సంహారానికి పూనుకోకుండా భగవంతుడే కాపాడలి.నిన్ను చూస్తుంటే సీత నీ వినాశానికే పుట్టినట్లుంది. నీ మూలంగా రాక్షస జాతి లంకా నగరం నాశనం కానున్నాయి. నిన్నీ పాప కార్యానికి పురికొల్పినవాడు నిజానికి నీ శత్రువే అన్నాడు. నిజంగానే ఎంత నిష్టురమైన సత్యం చెప్పాడు, నిజంగానే రావణుడూ వినలేదు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-సీత చెప్పిన కత్తి కత


సీత చెప్పిన కత్తి కత

సీతారామలక్ష్మణులు అరణ్యవాసం చేస్తూ దండకారణ్యం చేరారు. వనాలను చూస్తూ ముని ఆశ్రమాల సొగసు పరిశీలిస్తూ నడుస్తున్నారు. ఒక రోజు హటాత్తుగా ఒక రాక్షసుడు విరాధుడు అనేవాడు ఎదురయ్యాడు. రామ లక్ష్మణులను భయపెడుతూ సీతను పట్టుకున్నాడు. రామ లక్ష్మణులిద్దరూ విరాధుని రెండు భుజాలూ నరికేశారు, ఐనా విరాధుడు చావలేదు. రాముడు విరాధుని పట్టిఉండగా లక్ష్మణుని గొయ్యి తియ్యమన్నాడు, పూడ్చిపెట్టడానికి, అప్పటికి వీరెవరో తెలిసిన విరాధుడు మరణిస్తూ రామ లక్ష్మణులను శరభంగ ముని ఆశ్రమానికి వెళ్ళమని సూచించి చనిపోయాడు. శరభంగ ముని ఆశ్రమం చేరు కున్న రామ లక్ష్మణులను శరభంగముని స్వాగతిస్తూ తాము దేవేంద్రునితో వెళ్ళవలసివున్నా వీరి కోసం అగినట్లు చెబుతూ తమ శక్తులను ధారపోస్తాం తీసుకోమని అడిగారు. విన్న రాముడు తానే వాటిని స్వయంగా సంపాదించుకోవాలనుకుంటున్నానని చెబుతూ తాము నివసించడానికి యోగ్యమైన స్థలం చెప్పమని కోరేరు. దానికి శరభంగ ముని మీరు సుతీక్ష్ణుని ఆశ్రమానికి వెళ్ళండి అని సూచిస్తూ, ఈ ప్రాంతంలో రాక్షసుల బెడద ఎక్కువగా ఉన్నదని వారినుంచి మునిలోకాన్ని రక్షించమనీ కోరుతారు. సుతీక్షణుని ఆశ్రమానికి వెళ్ళారు, సీతారామలక్ష్మణులు. స్వాగత సత్కారాల తరవాత సుతీక్షణుడు కూడా దివ్య శక్తుల్ని తీసుకోమని అడిగితే శరభంగునికి చెప్పినట్టే చెప్పి, రాక్షసుల బెడదనుంచి మునిలోకాన్ని కాపాడమని కోరుతూ ఆ ప్రాంతంలో ఉన్న అన్ని ముని ఆశ్రమాలూ దర్శించమని చెప్పారు. మరునాడు అగమ్యంగా బయలు దేరిన సీతారామలక్ష్మణులు నడుస్తుండగా సీత రాముని ఉద్దేసించి ఇలా అంది.

రామా! మనం ఇక్కడికి వచ్చింది రాక్షస సంహారానికే అని మునిలోకం అనుకుంటున్నది.అధర్మం ఎంతటివారినైనా వంచిస్తుంది. అందులో అసత్య భాషణం, పరదారాగమనం, వైరం లేని హింస దానికి మార్గాలు. మీపట్ల మొదటి రెండు చేరలేవు కాని మూడవదైన వైరంలేని హింస మనల్ని బాధించేలా ఉంది. రాక్షసులతో మనకు వైరం లేదు. రాక్షసులు ఎదురైతే మీరు ఆగలేరు. మనం అరణ్యంలో ఉండద్దు. ఈ సందర్భంగా నాకో కత గుర్తుకోస్తోంది చెబుతా,వినండి అని చెప్పి ఇలా చెప్పింది.

ఒక ముని తపస్సు చేసుకుంటున్నారు, పరిక్షాధికారి ఇంద్రుడు సైనిక వేషంలో ఒక కత్తిని ముని కి ఇస్తూ దాచిపెట్టమన్నాడు. ముని కత్తి అందాన్ని పదును చూసి ముచ్చటపడి దాని సంరక్షణకోసం కూడా పట్టుకు తిరగడం ప్రారంభించారు. ఆయన ఆ కత్తిని ఉపయోగిస్తూ అకారణ హింసకు పాల్పడడం మొదలు పెట్టేరు, అధర్మానికి లొంగి. ఆ చర్యలు ఆయనను తపస్సుకు దూరం చేయడమే కాదు నరకానికి తీసుకువెళ్ళాయి. అందుచేత మీరిద్దరూ ఏమి చేస్తే మంచిదో ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోమన్నది. దానికి రాముడు

సీతా నీకు మాపట్ల ఉన్న ప్రేమానురాగాలకి చాలా సంతోషం కలిగింది. అడవిలో ఉన్నా అయోధ్యలో ఉన్నా నేను రాజవంశీయుడినే. మంచివాళ్ళను,బలహీనులను రక్షించడమే రాజధర్మం.అందుకే ఆయుధాలు ధరిస్తాం. ఈ అడవిలో ప్రశాంతంగా తపస్సు చేసుకుంటున్న వీరిని బాధ పెట్టే దుష్టులను శిక్షించడం నా ధర్మం,అందుచేత ఆయుధం విడవనని చెప్పేడు.





శర్మ కాలక్షేపం కబుర్లు-ఉద్దాలకుడు,చండిక

ఉద్దాలకుడు,చండిక

మనదేశంలో వాక్స్వాతంత్ర్యం ఎక్కువ, ఎవరేనా ఏమైనా మాటాడేస్తారు. ఇలా మాటాడచ్చు మాటాడకూడదు అనే శషభిషలేం లేవు.

ప్రభుత్వం చెప్పిన దేనినైనా కాదనడమే కొంతమంది మాట. వీరు దుఃఖ భాగుల్లో ఒకరైన నిత్య శంకితులు. అయ్యో! ఇది మంచిదేమో, ఆచరించ తగినదేమో అనే విచక్షణలేదు. కాదనడమే ధ్యేయం.ఇంతకంటే వివరించను. ఈ సందర్భంగా జైమిని భారతం లో ఒక చిన్న కత గుర్తొచ్చింది, చెబుతా!అవధరించండి.

ఉద్దాలకుడు అనే ఆయన ఒక ముని. తపస్సు చేసుకుంటూ కాలం గడుపుతున్నాడు. కొంతాకాలం తరవాత పితృఋణం తీర్చుకోవాలి అని వివాహానికి ప్రయత్నం చేశాడు. పితృఋణం ఏంటని అనుమానం కదా, సంతానాన్ని కనడమే పితృఋణం తీర్చుకోవడం, అంటే వంశాభివృద్ధి చేయడం.. ఒకకన్య దొరికింది, ఆమె పేరు చండిక. వివాహం చేసుకున్నాడు. కాపరం నడుస్తోంది, బ్రహ్మచారి కాదు సంసారి కాదన్నట్టు ఉన్నాడు. ఉద్దాలకుడు చెప్పిన ప్రతి మాటని ఖండిచడమే వ్రతమైపోయిందా ఇల్లాలికి. వివాహమైన కొత్త కదా సరిపెట్టుకున్నాడు. ఎన్నాళ్ళకీ ఆమెలో మార్పు కనపడలేదు. ఏం చెయ్యాలా అని ఆలోచించి, గురువుతో చెప్పుకున్నాడు, తన కష్టం. గురువు ఆలోచించి ”నువ్వు చెప్పిన ప్రతి పనికి వ్యతిరేకంగా చేస్తోంది కనక, నీకు కావలసిన దానికి ప్రతిగా ఆమెకు చెప్పమని” చెప్పేడు. నేను నీ సంసారం చూడడానికి వస్తున్నానని చెప్పేడు.

ఇంటికొచ్చిన ఉద్దాలకుడు చండికతో తనకు కావలసిన దానికి వ్యతిరేకంగా చెప్పడం మొదలెట్టేడు. ”జపమాల తెంచి పారెయ్యి జపము లేదు తపస్సు లే”దంటే. ”అయ్యయ్యో! మంచి జపమాల తెంచుకుంటారా! అని, జపం చేయండి” అని పట్టుకొచ్చి ఇచ్చింది. ”మడి లేదు తడీ లేదు పంచలని చింపెయ్య”మంటే, ఆరేసిన మడి పంచలు మడత పెట్టి తెచ్చి ఇచ్చింది. ఇలా కావలసినదానికి వ్యతిరేకంగా చెబుతూ కాలం గడుపుతుండగా గురువుగారు వస్తున్నట్టు కబురు తెలిసింది.

వార్త తెలిసాక చండికతో ”గురువు లేడు దేవుడూ లేడు, నా కోసం ఎవరొచ్చినా లేనని చెప్పెయ్యి. ఇక్కడొక రోజు ఉంటానన్నాడు. లోపలికి రానివ్వకు తరిమెయ్యి, బడిత పూజ చెయ్యి, ఆతిథ్యం కాదు, మంచి నీళ్ళు కూడా ఇవ్వకని” చెప్పిపడుకున్నాడు. మర్నాడు ఉదయమే ఉద్దాలకుని గురువుగారొచ్చారు. ”అమ్మా! ఉద్దాలకుడున్నాడా నేనాయన గురువును” అని అడిగాడు. చండిక ”ఉన్నారండి, లోపలికి దయచేయ”మని ఆతిధ్యం ఇచ్చి ఉద్దాలకుని లేపి ”గురువుగారొచ్చారు చూడమ”ని వంట పనిలో పడింది.మంచి వంట చేసి విందు ఇచ్చి ఉద్దాలకుని చే గురువును సత్కరింపజేసి పంపింది. బయట కొచ్చిన తరవాత గురువుకు నమస్కారం చేస్తూ ”మీరు చెప్పిన మంత్రం పని చేసిందని” ఆనందించాడు. కాలం గడుస్తుండగా ఉద్దాలకుని తండ్రి తద్దినం రోజు రాబోతుండగా, ఉద్దాలకుడు చండికతో ”మాతండ్రి తద్దినం తిథి ఎల్లుండి, తద్దినం లేదు గిద్దినం లేదు ఏమీ చెయ్య”నన్నాడు. కత మామూలే తద్దినం పెట్టి తీరాలంది చండిక. ఐతే ఎవరో సామాన్యులని భోక్తలుగా పిలుస్తానంటే కుదరదు ఆచారవంతులనే పిలవాలని పిలిపించింది. రెండు కూరలు రెండు పచ్చళ్ళు చాలు భోజనానికి అంటే కాదు నాలుగు కూరలు,నాలుగు పచ్చళ్ళు చేయాల్సిందే. అవిగాక గారెలు,ఆవడలు,అరిసెలు,అప్పాలు, పరమాన్నం వండి తీరాల్సిందే అని పట్టుబట్టి చేసింది. ఆ తరవాత దక్షణ ఇవ్వక్కర లేదంటే దక్షిణ భారీగా ఇప్పించింది. ఇక చివరి రంగమైన పిండాల పార్వణ మిగిలింది. ఇంత సవ్యంగా పితృ కార్యం జరగడంతో ఆనందంలో ఉద్దాలకుడు విషయం మరచాడు.

పిండాలను జలంలో వదలివస్తానన్నాడు. అంతే చండిక వాటిని తీసుకుపోయి పెంట మీద పారేసింది. చూసిన ఉద్దాలకునికి పట్టరాని కోపమే వచ్చింది, శ్రార్ధం ఇలా తగలబడిపోయినందుకు. అమిత కోపంతో శపించాడు ”రాయివి కమ్మని”. చిగురుటాకులా వణికిపోయింది చండిక, చూసిన ఉద్దాలకుడు చలించిపోయాడు. శాప విమోచనం చెప్పి తపస్సుకు వెళ్ళిపోయాడు.

మంచి చెడ్డల విచక్షణా జ్ఞానం నశించిన నేటి కుహనా మేధావులు చండికలాగే ఉన్నారు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-సర్వేజనాః సుఖినో భవంతు.

  • సర్వేజనాః సుఖినో భవంతు.


    పంచశత్కోటి  యోజన  విస్తీర్ణ మహామండలే, లక్షయోజన విస్తీర్ణ జంబూ ద్వీపే, భరత వర్షే, భరతఖండే, మేరోర్దక్షిణ దిగ్భాగే, శ్రీశైల ఈశాన్య ప్రదేశే, గంగా గోదావరీయోర్మధ్య దేశే, భీమ ఖండే, సమస్త దేవతా సన్నిధౌ

    శ్రీమహా విష్ణూరాజ్ఞేయ ప్రవర్త మానస్య, అద్య బ్రహ్మణ, ద్వితీయ పరార్ధే, శ్వేతవరాహ కల్పే, వైవస్వత మన్వంతరే,  అష్టావింశతి మహాయుగే,  కలియుగే, ప్రథమ పాదే, దశాధిక పంచ సహస్ర తమే, అస్మిన్ వర్తమాన వ్యవహారిక చాంద్రమాన శార్వరి నామ సంవత్సరే, ఉత్తరాయణే, వసంత ఋతౌ, చైత్రమాసే శుక్లపక్షే, పాడ్యమ్యాం , సౌమ్యవాసరే, శుభ నక్షత్రే, శుభకరణ ఏవంగుణ విశిష్టాయాం, శుభదినే

సర్వదేవతా ప్రీత్యర్ధం యుగాది శుభతిదౌ

శుభమస్తు.
శాంతిరస్తు.
తుష్టిరస్తు.
పుష్టిరస్తు.
ఆరోగ్యమస్తు.
ఐశ్వర్యమస్తు.
సర్వేజనాః సుఖినో భవంతు.

ఓం పూర్ణమదం పూర్ణమిదం పూర్ణాత్పూర్ణ ముదచ్యతే
పూర్ణశ్చ పూర్ణమాదాయ పూర్ణమేవా ఽ వశిష్యతే
ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః
హరిః ఓం

 

 





శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు -ముందుంది ముసళ్ళ పండగ.

ముందుంది ముసళ్ళ పండగ.

”ముందుంది ముసళ్ళ పండగ”

ఇదొక జాతీయం, ఇది ఒక సినిమాలో రచయిత మేధా శక్తితో ”ఇన్ ఫ్రంట్ క్రొకడైల్ ఫెస్ఛివల్” గా అపభ్రంశం చెందింది, అదేవాడుకలో ఉన్నది,నేటివారి మెదళ్ళలో. 🙂 అసలర్ధమేంటీ? అసలు కష్టాలు ముందున్నాయీ అన్నదే దాని సారాంశం.

ముసురు ఏకవచనం ముసుళ్ళు బహువచనం. తెనుగులో ఏక,బహువచనాలే ఉన్నాయి. సంస్కృతంలో మాత్రం, ఏకవచనం,ద్వివచనం, బహువచనం లేదా అనేకవచనం అని మూడున్నాయి. ముసురు అనగానేమి? ఏడతెఱపి లేని వర్షం. ఎడ అన్నా తెఱపి అన్నా ఒకటే అర్ధం కాని ఎడతెఱపి అని వాడతారు, అగ్గి నిప్పులాగా 🙂 దీనికేంగాని…

ముసురు అనగా ఎడమివ్వని వర్షం అనుకున్నాం కదూ! ఈ వర్షం దబాటువానలా ఉండదు. చినుకు,చినుకు రాలుతూనే ఉంటుంది, ఇరవైనాలుగు గంటలూ. ఖతరా ఖతరా దరియా బన్ జాతీహై అన్నది ఉర్దూ సామెతనుకుంటా. అనగా బొట్టూ బొట్టూ నీరు సముద్రం అవుతుందని భావం.

వర్షాన్ని ”దుక్కి” లలో కొలిచేవారు, పాత రోజుల్లో వ్యవసాయ దారులు.. ఇది అపభ్రంశం చెంది దుక్కు, ఆతరవాత దిక్కుగా కూడా మారిపోయింది. ”ఒరే! ఒక దుక్కు వర్షం పడిందిగాని రేపు ఉదయమే అరక తోలుదాం” అన్నమాటలు వినపడేవి. ఒక్క సారి చాలు తోలడానికి తగిన వర్షం పడిందన్నది భావం. ఇలా రెండు సార్లు చాలు తోలడాన్ని ”ఇనుమారు” అనేవారు. ఇప్పుడీ మాటలు పల్లెలలో కూడా వినిపిస్తున్నట్టులేదు. సరే కవితా వ్యవసాయులకు ఇవేం పట్టినట్టూ లేవు.

వర్షాన్ని కొలిచేందుకు బహిరంగ ప్రదేశంలో చెట్టూ చేమా లేనిచోట ఎత్తుగా ఔన్స్ గ్లాసులాటిదానిని ఉంచి, చినుకులు చింది గ్లాసులో పడకుండా జాగర్తలు తీసుకుని, అందులో పడ్డ నీటిని కొలిచేవారు. అలా సంగ్రహించిన నీరు అరంగుళం ఉంటే ఒక దుక్కు వర్షం పడినట్టనేవారు. ఇప్పుడు వర్షాన్ని మిల్లి మీటర్లలో చెబుతున్నారు. ఈ సోదికేంగాని….

ఇలా ముసురు పడితే వారం పదిరోజులుండిపోయేది. ”పొయిమీదకి పొయి కిందకి ఉంటే వానాకాలమంత సుఖం మరోటి లేదురా” అనేది పెంచినమ్మ. ఇలా పొయిమీదకి అంటే ఆహార పదార్ధాలు సమృద్ధిగా ఉండడం., పొయి కిందకంటే ఎండు వంట చెరకు బాగా ఉండడం. పల్లెలలో వంట చెరుకు తడసిపోకుండా ఉండడానికి దూలలనుంచి రెండు తాళ్ళు, ఎడంగా కిందకి వదిలి వాటిని ముడేసి వాటి మీద వంట చెరకు పేర్చి ఉంచుకునేవారు. వర్షం ఎడతెఱపి లేకపడితే ఆహారపదార్ధాలు లేక, వండుకోడానికి కట్టెలు లేక బాధలు పడేవారు. ముసురు పడితే ఇంకా బాధలు, బయటికి పోలేకపోవడం, అనారోగ్యాలు చేయడం,మట్టి ఇళ్ళు వానకి నానిపోయి కూలిపోవడం, ఇలా అనేకమైన కష్టాలు ఉండేవి. ఒక ముసురుకే ఇలా ఐతే ఇక వరస ముసుళ్ళు పడితే బతుకు దుర్భరంగా ఉండేది. ఒకప్పుడు ఎండాకాలంలోనే ముసురు పట్టేది. ఇలా ఒక ముసురుకే బాధ పడుతుంటే రాబోయే శ్రావణ,భాద్రపదాలలోమరిన్ని ముసుళ్ళు మరింత బాధపెడతాయని హెచ్చరించడమే ఈ ముసళ్ళపండగ మాట.

నేడు ఒక సారి జనతా కర్ఫ్యూ చేసినంతలో కరోనా ఐపోలేదు, ముందు జాగరతలు ఇంకా తీసుకోవాల్సిందే.ఇప్పుడు కనక ఎండలకి తగ్గితే వర్షాలు పడ్డ తరవాత ఇది విజృంభిస్తుంది. చైనా ఇరవై రెండు వేల మంది సంప్రదాయ వైద్యుల్ని వైరస్ మొదలైన చోటికి తరలించి వ్యాధిని అదుపులోకి తెచ్చింది. ఈ వైద్య విధానమూ రహస్యంగానే ఉంచింది.ఈ నాటికి వేక్సిన్ లేని ఈ వైరస్ పట్ల జాగ్రత్తలు ఎక్కువ అవసరం. మన సంప్రదాయ ఆచారాలు మంచివి కాని వీటి పట్ల విముఖత పెచ్చుగా ఉన్నవారు ఆచరించడానికి బాధపడే సావకాశాలు కనపడుతున్నాయి. తస్మాత్ జాగ్రత జాగ్రత.

ఇంట్లో ఉండండిరా ఎవళ్ళనీ ముట్టుకోకండీ అంటే ఊరేగింపులు జరిపే మిమ్మల్ని ఎవడు కాపాడగలడు? ఇలాగే చేసి ఇటలీ వాళ్ళు పిట్టల్లా రాలి పోతున్నారు. మీ ముఖాన ఏం రాసి ఉందో ఎవరికెరుక. ఆరోగ్య సూత్రాలు పాటించమంటే వితండవాదాలు చేసే మిమ్మల్ని దేవుడు కూడా రక్షించలేడు.

దేశవ్యాప్తంగా రైళ్ళు రద్దయ్యాయి. విదేశాలనుంచి వచ్చిన వారు క్వారంటైన్ పాటించకపోవడం పరిపాటైపోయింది. క్వారంటై స్టాంప్ వేసినవారు రైళ్ళలో తిరుగుతున్నారు, కరోనా వ్యాప్తి చెందుతోంది. 80 జిల్లాలని మూసివేశారు. జాగ్రత్తలు తీసుకోండి, కష్టం గట్టెక్కమంటే తేలిగా తీసుకుంటే జాతికే నష్టం.

రాబోయే కాలంలో కష్టాలున్నాయన్నదే ముసళ్ళపండగ మాట.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు–దేవ శుని

దేవ శుని

శునకః మగ కుక్క శునీ ఆడ కుక్క. ఈ ఆడ కుక్కకో పేరు. అదే ”సరమ” ఇది దేవతల కుక్కట. దేవతల కుక్క అనగా దేవతలయొక్క కుక్క షష్టీ తత్పురుష సమాసమా? లేక కుక్క దేవతా? ఇదే సమాసమో తెలీదు 🙂 ఏమైనాగాని ఈ కుక్కకో కత అదీ ఎక్కడా? ఋగ్వేదంలో. అదేంటో చూదాం. కుక్క దేవతంటే ఇష్టం లేనివాళ్ళు చదవద్దు 🙂


దేవతల రాజు దేవేంద్రుడు, ఈయన ఈ దేవతల కుక్కకి ఒక పని అప్పజెప్పేడు. అదే దేవతల ఆవుల్ని మేతకి తోలుకుపోవడం కాయడం, వాటిని జాగ్రత్తగా ఇంటికి తీసుకురావడమే ఆ పని. సరమ చాలా జాగ్రత్తగా ఈ పని చేస్తూ వచ్చింది.


ఒక రోజు దొంగలు దేవతల ఆవుల్ని దొంగిలించి తోలుకుపోయారు. సరమ దేవేంద్రుని దగ్గర దొంగలు ఆవుల్ని తోలుకుపోయిన సంగతి చెప్పింది. విన్న దేవేంద్రుడు సైన్యాన్ని వెంట బెట్టుకుపోయి ఆవుల్ని విడిపించుకు రమ్మన్నాడు. సరమ సైన్యంతో వెళ్ళింది. దొంగలనాయకునితో ఆవుల్ని అప్పగించమని చెప్పింది. దొంగల నాయకుడు సరమా నువ్వు ఎంత భక్తిగా ఆవుల్ని కాసినా ఒక్క రోజునా దేవేంద్రుడు నీకు పాలు తాగమని ఇవ్వలేదు. నువ్వు నీ సైన్యంతో మా పక్షానికొచ్చెయ్యి. నీకు నిత్యమూ ఆవుల పాలు ఇస్తాను అని చెప్పి ప్రలోభ పెట్టేడు.సరమ ఈ ప్రలోభానికి లొంగిపోయి దొంగలతో సైన్యంతో సహా చేరిపోయి పాలు తాగుతూ కాలం గడుపుతోంది.


ఆవుల్ని విడిపించుకురావడానికి పోయిన సరమ, సైన్యం ఎందుకు తిరిగిరాలేదేమోనని దేవేంద్రుడు పరిశీలించగా జరిగినది తెలిసింది. అప్పుడు దేవేంద్రుడు సైన్యంతో వెళ్ళి దొంగలను శిక్షించి ఆవుల్ని మళ్ళించి, సరమ నెత్తి పై కొట్టడంతో అప్పటివరకు సరమ తాగిన పాలన్నీ కక్కుకుంది. సరమను కుక్క సైన్యాన్ని, తనతో వచ్చిన సైన్యాన్ని వెంట బెట్టుకుని దేవేంద్రుడు అమరావతి చేరుకున్నాడు.



ఈ దేవతల కుక్క భారతం మొదటిలో కనపడుతుంది, సరమ పేరుతో. ఈమెకు ఒక కొడుకు, వాడి పేరు సారమేయుడు, చిన్నవాడు. ఇతను జనమేజయుడు చేస్తున్న దీర్ఘసత్రయాగం

( బహుకాలం సాగే అన్నదానం ఎడతెరిపి లేక) దగ్గరకి ఆడుకోడానికి వచ్చాడు. ఇది చూసిన జనమేజయుని తమ్ములు శ్రుతసేనుడు,భీమసేనుడు, ఉగ్రసేనుడు అనేవాళ్ళు సారమేయుణ్ణి బయటికి తరిమేశారు, కొట్టేరు. వాడు పోయి తల్లి సరమకి చెప్పుకున్నాడు. కోపం పట్టలేని సరమ జనమేజయుని దగ్గరకొచ్చి


క్షితినాథ కడు నకరుణాన్వితులై నీతమ్ములతి వివేకదూరుల్

మతి దలపక నా పుత్రకు నతిబాలకు ననపరాధు నడచిరి పెలుచన్.


తగునిది తగ దని యెదలో వగవక సాధులకు బేదవారలకెగ్గుల్

మొగి జేయు దుర్వినీతుల కగుననిమిత్తాగమంబులయిన భయంబుల్


రాజా! కరుణలేని నీతమ్ములు, ఆలోచన లేనివారు, నాకొడుకు బహుచిన్నవాడు, అపరాధం ఏమీ లేనివానిని కొట్టేరు.

ఇది చే య చ్చు, ఇది చేయకూడదని ఆలోచించక, పేదవారికి,సాత్వికులకు బాధ కలిగించేవారికి కారణం లేని భయాలు కలుగుతాయని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.


సరమ దేవతల కుక్కే! కుక్కదేవత కాదు. కుక్క దేవతైతే పిల్లలుండరు. దేవతలకి పిల్లలుండరుగా!

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-చలిజ్వరం పెట్టి

చలిజ్వరం పెట్టి

ప్రతి తుమ్ము,దగ్గు కరోనా కాదు. అలాగని మనకేం కాదనుకోవడమూ తప్పే. ఏదో ఐపోతోందనుకోవడమూ తప్పే. కరోనా గురించిన చాలా చర్చే నడిచింది. ఉష్ణోగ్రతలు పెరుగుతున్నాయి, ఈ వేడిలో ఈ సూక్ష్మజీవి బతకడం కష్టం. కాని అనుకూల పరిస్థితులుంటే బతుకుతుంది. ఆ అనుకూల పరిస్థితులు కల్పించకుండా ఉండడమే మన కర్తవ్యం, ఒకరినుంచి మరొకరికి పాకకుండా చూసుకోవడం మరో కర్తవ్యం.. ఆ వైరస్ ను మన దగ్గరకి రాకుండా చూసుకోవడమే కావలసినది. చాలా మంది చాలా చెప్పేరు, మన పాత అలవాట్లను ఆచరిస్తే వైరస్ మన దరి చేరలేదు. చేతులు కాళ్ళు కడుక్కోండి, బయటనుంచి రాగానే. బయటికెళ్ళి వచ్చిన బట్టలు వేరుగా పెట్టండి లేదా తడిపెయ్యండి.ఇవన్నీ బయటనుంచి శత్రువును మనం ఇంటిలోకి రాకుండా చేసుకునేవి.ఇంటిలోపల డెట్టాల్ వాడండి, లేదా పటిక నీళ్ళు వాడండి.వేడిగా తినండి…ఇలా ఎన్నో,ఎన్నో..

మనదేశం ఎప్పుడూ బయటి శత్రువు పట్ల జాగ్రత్త గానే ఉంది. బయటి శత్రువు మనల్ని ఏమీ చేయలేకపోయాడు కాని మనకి అంతశ్శత్రువులున్నారు. వారివలనే దేశం ఎప్పుడూ ఓడిపోయింది. అలాగే ఇప్పుడు మనం బయటి శత్రువు కంటే లోపలి శత్రువుకే భయపడాలి. అదేంటీ?

అదే చలి జ్వరం పెట్టి. గత ఏభై ఏళ్ళలో మన నట్టింట తిష్ట వేసినది. ఒకప్పుడు ఇది గొప్ప, కాని నేడు ఇది అవసరం. ఈ చలి జ్వరం పెట్టిలో ఏముంటాయి? ఏమైనా ఉండచ్చు, మొన్న చేసిన కంది పచ్చడి మిగిలినది మొదలు, నాలుగురోజుల కితం కొట్టిన కొబ్బరి చిప్ప దాకా! కొంతమంది ఇల్లాళ్ళు ఇందులో తమ భర్త చల్లగా ఉండాలని సూత్రాలు కూడా దాస్తున్నట్టు వార్త. కొంతమంది నిన్న రాత్రి మిగిలిన అన్నం కూడా ఈ ఫ్రిజ్ లో పెడుతున్నట్టే ఉంది. సరే ఇక పాలు కూరలు తప్పనివే. బయటి వాటికి ఎంత దూరంగా ఉందామన్నా రోజూ వచ్చే పాలు తప్పవుగా. పాల పేకట్లు రాగానే నీళ్ళలో పడేసి ఉంచి విప్పి పాలు కాచుకోడం కొంతమంది అలవాటు. ఇలా చేయడం మూలంగా బయటనుంచి వచ్చే వైరస్ ని అరికట్టవచ్చు. లేదా ఆ పేకట్లు అలాగే ప్రిజ్ లో పెట్టేస్తే ఏమీ లేకపోతే సమస్యలేదుగాని పొరబాటున వైరస్ వస్తే ఈ ఫ్రిజ్ దానికి స్థావరం ఐ పోతుంది. అలాగే బయటనుంచి తెచ్చుకున్న కూరలు ఉప్పునీళ్ళలో కడిగి ఒక సారి ఎండలో పెట్టి అప్పుడు ఫ్రిజ్ లో పెట్టండి.వండిన పదార్ధాలని ఎక్కువ కాలం ఫ్రిజ్ లో పెట్టద్దు.

కుటుంబం ఆరోగ్యంగా ఉండాలంటే ఫ్రిజ్ ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. అందుకు దీన్ని వారం పది రోజులకో సారి డి ఫ్రీజ్ చేసి, సామాన్లన్నీ బయటికి తీసి డెట్టాల్ నీళ్ళతో కడిగి మరలా మంచి నీళ్ళతో కడిగి పొడిగుడ్డతో తుడిచి అప్పుడు మళ్ళీ అన్ని సరుకులూ సద్దండి. అక్కరలేనివి ఎక్కువ కాలం నిలవున్నవి తీసి బయట పడేయండి.బయటనుంచి తెచ్చుకున్న పచారీ సరుకులుగాని మరేవైనా సరే కొంతసేపు ఎండలో ఉంచెయ్యండి. ఏవైరస్ ఉన్నా చస్తుంది, ఆ తరవాత సద్దుకోండి.రోజూ ఉదయం సాయంత్రం ఒక గంట ఎండలో నుంచోలేరూ! 🙂 ఆ తరవాత మీ చిత్తం, మా భాగ్యం.

నిన్నటి రాత్రి నుంచే (21 రాత్రి) ప్రజలు బయట తిరగడం మానేశారు.

చైనా భక్తులు, ప్రధాని మోడి మరియు భారత పౌరులు కలసి కరోనా ను హత్య చేయడానికి కుట్ర పన్నుతున్నారని సుప్రీం కోర్ట్ లోనూ UNHRC పిటిషన్లు వేసినా ఆశ్చర్యపోకండి

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పాపి చిరాయువు.

పాపి చిరాయువు.

”అయ్యా! చాలా కాలం అయ్యింది మీరు మీ బ్లాగుని దర్శించి “పాపి చిరాయువు” అని అంటారు ఎందుకని.” ఇలా మెసేజి వచ్చింది నాలుగు రోజుల కితం. మెసేజి ఇచ్చిన దెవరు, కాంటాక్ట్ డిటైల్స్ మిస్సయ్యాయి,వెతుక్కున్నా. దోరకలేదు,చివరికి దొరికేయి. అది మరో కత మరోసారి….

మెసేజి రెండు భాగాలు, మొదటిది అభియోగం. తలవంచి నమస్కరిస్తున్నా! ఇక రెండవది,రాయక తప్పలేదు, అదేమనగా…….

పాపి చిరాయువు కదా! ఇందులో పాపియన నెవ్వరు? పాపం చేసినవాడు. పాపమననేది? మరో ప్రశ్న. దీనికి మనపెద్దలు చెప్పిన సమాధానం. ”పరోపకార పుణ్యాయ పాపాయ పరపీడనం” అనగా ఇతరులకు ఉపకారం చేయడం పుణ్యం, ఎవ్వారినైనా పీడించడం పాపం.

దీన్ని వివరిస్తే ఎంతేనా ఉంది. కొద్దిలో తేల్చేస్తా. ఇతరులకు అవసరంలో మాట సాయం నుంచి సొమ్ము సాయం చేసేదాకా ఏదైనా ఉపకారమే! దీనిలో ప్రతిఫలాపేక్ష ఉండదు, కాని పుణ్యం మాత్రం చేరుతుంది, మన ప్రమేయం లేకనే! ఇక పాపం అన్నది ఇతరులను పీడించడం, ఇది కూడా మాట దగ్గరనుంచి సొమ్ము దాకా ఆపై శారీరికంగా, మానసికంగా హింసించడం దాకా పాపకార్యాలే!

తెలిసి చేసినా తెలియక చేసినా పాపం పాపమే, నిప్పు ముట్టుకుంటే కాలకమానుతుందా! అలాటిదే ఇదిన్నూ! ఇటువంటి పనులు చేసేటపుడు మన అంతరాత్మ హెచ్చరిస్తూనే ఉంటుంది, పాపం చేస్తున్నావూ అని కాని మనం అంతరాత్మని జో  కొట్టేస్తాం.

. అందుకే ”నవ్వుతూ చేసి ఏడుస్తూ అనుభవించడం అని” సామెత. పుణ్య పాప కర్మలకి ఫలితం తప్పదు, ఫలితం అనుభవించకా తప్పదు.”ఎవరు చేసిన కర్మవారనుభవింపకా ఏరికైనా తప్పదన్నా! ఏనాడు ఏ తీరు ఎవరు చెప్పాగలరు, అనుభవింపక తప్పదన్నా!” తత్త్వం.

ఈ పాపపుణ్య కర్మల ఫలితం మరొకరు అనుభవించడం కుదరనిదిన్నూ! పుణ్యకర్మకి భాగస్థులు ఒక్కరే అది భార్య మాత్రమే! భార్య చేసుకున్న పుణ్యంలో మాత్రం భర్తకి భాగం లేదు. భర్త చేసిన పాపంలో భార్యకు వాటాలేదు. అలాగే పాపానికి కూడా భాగస్థులున్నారు. కర్త,కారయిత,అనుమోదకులు.అనగా కర్త పాపం చేసేవాడు, కారయిత పాపం చేయించేవాడు, అనుమోదక అనగా చేస్తున్న  పాపాన్ని  చూసి చంకలెగరేసి బాగుంది,బాగుందన్నవాడు.

ఉత్కృష్టమైన పుణ్యపాపాల ఫలితాలూ ఉత్కృష్టంగానే ఉంటాయి. పుణ్యాన్ని అనుభవించాలంటే దేవతవుతారు. పుణ్య ఫలం పూర్తికాగానే మళ్ళీ మానవలోకంలో పుడతారు. ఎలా పుడతారు? అందంగా,ఆరోగ్యంగా, ధనవంతులుగా,తెలివైనవారుగా పుడతారు. అసలు కత ఇప్పుడు ప్రారంభమవుతుంది. పూర్వజన్మ పుణ్య ఫలం చేత ఇలా పుట్టేమన్న స్పృహ పోతుంది. ఇక ధన యవ్వన ఇతర గర్వాలు పెరిగిపోతాయి. కామక్రోధ,మోహ,లోభ,మద,మాత్సర్యాలు పెరిగిపోతాయి. ఇంక చూడండి చేసేవన్నీ పాపాలే ఐ ఉంటాయి. పుణ్య ఫలం వల్ల కలిగిన దీర్ఘాయువు ఇలా దుర్వినియోగం అవుతుంది. చేస్తున్నవేమో పాపాలు కాని దీర్ఘాయువుగా ఉంటాడు. చూడ్డానికి ఇవి రెండు భిన్నంగా కనపడుతూంటాయి. అయ్యో ! దేవుడా ఈ పాపాలు చేస్తున్నవాడిని దీర్ఘాయువుగా ఉంచావే అని వాపోతుంటాం. అదీ పాపీ చిరాయువు కత.

అసలు విషయం చెప్పాల్సి వస్తే చాలా ఉంది కాని మధ్యలోచే దారి తప్పించేశాను,ఏమనుకోవద్దు. క్లుప్తంగా చెప్పి ముగించేశానంతే!బాకీ తీర్చేసుకున్నాను.

 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-బోద్ధారో మత్సరగ్రస్తాః

బోద్ధారో మత్సరగ్రస్తాః

మంచిమాట ఎవరికీ అక్కరలేదు. ఈ మాటన్నది నేనుకాదండి,స్వయంగా భర్తృహరి అన్నదే! ఈ మాటంటూనే శతాకాలు మొదలెట్టేరు, మొదట చెప్పినది నీతి శతకమే, ఇదే మొదటి శ్లోకం, అవధరించండి.

బోద్ధారో మత్సరగ్రస్తాః ప్రభవః స్మయదూషితాః
అబోధోవహాతాశ్చాన్యే జీర్ణ మజ్గ సుభాషితమ్

బోద్ధలగువారు మత్సర పూర్ణమతులు
ప్రబలగర్వభూషితుల్ ప్రభువులెన్న
నితరమనుజు లబోభోపహతులుగాన
భావమున జీర్ణమయ్యె సుభాషితంబు.

తెలిసినవారు అసూయాపరులు, ప్రభువులా గర్వాంధులు. సామాన్యులకు తెలుసుకొనుతెలివి లేదు, కావున నేను చెప్పదలచిన సుభాషితం నాయందే అణగిపోయినది.

ఆనాటికి ఈనాటికి ఇందులో మార్పురాలేదు.

ప్రభువులు ఎప్పుడూ ప్రభువులే! నిరంకుశులే! ఏ కాలంలో ఐనా! వారికి, సుభాషితం చెవినేసుకునే సమయమే ఉండదు. అధవా చెవినిబడ్డా ఆచరించే మనసు, సమయం ఉండవు. వారికెంత సేపు వారి గొప్ప కైవారం చేయించుకోడం, వంది మాగధుల స్తుతులు, రాబడి లెక్కల చిక్కులు, కాంతల కౌగిళ్ళు, ఇంకా ఇతర విషయాలే తప్పించి మంచిమాట వినే సావకాశమెక్కడా?

నేను రెండవవారుగా చెబుతున్నా తప్పించి,భర్తృహరి మాత్రం వీరిని మొదటగానే చెప్పారు, ”బోద్ధారో” అంటే మంచి చెడ్డ చెప్పవలసినవారు.. వీరిని బోద్ధలన్నారు. వారు నేటికాలపు మేధావులు, అనుకోవచ్చు. అసలు నీతిబోధ వీరే చెయ్యాలి కాని వారికా సమయమే దొరకదు. వీరికి తమ గొప్ప నిరూపించుకోడానికి, కాంతాకనకాల పై మోజు తీర్చుకోడానికి, ప్రభువుల దయ చూరగొనడానికి,ప్రభువుల,కాంత కైవారాలు సలపడానికి, ఇతర మేధావులను కించపరచే దానిలోనే సమయం సరిపోదు. వీరు మత్సరగ్రస్తులన్నారు, కవిగారు. అంతశ్శత్రువులారన్నారు,పెద్దలు. వీటిలో చివరిదే మత్సరము అదేఅసూయ.కామ, క్రోధ,మోహ,లోభ,మద, మాత్సర్యాలే అవి. ఒక్కొకమెట్టు పెరుగుతూ చివరిదైనదే అసూయ. ఈ అసూయ కూచోనివ్వదు,నిలబడనివ్వదు. అసూయ చేసే చిన్నెలు చూడవలసినదేగాని చెప్పడం వర్ణించడం చాలా కష్టం. ఆడ,మగ తేడా లేదు వీరిలో. ఇక వీరెన్ని రకాలు, నా తల మీద ఉన్న వెంట్రుకలన్ని గ్రూపులు, గ్రూపులో కూడా ఒకరంటే మరొకరికి పడదుగాక,పడదు. ఉన్నమాట చెప్పుకోవాలంటే అందరూ స్వార్ధపరులే! అందరూ కాంతాకనకాల వెంట పరుగులు తీసేవారే! ఇక సమాజానికి మంచిమాట చెప్పే సమయమేదీ? బహు కొద్దిమంది కుమ్మరావలో ఇత్తడి ముంతల్లా అక్కడక్కడ కనపడచ్చు.

మిగిలినవారు, సామాన్యులు. వీరికి రెక్కాడితేగాని డొక్కాడదు, శరీరమాద్త్యం ఖలు ధర్మ సాధనం, వీరిది. ఏరోజు కారోజు ”పిట్టనికొట్టా పొయిలో పెట్టా” సరిపోతుంటుంది, పొయిమీదకి పొయి కిందకి వెతుక్కోడమే వీరికి జీవిత లక్ష్యం, పరమార్ధం అయినది..వీరికి సుభాషితం వినే సమయమే లెదు. ఒక్కొకపుడు విన్నా, ఆచరించే సమయం లెదు, తాహతసలే లేదు. కారణం ఏదైనా సుభాషితం ఆచరించాలంటే విత్తం కావాలి, అది వీరి దగ్గర పూజ్యం, అందుచేత ఒక వేళ మంచి మాట వీరి చెవిని పడినా అది నిష్ప్రయోజనం.

కవిగారు ఇంకా ఇలా అనుకున్నారు, ఇటువంటి సమాజంలో నా సుభాషితం ఎవరికి కావాలి? ఎవరికి చెప్పను, అని వేదన పడ్డారు, సుభాషితం నా లోనే అణగిపోయిందన్నారు. అలాగని చెప్పడం మానేసేరా? లేదు. ఆరు శతకాలు చెప్పేరు, చెప్పడం నాధర్మం,నా పని నేను చేస్తున్నా! విత్తనాలు వెదజల్లుతున్నా! పండే పంటని సద్వినియోగ పరచుకోవడమనేది, ముందు తరాల పని, అనుకున్నారు.నేటికీ కవిగారు చెప్పిననాటి పరిస్థితులు మారలేదు.

నేటికీ కవిగారు చెప్పిననాటి పరిస్థితులు మారలేదు. నేటి ప్రభువులు ఇదంతా మతమౌఢ్యం, చెప్పడానికే వీలు లేదంటున్నారు, బడిలో. తరవాత తరాలవారి మాటేమో……

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-బొబ్బర్ల అట్టు.

బొబ్బర్ల అట్టు.

బొబ్బర్లు తెలుసుకదా! బలేవారే బొబ్బర్లు తెలియకపోవడమేంటండి? నేటి కాలంలో చిరు ధాన్యాలని, రాగులు,చోళ్ళు,గంటెలు,ఊదలు,చామలు, కొర్రలు, ఇలా పేరు కూడా ఎప్పుడూ విననివాటి వెనకపడి ఎక్కడ దొరుకుతున్నాయంటే అక్కడికి పరుగెట్టీ కేజి మూడొందలంటే కొనుక్కుని తెచ్చుకుని తినటం లేదూ?

ఏం తింటున్నారూ? నేటి స్టార్ కొచ్చను కదా? ఎందుకు వీటి వెనకపడి వీటిని తింటున్నారు? ఒఖ్ఖ మాటలో చెప్పాలంటే వేలం వెర్రి ఇదంతా, మరేంలేదు..ఇవి తింటే వందేళ్ళు బతుకుతాంటా! రోగమే ఉండదుటా! ఇలా ఊహాగానాలు. . ఇదిగాక మరోమాట కూడా, ఇప్పుడు ఎవరూ,ఎప్పుడూ వినని తృణ ధాన్యం తింటున్నామన్నదో స్టేటస్ సింబలై పోయింది. అదేగాక ఇప్పుడు హై సొసైటీలో చోడిజావ తాగుతున్నామని చెప్పుకోడమూ, గంజి తాగుతున్నాం ఉడుకునుంచి రక్షించుకోడానికని చెప్పడం గొప్పైపోయింది. సరే ఏదైనా అతిచేస్తే గతి చెడుతుందని నానుడి. ఇటువంటి చిరు ధాన్యాలు తినడం మంచిదే! దానితో పాటుగా చేయవలసిన పనులు చేయకపోతే చిరు ధాన్యాలు తిన్నా ఒకటే బియ్యపు అన్నం తిన్నా ఒకటే! నా మాట బాధించవచ్చు, ఏం చేస్తాం ఇది నిజం.

రేపో నేడో స్టార్ హోటల్లో కొర్రన్నం+ కొరివికారం, గానుగు నూనెతో, నంజుడికి వెన్నతో తిని, కొద్దిగా ఉప్పేసుకుని ఉల్లిపాయ కొరుకుతూ గంజి తాగి రావడం ఫేషన్ కావచ్చు, ఎవరు చూడొచ్చేరు చెప్పండి? దారి తప్పేనా మన్నించండి.

కందులు,మినుగులు,పెసలు లాటి పప్పు ధాన్యాలే బొబ్బర్లు కూడా. పాతరోజుల్లో వీటిని ఉప్పుతో ఉడకబెట్టుకుని తినేవారు. వీటినే గుగ్గిళ్ళు అంటారు, వీటిని గుర్రాలకీ పెట్టేవారు, పొడుగుపాటి బుట్టలో పోసి గుర్రం మూతికి కట్టేసేవారు. ఈ గుగ్గిళ్ళు తిన్న గుర్రం అలుపులేక పరుగెట్టేది, మళ్ళీ దారి తప్పిపోయానండీ!

ఈ బొబ్బర్లని రాజామా అంటారు ఉత్తరాదివారు. రాజమా పప్పుతో రోటీలు,పుల్కాలు, ఉల్లిపాయ కొరుక్కుని స్టఫ్డ్ మెరపకాయతో తింటే ఓ ఆనందమే ఆనందం. బొబ్బర్లు పేదవారి ఆహారం, వీటితో రకరకాలు చేసుకోవచ్చు…ఇలా….

రాత్రి బొబ్బర్లు నానబెట్టండి, ఉదయానికి బలే ఉబ్బుతాయి. మిక్సీ లో వేయండి, మెత్తగా రుబ్బండి. చిటికెడు పసుపేసి, తగిన ఉప్పెయ్యండి. అట్టులా వేసుకోడానికి తగినంత పల్చగా చేసుకోండి. నాన్ స్టిక్కులొద్దు, ఇనప పెనం మీద అట్టులా వేసి, అల్లం పచ్చిమిర్చి వేయండి. సన్నగా కాలనివ్వండి, తగిన నూని వేయండి. అబ్బో పెసరట్టు రుచికంటే గొప్పగా ఉంటుంది.

ఇక పుణుకుల్లా వేసుకోవాలంటే ఉండయ్యేలా పిండి ఉంచండి. అందులో మిర్చి, అల్లం వేసుకోండి. ఉండల్లా చేసి నూనెలో బంగారం రంగొచ్చేదాకా వేయించి తియ్యండి. బలే రుచిగా ఉంటాయి. వీటిని పోపుపెట్టిన పెరుగులో వేయండి. చల్ల పుణుకుల్లా బొబ్బర పుణుకులు మంచి రుచిగా ఉంటాయి.

చివరగా పెసరట్ల కూర వండుకుంటాం కదా! అలాగే బొబ్బరట్లతో గాని, పుణుకులతోగాని కూర వండుకోవచ్చు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-శివుడు శ్మశానంలోనే ఎందుకుంటాడు?

పనిలో ఉన్నారా? ఫరవాలేదు, మీ పని చేసుకుంటూ, ఒక చెవి ఇటు పడేసి మహన్యాసం వినండి.   

 

శివుడు శ్మశానంలో ఎందుకుంటాడు?

ఈ ప్రశ్న నాది కాదు, ఈ అనుమానం సాక్షాత్తు అమ్మవారికే వచ్చి, అయ్యవారిని నిండుకొలువులో అడిగేసింది, (భారతం. అనుశా.ప. అశ్వాసం….4….418 నుండి443 వరకు స్వేఛ్ఛానువాదం.) ఆ కధాక్రమంబెట్టిదంటే………

శంకరుడు కైలాసంలో దేవతలు, సిద్ధులు, సాధ్యులు, విద్యాధరులు,మునులు,భూతగణాలు నిండిఉన్న కొలువులోఉన్న,ఆ సమయంలో గౌరీదేవి వెనుకనుంచి వచ్చి, శంకరుని రెండుకళ్ళూ తనచేతులతో మూసింది. లోకాలన్నీ చీకట్లుకమ్మేయి, జీవులన్నీ సంక్షోభం చెందాయి.. శంకరుడు మూడవనేత్రం తెరిచారు. హిమనగం మండిపోవడం మొదలయింది. అది చూసిన గౌరి ”స్వామీ మూడవకన్ను తెరిచారేమీ? దానివల్ల నా తండ్రి హిమవంతునికి బాధ కలిగిందని” వేడుకుంది, ”మూడవకన్ను తెరవడానికి కారణం రహస్యమైతే చెప్పద్ద”ని ముద్దుగా అలిగింది కూడా. అందుకు శంకరుడు కరుణగా చూడగా, హిమనగం మామూలయింది. ”గౌరీ, నీకు తెలుపకూడని రహస్యాలు నాకులేవని, నేను లోకాత్మకుడిని, సర్వలోకాలు నన్నుపట్టి ఉంటాయి. నువ్వు నా రెండుకళ్ళూ మూశావు, లోకాలు చీకటి, సంక్షోభం చెందాయి, అందుకు మూడవకన్ను తెరవాల్సివచ్చింద”న్నారు. ఆ! ఇది మంచి సమయం, ఉన్న అనుమానాలన్నీ తీర్చేసుకుంటాననుకుని ప్రశ్నల వర్షం కురిపించడం మొదలెట్టింది.

”మీకు నాలుగు ముఖాలెందుకున్నాయి?”

”ఒకప్పుడు సుందోపసుందులనేవారు ఉండేవారు.వాళ్ళులోకాలను బాధిస్తుండేవారు. మయుడు లోకంలోని అన్ని అందాలను పోతపోసి ఒక స్త్రీని సృస్టించి నా దగ్గరకు తెచ్చాడు. అది నాకు ప్రదక్షిణంగా నా చుట్టూ తిరిగింది. ఆమెను నాలుగు దిక్కులా నిశితంగా పరిశీలించడం కోసం నాలుగు ముఖాలు ధరించాను, అప్పటినుంచి చతుర్ముఖుడనయ్యాను.”

”మీకు కంఠం మీద నల్లమచ్చ ఏమి?”

”దేవతలు, దానవులు కలిసి పాలకడలి మధించినపుడు వచ్చిన హలాహలాన్ని మింగి అక్కడ ఉంచాను. అందుకు అక్కడ మచ్చ ఏర్పడింది. ఇంకా ఏమయినా ప్రశ్నలుంటే అడగ”మన్నారు, శంకరులు.

”పినాకమనే విల్లు ధరిస్తారు కారణం చెప్ప”మంది గౌరి.

”కణ్వుడనే మహాముని ఆదియుగం లో తపస్సు చేశాడు. ఆయనపై పుట్టలు మొలిచాయి. ఆ పుట్టమీద ఒక వెదురుపొద మొలిచింది, అది చాలా అద్భుత పరిమాణంలో పెరిగింది. బ్రహ్మగారు ఆమునికి వరాలిచ్చి, ఆ వెదురునుంచి మూడు విల్లులు తయారు చేశారు. ఒకటి పినాకము,నా దగ్గర ఉన్నది. రెండవది శార్ జ్గము, ఇది విష్ణువు దగ్గర ఉన్నది. మూడవది తాను తీసుకున్నారు . అప్పటినుంచి పినాకం చేతిలో ఉండటం మూలంగా పినాకపాణి అని నాపేరు”.

”లోకంలో మరేదీ వాహనం లేనట్టు ఎద్దును వాహనం చేసుకున్నారేమీ?” గౌరి ప్రశ్న.

”హిమనగం దగ్గర తపస్సు చేసుకుంటున్నా. చుట్టూ గోవులు చేరిపోయాయి, చాలా బాధపెట్టేయి. కోపంగా చూడగా సంతాపం చెందేయి. అప్పుడు విష్ణుమూర్తి వృషభాన్ని నాకు కానుకగా ఇచ్చారు. నాకు ‘గోపతి’ అని పేరుకూడా పెట్టేరు. అప్పటినుంచి ఎద్దు నా వాహనమైనది.”

”మీరేమో పరమ శుచిమంతులు, మంచి ఇంట్లో వాసం చేయక శ్మశానం లో ఉన్నారేమి   స్వామీ?”

”భయంకరమైన భూతాలు, ప్రజలను చంపుతూ బాధలు పెట్టేవి. అప్పుడు బ్రహ్మగారు నా దగ్గరకొచ్చి ’శివా! జీవులను కాపాడే మార్గం చూడవయ్యా’ అని అడిగితే భూతాల నివాసమైన శ్మశానం లో నివాసం ఏర్పాటు చేసుకున్నా, అవి నా కనుసన్నలలో ఉండటంతో లోకాలు రక్షింపబడ్డాయి. మోక్షపరులు ఇది శుచిస్థానం అంటారు, జనం తిరగరు, అందుకు ఇక్కడనుంచి లోకాలను రక్షించాలనుకున్నా”.

”ఈ బూడిద రాసుకోడం, పాములు ధరించడం, శూలం,పరశువులు ఆయుధాలు, భీకరమైన రూపం ఏమి స్వామీ?.”

”లోక స్వరూపం రెండు రకాలు. ఒకటి శీతం, రెండవది ఉష్ణం. ప్రపంచం ఈ రెంటితోనే ఉంది. సౌమ్యం విష్ణువు, ఆగ్నేయం నేను, విశ్వాన్ని భరిస్తాను, అందుచేత వేడి, భయంకరమైన రూపం ధరిస్తాను”

”మరి చంద్రవంకను  నెత్తిన ఎందుకు ధరిస్తారు?”

”దక్షయజ్ఞ సమయంలో నేను దేవతలని బాధించాను, ఆ సమయంలో చంద్రుడిని కాలితో తొక్కేను, చంద్రుడు నన్ను శరణు వేడాడు, ’అయ్యో! పొరపాటు చేసేననుకుని చంద్రుడిని నెత్తి మీద పెట్టుకున్నాను”

అమ్మకి వచ్చిన అనుమానాలని శంకరులు తీరిస్తే వివరాలు అందరికి తెలిశాయి. అమ్మకివన్నీ తెలియవా? తెలుసు పిల్లలకి తెలియచేయాలని అమ్మ చేసిన చిన్న మాయ.

నమః శOభవేచ/ మయోభవేచ/ నమః శంకరాయచ/ మయస్కరాయచ/ నమః శ్శివాయచ/ శివతరయాచ/

ఈశాన సర్వ విద్యానాం/ ఈశ్వర సర్వభూతానాం/ బ్రహ్మాధిపతి బ్రహ్మణోధిపతి బ్రహ్మా/ శివోమే అస్తు సదా శివోం/.