శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఏకం సత్

ఏకం సత్

ఏకం సత్ విప్రా బహుధా వదంతి. భగవంతుడొక్కడే కాని బుధులు వివిధరకాలుగా చెబుతారు. ఎందుకు? భగవంతుని దర్శించడానికి ఒక్కొకరికి ఒకో మార్గం ఇష్టం కావచ్చు, అందుకు. అందరకి ఒకే మార్గం ఉండాలనడం ఇచ్చగించదగినదా?

శివశక్తుల కలయికే భగవంతుడు అందాం. మనకు ఒక ఆలంబం కావాలి కనక. నిరాకారుణ్ణి ఊహించడం అంత తేలిక కాదు కనక. నిజానికి ఆయన /ఆమె/అది నిరాకారమైన అనంత శక్తి. మనకోసం శివశక్తుల కలయికగా, అర్ధ నారీశ్వరులుగా భావిద్దాం. [ ఇదే (శివ+శక్తి) ;(+veఽ-వve); (Potential Energy+Kinetic Energy); (అణువులోని రెండు భాగాలు Proton+Nutron)].

ఈ అనంత శక్తి నుంచి పుట్టినవే త్రిగుణాలు, సత్వరజస్తమో గుణాలు, వాటి ప్రతినిధులే బ్రహ్మ,విష్ణు, మహేశ్వరుడు. ( వీరి గతి శక్తి సరస్వతి,లక్ష్మి,పార్వతి ).  వీరు మువ్వురు సృష్టి,స్థితి, లయాలకి కారకులు. వీరి అంశ అవతారాలు, పూర్ణావతారాలే మిగిలినవారు. భాగవతం ఈ అవతారాలు 21  అంటోంది( దశావతారాలతో కలిపి).

ఇక దేవతలు అనేవారు ముప్పది మూడు సమూహాలవారు. ఇవన్నీ పదవులు. పుణ్యం ఆచరించినవారు ఈ పదవులలో చేరుతారు, వారి పుణ్యం పూర్తయిన తరవాత ఆ పదవి నుంచి స్వర్గం నుంచి మరల భూమికి పంపబడతారు. మానవుల కోర్కెలను తీర్చేది దేవతలే.

చివరిగా మళ్ళీ మొదలుకొస్తే భగవల్లక్షణాలు నిరాకార, నిర్గుణ, అనంత. ఈ స్వరూపాలు స్వభావాలు అన్నీ మనకోసం సగుణాకారంగా దృష్టి నిలపడానికి చేసుకున్న ఏర్పాట్లు. భగవంతుడు సగుణుడు, నిర్గుణుడు కూడా….

ఇంకా చాలా ప్రశ్నలూ మిగిలిపోతాయి……అది తెలిస్తే……

మాధవరావుగారి ప్రశ్నకు సమాధానంగా నాకు అనిపించినవరకు…

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-నెల తక్కువైనా…

నెల తక్కువైనా…

నెల తక్కువ వెధవా అని తిట్టడం తెనుగునాట అలవాటే. నెల తక్కువేంటీ?

శిశువు జన్మించాలంటే తల్లి గర్భం లో తొమ్మిది నెలలు అనగా 270 రోజులుండాలి. మడతని పుట్టడమంటారు, అదేమంటే ఒక సారి గర్భం ధరించి బిడ్డను కన్న తరవాత మరలా నెల వారీ ఋతువు వస్తేగాని రెండవ సారి గర్భం రాదు, కాని కొంతమందికి ఈ నెలవారీ ఋతువు రాకుండానే మరల గర్భవతులవడం జరుగుతుంది, దీనినే తెనుగులో మడతన కడుపున పడటం అంటారు. అలా పుట్టినవాళ్ళు కూడా కొంతమంది నెల తక్కువవాళ్ళుంటారు. కాని కొంత మంది 240రోజులకే పుడతారు. వీరినే నెల తక్కువ వాళ్ళు అని అంటారు. ప్రి మెచూర్ బేబీ. వీళ్ళలో రెండు రకాలు ఎనిమిదో నెలని పుట్టినవాళ్ళు, ఏడవ నెలనే పుట్టినవాళ్ళూ ఉంటారు. ఎనిమిదో నెలలో పుట్టినవారిని నెల తక్కువ వాళ్ళు అని అంటారనుకున్నాం కదా! అంటే తెలివి తక్కువ వాళ్ళు అని అర్ధం. కాని ఏడో నెలని పుట్టిన వాళ్ళకి తెలివితేటలు చాలా ఎక్కువుంటాయి :) ఎందుకంటే అవసరం,ప్రకృతి, బతకాలనే కాంక్ష వీరికి తెలివి తేట్లనిస్తాయి. ఇప్పుడంటే ఇంక్యుబేటర్లు లో పడుకోబెడుతున్నారు కాని, పాత రోజుల్లో ఆ సావకాశాలు లేక ఎనిమిదవ నెలని పుట్టినవాళ్ళు బతికినా, ఏడవ నెలని పుట్టినవాళ్ళు ఎక్కువగా చనిపొయేవారు. బతికి బట్టకట్టినవాళ్ళు మాత్రం చాలా తెలివిగలవారై ఉంటారు, అనుమానం లేదు. మరో సామెత కూడా ఉంది ”నెలతక్కువైనా కోమటింట పుట్టాల”ని. నిజానికి నాటిరోజులలో కోమట్లు మాత్రమే ధనవంతులై ఉండేవారు, నెల తక్కువగా పుట్టినా ఆ బిడ్డని సాకే అవకాశాలు ఎక్కువ ఉండేవి. అదీ ఈ సామెత సంగతి.

నాటి రోజుల్లో సామెత నెల తక్కువైనా కోమటింట పుట్టాలని కాని నేడు సామెతని మార్చుకోవాలనుకుంటా, అనుకుంటూ కునుకులోకి జారిపోయా, కలొచ్చింది. కలలో దేవుడు కనపడ్డాడు,వరమడగమంటే, బతికినంత కాలం ఎలాగూ బతకబోం కనక, మళ్ళీ జన్మకైనా సుఖంగా బతకాలనిపించింది, అందుకిలా వేడుకున్నా, ”స్వామీ! మళ్ళీ జన్మలో భారత దేశం లోనే రాజకీయనాయకుల ఇంట పుట్టించు, లేదంటే కనీసం రాజకీయ నాయకుల కుటుంబంలో అల్లునిగానైనా చెయ్యి స్వామీ, దింపుడు కళ్ళం ఆశ కోడలుగానైనా చెయ్యి …..”
ఇంతా విని దేవుడు ”ఎందుకూ?” అన్నాడు…
”అయ్యో! పిచ్చి దేవుడా!! నీకేం తెలుసు భారత దేశం సంగతి, అందునా రాజకీయ నాయకుల సంగతి…నువ్వు పుట్టించు తరవాత సంగతి నేను చూసుకుంటా” అన్నా.
నేను చూసుకుంటా అంటున్నారు ఎవరినీ అని ఇల్లాలు అంటే మెలుకువొచ్చేసింది.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- ఉభయ భ్రష్టత్వం, ఉపరి సన్యాసం.

ఉభయ భ్రష్టత్వం ఉపరి సన్యాసం.

ఉభయ భ్రష్టత్వం ఉప్పరి సన్యాసం, అంటారు గాని, అసలు మాట ఉభయ భ్రష్టత్వం ఉపరి సన్యాసమే. ఒక చిన్న కథ చెప్పుకుందాం, దీని గురించి….

ఒక పల్లెలో ఒక బ్రహ్మచారి, చదువు సంధ్య అంటలేదు. తల్లి తండ్రులు పోరినా వీడు మారలేదు. తండ్రి ఉన్నంతకాలం పోషించాడు, కాలం చేశాడు. ఆ తరవాత తల్లీ, ’కన్నందుకు కర్మ’ అనుకుని కష్టపడి వీడిని పోషించింది. వయసుపెరిగింది, ఒళ్ళు పెరిగిందికాని బుద్ధి పెరగలేదు. ఏదైనా పని చేసి పొట్టపోసుకోవాలనే ఆలోచనేలేదు. తల్లీ కాలం చేసింది.అప్పటికి బుద్ధి రాలేదు. ఇప్పటికి వీడికి పిల్లనిచ్చేవాడే కనపడలేదు. వీణ్ణి చూస్తేనే ఆడపిల్లలు జడుసుకునే పని అయిపోయింది. తల్లిపోయిన తరవాత తిండి గడవడమే కష్టమూ అయిపోయి, ఏమి చేయాలో తెలియని స్థితిలో ఉండగా, ఒక రోజు ఒక స్వాములవారు ఆ ఊరురావడం జరిగింది.

స్వాములవారిని శిష్యులు పల్లకి పై తీసుకు వచ్చారు. స్వామి మౌనంగా ఉన్నారు, ఊరివారంతా స్వామికి శిష్యులకు ఆదర గౌరవాలు నెరపుతున్నారు. పాద పూజలు జరుగుతున్నాయి, విందులూ జరుగుతున్నాయి. స్వామీజీ శిష్యులకు కూడా ఊరివారు గౌరవం ఇస్తున్నారు. ఇది చూసిన బ్రహ్మచారికి తానుకూడా సన్యాసం తీసుకుంటే ఇలా జరుగుతుంది కదా! స్వామీజీ మాటాడింది లేదు, మౌనంగా ఉన్నారు కదా! సన్యాసం బాగున్నట్టే ఉందనుకుని,సంన్యాసం అంటే ఇంతే అనుకుని, స్వామీజీ దగ్గరకు చేరి ”స్వామి, నేను బ్రహ్మచారిని,తల్లి తండ్రులు గతించారు, వారి మరణం చూసి నాకు విరక్తి కలిగిందని, సన్యాసం ఇప్పించ”మని కోరేడు. ఇది విన్న స్వామి ”సన్యాసం అంత తేలికైనది కాద”ని చెబుతూనే కొంత కాలం శిష్యునిగా ఉండమన్నారు. ఇదే బాగుందనుకుని, ఆకలి బాధ తీరుతుందని, శిష్య వర్గం లో చేరిపోయాడు. స్వామి మకాం ఎత్తేశారు. స్వామీ జీ ఎవరైనా మూడవ రోజు రాత్రికి ఒక ఊరిలో ఉండకూడదన్న నియమం బ్రహ్మచారికి తెలియదు. స్వామీజి మకాం లు మార్చేస్తూ ముందుకుపోతున్నారు. ఎక్కడకెళ్ళినా భోజనానికి లోటు లేకుండా జరిగిపోతూ ఉంది.కొంత కాలానికి మఠం చేరేరు. అక్కడికి చేరినది మొదలు, స్వామీజీ దగ్గరున్న పెద్ద శిష్యులు, ఇతనికి పని చెప్పడం మొదలెట్టేరు. ఏడుస్తూనో మొత్తుకుంటూనో పని చేస్తున్నాడు,తప్పదు కనక, కాలం గడుస్తోంది. తిండి గొడవ లేకపోవడంతో కాలం సుఖంగానే నడుస్తోంది. తిండి పుష్థ్టిగా నడుస్తోందేమో బ్రహ్మచారికి వాంఛలు మొదలయ్యాయి. సన్యాసులకు స్త్రీ సంగమం కూడదు కదా! స్త్రీలతో మాటాడే సావకాశమే లేకపోయింది. స్త్రీవాంఛ పెరిగి, ’పోనీ, సన్యాసం వదిలేసి, వివాహం చేసుకుని సంసారి అయితేనో’ అనే ఆలోచనొచ్చింది. సంన్యాసం వదిలేస్తే…పిల్లనిచ్చేవారూ కనపడటం లేదు,ఎలాగూ గృహస్థుగా ఉండే యోగం లేకపోయింది, ఇక పెళ్ళీ కాదు. కాని మనసులో పెళ్ళి చేసుకోవాలనే కోరికా చావలేదు, స్త్రీ సంగమ వాంఛ ఉండిపోయింది. అప్పటికే సన్యాసం తీసుకుని ఉండటం చేత పైన సన్యాసి వేషం మాత్రం మిగిలిపోయింది. ఇలా ఈ బ్రహ్మచారి అటు గృహస్థు ఆశ్రమానికీ చెడ్డాడు, ఇటు సన్యాసి ఆశ్రమానికీ చెడ్డాడు, దీనినే ఇహ పరాలకి చెడటం అని అంటారు. అందుకే దీనిని ఉభయ బ్రష్టత్వం ఉపరి సన్యాసం అన్నారు,.

సనాతన ధర్మం అంతా ఘోరమే అన్నారొకరు, పాపం వీరు ఆ ధర్మం లో పుట్టేరు పెరిగారు కాని ఆ ధర్మం లో ఏముందో పూర్తిగా తెలుసుకోనూ లేకపోయారు. ఎవరో చెప్పిన మాటతో మరో ధర్మంలో చేరేరు, పోనీ అక్కడేనా పూర్తిగా తెలుసుకు చేరేరా? లేదు, ఏదో ఒక అవసరం కోసం చేరేరు, ఆ తర్వాత అదీ బాగా అనిపించలేదు.

శ్రేయాన్ స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్ స్వనుష్టితాత్
స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయాపహః…..భవద్గీత

పరధర్మమునందు ఎన్నో సుగుణములు ఉన్ననూ స్వధర్మమందు అంతగా సుగుణములు లేకున్ననూ చక్కగా అనుష్టింపబడు పరధర్మము కంటే స్వధర్మాచరణమునందు మరణమే శ్రేయస్కరము. పరధర్మాచరణము భయావహము.
ఎంత చెడ్డదయినా స్వధర్మం అనగా స్వయం ప్రవృత్తిని వదలుకుని పర ప్రవృత్తిని ఆశ్రయిస్తే చివరికి ఆ ప్రవృత్తీ అంటక, జన్మ పరవృత్తీ చెడి రెండిటికీ చెడ్డ రేవడి అయిపోతారంతే….

అదే యతో భ్రష్టః తతో భ్రష్టః అంటే…చేసే పని ఏదయినా త్రికరణ శుద్ధిగా ఉండకపోతే ఇలాగే జరుగుతుంది…

 

 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు- తూర్పుకు తిరిగి దణ్ణం పెట్టండి

తూర్పుకు తిరిగి దణ్ణం పెట్టండి

”రాజ్యాంగం ఇచ్చిన ప్రాథమిక హక్కు హామీలే అమలు జరగనటువంటి రోజులు, నోటి మాటలకి కట్టుబడేవారెవరు? గట్టిగా మాటాడితే ”తూర్పుకి తిరిగి దణ్ణం పెట్టమని” అనచ్చు. ఈ ”ఉభయ భ్రష్ఠత్వం ఉపరి సన్యాసం” ఏంటీ? ”తూర్పుకు తిరిగి దణ్ణం పెట్టడమేంటని” మాత్రం అడగద్దు, టపా రాస్తానని హామీ మాత్రం ఇవ్వను. :)” అన్నాను, మొన్ననొక టపాలో దానికి మోహన్జీ ఇలా అన్నారు,

”తూర్పుకే ఎందుకు తిరగాలి? ఎందెందు వెతికి జూచిన అందందే కలడు కదా? మీరు దీని గురించి వ్రాయాలిసిందే!”………… టపా రాయక తప్పలేదు మరి

తూర్పుకు తిరిగి దణ్ణం పెట్టండి
ఈ మాట వింటూనే ఉంటాం.ఏంటీ దీని విశేషం

దిక్కులెన్ని?
నాలుగు
కాదు ఆరు, విదిక్కులు మరోనాలుగు. దిక్కులుతూర్పు, దక్షణం, పడమర,ఉత్తరం,పైన (ఆకాశం), కింద (భూమి). ఇక్కడికివి ఆరు. విదిక్కులు ఆగ్నేయం,నైఋతి,వాయవ్యం,ఈశాన్యం, ఆ,నై,వా,యీ, చిన్నప్పుడు చదువుకున్నది గుర్తురాలా? మరి ఈ దిక్కులకు అధిపతులున్నారు, వారు, తూర్పుకు ఇంద్రుడు,దక్షణానికి యముడు, పడమరకు వరుణుడు, ఉత్తరానికి ధనాధిపతి కుబేరుడు, ఆకాశంలో సర్వ దేవతలు,కింద,భూదేవత. ఇక విదిక్కులకు, ఆగ్నేయంకి అగ్ని,నైఋతికి నిఋరుతి,వాయువ్యానికి వాయువు,ఈశాన్యానికి ఈశానుడు అధిపతులు. మన కోరికలన్నీ తీర్చవలసినవారు ముప్పది మూడు కోట్ల దేవతలే. ముప్పది మూడు కోట్లంటే ముప్పది మూడు సమూహాలు సుమా! మనకి కావలసిన కోర్కె ఎంతకీ తీరకపోతుంటే, ఆ దేవత కరుణించకపోతుంటే మొరపెట్టుకోవలసినది, ఇంద్రునితో. ఉదాహరణకి ఆరోగ్యాన్ని ఇవ్వవలసిన వారు అశ్వనీ దేవతల కోటిలోని వైద్యులు, వారు ఆరోగ్యం సమకూర్చకపోతుంటే, దేవతల రాజయిన ఇంద్రుని చెప్పుకోడమే తూర్పుకి తిరిగి దణ్ణం పెట్టుకోడం. అనగా ఫిర్యాదు చేయడమని అర్ధం, అనగా తదుపరి చర్య తీసుకోమని చెప్పడం, కాని నేడీ మాట అర్ధమే మారిపోయి ఎగతాళీ అయిపోయింది, దిక్కున్న చోట చెప్పుకోమన్నట్టుగా.  దేవతలకి సమర్పించేవన్నీ అగ్ని ద్వారానే ఇవ్వాలి అందుకే అగ్ని ముఖాయై దేవాః అన్నారు, ఈ మంత్రాలన్నిటికి చివర స్వాహా అనేమాట వస్తుంది.

అందుచేత తూర్పుకి తిరిగి దణ్ణం పెట్టుకోండీ.

యతోభ్రష్టః తతోభ్రష్టః అన్నా ఉభయ భ్రష్టత్వం ఉపరి సన్యాసం ఒకటే, అది ఉప్పరి సన్యాసం కదా! అదేమని అడిగారా? దాని గురించి మరో సారి.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మదనోత్సవం,వసంతోత్సవం అనే యువ జనోత్సవం

మన్మథ
నామ సంవత్సర యుగాది
శుభకామనలు.

యుగాది కృద్యుగావస్తో….అదృశ్యో వ్యక్త రూపశ్చ..సహస్రజిదనంతజిత్… ……..విష్ణు సహస్రనామాలు.

యుగాలను సృష్టించేది, యుగాలను ఆవృత్తి చేసేది, అదృశ్యమైనది, వ్యక్త రూపమైనది సహస్రం, అనంతం….ఎవరు?….

అనంతం.
ఆది అంతం లేనిది.
పుట్టుక, చావు లేనిది
గుణము,దోషము లేనిది.
రూపం కలది, రూపం లేనిది
తెలిసినది, తెలియనిది. …..ఎవరు భగవంతుడు. అస్తి, నాస్తి కూడా భగవంతుడే…..అదే ఎవరు? కాలం.

ఇదీ సనాతన ధర్మం లో కాల సంకీర్తన,నిత్యమూ.

శ్రీమహవిష్ణూరాజ్ఞేయ ప్రవర్తమానస్య, ఆద్యబ్రహ్మణో, ద్వితియ పరార్ధే, శ్వేతవరాహ కల్పే, వైవస్వత మన్వంతరే, అష్టావింశతి మహాయుగే, కలియుగే ప్రథమపాదే దశాధిక పంచ సహస్రతమే అస్మిన్ వర్తమాన వ్యవహారిక చాంద్రమానేన మన్మథనామ సంవత్సరే ఉత్తరాయణే,వసంతఋతౌ,చైత్రమాసే,శుక్లపక్షే,పాడ్యమ్యాం, స్థిరవాసర ఏవంగుణ విశేషణ విశిష్టాయాం……..

దీనిని వివరించాలంటే చాలా ఉంది….కాలమనే మహా సముద్రంలో మానవ జీవితం, వంద సంవత్సరాలూ జీవిస్తే, అది ఒక చిన్న నీటి బిందువులాటిది. ఇంత చిన్నదైన జీవితంలో ఈర్ష,అసూయ,ద్వేషం, కోపం, తాపం,కక్ష, కార్పణ్యం,సాధింపు…ఏమిటీ చిత్రం, విచిత్రం…బతికినన్నాళ్ళు సుఖంగా బతకలేమా?

పుట్టుక, చావు; ఆది,అంతం;గుణము,దోషము,కనపడేది,కనపడనిది..ఇలా అన్ని ద్వందాలూ సర్వమూ  ఇముడ్చుకున్నది కాలం. ఈ కనపడే సర్వ చరాచ సృష్టి కాలానికి లోబడినదే. కాలంలో వచ్చి కాలం వెళ్ళిపోయేదే. ఇదే, జాయతే గఛ్ఛతే ఇతి జగం.ఈ అనంత కాలాన్ని కొన్ని భాగాలు చేసుకున్నాం మనకోసం,కాదు కాలమే విభాగాలూ చేసింది. అది కూడా ప్రకృతి చేసినదే! ప్రకృతి అనేది లక్ష్మీ దేవి మొదటి పేరు. ప్రకృతితో సహజీవనం చేయడమే మన, కాదు, మానవ లక్షణం. అనంతమైన కాలం యుగాలుగా ప్రకృతి చేతనే విభాగింపబడింది. యుగానికి ఆరు ఋతువులు. వసంతమే మొదటిదెలా? మానవుల జీవితం మొదలు పుట్టుకతో, అందుకే కొత్త చివురుతో సంవత్సరప్రారంభం, ఆకురాలుతో సంవత్సరాంతం. ప్రతి ఋతువు చివర పదేనురోజులూ రాబోయే ఋతు చిహ్నాలు కూడా కలసి ఉంటాయట. అలాగే రాబోయే వసంతం శిశిరంలో కలసి పండుగ ప్రారంభమవుతుంది.

ఫాల్గుణ శుక్ల చతుర్దశి కామ దహనం శంకరునిచే, అమ్మ కరుణచే మదనుడు అనంగునిగా హోళికా పూర్ణిమనాడు జననం. ఇదే రోజు లక్ష్మీదేవి జననం. ఆ మరుసటిరోజు అనగా  ఫాల్గుణ బహుళ పాడ్యమితో మదనోత్సవం,వసంతోత్సవం అనే యువ జనోత్సవం ప్రారభమయ్యేది, తెనుగునాట. ఆ రోజున చూత కుసుమ భక్షణ తో, ఈ యువజనోత్సవాలు ప్రారభమయేవనుకుంటా. అలా ప్రారంభమైన మదనోత్సవం ఫాల్గుణ బహుళ అమావాస్యనాడు అంతమై, చైత్ర శుక్ల పాడ్యమినాడు యుగారంభంగా శోభిల్లింది,మదనోత్సవం,వసంతోత్సవం అనే యువ జనోత్సవం. ఈ మదనోత్సవ విశేషాలు శ్రీనాధుని క్రీడాభిరామంలో వర్ణింపబడినట్టుంది.

పదిహేను రోజుల కితం ఒక పండగ చేసుకున్నాం, అదే కామ దహనం,హోలీ, కామ జననం కూడా! అయ్య కామాన్ని, మన్మధుని దహిస్తే, అమ్మ మన్మధుని ఆయుధాలు స్వీకరించింది, మన్మధుని అనంగుని(శరీరం లేనివాడు) చేసింది. ఆవిడెవరు శక్తి స్వరూపిణి, ఆకీటబ్రహ్మ జనని అంటే కీటకం నుంచి బ్రహ్మ వరకు అందరకు తల్లి, ఆవిడే ప్రకృతి శక్తి. ఇదెప్పుడు ప్రారంభమవుతుంది? మన్మధుడు అనంగుడై మనసులో చేరినపుడు (
మదనోత్సవం ) చూత కుసుమ (మామిడి పువ్వు) భక్షణతో ప్రారంభమై నింబ కుసుమ (వేప పువ్వు) భక్షణతో పండగ పూర్తవుతుంది. అదే యుగాది. ఇప్పుడు ప్రకృతి పులకరిస్తూ, పలకరిస్తూ ఉంటుంది, మానవుల మనసు పులకిస్తూ వుంటుంది. మనకు బాగున్నపుడే కదా పండగ, అదే ఇప్పుడే పండగ, అదికూడా భూమధ్య రేఖకు ఉత్తారాని ఉన్నవారికే. మరి దక్షణాన ఉన్నవారు ఇందుకోసం మరో ఆరునెలలాగాలి, ఇప్పుడు వారికి చలి ప్రారంభమవుతుందికదా! అదే ఆస్ట్రేలియా, దక్షణ అమెరికా, దక్షణాఫ్రికా వగైరా దేశాలు.ప్రకృతితో సహజీవనం చేయడమే మానవునికి అవసరం. ఇప్పుడు చూత కుసుమభక్షణం లేదు, మదనోత్సవం లేదు, ఒక ఉగాది మాత్రం చేస్తున్నాం. మామిడి పూత తినడం కూడా ఆరోగ్యం లో ఒక భాగం. ఈ సంవత్సరం మరొక ప్రత్యేకత. మార్చ్ 21 న సూర్యుడు భూమధ్య రేఖ మీద ఉంటాడు, ఈ రోజును విషువత్తు అంటారు Equinox అనగా రాత్రి పగలు సమయం సమానంగా ఉండే రోజు, ఆ రోజే ఉగాదిరావడం విశేషం. యుగాది అందరికి శుభం కలగాలని కోరుదాం.

శత్రువులకు, మిత్రులకు శుభం. తిట్టినవారికి,దీవించినవారికి శుభం. కోపగించినవారికి, ఆదరించినవారికి శుభం. ఛీ కొట్టినవారికి, భళా అన్నవారికి శుభం. పలుకుబంగారం దాచుకున్నవారికి, పలుకుబంగారం దోచుకున్నవారికి, పలుకు బంగారం పంచినవారికి శుభం. తలలోతు కష్టంలో ఉన్నవారికి,శత్రువుకు కూడా శుభం కలగాలి. మూతి ముడుచుకుని,మనసు మూసుకున్నవారికి శుభం, మనసుతెరచి మాటాడినవారికి శుభం. పిన్నలకు పెద్దలకు అందరికి శుభం.

సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-సిరిగలవానికి జెల్లును

సిరిగలవానికి జెల్లును

తరుణుల బదియారువేల దగ పెండ్లాడన్

తిరిపెమున కిద్దరాండ్రా?

పరమేశా! గంగ విడుము పార్వతి చాలున్.

భావం:- డబ్బున్నవాడు పదహారువేలమందిని పెళ్ళాడినా బాధుండదు కాని ముష్టి ఎత్తుకునే నీకు ఇద్దరు పెళ్ళాలెందుకయ్యా! పరమేశ్వరా! గంగను వదిలెయ్యి, పార్వతి ఒకతే చాలులే. 


ఈ పద్యాన్ని శ్రీనాధ మహాకవి చాటువుగా చెప్పినదంటారు. ఆయఒక సారి పల్నాడులో పర్యటిస్తుండగా స్నానానికి నీళ్ళు లేకపోయాయట, ఆ సందర్భంగా ఈ పద్యం చెప్పేరూ అంటారు. కవి ఎక్కడనుంచి ఎక్కడకి లంకె పెట్టేరు.. :)

సిరిగలవాడు అన్నారు, సిరి వక్షస్థలం మీదే కలిగినవాడు మహా విష్ణువు. మరి ఆయనకీ ఈ పదహారు వేలమందిని చేసుకున్నాయనకీ తేడా లేదుగా.  ఆయన ఎందుకు చేసుకోవలసివచ్చింది? కథలోకి వెళదాం. నరకాసురుడు మొదటి అవతారమైన వరాహావతారానికి భూమికి కలిగినవాడు, అమిత బల సంపన్నుడు, ప్రపంచంలో ఉన్న రాజులను జయించి పదహారువేలమంది రాచకన్నెలను  చెఱపట్టేడు. రాజలోకం గగ్గోలు పడిపోయింది. శ్రీ కృష్ణుని ఆశ్రయించి నరకాసురుని బెడద తీర్చమని వేడు కున్నారు. పరమాత్మ యుద్ధానికి బయలుదేరుతుంటే, నేనూ వస్తానని వెంటపడింది, ఎవరూ సత్యభామాదేవి. ఈమె చిన్నప్పుడు విలువిద్య వగైరాలన్నీ నేర్చేసుకుందిట, వీరనారి. కృష్ణుడు అది పూలబాణాలు వేసేచోటుకాదు సుమా అని హెచ్చరిస్తారు, ఆమె మరీ మొండికేస్తే యుద్ధానికి తీసుకెళ్ళేరు. ఆమె కొద్దిసేపు నరకాసురునితో యుద్ధమూ చేసింది, హేలగా. ఆ తరవాత కృష్ణుడే నరకాసురుని సంహరించారు, పదహారు వేలమంది రాచకన్నెలనూ విడిపించారు. ఇప్పుడో సమస్య వచ్చిపడింది. వీరంతా కన్నెలే కాని ఇప్పుడు వీరిని వివాహం చేసుకునేవారెవరు? ముందుకొచ్చేవారెవరు? మరి వీరి గతేమి, సంఘం లో వీరికుండే స్థానమేంటి? ఎవరూ ఆదరించకపోవడమా? ఇది వీరు చేసుకున్నపాపమా? ఆ కన్నెలు కూడా కృష్ణునే వేడుతారు తమను భార్యలుగా చేసుకోమని. అప్పుడు పరమాత్మ వీరందరిని ఒకే సారి వివాహం చేసుకున్నారట.శ్రీకృష్ణుడు వారిని భార్యలుగా స్వీకరించి వారికి సంఘం లో ఒక స్థానం కల్పిస్తే, పదహారు వేల మందిని పెళ్ళి చేసుకున్నాడు, కాముకుడు అనడం బాగుందా? ఒక్క పెళ్ళాంతోనే వేగలేక ఛస్తుంటే  పదహారు వేలమందితో….అమ్మో తలుచుకుంటేనే భయమేస్తోంది కదూ! మరి పరమాత్మకి అసాధ్యమేముంది, ఆయన అందరిదగ్గరా అన్నివేళలా ఉన్నారట. అలా సాధన సంపత్తి ఉంటే పదహారు వేలమందిని చేసుకున్నా సరిపోతుంది, ఇదీ పదహారు వేలమందిని చేసుకోడం కథ, కాని,


శంకరుడు బిచ్చగాడినంటాడు, పుఱ్ఱె చేత పట్టుకుంటాడు, శ్మశానం లో నివాసం,అవును ఆయన బిచ్చమే అడుగుతాడు, సర్వజ్ఞుడు కదా, ఆయన ఈశానః సర్వవిద్యానాం  ఈశ్వరఃసర్వభూతానాం, బ్రహ్మాధిపతి……కదా మరి. ఆయనడిగేదేంటి, మన మనసు. ఓరే నాయనా నీ మనసును నాకు బిచ్చమెయ్యరా! నిన్ను నేను సర్వ విధాలా కాపాడతానంటాడు. మనం అన్నీ చేస్తానంటాం కాని మనసు మాత్రం ఆయనకివ్వనంటాం. ఇటువంటి వింత బిచ్చగాడివైన నీకు ఇద్దరు పెళ్ళాలా? మొదలు బిచ్చగాడివా, నీకే తిండానికి తిండిలేదా, బిచ్చమెత్తుతావా! నీకు ఇద్దరు పెళ్ళాలెందుకయ్యా బాబూ! పోషించగలవా?కలిగినవాడు చేసుకున్నాడంటే అదో అందం.  వారెవరూ? ఒకరు శివః శక్తాయుక్తో….. ఎవరు కూడా లేకపోతే శంకరుడు కూడా జడత్వం తో ఉండిపోతాడొ, సర్వ చరాచర జగత్తు నిస్తేజమైపోతుందో, అంతటి తల్లి, జగజ్జనని ఆమె, రెండవారు ప్రాణికోటికి జీవనాధారం గంగమ్మతల్లి. కవిగారు చూడండి గంగమ్మని వదిలెయ్యవయ్యాబాబూ అని కరాఖండిగా చెప్పేసేరు. కవిగారు చూడండి బలే చమత్కారులు. నీళ్ళు కావాలి శంకరా అని అడగచ్చుగా ఇంత నిందా స్తుతి చెయ్యాలా! ఏంటో లోకం….ఏమిటిలోకం పలుగాకులలోకం అన్నారు మరోకవి.పలుగాకులేంటండీ? 

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-హామీ….

హామీ….

హామీ, ఇది తెనుగు పదం కాదుట,హిందీ నుంచి దిగుమతి అయి తెనుగులో తిష్ట వేసుకు కూచున్నది. దీనికి అర్ధం పూచీ, జామీను,బాధ్యత అన్నారు నిఘంటుకారులు….

కైకమ్మ యుద్ధంలో సాయం చేసిందిట, ఏం వరం కావాలని అడిగారు దశరథుడు, రెండు వరాలు, నాకు కావలసినపుడు అడుగుతానంటే, సరేనని హామీ ఇచ్చేశారు దశరథుడు. అదిగో ఆ హామీ పీక పట్టుకుంది, రాముడికి యువరాజ పట్టాభిషేకం చేయడానికి మొదలుపెట్టగానే. నా వరాలు రెండూ ఇప్పుడు అడుగుతున్నాను, ’ఒకటి రాముణ్ణి వనవాసం పంపడం రెండవది భరతునికి పట్టం కట్టడం’ అని అడిగింది. దశరథునికి పచ్చి వెలక్కాయ గొంతులో పడింది, తరవాత జరిగింది తెలిసినదే కదా! ఇలా హామీ ఇచ్చి చిక్కులో పడినవారు దశరథుడు, చివరికి ప్రాణాలే పోగొట్టుకున్నారు.

శిబి చక్రవర్తి, సభలో ఉండగా ఒక డేగ పావురాన్ని తరుముతూ వచ్చింది. పావురం చక్రవర్తి శరణు కోరింది, ప్రాణ రక్షణకు హామీ పొందింది. డేగ ”రాజా పావురం నా ఆహారం, దానికి మీరు రక్షణ ఇవ్వడం నా ఆహారాన్ని కాదనడం కాదా” అని నిలదీసింది. అప్పుడు శిబి ”నీకు ఆహారం నేనిస్తాను, పావురాన్ని వదిలెయ్యి, నేను ప్రాణానికి హామీ ఇచ్చాను, నీకు పావురం బరువుకు సరిపడిన మాంసం ఇస్తానని” పలికేరు. దానికి డేగ ”నేను పావురాన్ని వేటాడుకున్నా, నాకు పావురమే కావాలి కాని మీరిచ్చే మాంసం వద్దూ” అని అడ్డం తిరిగింది. ”అలాగైతే, నా శరీరం నుంచి పావురానికి తగు మాంసం ఇస్తాను, తీసుకుని పావురాన్ని వదిలేయ”మన్నారు. ”సరే” నని డేగ ఒప్పుకుంటే, శిబి తన తొడనుంచి మాంసం కోసి తక్కెడలో పావురాన్ని తూస్తుండగా,ఎంతకూ మాంసం సరిపోక, చివరికి చక్రవర్తి తక్కెడలో కూచుంటారు. అప్పుడు ఇంద్రుడు ప్రత్యక్షమై రాజా నీ గొప్పతనం విన్నాను, ఇప్పుడు ప్రత్యక్షంగా చూశానని చెబుతారు, ఇదిగో హామీ ఇస్తే వచ్చిన తంటా ఇది.

వామనుడు ”మూడడుగుల నేల దానం ఇవ్వవయ్యా! చాలు” అని అడిగాడు దానికి బలి చక్రవర్తి, ”చిన్న వాడివి, ఏం కావాలో తెలిసినట్టులేదు,జందెమో,గొడుగో,మణులో,మాన్యాలో, కన్నెలో, ఇవి అడగాలి కాని, ఇంత చిన్న దానం అడగడం బాగోలేద”న్నాడు. ”కాదు అదే కావా”లంటే సరేనని హామీ ఇచ్చేశాడు, బలి. కూడా ఉన్న గురువు ”రాజా! వద్దు, రాజా! వద్దు, దానం ఇవ్వద్దు, వచ్చినవాడు మహావిష్ణువు,” అని నెత్తీ నోరూ కొట్టుకున్నా వినలేదు, పైగా ఏమన్నాడూ!

ఆదిన్ శ్రీసతి కొప్పుపై దనువుపై సంసోత్తరీయంబుపై
బాదాబ్జంబులపై గపోలతటిపై బాలిండ్లపై నూత్న మ
ర్యాదం జెందు కరంబు గ్రిందగుట మీదై నా కరంబుంట మే ల్గాదే
రాజ్యము గీజ్యమున్ సతతమే కాయంబు నాపాయమే

లక్షీ దేవి కొప్పు మీద, శరీరం మీద,కొంగుపైన,కాళ్ళమీద,బుగ్గలమీద, పాలిండ్లమీద నర్తించిన శ్రీ హరి హస్తం పేదదిగా, నా దగ్గర దానం తీసుకోడానికి కింద ఉండటం, నా చెయ్యి పైన ఉండి దానం ఇవ్వడం కంటే గొప్ప సంగతేం ఉంటుంది, ఈ రాజ్యం, సిరి సంపద శాశ్వతమా? ఇస్తా దానం అని హామీ ఇచ్చేడు, తరవాత కథ తెలిసినదే….

ఇలా హామీ లిచ్చినవారు నాటి రోజుల్లో స్వంతానికే హామీ లిచ్చేరు, కష్టమో,సుఖమో, నష్టమో తామే అనుభవించారు. కాని నేటి రోజుల్లో హామీ అనే మాట వింటేనే గుండెల్లో రైళ్ళు పరిగెడుతున్న రోజులు. జీవితం లో జరిగిన ఒక సంఘటన…

చిన్నప్పుడు అమ్మ చెప్పిన మాట “అప్పు చేయకు, అప్పు ఇవ్వకు” దీనిని చాలా చక్కగా అమలు చేశాను కాని, జీవితంలో కొత్త, అందరూ నావాళ్ళే అనే భావం, అందరికి కష్టాలే ఉంటాయి, అందరూ సత్యవంతులే అనే నమ్మకం చాలా ధృడంగా ఉండే రోజులు, వయసు ఇరవై, ఉరవడి కదా!

ఒకరోజో మిత్రుడు కాగితాలట్టుకుని వచ్చేసి ”శర్మా! సంతకం పెట్టరా” అన్నాడు, ఎక్కడా? అన్నానే తప్పించి ఎందుకూ? అని అడిగే తెలివికాని అనుభవం కాని లేకపోయాయి. సంతకాలు పెట్టేసేను. అప్పుడు చెప్పేడు, అది ఒక చీటి పాడుకున్న తాలూకు హామీ పత్రమని, వాడు పాడుకున్న చీటి కదా, వాడే కట్టుకుంటాడు, ఆ మాత్రం సాయం చేయలేమా, డబ్బు తీసుకున్నాడు కదా అని ఊరుకున్నా. లోపల కొద్దిగా భయంగా ఉన్నా.డబ్బులు తెచ్చుకున్నాడు, అయిపోయాయి, వాయిదాలు కట్టడం మానేసినట్టున్నాడు, ఒక రోజు నాకు ఒక నోటిస్ వచ్చింది. ఫలానా చీటిలో మీరు హామీదారు, చీటి సొమ్ము చెల్లించాలి అని. ముందుగా ”నేనెందుకు కట్టాలి, పాడుకున్నవాడి దగ్గర వసూలు చేసుకోండి” అని ఆ కంపెనీ వాళ్ళకి చెబితే, వాళ్ళు, ”మేము ఎవరి దగ్గరైనా వసూలు చేసుకోవచ్చండి, మీరిచ్చిన హామీ లో అదిరాసి ఉంటుంది, మీరు కోర్ట్ కెళ్ళినా ఉపయోగం లేద”ని ఆ కాగితాలు చూపించాడు. అందులో  “We ………., and…….. are jointly and severally responsible and undertake to repay the amounts due.  The company is at liberty to collect the amounts due either from the borrower or from the surity or bth.”అని ఉంది. ఇప్పుడు నోరు వెళ్ళబెట్టడం నా వంతు అయింది. మిత్రుడిని అడిగా, ”ఇదేం పని, సొమ్ము కట్టుకోవా” అని. దానికతను ”కట్టాలనే ఉందికాని సొమ్ములేదు, నువ్వు కట్టు తరవాత నేనిచ్చేస్తా నీకని” హామీ ఇస్తే నిజమని నమ్మేను. ఏం చేస్తాం హామీ ఉన్నందుకుగాను, కంపెనీవాడితో మాటాడి, అంత సొమ్మూ ఒక సారిగాక కంతులలో కట్టి ఆ బాధ విరగద చేసుకున్నా, బతుకు జీవుడా అనుకున్నా.ఆ తరవాత ”సొమ్మెదిరా అంటే” కాళ్ళు చాపేశాడు,మరో సారి హామీ నమ్మి మోసపోయాను. సొమ్ము కట్టడం పూర్తి అయిన తరవాత అమ్మకి చెప్పి, ఇలా జరిగిందంటే, ఇక ముందు జాగ్రత్త పడు ఒకసారి చెయ్యి కాలింది కనక నేను చెప్పక్కరలేదంది. ఇలా హామీ ఉండకు అనేదాన్ని నేర్చుకున్నా. ఆ తరవాత కాలంలో చాలా ముఖ్యమైన మిత్రుడికి కూడా సంతకం పెట్టక కొంత నిష్ఠురం కూడా పడ్డాను. అతనికి చెప్పేను, అంత్య నిష్టురం కంటే ఆది నిష్ఠురం మేలని సంతకం పెట్టలేదని.

రాష్రం విడతీస్తే కష్టాలున్నాయంటే ”మీకు మేము హామీ” అన్నారు అధికారం లో ఉన్నవారు, అందుకు చట్టం లో చేర్చటం లేదన్నారు, నాడు ప్రతి పక్షం లో ఉన్నవారు ”మేమే కదా రేపు అధికారం లోకొచ్చేది, అమలు చేస్తా”మని హామీ ఇచ్చారు. చట్టం లో చాలా చేర్చలేదు, ఇప్పుడడిగితే ”అప్పుడధికారం లో ఉన్నవారు, ఇప్పుడు మేం అధికారం లో లేముగా” అంటున్నారు, ఇప్పుడధికారం లో ఉన్నవాళ్ళనడిగితే ”హామీలు చట్టం లో చేర్చలేదు, మేమేం చేస్తా”మంటున్నారు. ”మీరు తొమ్మిది నెలల్లో హామీ లు అమలు జరపలేదంటే,” ”మీరు తొమ్మిదేళ్ళు సమస్య నానబెట్టేరు, ఇప్పుడు మమ్మల్ని అని ఉపయోగంలేదు, మీకంటే మేము మేలేగా, చట్టం లో ఉన్నవి అమలౌ చేస్తున్నాం” అంటున్నారు. మధ్యలో ‘ఉభయభ్రష్టత్వం ఉపరి సన్యాసం’ అయిపోయింది, మన బతుకు. వారు మాత్రం మీరంటే మీరు అనుకుంటూనే ఉన్నారు.. అదండి నేటి హామీ చిత్రం..

రాజ్యాంగం ఇచ్చిన ప్రాథమిక హక్కు హామీలే అమలు జరగనటువంటి రోజులు, నోటి మాటలకి కట్టుబడేవారెవరు? గట్టిగా మాటాడితే ”తూర్పుకి తిరిగి దణ్ణం పెట్టమని” అనచ్చు. ఈ ”ఉభయ భ్రష్ఠత్వం ఉపరి సన్యాసం” ఏంటీ? ”తూర్పుకు తిరిగి దణ్ణం పెట్టడమేంటని” మాత్రం అడగద్దు, టపా రాస్తానని హామీ మాత్రం ఇవ్వను.  :)

మూడేళ్ళ కితం ఇదే రోజుల్లో ఓ మనవరాలికి ఓ హామీ ఇచ్చాను, ఇప్పుడా మనవరాలి జాడ లేదు. ఇచ్చిన హామీ అమలుచేయాలా మానెయ్యచ్చా? హామీ కాలదోషం పట్టలేదా? ధర్మ సందేహం… తీర్చండి…